Sztuacja w Iraku

Irak

8
ŚIP
2018
Irak
Religia
Islam
Ustrój
Demokracja Parlamentarna
Ranking poprzednie lata
7
ISO
IQ
Irak
Irak
Chrześcijan
0,23
Populacja
38.65
Presja ze strony islamu
Etniczna wrogość
Protekcjonizm denominacyjny
Życie prywatne: 15.104
Życie rodzinne : 14.904
Życie społeczne : 15.465
Życie w państwie: 15.104
Życie w Kościele : 15.209
Przemoc fizyczna: 10.370

Okres badawczy: 1. Listopad 2016 – 31. Październik 2017

Podsumowanie

Pozycja w Światowym Indeksie Prześladowań

86 Punktów/ Pozycja 8 (SIP 2017: 86 Punktów / Pozycja 7)

Spis treści

1. Miejsce w Światowym Indeksie Prześladowań

W okresie WWL 2018 Irak uzyskał taką samą ilość punktów (86), jak w okresie WWL 2017. Jednakże zajmowana przez ten kraj pozycja jest o jedno miejsce niższa. Sytuację tę można wyjaśnić przede wszystkim wyższymi wynikami innych krajów. Wynik Iraku obrazujący presję nieco spadł, podczas gdy wynik obrazujący przemoc wzrósł. Delikatnie niższy wynik presji wyjaśnić można faktem, iż ugrupowanie IS traci swoje terytorium w Iraku. Jednak wyznawana przezeń ideologia nie umarła i wciąż wpływa na lokalną społeczność. Mimo, że część rodzin chrześcijańskich powróciła do swoich domów, to jednak wypływ tej grupy ludzi z kraju wciąż trwa i jest związany ze strachem oraz brakiem nadziei na lepszą przyszłość. Dla chrześcijan zamieszkujących północne tereny pokłosie referendum w sprawie kurdyjskiej niepodległości, również odegrało znaczącą rolę w ich dążeniach do opuszczenia kraju. Akty przemocy wymierzone w “dominującą grupę” chrześcijan były popełniane głównie przez radykalne bojówki islamskie wobec pojedynczych osób, podczas gdy konwertyci nawróceni z islamu zmagają się z przemocą zadawaną im z rąk ich własnej (nawet dalszej) rodziny.

Spis treści

2. Główne siły napędowe prześladowań

Islamski ekstremizm (Bardzo duże natężenie): Celem radykalnych ugrupowań islamistycznych w Iraku jest jego religijne oczyszczenie i uczynienie go całkowicie poddanym islamowi. Od kiedy Stany Zjednoczone przeprowadziły inwazję na Irak w roku 2003 sytuacja wciąż się pogarsza, a antyzachodnie (więc także antychrześcijańskie) nastroje mieszają się z wysokim nasileniem przemocy ze strony islamistycznych bojówek oraz ugrupowań rebelianckich. Wszystko to jest dodatkowo podsycane brakiem praworządności oraz bezkarnością rządu. Co więcej islamskie grupy terrorystyczne rosną w siłę zarówno na północy, jak i na zachodzie kraju, głównie pod wpływem wojny domowej w Syrii.

W czerwcu 2014 roku Państwo Islamskie proklamowało kalifat w dużych częściach północnego i zachodniego Iraku, włączając w to kontrolowany przez siebie region w Syrii. W życie wprowadzono surowe islamskie zasady, których stosowanie to główna przyczyna przemocy wobec chrześcijan. Pod koniec roku 2017 większość terenów przejętych wcześniej przez IS została rozbrojona, a zbrodnie popełniane przez nich ujrzały światło dzienne. Wielu spośród bojówkarzy IS rzekomo ‘rozpłynęło się’ w społeczeństwie, co stanowi ogromne zagrożenie dla mniejszości religijnych. Pojawiły się nowe radykalne ugrupowania islamskie, takie jak „Chorasan” – grupa najprawdopodobniej złożona z byłych członków Al-Ka’idy. Pod wpływem działalności tych bojówek świadomość islamska stała się nowym czynnikiem w państwie, włączając w to strefę znajdującą się pod rządami RRK (Rząd Regionalny Kurdystanu). W irackim oraz kurdyjskim rządzie rola islamu wciąż rośnie, co jest spowodowane specyficznym rozwojem poszczególnych regionów. Kilka partii szyickich ma bardzo bliskie stosunki z Islamską Republiką Iranu, co w konsekwencji prowadzi do rosnących wpływów Iranu w Iraku. Chrześcijanie, a w szczególności konwertyci wywodzący się z islamu (z ang. Muslim Background Believers czyli MBBs) już teraz donoszą nam, że są obserwowani przez tajne służby na terenach położonych blisko irańskiej granicy. Ogólnie rzecz biorąc irackie społeczeństwo zwraca się coraz bardziej w stronę islamu. Rosnąca kontrola społeczna w stosunku do kobiet przejawia się m.in. w noszeniu odpowiednich nakryć głowy, a także przestrzeganiu Ramadanu. Nawet chrześcijanki mieszkające w Bagdadzie oraz Basrze są zmuszane do osłaniania twarzy, jeśli chcą wyjść z domu i pozostać bezpieczne. Na terenach kontrolowanych przez IS wszystkie kobiety zmuszane są do całkowitego zasłaniania twarzy.

Antagonizm plemienny (Duże natężenie): Społeczeństwo irackie jest wciąż bardzo plemienne. Przynależność do plemienia jest niejednokrotnie dużo ważniejsza niż posłuszeństwo prawu państwowemu. Odwieczne normy oraz wartości wywierają kontrolujący wpływ na społeczeństwo plemienne. Tam, gdzie ustrój plemienny miesza się z islamem, sytuacja ta dotyka w szczególności chrześcijan nawróconych z islamu. Jeśli pochodzenie plemienne konwertyty jest znane innym może to spowodować trudności w życiu innych chrześcijan i powstrzymać ich przed pomocą takiej osobie. Grupy plemienne w niektórych częściach kraju cieszą się także wpływami we władzach państwowych.

Zorganizowana korupcja oraz przestępczość (Duże natężenie): Korupcja odgrywa bardzo ważną rolę w prześladowaniach chrześcijan w Iraku. Widać to w przypadku uprowadzeń chrześcijan oraz nielegalnego przejmowania ich domów i ziemi, kiedy to żąda się od nich wysokich okupów. Według danych organizacji pozarządowej NGO o nazwie Bagdad Betuina (“Bagdad naszym domem”) od roku 2003 zanotowano ponad “7000 przypadków naruszeń mienia przynależącego do irackich chrześcijan w Bagdadzie”.  Jeden z urzędników przyznał, że blisko 70% domów należących do chrześcijan zostało im nielegalnie odebranych. Słaba pozycja religijnych mniejszości, takich jak chrześcijanie jest regularnie wykorzystywana. Korupcja jest w irackim społeczeństwie bardzo głęboko zakorzeniona i sięga najwyższych szczebli władzy. Ponadto to przede wszystkim osoby sprawujące władzę polityczną są tymi, którzy okupują nie tylko domy należące do chrześcijan, ale także kościoły i klasztory.

Denominacyjny protekcjonizm (Duże natężenie): Na południu oraz w centrum Iraku chrześcijanie, którzy przeszli z kościołów tradycyjnych do nietradycyjnych społeczności protestanckich, również mogą zmagać się z przeciwnościami ze strony rodziny, plemiennych przywódców, a także lokalnej społeczności. Może to oznaczać zagrożenie utratą pracy, dziedziczonego majątku lub też środków niezbędnych do poślubienia drugiej osoby. Członkowie tradycyjnych kościołów, którzy odwiedzają społeczności ewangeliczne spotykają się z odmową udzielenia ślubu przez ich biskupa. Rodziny wraz z lokalnymi społecznościami często odcinają się od konwertytów z innych denominacji.

Sprawcy prześladowań

Ugrupowania religijne stosujące przemoc, takie jak IS oraz inne radykalne bojówki znane są z obierania sobie chrześcijan i innych mniejszości religijnych za cel ataków przybierających formę porwań i zabójstw. Innym źródłem presji są islamscy przywódcy każdego szczebla, którzy w większości przypadków uciekają się do mowy nienawiści w meczetach. Istnieją doniesienia, że urzędnicy państwowi każdego szczebla grożą chrześcijanom i “zachęcają” ich do emigracji. Ponadto zwykli obywatele na północy kraju pozwalają sobie na publiczne komentarze poddając pod wątpliwość obecność chrześcijan w Iraku. Przywódcy klanowi, dalsza rodzina oraz zwykli obywatele wywierają poważną presję na chrześcijan nawróconych z islamu, by ci powrócili do wyznawanej wcześniej religii. Presja ta nieraz przybiera formę prób zabicia konwertytów. Partiom politycznym nie udaje się wypromować idei społeczeństwa pluralistycznego, zatem sytuacja ta również przyczynia się do nasilenia presji odczuwanej przez chrześcijan. Porwania takich osób często przybierają formę zorganizowanej przestępczości motywowanej zarówno pobudkami finansowymi, jak i religijnymi. Na niższym poziomie represji przywódcy tradycyjnych wspólnot chrześcijańskich czasem  udaremniają oficjalne uznanie innych denominacji chrześcijańskich. Wreszcie, organizacje wielostronne, takie jak ONZ/UNHCR (Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców) oraz większe organizacje pozarządowe często ignorują kwestie pomocy chrześcijanom w obozach dla uchodźców i nie aprobują innych organizacji skupiających się na pomocy przesiedlonym.

Spis treści

3. Kontekst

Chrześcijaństwo w Iraku ma bardzo długą historię. Mosul drugie co do wielkości miasto tego kraju uwolnione w roku 2017 spod władzy IS, to teraźniejsza nazwa biblijnej Niniwy, o której czytamy w Księdze Jonasza. W irackich miastach, takich jak Bagdad czy Mosul od wieków mieszkali i żyli chrześcijanie. Przed amerykańską inwazją w roku 2003, kraj ten był domem dla jednej z największych społeczności chrześcijańskich na Bliskim Wschodzie. Żyją oni tu od dwóch tysiącleci, jednak obecnie znajdują się na krawędzi wyginięcia. Na przestrzeni ostatniego roku Irak cierpiał z powodu strukturalnej niepewności, konfliktów oraz destabilizacji. Jednym z najtrudniejszych momentów był czerwiec 2014 roku, kiedy to duże połacie północnego i zachodniego Iraku stały się częścią samozwańczego kalifatu IS. Rząd iracki nie jest w stanie narzucić prawnego porządku ani też zapewnić swoim obywatelom choćby minimalnego bezpieczeństwa. Poziom korupcji sięga wyżyn, a przemoc ze strony różnych ugrupowań sekciarskich wydaje się nie mieć końca.

Irak podzielony jest na dwie części: zajmujący północną część kraju rejon kurdyjski o ograniczonej autonomii, oficjalnie znajdujący się pod rządami Lokalnego Rządu Kurdyjskiego, mającego swą bazę w Irbilu oraz pozostałą dużą część arabską kontrolowaną głównie przez iracki rząd w Bagdadzie. Zarówno Kurdowie, jak i Arabowie mają odrębną kulturę i język. Większość źródeł ropy w Iraku znajduje się w pobliżu Kirkuku oraz Mosulu, które są strefami granicznymi między regionem kurdyjskim, a arabską częścią Iraku, zaliczającymi się do miejsc objętych największą przemocą. Chrześcijanie tkwią tu w pułapce między dwiema toczącymi się bitwami: w jednej z nich chodzi o odłączenie się Kurdów i zdobycie autonomii, w drugiej zaś celem jest oczyszczenie Iraku przez islamskie grupy terrorystyczne, chcące uczynić kraj całkowicie podporządkowany islamowi. Z drugiej strony widać tu także promyki nadziei: pod koniec roku 2017 większość terenów, które wcześniej znajdowały się pod kontrolą IS wróciła w ręce rządu, a iracki premier Hajdar al-Abadi ogłosił koniec wojny z IS. Ponadto współpraca między pastorami MBB w północnych częściach kraju jest głębsza. Coraz więcej kościołów i organizacji tradycyjnych wyciąga pomocną dłoń do uchodźców z terenów kontrolowanych przez IS oraz z Syrii rozprowadzając koce i zabawki. Kościoły w miastach Irbil oraz w Dahuk oferują nawet pełną pomoc humanitarną dla tysięcy rodzin.

Inne mniejszości religijne, które zmagają się z prześladowaniami w Iraku to jazydzi, Ahl-e Hakk oraz mandejczycy. Dyskryminacja oraz wykluczenie społeczne wobec tych grup mają związek głównie z faktem, iż nie są oni muzułmanami. Pośród nich zwłaszcza jazydzi doznają cierpień z rąk IS, jako że kobiety i dziewczęta należące do tej grupy porywane są jako niewolnice seksualne. W chwili obecnej ponad 3500 jazydzkich kobiet i dziewcząt ma status zaginionych, znajdując się prawdopodobnie w rękach IS.

Spis treści

Wiadomości z Iraku

Wiadomości prasowe Wiadomości prasowe
Przedłożenie petycji
Syria Irak

808 172 osoby domagają się ochrony chrześcijan w Syrii i Iraku

(Open Doors Polska) 12-letni Noe z irackiego Karamles przedstawił w dniu 12 grudnia 2017 r.

Wiadomości Nachrichten
17.11.29_Irak_news
Irak

Północny Irak: Powrót do szkoły

W sierpniu rodzina Noe powróciła do rodzinnej miejscowości Karamles na równinie Niniwy. Przez trzy lata mieszkali oni jako uchodźcy w kurdyjskim mieście Irbil uciekając przed terrorem IS.

Wiadomości prasowe Wiadomości prasowe
Irak po referentum
Irak

Północny Irak: chrześcijanie ponownie zmuszeni do ucieczki

(Open Doors Polska) We wtorek w Telskuf, który zamieszkiwany jest głównie przez chrześcijan na północy Iraku, toczyły się walki między irackimi bojówkami a oddziałami kurdyjskimi.

Wiadomości prasowe Wiadomości prasowe
Irak i Syria
Syria Irak

Niedoszacowane skutki prześladowań chrześcijan

(Open Doors Polska) - Ponad 200 milionów chrześcijan na całym świecie doświadcza prześladowań.

Zachęta do modlitwy Zachęta do modlitwy
16.10.2017_Irak-News
Irak

Irak: Chrześcijanie wracają do Karamles

(Open Doors Polska) - W rok po wyzwoleniu irackiego Karamles spod okupacji oddziałów IS miasto powoli powraca do życia.

Wiadomości Nachrichten
Wiadomości 29 09 2017 Irak
Irak

Irak: Chrześcijanie zaniepokojeni referendum kurdyjskim

(Open Doors Polska) - Iraccy chrześcijanie wyrazili zaniepokojenie kurdyjskim referendum w zeszły poniedziałek.

Wiadomości Nachrichten
Irak
Irak

Irak: Z ufnością w nowy początek

12-letni Noeh wchodzi na dziedziniec szkolny. Tutaj, w swoim rodzinnym mieście Karamles (na północy Iraku), chodził już od kilku lat do szkoły.

Wiadomości Nachrichten
Irak
Irak

Irak: Czy przyniesie to bezpieczeństwo chrześcijanom?

(Open Doors) – Nawet po tym jak iracka armia poinformowała w weekend o wyzwoleniu Mosulu spod Państwa Islamskiego, wielu chrześcijan, którzy uciekli z Iraku pozostaje powściąg

Wiadomości Nachrichten
Irak
Irak

Irak: Wyzwolenie Mosulu

W weekend iracka armia ogłosiła podbicie twierdzy IS w Mosulu.

Wiadomości Nachrichten
Irak

Irak: Christina jest znowu w domu!

Wiadomości Nachrichten
Irak

Irak: Chrześcijanie z powrotem w Dolinie Niniwy?

Wiadomości Nachrichten
Irak

Irak: Wdzięczni za Bożą pomoc i ochronę

Wiadomości Nachrichten
Irak

Irak: Nadzieja dla wypędzonych chrześcijan

Wiadomości Nachrichten
Irak

Irak: Krzyż znakiem nadziei

Wiadomości Nachrichten
Irak

Irak: siostra doświadcza mocy modlitwy

Spis treści

4. Grupy chrześcijańskie dotknięte prześladowaniami

Społeczności chrześcijan ekspatriantów: Chrześcijanie ekspatrianci nie zostali objęci jako osobna kategoria w procesie szacunkowym WWL, jako że zazwyczaj nie funkcjonują oni jako oddzielna grupa w Iraku.

Tradycyjne wspólnoty chrześcijańskie: Do społeczności tych zaliczają się: Asyryjski Kościół Wschodu, Kościół Chaldejski, Syryjski Kościół Katolicki oraz Apostolski Kościół Ormiański. Każdy z nich jest poważnie dotknięty prześladowaniami zwłaszcza ze strony fanatycznych ruchów islamistycznych oraz niechrześcijańskich przywódców. Zmagają się one także z dyskryminacją ze strony władz rządowych. W środkowym i południowym Iraku chrześcijanie często nie mogą pokazywać symboli swej wiary, takich jak krzyż, gdyż może to doprowadzić do nękania lub dyskryminacji na posterunkach, uniwersytetach czy też w miejscach pracy lub budynkach rządowych. Nawet chrześcijanie zamieszkujący Region Kurdyjski coraz częściej usuwają znak krzyża z samochodów, aby nie przyciągać niechcianej uwagi. (Kilka lat temu uniemożliwiono działalność seminarium katolickiego w Bagdadzie poprzez ciągłe składanie gróźb uprowadzenia dzieci oraz ataki islamskich ekstremistów. Władze seminarium zmuszone były przenieść działalność do IKR.)

Społeczności chrześcijan konwertytów: Grupa ta obejmuje zarówno chrześcijan wywodzących się ze środowisk muzułmańskich, jak i tych, którzy pochodzą z tradycyjnych społeczności chrześcijańskich. Najmocniejsza presja wobec osób będących MBB płynie z rąk bliższej i dalszej rodziny. Często utrzymują oni swoją wiarę w tajemnicy w przeciwnym razie stają w obliczu gróźb ze strony członków rodziny, przywódców plemiennych oraz otaczającej ich lokalnej społeczności. Osoby będące MBB ryzykują utratą praw do dziedziczenia oraz prawa do zawarcia związku małżeńskiego. Otwarte odwrócenie się od islamu prowadzi do trudnych sytuacji na terenie całego kraju i jest szczególnie niebezpieczne na obszarach kontrolowanych przez IS. Na południu oraz w centrum kraju konwertyci spotykają się także z presją ze strony władz rządowych. Zmiana kościoła (np. z ortodoksyjnego na ewangeliczny) jest niejednokrotnie karana poprzez odbieranie różnorodnych praw, co może objawiać się np. utratą pracy. Pewien biskup odmówił udzielenia ślubu członkom jego kościoła ortodoksyjnego, którzy uczęszczali na nabożeństwa do kościołów ewangelicznych.

Nietradycyjne wspólnoty chrześcijańskie: Społeczności ewangeliczne, baptystyczne oraz zielonoświątkowe w Bagdadzie i Basrze doświadczają bardzo poważnych prześladowań ze strony fanatycznych ruchów islamskich oraz niechrześcijańskich przywódców, włączając w to dyskryminację ze strony władz. Do pewnego stopnia ewangeliczni chrześcijanie doświadczają także prześladowań ze strony (dalszej) rodziny. Chrześcijanie szczerze przyznający się do swej wiary są regularnym celem ataków w środkowym oraz południowym Iraku. Prawa o bluźnierstwie mogą zostać wykorzystane przeciwko nim, jeśli tylko padnie na nich cień podejrzenia o szerzenie Ewangelii wśród muzułmanów. Dla ewangelicznych chrześcijan nie istnieje żadna prawna i legalna droga założenia szkoły biblijnej lub też współpracy z organizacjami zewnętrznymi mogącymi ich w tym dziele wesprzeć.

Spis treści

5. Obszary życia i przemoc fizyczna

Życie prywatne: 15.104
Życie rodzinne : 14.904
Życie społeczne : 15.465
Życie w państwie: 15.104
Życie w Kościele : 15.209
Przemoc fizyczna: 10.370


Wzorzec prześladowań pokazuje, że:

  • Ogólna presja wobec chrześcijan znajduje się na skrajnie wysokim poziomie (14.9), spadając nieco z poziomu 15.2 w okresie WWL 2017. Niezwykle wysoki poziom doświadczanej presji odnotowuje się w każdym obszarze życia. Jest to typowe dla sytuacji, w której aktywne są różnorodne siły napędzające prześladowania:
  1. Presja ze strony islamskiego ekstremizmu dotyka wszystkich pięciu obszarów życia, zwłaszcza w przypadku konwertytów.
  2. Antagonizm plemienny (w połączeniu z islamskim ekstremizmem) jest szczególnie widoczny w obszarach życia prywatnego oraz życia w rodzinie.
  3. Zorganizowana korupcja oraz przestępczość znajdują swój wyraz w głównej mierze w obszarach życia w społeczeństwie oraz życia w państwie.Denominacyjny protekcjonizm dotyka szczególnie obszarów życia w kościele, życia w rodzinie oraz życia prywatnego
  • Poziom przemocy wymierzonej w chrześcijan jest bardzo wysoki (11.3 punkty) i wzrósł z poziomu 10.4 w okresie WWL 2017. Wzrost ten można wyjaśnić incydentami, w których zabito troje chrześcijan, dwoje zamknięto w więzieniu (na terytorium kontrolowanym przez IS), a jednego skazano na śmierć (na terytorium kontrolowanym przez IS), natomiast około 60 ma obecnie status osób porwanych lub zaginionych. Szczegóły opisano poniżej w sekcji “Przemoc”. Liczby te są wyższe niż w okresie WWL 2017, są jednak wciąż szacunkami bardzo zachowawczymi; w rzeczywistości są zapewne wyższe. Nie istnieją żadne zweryfikowane raporty ukazujące liczbę wymuszonych małżeństw (które zdarzyły się ponad 10-krotnie w okresie WWL 2017 na terenach przejętych przez IS).
  • Ogólna sytuacja dotycząca presji wywieranej na chrześcijanach w Iraku charakteryzuje się bezkarnością, groźbami ataków ze strony bojówek islamskich oraz traktowaniem ich jak obywateli drugiej kategorii.

Życie prywatne: Spośród wszystkich grup chrześcijan, osoby będące MBB doświadczają największych ograniczeń w osobistym praktykowaniu swej wiary. Często nie mogą oni otwarcie dzielić się swoją wiarą ani posiadać materiałów o treści chrześcijańskiej. Presja jest bardzo duża, zwłaszcza na terenach okupowanych przez IS, ale również w środkowym i południowym Iraku. Nieco łatwiej jest chrześcijanom w Regionie Kurdyjskim. Mimo, że w miarę upływu okresu objętego badaniami WWL 2018, na terenach kontrolowanych przez IS pozostało bardzo niewielu chrześcijan, wszyscy oni zmagają się z poważnymi ograniczeniami w praktykowaniu osobistego uwielbienia dla Boga. Nie wolno im na przykład śpiewać pieśni oddających chwałę Bogu.

Życie w rodzinie: Osoby nawrócone z islamu często muszą ukrywać swoją wiarę przed muzułmańskimi rodzinami, gdyż sprowadza to wstyd na całą rodzinę. Zmieniając wiarę stają w obliczu gróźb i ryzyka porzucenia. W strefach kontrolowanych przez IS życie rodziny chrześcijańskiej niezależnie od grupy, do której przynależy jest bardzo utrudnione. Jednakże w pozostałych częściach kraju rodzice chrześcijańscy muszą być niezwykle ostrożni w kwestii tego, czym dzielą się ze swymi dziećmi. Gdyby takie dziecko opowiedziało o swej wierze w szkole, zwłaszcza podczas lekcji islamu, rodzina oskarżana jest o bluźnierstwo.

Życie w społeczeństwie: Dla osób będących MBB zbyt ryzykowanym jest mówienie o swej wierze także w lokalnej społeczności. Jeśli ich wiara zostanie odkryta, to w najlepszym razie muszą zmierzyć się z dyskryminacją. Sytuacja jest nawet gorsza w strefach przejętych przez IS, gdzie wszystkie grupy chrześcijan powinny zachowywać milczenie. Bycie konwertytą jest jak wyrok śmierci na terenach kontrolowanych przez IS, ale także w środkowym i południowym Iraku. Wszystkie kobiety zamieszkujące te tereny zmuszane są do całkowitego zasłaniania twarzy i ciała. Jednakże również w Bagdadzie i Basrze chrześcijanki znajdują się pod coraz większą presją do zakrywania twarzy. Nawet w północnej części kraju (Dahuk, Zachu i niektóre części Irbil) obserwuje się rosnącą presję społeczną, aby kobiety nosiły nakrycia głowy. W Regionie Kurdyjskim chrześcijanie spotykają się coraz częściej z prześladowaniami z rąk tutejszych muzułmanów, którzy oskarżają ich o odbieranie im pracy.

Życie w państwie: Szariat to podstawowe źródło prawa. Zabrania on muzułmanom przechodzenia na inne religie. Stąd też MBB są dyskryminowani także na poziomie państwowości, jeśli ktoś odkryje ich wiarę. Niemożliwym jest zmiana przynależności religijnej w dowodzie, a ich dzieci są automatycznie rejestrowane jako muzułmanie. Nieustająca islamizacja społeczeństwa na terenie całego kraju, włączając w to IKR, daje się także zaobserwować we wprowadzeniu w roku 2015 praw dotyczących rejestracji religii, a także w zakazie sprzedaży alkoholu wydanym w październiku 2016 roku. To ostatnie wydarzenie poskutkowało atakiem na dwóch właścicieli sklepów będących chrześcijanami, którzy sprzedawali tam alkohol tuż przed Bożym Narodzeniem 2016. W atakach tych zginęło co najmniej troje chrześcijan, a dwóch odniosło obrażenia.

Nowe prawo zmusza dzieci nie będące muzułmanami do przyjęcia islamu, jeśli ojciec nawróci się na tę religię lub gdy matka poślubi muzułmanina. Prawo to zostało przyjęte pomimo protestów ze strony religijnych mniejszości. Kilka dni po wprowadzeniu zakazu sprzedaży alkoholu, będący chrześcijaninem właściciel restauracji i sklepu, w których można było kupić alkohol został zamordowany przed drzwiami swojej firmy. W regionie kurdyjskim na północy Iraku lokalny rząd nakazuje sprzedaż ziemi muzułmanom lub jazydom w miastach i strefach ogólnie uznanych za chrześcijańskie. Ten „odwrócony proces demograficzny” trwa już od lat w wielu strefach chrześcijańskich kurdyjskiego regionu, a jeśli trend ten nie zostanie zatrzymany, to wkrótce staną się one całkowicie islamskie. Najnowsze wydarzenia przyniosły także próby ze strony szyitów wprowadzenia zmian demograficznych na Równinie Niniwy. Przybrały one formę założenia szkoły dotowanej przez Iran, a nazwanej “Emma Khomainy” (“Chomejni”) na cześć pierwszego przywódcy duchowego Republiki Islamskiej. Szkołę otwarto w mieście Bartala.

Życie w kościele: Na terenach znajdujących się pod kontrolą IS kościoły oraz klasztory są niszczone lub też wykorzystywane do innych celów (jako więzienia, centra islamskie, stajnie etc.). W tych strefach prowadzenie jakiegokolwiek życia kościelnego jest niemal niemożliwe – zgromadzenia publiczne nie organizowane przez IS są zakazane. Większość chrześcijan zdążyła już opuścić te tereny choć garść tej grupy wciąż tam żyje, zazwyczaj pozostając w ukryciu. Większość z nich zmuszono do ponownego nawrócenia na islam oraz do brania udziału w muzułmańskich modlitwach. Odmowa była karana chłostą. Niepokojącą sytuacją w środkowym i południowym Iraku jest brak księży i członków kościołów, co wywołane jest emigracją, która nastąpiła w wyniku braku poczucia bezpieczeństwa pośród przywódców kościelnych. W związku z tym część budynków kościelnych wystawiona jest na sprzedaż. Kościelni przywódcy, tacy jak pastorzy oraz księża są w szczególny sposób obierani za cel ataków i giną z rąk islamskich rebeliantów, którzy w ten sposób pragną dać przykład i wystraszyć innych, zwłaszcza w Bagdadzie.

Przemoc: Akty przemocy wymierzone w ‘główną grupę’ chrześcijan popełniane są przede wszystkim przez radykalne bojówki islamskie lub osoby indywidualne, podczas gdy chrześcijanie nawróceni z islamu muszą mierzyć się z przemocą przede wszystkim ze strony rodziny.

 

  • Co najmniej troje chrześcijan zginęło i doznało obrażeń w ataku na dwa sklepy sprzedające alkohol niedaleko Bagdadu, które miały miejsce 23 grudnia 2016 roku. Lokalni chrześcijanie interpretują to zdarzenie jako celowe działanie wymierzone w chrześcijan, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę, że miało ono miejsce tuż przed świętami Bożego Narodzenia, a chrześcijanie są jedynymi sprzedającymi w Iraku alkohol.
  • Przestępstwa popełnione w czasie lub przed wyzwoleniem większości chrześcijańskich miast, takich jak Al-Hamdanijja ujrzały światło dzienne w styczniu 2017 roku, kiedy to odnaleziono osiem ciał osób będących najprawdopodobniej chrześcijanami. Część z nich została zamordowana ponad rok wcześniej, a inni nieco później. Jest to jasny dowód na to w jak bezwzględny sposób działało IS w czasie oraz przed wyzwoleniem Równiny Niniwy w październiku 2016 roku. Jednak nie wiadomo czy jakieś morderstwa zostały popełnione w okresie WWL 2018, ponieważ nie zostały one ujęte w statystykach.
  • Przynajmniej dwoje chrześcijan: wdowa i jej nastoletni syn, zostało zamkniętych w więzieniu prowadzonym przez IS oraz zmuszonych do przejścia na islam. Zdarzenie to miało miejsce w Mosulu, w listopadzie 2016 roku. Udało się im uciec z miasta. Przynajmniej 58 chrześcijan przetrzymywano w Mosulu w okresie WWL 2018. Osoby te wciąż uważa się za zaginione. Nie wiadomo czy zostały one stracone, czy uprowadzone.
  • W okresie WWL 2018 odnotowano kilka incydentów, w których celem ataków byli chrześcijanie nawróceni z islamu. Osoby te były atakowane fizycznie, torturowane lub porwane przez własne rodziny, co było efektem ich nawrócenia.
  • Jaskrawym przykładem mowy nienawiści była sytuacja odnotowana przez organizację Middle East Monitor 17 maja 2017 roku : jeden z najstarszych duchownych szyickiego rządu publicznie stwierdził, że chrześcijanie, Żydzi oraz inne mniejszości religijne muszą nawrócić się na islam i zacząć płacić podatek religijny (dżizja), w przeciwnym razie powinni zginąć. Szejk Alaa Al-Mousawi nazwał ponadto chrześcijan “niewiernymi” oraz “politeistami” podkreślając konieczność zastosowania wobec nich dżihadu. W efekcie tego ponad 200 irackich rodzin chrześcijańskich wniosło przeciwko niemu pozew, oskarżając o podżeganie do nienawiści oraz przemocy wobec nich.
  • Tysiące chrześcijan nieprzerwanie poszukuje bezpiecznego miejsca do życia wewnątrz kraju lub poza jego granicami. Wszystko to ma miejsce w wyniku rozwoju sytuacji politycznej w kraju, gdzie ludzie tkwią w pułapce między dwiema zwalczającymi się siłami, jakimi są Irakijczycy i Kurdowie, co miało początek w chwili kurdyjskiego referendum w sprawie niepodległości. Dla potrzeb pokazania wyników ukazaliśmy jedynie przypadki otwartych i jawnych prześladowań.
  • Wreszcie duża liczba chrześcijan posiadała własne domy oraz posiadłości, które uległy zniszczeniu, konfiskacie lub grabieży w czasie lub przed wyzwoleniem terenów opanowanych przez IS w Równinie Niniwy w ostatnim kwartale 2017 roku. Niestety przejmowanie domów należących do chrześcijan to praktyka ciągnąca się juz od wielu lat w miastach, takich jak: Bagdad, Basra, An-Nasirijja, Al-Emara, Babilon czy Al-Kut. Zdaniem reprezentanta chrześcijan w irackim parlamencie – Josepha Slewa’y “około trzydzieści tysięcy przypadków przejęcia ziemi i własności będących własnością syryjskich oraz chaldejskich chrześcijan w Bagdadzie, a także w innych prowincjach”  miało miejsce z rąk bojówek należących do niektórych partii politycznych działających w Iraku. Według jego słów sprawcami są “grupy znajdujące się u władzy, które jej nadużywają, by przejąć daną własność. Niektóre z nich wykorzystują własną pracę oraz autorytet w państwowych urzędach”, aby wyrabiać  fałszywe dokumenty. Inne grupy (mafia) działają przez biura nieruchomości angażując się w przekupstwo w celu przejęcia posiadłości należących do chrześcijan.

Spis treści

6. Prognozy na przyszłość

The Economist Intelligence Unit podsumowuje najnowszy rozwój sytuacji oraz oczekiwania wobec Iraku w następujący sposób: “Siły irackie poczyniły znaczący krok do przodu w walce z IS w roku 2017, jako że dżihadyści zostali w dużej mierze pokonani pod koniec roku 2017. To wraz z szybkim przejęciem spornych terytoriów z rąk Kurdów w następstwie jesiennego referendum w sprawie niepodległości daje premierowi Hajdarowi Al-Abadiemu silną pozycję i pozwala sądzić, iż wygra on nadchodzące w roku 2018 wybory. Jednakże będzie on wciąż pod pewną presją wywołaną wpływem niskich cen ropy naftowej oraz koniecznością potężnej rekonstrukcji budżetu.”

Pomimo nieuchronnie zbliżającego się pokonania Państwa Islamskiego w Iraku groźba prześladowań ze strony islamskiego ekstremizmu raczej się nie zmniejszy w najbliższej przyszłości. IS może i utraciło swoje terytorium, jednak jego ideologia jest wciąż żywa i nie ogranicza się tylko i wyłącznie do ziemi w sensie fizycznym. W swoich staraniach, aby udowodnić swoje znaczenie IS nie przestaje przeprowadzać oraz inspirować ataków zarówno na Zachodzie, jak i na Bliskim Wschodzie. W międzyczasie tysiące uciekinierów będących bojownikami IS ‘rozpłynęło się’ pośród cywilów zamieszkujących Równinę Niniwy, co jedynie potęguje brak poczucia bezpieczeństwa panujący wśród mniejszości religijnych, takich jak chrześcijanie. Dodatkowo, IS nie jest jedynym sprawcą napędzającym prześladowania. Są jeszcze pozostałości Al-Ka’idy, bojówki szyickie oraz inne, nowo powstające bojówki islamskie, takie jak „Chorasan”, która składa się z byłych członków Al-Ka’idy i wydaje się być w swoich działaniach nawet bardziej okrutna od IS. Presja ma swoje źródło także pośród przywódców szyickich oraz urzędników państwowych, którzy publicznie deklarują swoje wrogie chrześcijanom nastawienie. W międzyczasie na terenach kontrolowanych przez RRK, na północy kraju, wydaje się, że świadomość islamu budzi się do życia. W konsekwencji wydaje się, że islamski ekstremizm wciąż będzie zagrożeniem dla irackich chrześcijan, prowadząc do wysokiego poziomu strachu i zachęcając do emigracji.

Utrata wspólnego wroga, idąca za tym próżnia, a także pokłosie kurdyjskiego referendum to prawdopodobne czynniki pogłębienia podziałów pomiędzy grupami plemiennymi i sekciarskimi, co może wzmocnić prześladowania napędzane antagonizmem plemiennym. Presja wzrośnie zwłaszcza wobec chrześcijan nawróconych z islamu, którzy cierpią najmocniej w wyniku tej siły, ale może ona dotknąć także pozostałych.

Tkwiąc w samym środku napięć pomiędzy różnymi grupami społecznymi chrześcijanie stają w obliczu ryzyka wpadnięcia w pułapkę tarć między zwalczającymi się partiami, co może doprowadzić do ich relokacji w bezpieczniejsze tereny. Mogą stać się także kartą przetargową w politycznych rozgrywkach, co byłoby skutkiem rozwijającej się dyktatorskiej paranoi. Co więcej istnieje poważne zagrożenie kolejną wojną, która po pokonaniu IS rozegra się między siłami szyitów i Kurdów. Dyktatorska paranoja jest także siłą aktywną w Iraku Środkowym i prowadzi do niepowodzeń rządu, dążących do wspierania społeczeństwa pluralistycznego, gdzie mniejszości religijne, takie jak chrześcijanie byłyby mile widziane. W przypadku zakrojonej na szeroką skalę walki o władzę kolejny ważny czynnik napędzający prześladowania w Iraku – zorganizowana korupcja oraz przestępczość – może z łatwością rozkwitnąć. Rosnący poziom korupcji już widać zarówno w RRK, jak i w Bagdadzie. Sprawcy napędzający rozwój tej siły w sposób szczególny stawiają chrześcijan w niekorzystnej sytuacji zwłaszcza gdy chodzi o znalezienie pracy czy zarejestrowanie chrześcijańskiej działalności. Dodatkowo przejmują oni niejednokrotnie domy należące do chrześcijan.

I wreszcie ciężko powiedzieć w jaki sposób rozwinie się siła jaką jest denominacyjny protekcjonizm. Z jednej strony w sytuacjach wywierania presji ważne jest, aby chrześcijanie ze sobą współpracowali, gdyż mogłoby to doprowadzić do osłabienia wpływów tej siły. Zgodnie z krótkoterminowymi oczekiwaniami sytuacja ta nie zmieni się, choć pogłębiające się rozczłonkowanie pomiędzy plemionami oraz sentymenty dążące do ich przetrwania mogą zadziałać w kierunku zupełnie przeciwnym.

Wszystkie pola są wymagane. E-mail będzie wysyłany za pośrednictwem programu pocztowego.

Drukuj Pobierz