ŚIP Nepal

Nepal

25
ŚIP
2018
Nepal
Religia
Hinduizm
Buddyzm
Ustrój
Republika federalna
ISO
NP
Nepal
Nepal
Chrześcijan
około 140 tyś
Populacja
30.40
Religijnie motywowany nacjonalizm
Życie prywatne: 12.600
Życie rodzinne : 11.900
Życie społeczne : 10.700
Życie w państwie: 11.500
Życie w Kościele : 12.400
Przemoc fizyczna: 4.600

Okres badawczy: 1 listopada 2016 – 31 października 2017

Podsumowanie

1.Pozycja w Światowym Indeksie Prześladowań

ŚIP 2018: Punkty: 64 / Miejsce: 25  (ŚIP 2017: Poza listą 50 krajów ŚIP)

Wraz z sumą 64 punktów Nepal plasuje się na 25. miejscu tegorocznego Indeksu. To oznacza 11-sto punktowy wzrost w stosunku do analogicznego okresu – WWL 2017, kiedy Nepal nie kwalifikował się na miejsce pośród pierwszych 50 krajów. Prześladowania mają swoje główne źródło wśród hinduskich radykałów. W tle są one dodatkowo podsycane przez etniczne antagonizmy. Sytuacja chrześcijan w Nepalu pogorszyła się wyraźnie we wszystkich obszarach życia, czego przyczyny upatruje się w znaczącym wzroście religijnego nacjonalizmu hinduskich radykałów i ich natężonej aktywności. Presja narasta z każdej strony: przedstawicieli władz, hinduskich kapłanów i polityków, a nawet rodziny i przyjaciół. W takiej sytuacji da się zauważyć również wzrost incydentów z użyciem przemocy. Raporty opisują ataki na kościoły, areszty, wyroki więzienia dla chrześcijan, pobicia, a także sytuacje, kiedy chrześcijanie zmuszani są do opuszczania miejsc zamieszkania ze względu na pogróżki.

2. Główne siły napędowe prześladowań

Religijny nacjonalizm (Bardzo duże natężenie): Większość prześladowań chrześcijan w Nepalu jest spowodowana działaniem radykalnych grup hinduskich, które walczą o powrót rządów religii hinduskiej w kraju. Grupy te powiązane są z podobnymi organizacjami działających na terenie sąsiadujących Indii, a odpowiedzialnych za ataki terrorystyczne na mniejszość muzułmańską w tym kraju. Rząd Nepalu do tej pory nie był motorem prześladowań, jednak od momentu wprowadzenia nowej konstytucji w 2015 roku wolność wyznaniowa i religijna została ograniczona. 16 października 2017  prezydent podpisał ustawę piętnującą konwersje religijne przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony religii hinduistycznej przez rząd. To kolejny sygnał pogarszającej się sytuacji chrześcijan w Nepalu.

Antagonizm plemienny (Średnie natężenie): Od czasu do czasu pojawiają się napięcia pomiędzy różnymi grupami etnicznymi w Nepalu. W większości wypadków jest to powiązane ze zjawiskiem religijnego nacjonalizmu.

3. Kontekst

Chrześcijaństwo w Nepalu  rozwija się od czasu, kiedy rząd przyjął doktrynę świeckiej demokracji w 2008 roku, co spowodowane było przemianami w społeczeństwie i naturalnymi katastrofami nawiedzającymi ten kraj w tamtym czasie. Aż do upadku królestwa w roku 2008 misjonarze chrześcijańscy nie byli wpuszczani do kraju. Dzisiaj Nepal jest domem dla ponad 8000 chrześcijańskich kościołów i ponad miliona wiernych. Chrześcijaństwo przyciągnęło mniejszości takie jak Dalitowie czy Kirata, od kiedy Nepal wprowadził świecką formę rządów w roku 2008. Według danych Nepalskiej Federacji Kościołów Chrześcijańskich Dalitowie stanowią nawet 60% wszystkich chrześcijan w Nepalu.

Obecna mapa polityczna kraju jest dla chrześcijan mimo wszystko korzystna. Po pierwsze obawy jakoby nowa konstytucja Nepalu miała ponownie uczynić kraj oficjalnie hinduskim – nie potwierdziły się. Po drugie wielu polityków i ich partie rozumieją wpływ szybko rosnącej wspólnoty chrześcijan – na słupki poparcia. W maju 2017 roku w pierwszych w historii wyborach samorządowych w Nepalu znaleźli się przedstawiciele ewangelicznej mniejszości.

Ważnym śladem wskazującym na historyczną przynależność Nepalu do religii hinduistycznej jest wciąż obecny system kastowy – hierarchiczne rozwarstwienie społeczeństwa datowane na wiele wieków wstecz. Może być w jakimś stopniu porównane do różnic klasowych w społeczeństwie europejskim siedem wieków temu, gdzie pochodzenie decydowało o możliwościach i przyszłości każdej osoby. Z takiego system trudno było się wybić. Zgodnie z tradycją nazywaną warna istnieją cztery główne kasty (Bramini, Kszatrija, Vajśja, Śudra) oraz lista grup rozpoznawanych jako Dalitowie – osób od wieków wykluczonych z systemu warna, które po dziś dzień uznawane są za niedotykalne. Wielu chrześcijan w Nepalu wywodzi się właśnie spośród niedotykalnych. Przemawia do nich akceptacja z jaką spotykają się pośród swoich współwyznawców. Większość chrześcijan w Nepalu należy do niższej, niezamożnej, warstwy społeczeństwa.

Chrześcijanie nie są jedyną grupą społeczną doświadczającą prześladowań w Nepalu. Ofiarami prześladowań są także muzułmanie.

4. Grupy chrześcijańskie dotknięte prześladowaniami

Społeczności chrześcijan ekspatriantów: Grupa ta, to głównie obcokrajowcy spotykający się podczas odrębnych zamkniętych zgromadzeń. Takie wspólnoty niemal nie angażują się w aktywną ewangelizację. Do tej pory pozostawały też poza kręgiem zainteresowania ze strony hinduskich radykałów, ale można spodziewać się, że ograniczenia dotknął, również ich w momencie, kiedy zapisy nowej konstytucji wejdą w życie.

Tradycyjne wspólnoty chrześcijańskie: Niewątpliwie największą z nich, jak dotąd jest Kościół Rzymskokatolicki oraz kilka parafii Kościoła Obrządku Wschodniego. Wspólnoty te wydają się być skupione na sobie i niezaangażowane w działania ewangelizacyjne. W rezultacie niezmiernie rzadko są wystawione na akty wrogości ze strony hinduskich radykałów.

Społeczności chrześcijan konwertytów: Wierzący pochodzący ze środowiska religijnego Hindu stanowią największą grupę chrześcijan w Nepalu. Liczba ta gwałtownie wzrosła w ciągu ostatnich lat. To właśnie ci ludzie doświadczają najsilniejszych prześladowań ze strony najbliższych, sąsiadów, lokalnych przedstawicieli władz czy religijnych przywódców hinduistycznych.

Nietradycyjne wspólnoty chrześcijańskie: Wspólnoty z tej grupy to w większości kościoły niezależne. Nawróceni na chrześcijaństwo z hinduizmu zazwyczaj przyłączają się do takich właśnie społeczności. Przez wzgląd na zaangażowanie w działania ewangelizacyjne kościoły te doświadczają silnych prześladowań.

4. Źródła prześladowań

Presja radykalnych grup hinduistycznych wywierana na chrześcijan objawia się w różny sposób: władza na szczeblu lokalnym i ogólnokrajowym narzuca ograniczenia w majestacie prawa (urzędnicy rządowi, partie polityczne); kapłani lokalnych hinduskich społeczności (niechrześcijańscy przywódcy religijni) oraz oddolne ruchy hinduskich radykałów (grupy religijne stosujące przemoc) są odpowiedzialni za ataki na chrześcijan; członkowie lokalnych społeczności (pospólstwo składające się z dalszej rodziny oraz zwykłych obywateli) tworzą środowisko wrogie dla chrześcijan zamieszkujących tereny wiejskie. Podobnie przywódcy grup etnicznych wzmagają negatywne nastroje, piętnując chrześcijan za odwrócenie się od wiary przodków.

5. Wzorzec prześladowań

Życie prywatne: 12.600
Życie rodzinne : 11.900
Życie społeczne : 10.700
Życie w państwie: 11.500
Życie w Kościele : 12.400
Przemoc fizyczna: 4.600

Wzorzec prześladowań pokazuje, że:

  • Ogólny poziom presji wywieranej na chrześcijan w Nepalu osiągnął wynik  11.8 w stosunku do 9.9 w okresie WWL 2017, co wskazuje na gwałtowne pogorszenie sytuacji chrześcijan w kraju.
  •  Presja najsilniej odczuwana jest w obszarze życia prywatnego (zwłaszcza w przypadku osób świeżo nawróconych) osiągając wynik 12.6 oraz w obszarze życia w kościele, gdzie wynik sięgnął 12.4. Religijny nacjonalizm czyni życie chrześcijan wywodzących się ze środowiska hinduskiego coraz trudniejszym, a nowe ustawodawstwo narzuciło nowe ograniczenia kościołom.
  • Wynik obrazujący przemoc wzrósł z poziomu 3.1 w okresie WWL 2017 do 4.6 w chwili obecnej. Nie odnotowano przypadków zabójstw na tle religijnym, ale chrześcijanie byli wielokrotnie aresztowani i skazywani wyrokami sądów ze względu na swoje wyznanie.

Życie prywatne: Nowi wierzący muszą być bardzo ostrożni w sposobie wyrażania swojej pobożności szczególnie, jeśli są jedynymi chrześcijanami w całej rodzinie. Niechęć ze strony rodziny i lokalnej społeczności, głównie w wioskach, sprawia, że samo posiadanie chrześcijańskiej literatury może być niebezpieczne. Jeżeli wierzący żyją w rodzinie oddanej hinduistycznym praktykom religijnym, to Biblia i inne materiały o treściach chrześcijańskich muszą być dobrze schowane i używane z największą ostrożnością. Wszelkie próby dzielenia się swoją wiarą z najbliższymi są bardzo źle widziane. Chrześcijaństwo traktowane jest jak obca religia, atrakcyjna szczególnie dla ludzi z niższych kast. Konwertyci są bacznie obserwowani. Istnieją doniesienia o studentach w Katmandu, którzy zaraz po tym jak nawrócili się na chrześcijaństwo w trakcie swoich studiów zmuszani są przez rodzinę do natychmiastowego powrotu do domu.

Życie w rodzinie: Zorganizowanie chrztu wiary stało się ryzykowne ze względu na możliwe oskarżenia o głoszenie Ewangelii pośród uczestników ceremonii. Odprawienie ślubu w obrządku chrześcijańskim wiąże się z możliwością ostrego sprzeciwu ze strony bliskich. Wynika to z obawy, że ceremonia taka mogłaby utwierdzić nowo nawróconego w wierze. Chrześcijanie zmuszani są do chowania swoich zmarłych współwyznawców w ukryciu, bądź kremacji zwłok zgodnie z przyjętym zwyczajem. Kościoły spotykają się z odmową dla pozyskania ziemi na cmentarze. Wychowywanie dzieci zgodnie z wyznawanymi przez siebie wartościami chrześcijańskimi napotyka na silny opór ze strony całej rodziny, a także często – własnego współmałżonka. Dzieci ludzi wierzących zmuszane są do przyswajania niechrześcijańskich treści i szykanowane przez swoich rówieśników. Izolacja takich osób w rodzinie jest powszechna i znane są przypadki przymuszenia chrześcijan do opuszczenia rodzinnego domu.

Życie w społeczeństwie: W okresie objętym badaniem ŚIP 2018 społeczeństwo stało się bardziej wrogie wobec chrześcijan. Spotykają się oni z wyrazami niechęci i obstrukcji w życiu codziennym. Szczególnie w małych wioskach, w głębi kraju wierzący znajdują się pod ciągłą presją ze strony rodziny i sąsiadów. Często nakłania się ich do wyrzeczenia się swojej wiary. Niechęć przekłada się także na bojkot biznesów prowadzonych przez chrześcijan. Uczniowie z tych rodzin narażeni są na przejawy dyskryminacji zarówno ze strony rówieśników, jak i nauczycieli. Szczególnie źle przyjmowana jest odmowa uczestnictwa w obrzędzie Pudźa, kiedy to oddaje się cześć niezliczonej rzeszy bóstw i bogiń religii hinduistycznej.

Życie w państwie: Wspomniana już kilkakrotnie nowa ustawa zasadnicza w części III „Prawa Fundamentalne” w paragrafie 5 ustęp o „Religii” stanowi co następuje: „Każdy obywatel, mając na względzie powszechnie przyjęte tradycje może praktykować i wyznawać swoją religię zgodnie z pierwotnym przekazem. Zgodnie z powyższym żadna osoba nie powinna zmieniać swojej religii.” Wciąż trwają prace nad wprowadzeniem oznaczenia przynależności religijnej i wyznania na dowodach tożsamości. Lokalne media tłumaczą gwałtowny wzrost liczby chrześcijan, jako efekt czystego przekupstwa cudzoziemców. Akty konwersji opisywane są jako handel przysługami w tym sensie, że nowi wyznawcy chrześcijaństwa są motywowani do nawrócenia korzyściami materialnymi. Padają oni również ofiarą kampanii oczerniających, a grupy hinduskich radykałów fałszywie oskarżają i dezinformują społeczeństwo, powodując tym samym rosnący brak zaufania do nich.

Życie w kościele: Państwo nie uznaje prawnie kościołów jako takich. Własność poszczególnych wspólnot rejestrowana jest na osoby prywatne. Wsparcie dla oficjalnie działających kościołów nie istnieje. Zgodnie z doniesieniami z różnych lokalnych źródeł, zaraz po tragicznym w skutkach trzęsieniu ziemi w 2015 roku, rząd ogłosił program wsparcia dla odbudowy hinduskich świątyń, meczetów oraz buddyjskich miejsc kultu, nie wspominając przy tym o chrześcijańskich kościołach, co tylko pokazuje poziom uprzedzenia względem chrześcijan. Zgromadzenia i spotkania kościoła są przerywane i zakłócane. Takie przypadki odnotowano w rejonie Dhading. Wszelka aktywność kościołów jest i będzie coraz intensywniej monitorowana w celu ograniczenia konwersji i przeciwdziałaniu jakimkolwiek formom ewangelizacji przez lokalne władze oraz grupy radykałów. Wzmianka w kanadyjskim czasopiśmie satyrycznym o rzekomym transporcie Biblii w miejsce pomocy humanitarnej w 2015 roku przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Gedeonitów, pomimo swojego humorystycznego charakteru została potraktowana poważnie przez radykalne grupy hinduskie zarówno w Nepalu, jak i w Indiach, co tylko pokazuje jak ryzykownym zaczyna być posiadanie, bądź też dystrybucja Biblii oraz innych materiałów o treści chrześcijańskiej.

Przemoc: Prześladowania w Nepalu nasilają się wraz z rosnącą presją radykalnych hinduistów wywieraną na wyznawców innych religii. Poziom przemocy jest niższy niż w sąsiadujących Indiach, ale wyraźnie rośnie w porównaniu z analogicznym okresem objętym badaniem ŚIP 2017. Nie odnotowano przypadków zabójstw chrześcijan, ale doniesienia wskazują na poważne pobicia co najmniej 47 wyznawców chrześcijaństwa, 14 osób musi się ukrywać, ponadto zniszczono jeden dom chrześcijańskiej rodziny oraz 3 kościoły. Wszystkie powyższe ataki dokonane zostały na tle religijnym. Siedmioro chrześcijan aresztowanych w lipcu 2016 roku pozostawało w areszcie do października 2017 roku bez formalnych zarzutów. Czworo chrześcijan zostało skazanych 21 lipca 2017 roku na 5 lat pozbawienia wolności. Nie odnotowano przypadków porwania ani gwałtu w badanym okresie, ale wiadomo przynajmniej o kilku osobach wierzących zmuszonych do małżeństwa wbrew swojej woli.

Inne przykłady:

  • Kościół w Nepalu kontynuuje starania o pozyskanie ziemi na legalne miejsca pochówku. Brak cmentarzy wymusza na nich grzebanie zmarłych po kryjomu w lasach, co nie jest zgodne z prawem. Zdarzyło się, że hinduscy radykałowie rozwścieczeni takim sposobem pochówku odnaleźli miejsce pogrzebu, wykopali ciała z grobów i odnieśli zwłoki do domu chrześcijan, a inne zostawili na ulicy. Społeczność chrześcijan stale zabiega u władz o wyasygnowanie terenów pod chrześcijańskie cmentarze, ale sprawa pozostaje nierozwiązana. (źródło: International Christian Concern )
  • 18 kwietnia 2017 roku niezidentyfikowani sprawcy podpalili rzymskokatolicką katedrę w Katmandu. Ogień strawił plebanię, zachodnie skrzydło kościoła oraz samochód i dwa motocykle znajdujące się na posesji. Oprócz strat materialnych nikt nie ucierpiał. (źródło: UCAN )
  • Siedem osób w tym właściciele dwóch prywatnych szkół zostało aresztowanych 9 czerwca 2016 roku w rejonie Dolakha w Nepalu. Oskarżono ich o nakłanianie innych na przejście na chrześcijaństwo. Dowodem miały być książeczki o tematyce biblijnej rozdawane dzieciom. Parę dni później, czyli 14 czerwca aresztowano również duchownego Shakti Pakhrin za jego związki z osobami objętymi już wcześniej śledztwem w związku z oskarżeniem o prozelityzm. Wszyscy zostali uniewinnieni w grudniu 2016 roku. (źródło: Christian Solidarity Worldwide).

6. Prognozy na przyszłość

Przyjęcie konstytucji i prawa anty-konwersyjnego legalizuje prześladowania wobec chrześcijan postrzeganych jako prozelici. Co więcej ustawa zasadnicza wprowadzając zasadę świeckości państwa zmobilizowała religijne środowiska hinduistyczne do głośnych i wrogich żądań wobec władz Nepalu o przywrócenie hinduizmu jako religii państwowej. Antagonizm radykalnych hinduskich ugrupowań wobec chrześcijan i pozostałych mniejszości religijnych wyraźnie się rozwija. Jedno wydaje się pewne: to właśnie chrześcijanie pozostają grupą najbardziej zagrożoną tą tendencją, przez wzgląd na skuteczny wzrost nawróceń pośród ludzi ze środowisk hinduskich.

Wszystkie pola są wymagane. E-mail będzie wysyłany za pośrednictwem programu pocztowego.