Prześladowania chrześcijan w Palestynie

Autonomia Palestyńska

36
ŚIP
2018
Autonomia Palestyńska
Religia
Islam
Ustrój
Demokracja
Ranking poprzednie lata
23
ISO
PS
Autonomia Palestyńska
Autonomia Palestyńska
Chrześcijan
0,07
Populacja
4.93
Presja ze strony islamu
Etniczna wrogość
Życie prywatne: 12.100
Życie rodzinne : 12.800
Życie społeczne : 10.700
Życie w państwie: 10.500
Życie w Kościele : 12.600
Przemoc fizyczna: 1.100

Okres badawczy: 1 listopada 2016 r. – 31 października 2017 r.

Podsumowanie

Spis treści

1.Pozycja w Światowym Indeksie Prześladowań

ŚIP 2018 Punkty: 60 / Pozycja: 36 (ŚIP 2017: 64 Punkty/ Pozycja 23)

Spis treści

2. Główne siły napędowe prześladowań

Chrześcijanie palestyńscy codziennie cierpią z powodu trwającego konfliktu palestyńsko-izraelskiego. Ich pochodzenie etniczne powoduje wiele ograniczeń ze strony izraelskiej. Podobnie jak inni Palestyńczycy, chrześcijanie codziennie doświadczają wielu ograniczeń, które skłaniają ich do emigracji. Wyznawana przez nich religia stawia ich również w pozycji mniejszości w społeczeństwie, które w większości jest muzułmańske.

Chociaż Autonomię Palestyńską uznaje się za jeden obszar quasi-państwa, to faktycznie istnieją dwa odrębne terytoria: Strefa Gazy (pod rządami Hamasu) i Zachodni Brzeg Jordanu (gdzie przeważają wpływy Fatah). Prawo na Zachodnim Brzegu Jordanu zasadniczo chroni wolność wyznania, podczas gdy prawo w Strefie Gazy religijnie jest bardziej restrykcyjne. Rządzący w obu terytoriach nie prześladują chrześcijan; na Zachodnim Brzegu chrześcijanie reprezentowani są nawet w obrębie (lokalnego) rządu. Społeczeństwo palestyńskie jest jednak konserwatywne i zmiana religii jest trudna. Konwersja z islamu na chrześcijaństwo jest niedopuszczalna. Natomiast zmiana wyznania chrześcijańskiego na inne wzbudza kontrowersje.

Spis treści

3. Cierpienie chrześcijan

Na terytoriach palestyńskich znajdują się trzy główne grupy chrześcijan, z których każda boryka się z własnymi problemami:

  1. Największą grupę stanowią kościoły historyczne oraz tradycyjne. Mają one dobre kontakty z władzami Autonomii Palestyńskiej, ale muszą być dyplomatycznie nastawieni do muzułmanów. Jest to szczególnie istotne teraz, ponieważ od czasu pojawienia się grupy Państw Islamskich i innych radykalnych grup islamskich, wzrasta wpływ ideologii islamskiej. Największymi codziennymi problemami chrześcijan należących do tych kościołów są utrudnienia ze strony władz izraelskich, takie jak problemy związane z podróżowaniem i wizami, które utrudniają przywódcom kościelnym podróżowanie do obszarów podlegających ich władzy duszpasterskiej –  zwłaszcza jeśli znajdują się one poza Zachodnim Brzegiem lub Jerozolimą, takich jak Jordania. Poza tym zdarzały się przypadki prześladowań przywódców kościelnych przez ekstremistów żydowskich.
  2. Drugą grupę stanowią tzw. ewangelikalni (czyli chrześcijanie niezwiązani z kościołami tradycyjnymi). Ich liczba jest niewielka, ale mają dość duży wpływ na innych poprzez organizowanie konferencji, edukację teologiczną i działania informacyjne. Również oni borykają się z ograniczeniami ze strony izraelskiej, ale dodatkowo muszą stawić czoło wyznaniowemu oporowi ze strony tradycyjnych kościołów. Częściowo jest to spowodowane odmiennymi poglądami teologicznymi, zwłaszcza w odniesieniu do statusu Izraela, gdyż tradycyjne kościoły postrzegają ewangelikalnych chrześcijan jako agentów Zachodu lub Syjonistów działających na korzyść Izraela. Przywódcy wszystkich wyznań kościelnych starają się chronić własne „stado”. W związku z tym,"zmieniający kościoły" – przeważnie z tradycyjnych kościołów do nowych kościołów ewangelikalnych – doświadczają presji ze strony szeroko pojętnej rodziny lub społeczności.
  3. Trzecia grupa składa się z konwertytów z islamu na chrześcijaństwo. Najsilniej odczuwają oni prześladowania, ponieważ ich nawrócenie zwykle nie jest akceptowane przez społeczności lokalne i rodziny. Trudno jest im przyłączyć do istniejących kościołów, gdyż te ostatnie obawiają się reperkusji ze strony ludności muzułmańskiej.

Ze względu na izraelskie restrykcje (i wynikającą z nich złą sytuacją ekonomiczną) oraz z obawami przed rosnącym radykalizmem islamskim wielu chrześcijan wyemigrowało i ich liczba pozostających na terytoriach palestyńskich gwałtownie maleje.

Przykłady

  • W okresie sprawozdawczym w roku 2018 odnotowano, że jeden konwertyta został fizycznie zaatakowany przez swoją rodzinę w Gazie. Obecnie ukrywa się on w bezpiecznym miejscu.
  • Ewangelizowanie muzułmanów nie jest zakazane przez prawo, ale pozostaje trudne z powodu nacisków społecznych. Niektórzy chrześcijanie boją się narażać swoje więzi z muzułmańskimi sąsiadami, przez zbyt aktywnie angażowanie się w ewangelizację.
  • Według raportu Departamentu Stanu USA na temat Izraela i Autonomii Palestyńskiejw 2016 roku: “nadal będzie istnieć kombinacja wielu czynników stanowiących bodziec do wzmożonej emigracji chrześcijańskiej z Jerozolimy oraz  Zachodniego Brzegu w tym ograniczona zdolności do ekspansji wspólnot chrześcijańskich w Jerozolimie z powodu ograniczeń budowlanych utrzymywanych przez gminę w lub władze izraelskie w Obszarze C; trudności, jakich doświadczają duchowni chrześcijańscy w uzyskiwaniu izraelskich wiz i zezwoleń na pobyt, ograniczenia rządu izraelskiego w zakresie łączenia rodzin, problemy podatkowe oraz trudności gospodarcze spowodowane przez izraelskie ograniczenia w podróżowaniu.”

Spis treści

4. Wzorzec prześladowań

Życie prywatne: 12.100
Życie rodzinne : 12.800
Życie społeczne : 10.700
Życie w państwie: 10.500
Życie w Kościele : 12.600
Przemoc fizyczna: 1.100

 

Wszystkie pola są wymagane. E-mail będzie wysyłany za pośrednictwem programu pocztowego.

Drukuj Pobierz