Prześladowania w Indonezji

Indonezja

28
ŚIP
2022
Indonezja
Religia
Islam
Ustrój
Republika Prezydencka
Ranking poprzednie lata
49
Indonezja
Chrześcijan
33,62
Populacja
274.85
Islamski ekstremizm
Życie prywatne: 9.400
Życie w rodzinie: 8.200
Życie w społeczeństwie: 12.700
Życie w państwie: 10.300
Życie w kościele: 11.500
przemoc fizyczna: 15.400

Sytuacja chrześcijan w Indonezji

Miejsce w rankingu

Miejsce 28 / 68 Punkte (ŚIP 2020: Miejsce 47 / 63 pkt)

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Osoby nawrócone z islamu często doświadczają presji (takich jak izolacja czy znieważanie) oraz rzadziej przemocy ze strony swoich rodzin. W punktach zapalnych, takich jak Jawa Zachodnia i prowincja Aceh, radykalne grupy islamskie wywierają silny wpływ na lokalną politykę. Kościoły uznane za głoszące inną wiarę od razu stają się celem prześladowań. W niektórych regionach mniej tradycyjne grupy kościelne (i nawet niektóre grupy katolickie) mają trudności z uzyskaniem pozwoleń na budowę budynków kościelnych i często są ignorowane przez władze lokalne. W raportowanym okresie przemoc wobec chrześcijan wzmogła się. W Środkowym Celebesie miały miejsce dwa ataki na osoby wierzące, a w Makassar jeden atak bombowy na katedrę.

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletną dokumentację w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Indonezja jest czwartym najludniejszym krajem na świecie i największą gospodarką w Azji Południowo-Wschodniej. Leży na ponad 17 tys. wysp i jest jednym z największych państw demokratycznych na świecie. Umiarkowany islam zmaga się z wyzwaniami społecznymi związanymi z radykalnym islamem. W wyborach w 2019 r. prezydent Widodo wybrał na swojego zastępcę islamskiego duchownego nurtu konserwatywnego, aby przeciwstawić się oskarżeniom podważającym jego duchowe wartości. W prowincji Aceh obowiązuje prawo szariatu, a kilka innych prowincji wprowadziło przepisy prawa szariatu na niższych szczeblach administracji. Innym przykładem zmian zachodzących w Indonezji były kontrowersje związane z obowiązkiem noszenia tradycyjnych ubrań islamskich, zwłaszcza w szkołach.


Chrześcijaństwo jest główną religią wschodniej Indonezji, natomiast islam zajmuje silną pozycję w zachodniej i środkowej części kraju, zwłaszcza na najbardziej zaludnionej wyspie Jawie. W Niedzielę Palmową 28 marca 2021 r. para nowożeńców zdetonowała dwie bomby podczas nabożeństwa w katedrze w Makasar, raniąc 20 osób, i sama zginęła na miejscu. Zabójstwa i ścięcie głów wierzących na wyspie Celebesie wzmogły poczucie braku bezpieczeństwa, chociaż władze interweniowały i przeprowadziły dochodzenie. Siły porządkowe w Indonezji potwierdziły śmierć Alego Kalory, przywódcy organizacji Mudżahedinów Wschodniej Indonezji (MIT), która była odpowiedzialna za te ataki. Oficjalnie Indonezja zdecydowała się zabronić członkom ISIS i ich rodzinom powrotu do kraju z Syrii i Iraku. Jednak to nie powstrzymuje ich przed nieoficjalnym powrotem poprzez tysiące małych wysp.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

33.620.000

12,2

muzułmanie

218.640.000

79,5

wyznawcy hinduizmu

4.382.000

1,6

wyznawcy religii etnicznych

5.784.000

2,1

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

Najwięcej ataków na chrześcijan ma miejsce w Aceh, jedynej prowincji, w której obowiązuje prawo szariatu. W październiku 2015 r. zamknięto tam wiele kościołów, a budowa nowych jest niemożliwa. Osoby nawrócone z islamu narażone są w tej prowincji na największe prześladowania. Innymi regionami, gdzie odnotowuje się ataki, są Sumatra Zachodnia, Banten, Jawa Zachodnia oraz Jawa Wschodnia i Jawa Środkowa. Ostatnio najniebezpieczniejszym miejscem stał się Celebes Środkowy, gdzie w okresie raportowania zabito ośmioro chrześcijan w dwóch atakach przeprowadzonych przez grupę radykalnych islamistów (MIT). Najbliższa przyszłość pokaże, czy takie ataki ustaną po śmierci Alego Kalory, przywódcy MIT we wrześniu 2021 r.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Ekstremizm islamski

Indonezja ma największą społeczność muzułmańską na świecie. Mimo że konstytucja gwarantuje wolność religijną, kilka regionów kraju znajduje się pod wpływem prawa islamskiego, wliczając w to prowincję Aceh, gdzie obowiązuje prawo szariatu. Chociaż kilka radykalnych grup islamskich zostało zdelegalizowanych, nadal wywierają one znaczący wpływ, często występując pod nową nazwą. Przekazywane z Arabii Saudyjskiej środki finansowe na cele edukacyjne powodują popularyzację ideologii wahabizmu w całym kraju. Radykalni przywódcy islamscy poprzez nauczanie w meczetach oraz w mediach zachęcają do nienawiści wobec chrześcijan i innych religii. Niejednokrotnie byli pomysłodawcami ataków. Kilka konserwatywnych partii muzułmańskich, takich jak PKS, znanych jest z forsowania swojej agendy politycznej, mającej na celu ustanowienie całkowicie muzułmańskiego kraju.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie obejmują katolików i różne grupy etniczne, takie jak Chrześcijański Kościół Protestancki Batak. Są monitorowane i doświadczają ucisku, jeśli ich liczebność rośnie. Społeczności tradycyjne w biedniejszych rejonach, takich jak Papua i Małe Wyspy Sundajskie, są celem agresywnych prób islamizacji, zwłaszcza wśród dzieci.

Społeczności konwertytów

Konwertyci z islamu są pod ścisłym nadzorem i wywiera się na nich nacisk, aby porzucili swoją nową wiarę. W podobny sposób na Bali, wyspie w większości hinduskiej, osoby nawracające się na chrześcijaństwo doświadczają silnej presji ze strony swoich rodzin i społeczności lokalnych.

Nietradycyjne społeczności chrześcijan

Baptyści i zielonoświątkowcy stają się celem lokalnych społeczności i radykalnych grup islamskich, jeśli szerzą swoją wiarę. Sąsiedzi często próbują przeszkodzić w budowie nowych kościołów, a władze lokalne mogą opóźniać wydanie stosownych pozwoleń.

5. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji

Poziomy przemocy i presji

Życie prywatne 11.3
Życie w rodzinie 11.5
Życie w społeczeństwie 11.5
Życie w państwie 11.0
Życie w kościele 9.6
przemoc fizyczna 13.5

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt. (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

Oficjalnie uznawanych jest sześć religii. Nawrócenie z jednej na drugą jest dopuszczalne, lecz nawróceniom z islamu na hinduizm towarzyszy silny sprzeciw rodzin. Osoby nowo nawrócone mogą zostać wyrzucone z domu lub stracić prawo do opieki nad dziećmi. W punktach zapalnych takich jak Aceh, Jawa Wschodnia, Banten, Jawa Zachodnia lub Sumatra Zachodnia trzeba bardzo ostrożnie dzielić się wiarą, aby nie prowokować do ataków lub silnych nacisków mających na celu powrót do wiary muzułmańskiej lub hinduskiej.

Życie rodzinne

Zgodnie z Ustawą nr 23 z 2002 r. małżonkowie, którzy adoptują dziecko, muszą być tego samego wyznania co jego biologiczni rodzice. Jeśli nie jest znane wyznanie rodziców biologicznych, za podstawę prawną przyjmuje się religię dominującą w danym regionie. Rząd wymaga, aby szkoły zapewniały chrześcijańskich nauczycieli do prowadzenia lekcji religii. Jednak w niektórych prowincjach szkoły nie są w stanie tego zrobić, co skutkuje posyłaniem chrześcijańskich dzieci na lekcje islamu. Wiele dzieci chrześcijańskich doświadcza znęcania się z powodów religijnych. Czasami nazywane są „kafir” (niewierzący). Rodzice muzułmanie często zabraniają swoim dzieciom zabawy z dziećmi chrześcijańskimi.

Życie w społeczeństwie

W prowincjach takich jak Aceh, Sumatra Zachodnia, Jawa Zachodnia, Małe Wyspy Sundajskie i Gorontalo liczba chrześcijan, którzy są przyjmowani na prestiżowe uniwersytety, jest bardzo ograniczona. Większość stypendiów przyznawana jest studentom muzułmańskim. Chrześcijanie doświadczają nękania i wykluczenia, ponieważ uważani są za nieczystych, między innymi przez jedzenie wieprzowiny. Wzrasta popularność osiedli mieszkaniowych tylko dla muzułmanów (tzw. dzielnice szariatu). Dla wielu chrześcijan awans zawodowy jest bardzo trudny lub wręcz niemożliwy, a studentom celowo przyznaje się niższe stopnie za edukację religijną, aby uniemożliwić im zdobycie minimum wymaganego do zostania urzędnikiem państwowym.

Życie w kraju

Chrześcijanie coraz ostrożniej wyrażają swoje poglądy religijne publicznie, od kiedy stwierdzenia postrzegane jako przeciwne islamowi mogą prowadzić do oskarżeń o bluźnierstwo. Podczas nauczania w meczetach oraz w kampaniach internetowych chrześcijanie stają się celem oszczerstw. Konstytucja uznaje sześć religii (islam, katolicyzm, protestantyzm, hinduizm, buddyzm i konfucjanizm), które powinny być traktowane na równych prawach, lecz w rzeczywistości sytuacja jest całkiem inna. Dekret prezydencki z 2006 r. „O harmonii religijnej, wzmacnianiu pozycji forów religijnych i budowie obiektów sakralnych” sprawia, że uzyskanie pozwoleń na budowę kościołów jest bardzo utrudnione.

Życie w kościele

Kościoły mają problemy z budową budynków i rejestracją w urzędach. Według rozporządzenia ministerialnego z 2006 r. kościół może funkcjonować pod pewnymi warunkami. Kongregacja musi składać się z minimum 90 członków, powinna zyskać akceptację 60 sąsiadów innej religii oraz akceptację zarówno zwierzchnika regencji (jednostka administracyjna wchodząca w skład prowincji), jak i forum harmonii międzywyznaniowej. Nawet w przypadku uzyskania pozwolenia grupy radykałów mogą utrudniać dostęp do budynku.


W 2020 r. prezydent Jokowi wystąpił przeciwko trudnościom, z jakimi zmagają się mniejszościowe grupy religijne chcące założyć miejsce kultu religijnego. Ogłosił, że takie grupy nie powinny być dyskryminowane. Dało to nadzieję na uchylenie lub wprowadzenie poprawki do wcześniejszego dekretu prezydenckiego, lecz do tej pory nic nie zostało zrobione.

Przykładem może być kościół GKI Yasmin w Bogor w Jawie Zachodniej, który spełnił wszystkie wymagania zawarte w dekrecie prezydenckim, co zostało potwierdzone orzeczeniem Sądu Najwyższego w 2009 r. W okresie raportowania burmistrz Bogor zaproponował, aby kościół skorzystał z innej działki budowlanej, potwierdzając tym, że orzeczenie wciąż obowiązuje i nie zostało zmienione. Kościół nie zgodził się z propozycją burmistrza, domagając się wypełnienia orzeczenia sądu. Sytuacja ta trwa już od wielu lat.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

  • W maju 2021 r. w Celebesie Środkowym czterech rolników zostało zabitych przez terrorystyczną grupę MIT. Jedna z ofiar miała odciętą głowę.

  • W marcu 2021 r., w Niedzielę Palmową, miał miejsce samobójczy atak bombowy na katolicką katedrę w Makasar. W zamachu obrażenia odniosło minimum 20 osób, a dwoje zamachowców zginęło.

6. Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

28

68,35

2021

47

63,09

2020

49

59,79

2019

30

64,56

2018

38

58,90

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: Chociaż rząd Indonezji na bieżąco zajmuje się problemem nierówności płci, patriarchalne normy dotyczące roli płci, małżeństwa dzieci oraz wysoki wskaźnik śmiertelności kobiet są wciąż obecne w społeczeństwie. Ofiary przemocy często nie potrafią jej zgłaszać, a dostęp do wymiaru sprawiedliwości jest utrudniony. Chrześcijańskie kobiety i młode dziewczęta są często straszone rozwodem, co równałoby się utracie bezpieczeństwa w sferze finansowej, jak i osobistej. Wiele kobiet decyduje się ukrywać swoją nową wiarę w obawie przed przemocą, jeśli dojdzie do odkrycia ich tajemnicy. Zdarza się, że nowo nawrócone niezamężne kobiety zmuszane są do małżeństwa. Chrześcijanki są także prześladowane poprzez narzucanie im wymagań dotyczących ubioru. Często wymaga się od nich noszenia hidżabu.

  • wymuszone zasady dotyczące ubioru
  • przymusowy rozwód
  • przemoc seksualna
  • wtrącenie do więzienia przez rząd

Mężczyźni: W Indonezji zarówno chrześcijańskie kobiety, jak i mężczyźni doświadczają pogwałcenia swobód obywatelskich. Jednak jeśli chodzi o mężczyzn, rzadziej dotyka to ich życia prywatnego. Raporty wskazują, że znaczące postacie, takie jak pastorzy czy aktywiści, stają się głównym celem w publicznym dyskryminowaniu ich służby religijnej. Mogą zostać oskarżeni i pozwani na podstawie zarzutów „podburzania do nienawiści religijnej”.

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Za wyjątkiem sześciu uznanych religii inne grupy mniejszościowe zgłaszały problemy w związku z zapisem wyznania w dowodzie osobistym. W ramach kontroli rząd wprowadził aplikację na smartfony o nazwie Smart Pakem, umożliwiającą zgłaszanie herezji lub bluźnierstwa wobec osób prywatnych lub organizacji, które (według rządu) prowadzą nieuznane lub nieakceptowalne praktyki religijne. Organizacje praw człowieka skrytykowały tę aplikację, wskazując, że może ona stać się narzędziem naruszenia wolności i tolerancji religijnej. Obecnie aplikacja nie jest już dostępna. Muzułmańskie grupy mniejszościowe, takie jak Ahmadijja i szyici, cierpią prześladowania i są pod obserwacją zarówno ze strony rządu, jak i radykalnych grup sunnickich. Mniejszość hinduska także doświadcza wykluczenia.

9. Modlitwa

Módl się za Indonezję:

  • O Boże pocieszenie i uzdrowienie dla wszystkich osób dotkniętych ostatnimi atakami na chrześcijan, w których zostało zabitych ośmiu wiernych.
  • Aby chrześcijanie zostali obdarzeni mądrością i odwagą w naśladowaniu Jezusa w społeczeństwie, które przybiera coraz bardziej konserwatywne islamskie oblicze.
  • Aby wpływ ekstremistycznych ugrupowań islamskich został stłumiony. Proś Pana, aby objawił się osobiście tym, którzy Mu się sprzeciwiają.

Indonezja: Informacje i pomoc

Wiadomości

Najnowsze wiadomości z Indonezji

Przeczytaj tutaj najnowsze wiadomości i osobiste relacje prześladowanych chrześcijan z krajów należących do Światowego Indeksu Prześladowań i zaprenumeruj nasz bezpłatny magazyn.

Pomódl się

Pomódl się

Modlitwa jest pierwszą rzeczą, o którą proszą nas prześladowani chrześcijanie i dlatego jest istotną częścią naszej posługi. Dowiedz się tutaj, jak możesz modlić się za prześladowanych chrześcijan.

Darowizna

Darowizna

Bez Waszego zaangażowania nasza globalna posługa nie byłaby możliwa. Twoje wsparcie finansowe zmienia życie prześladowanych chrześcijan!