Prześladowania w Libii

Libia

7
ŚIP
2018
Libia
Religia
Islam
Ustrój
Demokracja
Ranking poprzednie lata
11
ISO
LY
Libia
Libia
Chrześcijan
0,02
Populacja
6.41
Presja ze strony islamu
Zorganizowana korupcja
Życie prywatne: 14.792
Życie rodzinne : 13.221
Życie społeczne : 14.102
Życie w państwie: 15.430
Życie w Kościele : 15.208
Przemoc fizyczna: 5.371

Okres badawczy: 1. Listopad 2016 – 31. Październik 2017

Podsumowanie

Spis treści

1.Pozycja w Światowym Indeksie Prześladowań

86 Punktów/ Pozycja 7 (SIP 2017: 78 Punktów / Pozycja 11)

Wynik Libii wzrósł o 8 punktów do liczby 86, co stawia ten kraj na 7 pozycji w okresie objętym badaniami WWL 2018. Wzrost ten jest bezpośrednio spowodowany większą ilością nacechowanych przemocą ataków wymierzonych w chrześcijan, zwłaszcza w odniesieniu do przemieszczających się uchodźców, którzy ogólnie są traktowani źle, a pośród których chrześcijanie traktowani są jeszcze gorzej. W tym temacie dostępnych jest więcej informacji z okresu WWL 2018. Ogólny stan anarchii, również pozostał niezmienny, co przykłada się do opłakanych warunków w jakich libijscy chrześcijanie zmuszeni są żyć.

Spis treści

2. Główne siły napędowe prześladowań

Islamski ekstremizm (Bardzo duże natężenie): Ten czynnik manifestuje się na trzy różne sposoby. Libijska kultura jest bardzo głęboko zakorzeniona w islamie, a zatem konwertyci będący chrześcijanami zmagają się z ogromną presją ze strony członków rodziny oraz lokalnej społeczności. W konsekwencji upadku reżimu Kaddafiego cała gama radykalnych ugrupowań islamskich zaczęła działać w kraju całkowicie swobodnie, a nawet zyskując rosnące poparcie oraz kontrolę nad społeczeństwem.

Zorganizowana korupcja oraz przestępczość (Średnie natężenie): Jest to drugorzędna siła napędzająca prześladowania w Libii. Fakt, że korupcja jest tak szeroko rozpowszechniona przyczynia się również do utrwalania bezprawia i bezkarności. Ta siła połączona jest z islamskim ekstremizmem, jako że islamskie bojówki współpracują, bądź też działają samodzielnie jako zorganizowane grupy przestępcze angażując się w handel ludźmi oraz inne działania przestępcze.

Sprawcy prześladowań

Sprawcy napędzający islamski ekstremizm: W Libii funkcjonuje kilka różnych sił będących sprawcami prześladowań. Zwykli ludzie, którzy zgadzają się z nietolerancją oraz skrajną interpretacją islamu przyczyniają się do prześladowania chrześcijan zwłaszcza w obszarach życia prywatnego, życia w rodzinie oraz życia w społeczeństwie. Prześladowania chrześcijan napędzane przez te osoby podsycane są dodatkowo istnieniem całego wachlarza bojówek islamskich, które kontrolują znaczną część libijskiego terytorium. Ugrupowania te odpowiedzialne są za większość form prześladowań przybierających formę przemocy i działają całkowicie bezkarnie w związku z brakiem rządu, który byłby w stanie stworzyć choćby pozory prawnego porządku w kraju. Poza obecnością tych dwóch sprawców prześladowań dodatkowo sytuację pogarszają wpływy radykalnych imamów wahabickich, których nauki również mogą być postrzegane, jako podżegające do prześladowania chrześcijan.

Sprawcy napędzający zorganizowaną korupcję oraz przestępczość: Grupy kryminalne zaangażowane w handel ludźmi oraz porwania dla okupu to najbardziej zauważalni sprawcy prześladowań, jeśli chodzi o zorganizowaną korupcję oraz przestępczość. Grupy te angażują się w cały szereg łupieżczych zachowań wobec imigrantów starających się przedostać przez Libię do Europy. Oprócz przetrzymywania ich jako zakładników dla okupu, wielu sprzedawanych jest w niewolę, a kobiety padają ofiarami napaści na tle seksualnym oraz gwałtów.

Spis treści

3. Kontekst

Libia to w chwili obecnej państwo anarchii z co najmniej trzema różnymi rządami konkurującymi między sobą. Nie kończąca się wojna domowa pomiędzy kilkoma bojówkami będącymi w sojuszu, a trzema rywalizującymi rządami oznacza, że kraj ten pozostanie bezpiecznym schronieniem dla ugrupowań islamskich, które działają na rzecz destabilizacji całego regionu. Ciągnący się stan anarchii sprawia, że możliwym jest, iż chrześcijanie wciąż będą cierpieć prześladowania, a Libia pozostanie bazą dla działań ugrupowań ekstremistycznych atakujących ich w krajach sąsiednich. Niestety koniec wojny domowej wydaje się być bardzo odległy, podobnie jak położenie kresu destabilizacji, która zalała Libię w chwili wydarzeń związanych z Wiosną Arabską w roku 2011. Pomimo, że Fajiz-as-Sarradż (przywódca wspieranej przez ONZ Rady Prezydenckiej oraz utworzonego przez nią Rządu Zgody Narodowej z bazą w Trypolisie), a także generał Chalifa Haftar (przywódca sił zbrojnych lojalnych wobec parlamentu mającego swą bazę we wschodniej Libii, w Tobruku) osiągnęli zgodę w kwestii zarysu uzgodnień pokojowych pod przewodnictwem Włoch, Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz Egiptu, wciąż istnieje wiele wątpliwości czy umowę tą faktycznie uda się wdrożyć w życie.

Według danych zawartych we Wskaźniku Rozwoju Społecznego (który ukazuje sytuację socjo-ekonomiczną poszczególnych krajów) publikowanego przez Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju Libia zajmuje na nim 102 miejsce spośród 188 krajów. Pomimo, że był to jeden z niewielu krajów afrykańskich, który radził sobie stosunkowo dobrze od czasów Wojny Arabskiej w roku 2011, jednak jej wyniki stale spadają i poza innymi czynnikami jest to efektem coraz gorszej dostępności oraz słabszej jakości opieki zdrowotnej i edukacji. Nie kończąca się wojna domowa poskutkowała zakłóceniami w eksporcie ropy, a zapewnienie świadczeń socjalnych, które wcześniej były finansowane przez państwo całkowicie upadło. Ogromne kwoty pieniędzy wydawane są na uzbrojenie różnorakich stron konfliktu. Natomiast przemoc spowodowała wszechobecną destrukcję kraju, którego odbudowa zajmie całe lata.

Libia stała się klasycznym państwem upadłym, a – w nieco ponad pół dekady od wydarzeń Wiosny Arabskiej – jej marzenia o staniu się otwartym krajem demokratycznym zastąpione zostały koszmarnym scenariuszem, w którym cała mieszanka różnorodnych bojówek kontroluje różne części kraju walcząc o całkowitą władzę. W sytuacji tej od lat nie widać oznak poprawy i trudno dostrzec kres, i rozwiązanie konfliktu w najbliższej przyszłości. W międzyczasie problem ten przyczynił się do zwiększenia bezbronności chrześcijan tam zamieszkujących.

Przechwytywani uchodźcy pragnący dotrzeć do Europy przetrzymywani są w 24 centrach odosobnienia na terenie całej Libii zarządzanych przez Departament do Zwalczania Nielegalnej Migracji (Department to Combat Irregular Migration – DCIM), który prawnie podlega kontroli libijskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, jednak w praktyce wiele z nich prowadzonych jest przez członków uzbrojonych ugrupowań, którzy zadają cierpienie ludziom wszystkich wyznań. Przemoc, niewolnictwo (w sensie dosłownym) oraz nadużycia seksualne są powszechne. Osoby przetrzymywane w odosobnieniu pozbawione są ochrony, gdyż w Libii nie funkcjonuje żaden system ochrony prawnej.  W silnie zislamizowanym kontekście libijscy uchodźcy chrześcijańscy są szczególnie narażeni na prześladowania.

Muzułmanie Ibadi nie będący częścią tradycji sunnickiej ani szyickiej stają w obliczu prześladowań przybierających formę nacechowanych przemocą ataków ze strony ugrupowań takich, jak IS oraz inne sunnickie grupy militarne. (Dzieci wyznawców tych tradycji nauczane są na podstawie podręczników zawierających treści i wpływy wahhabizmu.)

Spis treści

4. Grupy chrześcijańskie dotknięte prześladowaniami

Wspólnoty chrześcijan ekspatriantów: Chrześcijańscy imigranci przyjeżdżający do pracy (z których większość pochodzi z Afryki Środkowej, a część z Egiptu) mają zezwolenie na prowadzenie własnych kościołów, jednak Libijczykom nie wolno do nich uczęszczać. Już pod despotycznymi rządami Mu’ammara Kadafiego sytuacja chrześcijan  w tym kraju była skrajnie trudna. Ekspatrianci lub imigranci będący chrześcijanami cieszą się pewną wolnością, lecz rdzenni Afrykanie (nie mający korzeni arabskich) zmagają się z podwójnymi prześladowaniami – na tle rasowym oraz religijnym.

Tradycyjne wspólnoty chrześcijańskie: Kategoria ta w Libii nie funkcjonuje zgodnie ze standardami ujętymi w metodologii WWL.

Społeczności chrześcijan konwertytów: Ta maleńka grupa Libijczyków, którzy są chrześcijanami musi utrzymywać swoją wiarę w tajemnicy. Libijczykom nie wolno uczęszczać na nabożeństwa w oficjalnie funkcjonujących kościołach. Liczba konwertytów jest bardzo mała, ale w związku z dostępnością chrześcijańskich programów telewizji satelitarnej oraz stron internetowych w języku arabskim, zainteresowanie wiarą tą systematycznie rośnie. Podobnie jak w większości krajów muzułmańskich porzucenie religii islamu niesie ze sobą ogromną presję społeczną. Konwertyci stają w obliczu nieustannego ryzyka prześladowań ze strony rodziny. Większość libijskich chrześcijan obawia się spotkań z innymi wierzącymi, gdyż jakikolwiek przejaw zgromadzeń religijnych (innych niż muzułmańskie) jest tu zakazany.

Nietradycyjne wspólnoty chrześcijańskie: Kategoria ta w Libii nie funkcjonuje zgodnie ze standardami ujętymi w metodologii WWL.

Spis treści

5. Obszary życia i przemoc fizyczna

Życie prywatne: 14.792
Życie rodzinne : 13.221
Życie społeczne : 14.102
Życie w państwie: 15.430
Życie w Kościele : 15.208
Przemoc fizyczna: 5.371

Wzorzec prześladowań pokazuje, że:

  • Presja wobec chrześcijan w Libii znajduje się na poziomie ekstremalnym we wszystkich obszarach życia. Przeciętny wynik obrazujący presję urósł z poziomu 14.6 w okresie WWL 2017 do 15.2 w okresie WWL 2018. Pokazuje to, że im dłużej panoszą się anarchia oraz destabilizacja tym trudniejsze staje się życie chrześcijan.
  • Presja jest szczególnie widoczna w obszarach życia w państwie i życia w kościele. Dzieje się tak, gdyż bojówki islamskie sprawują kontrolę nad znaczną częścią kraju i działają jak władza powszechna. Prowadzi to do sytuacji, w której kościoły oraz chrześcijanie (zwłaszcza ci, którzy nawrócili się z islamu) stają w obliczu potężnych wyzwań oraz stałego zagrożenia przemocą.
  • Wynik obrazujący przemoc wzrósł z poziomu 5.4 w okresie WWL 2017 do 10.4. Jak już wcześniej wspomniano wzrost ten jest częściowo spowodowany większą dostępnością informacji o atakach na przemieszczających się chrześcijan, którzy ogólnie traktowani są bardzo źle.

Życie prywatne: W tym niezwykle konserwatywnym środowisku konwertyci często doświadczają odrzucenia ze strony rodziny. Z powodu represji wywołanych brakiem tolerancji ze strony społeczeństwa oraz krewnych, libijscy chrześcijanie w zasadzie nie mówią innym o swej wierze. Wielu z nich rozważa bądź też ucieka z ojczyzny.

Życie w rodzinie: Jednym z problemów stojących przed konwertytami jest znalezienie współmałżonka. Państwo trzyma się tradycyjnego prawa islamskiego, które nakazuje mężczyznom niebędącym muzułmanami nawrócić się na islam, jeśli chcą poślubić muzułmankę. Islamiści w Libii stali się tak radykalni, że nawet sufi stali się celem ataków i prześladowań.

Życie w społeczeństwie: Chrześcijanie we współczesnej Libii zmagają się z tak dużym poziomem niepewności i braku bezpieczeństwa, że ich dalsza egzystencja w Libii stanęła pod znakiem zapytania. Komentując tę kwestię jeden z obserwatorów pochodzący z Wielkiej Brytanii posunął się do stwierdzenia, że: “w Libii zanikło chrześcijaństwo” w związku z “codzienną presją i napięciami na tle religijnym”, a także przemocą wycelowaną w chrześcijaństwo.  Kiedy chrześcijanie nie ukrywają swych przekonań religijnych uczestnictwo w życiu społecznym staje się bardzo ryzykowane we współczesnej Libii, gdyż wiąże się z wysokim ryzykiem przemocy.

Życie w państwie: W czasie panowania Kaddafiego głównym źródłem prześladowań był sam rząd i jego tajne służby specjalne. W chwili obecnej radykalne ruchy islamskie (takie jak IS) ponoszą odpowiedzialność za zdecydowaną większość prześladowań, represji oraz przemocy wobec chrześcijan. A wszystko to dzieje się w kraju, w którym rząd jest całkowicie nieudolny, a bezprawie powszechne. Gangi przestępcze są również do pewnego stopnia odpowiedzialne za presję wywieraną na chrześcijanach.

Życie w kościele: Dla Libijczyków normalne życie w społeczności kościelnej jest absolutnie niemożliwe. Migranci przyjeżdżający tu do pracy mogą gromadzić się w kościołach, jednak nawet oni muszą liczyć się z narażaniem własnego bezpieczeństwa na duże ryzyko. Posiadanie literatury o tematyce chrześcijańskiej oraz Biblii w języku arabskim jest całkowicie zakazane. To kolejny czynnik, który tłumi rozwój miejscowego kościoła. Nawracanie muzułmanów oraz działalność misyjna są w kraju formalnie zakazane.

Przemoc: Poziom przemocy wymierzonej w chrześcijan jest w Libii bardzo wysoki. Z powodu politycznej destabilizacji oraz panującego bezprawia chrześcijanie stają się obiektem nacechowanego przemocą, nieludzkiego i poniżającego traktowania. Świeżo opublikowany raport  Amensty Interantional daje jasny obraz tego przez co chrześcijanie przechodzą. Cytowane są w nim słowa 26-latka z Erytrei przetrzymywanego w centrum odosobnienia w Az-Zawija: „Oni nienawidzą chrześcijan. Jeśli jesteś chrześcijaninem to jedyne co mogę powiedzieć to ‘niech Bóg ci pomoże, jeśli cię nakryją...’. Gdy zobaczą krzyżyk albo jakiś [religijny] tatuaż pobiją cię jeszcze mocniej.” Inny były więzień (z Nigerii) powiedział, że strażnicy w centrum odosobnienia w Misratah dzielili mężczyzn zgodnie z ich religijnymi powiązaniami i chłostali tych, którzy byli chrześcijanami. 22-letni mężczyzna z Erytrei, który został pobity w więzieniu po tym jak jego łódź została przechwycona stwierdził: „Pobili mnie, zabrali pieniądze i wyrzucili Biblię, i krzyżyk, który nosiłem na szyi...Najpierw sprawdzali czy masz pieniądze w kieszeniach, potem brali kabel elektryczny i chłostali.”

Do tego:

  • Kilku koptyjskich chrześcijan, którzy próbowali wrócić do Egiptu zostało zatrzymanych na dwa tygodnie w areszcie na lotnisku w Trypolisie. Byli oni chłostani dwa razy dziennie przez cały czas przebywania w areszcie. Przynajmniej jeden z nich już wcześniej przebywał w niewoli przez ponad dwa tygodnie jako zakładnik w Bengazi, póki jego rodzina nie zapłaciła okupu. 
  • W listopadzie 2016 roku dwóch chrześcijan egipskiego Egiptu zostało straconych w Libii przez grupę o nazwie Ansar al-Sharia z powodu wiary.

Spis treści

6. Prognozy na przyszłość:

W związku z ciągnącym się i coraz większym znaczeniem lokalnych bojówek oraz radykalnych ugrupowań islamskich, a także brakiem rządu sprawującego władzę w sposób efektywny, chrześcijanie nie mogą oczekiwać, że ich sytuacja poprawi się znacząco w najbliższej przyszłości. Szeroko rozpowszechniona bezkarność w związku z przestępstwami popełnionymi wobec chrześcijan z dużą dozą prawdopodobieństwa nie ustanie. Pomimo, że przewaga oraz militarna potęga IS zmniejszyła się w okresie WWL 2018, to jednak wpływ radykalnych ugrupowań islamskich w Libii jest wciąż powszechny i będzie trwał. Obecność konkurujących ze sobą rządów we wschodniej oraz zachodniej Libii, przewaga systemu plemiennego oraz fakt, że kraj jest zalany wszelkiego rodzaju bronią oznaczają, iż przyszłość zarówno samej Libii, jak i mieszkających tam chrześcijan nie maluje się optymistycznie.

Wszelkie nadzieje na poprawę sytuacji w Libii uzależnione są od poprawy warunków politycznych oraz bezpieczeństwa w kraju. Miejmy nadzieję, że Rząd Zgody Narodowej będzie w stanie zdobyć nieco więcej władzy oraz odbudować porządek prawny. Gdyby tak się stało (nawet jeśli nie byłoby to gwarantem wolności religijnej dla chrześcijan) taki układ spraw mógłby oznaczać, że chrześcijanie staliby się mniej bezbronni wobec najbardziej bezczelnych i jawnych form prześladowań. W dłuższej jednak perspektywie, natura stałego porządku politycznego i konstytucyjnego, która mogłaby wyłonić się z obecnego procesu pokojowego i zachodzących przemian stanie się najbardziej znaczącym czynnikiem decydującym o wolności chrześcijan w Libii.

Spis treści

Wiadomości z Libii

Wiadomości Nachrichten
Libia

Libia: 'Gdzie jest Bóg i jak wygląda?'

Wiadomości Nachrichten
Libia

Libia: Porwanie 20 egipskich chrześcijan

Wiadomości Nachrichten
Libia

Libia: Seria mordów dokonanych na chrześcijanach

Wiadomości Nachrichten
Libia

Libia: Sytuacja chrześcijan się wciąż pogarsza

Wiadomości Nachrichten
Libia

Libia: Śmierć chrześcijanina w więzieniu

Wiadomości Nachrichten
Libia

Libia: Aresztowano i pobito pracownika księgarni

Wiadomości Nachrichten
Libia

Libia: Dewastacja chrześcijańskich grobów

Wiadomości Nachrichten
Libia

Libia: Czy istnieje szansa na wolność?

Spis treści

 

Wszystkie pola są wymagane. E-mail będzie wysyłany za pośrednictwem programu pocztowego.

Drukuj Pobierz