Prześladowania w Afganistanie

Afganistan

1
ŚIP
2022
Afganistan
Religia
Islam
Ustrój
Islamski Emirat
Ranking poprzednie lata
2
Afganistanie
Chrześcijan
kilka tysięcy
Populacja
38.91
Islamski ekstremizm
Ucisk ze strony klanu/plemienia
Wrogość etniczno-religijna
Życie prywatne: 16.700
Życie w rodzinie: 16.700
Życie w społeczeństwie: 16.700
Życie w państwie: 16.700
Życie w kościele: 16.700
przemoc fizyczna: 11.100

Sytuacja chrześcijan w Afganistanie

Miejsce w rankingu

Miejsce 1 / 98 pkt (ŚIP 2021: Miejsce 2 / 94 pkt )

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Prawie wszyscy afgańscy chrześcijanie są konwertytami z islamu i nie mogą otwarcie uczestniczyć w praktykach religijnych. Odejście od islamu jest uważane za hańbę i zgodnie z obowiązującym prawem islamskim grozi za nie kara śmierci. W przypadku zdekonspirowania nawróceni chrześcijanie muszą ratować życie, uciekając z kraju. Wielu z nich ukrywa się od dnia przejęcia władzy przez talibów, tj. 15 sierpnia 2021 r. Dzień ten okazał się przełomowy nie tylko dla kobiet i mniejszości etnicznych, ale także dla mniejszości religijnych, w tym konwertytów na chrześcijaństwo. Rodzina, klan czy plemię musi ratować swój „honor” i znaleźć sposób na rozwiązanie niewygodnego problemu. W miarę jak talibowie coraz bardziej umacniają swoją władzę i przejmują coraz więcej dystryktów, sytuacja konwertytów staje się coraz trudniejsza. Gdy talibowie przejmą kontrolę nad wszystkimi obszarami życia, chrześcijańscy konwertyci będą musieli dostosować się do narzuconych przez nich zasad społecznych.

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletne lub skrócone dossier w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Afganistan nie zaznał pokoju od ponad 40 lat. Doprowadziło to do zrujnowania infrastruktury, gospodarki i tkanki społecznej, a także do powszechnej radykalizacji islamu, nasilenia działalności przestępczej i korupcji. Talibowie sprawowali władzę nad mniej więcej trzema czwartymi terytorium kraju od 1996 do 2001 r. 15 sierpnia 2021 r. ponownie przejęli kontrolę nad krajem, a tak zwany „rząd tymczasowy” nie jest zainteresowany angażowaniem się w działania na rzecz mniejszości etnicznych, religijnych, ani kobiet. Wielu ministrów to osoby znane z czasów pierwszych rządów talibów (znajdują się na międzynarodowych listach organizacji terrorystycznych), a większość wiadomości napływających z kraju wskazuje na powrót ich surowej interpretacji islamu. Nowy rząd stoi przed bezprecedensowymi wyzwaniami. Już teraz w Afganistanie panuje skrajna bieda – 54,5% ludności żyje poniżej granicy ubóstwa. Brak stabilności spowodował, że wielu rolników przerzuciło się na uprawę maku do produkcji opium, by w ten sposób zapewnić byt swoim rodzinom. W obliczu tragicznej sytuacji spowodowanej wybuchem pandemii COVID-19 oraz odcięcia międzynarodowego wsparcia i finansowania, poziom ubóstwa będzie rósł. Najbardziej wymownym przykładem zmian w Afganistanie jest sytuacja w Kabulu. Kiedy talibowie odeszli w 2001 r., była to raczej mała stolica z populacją 500 tys. mieszkańców. Gdy grupa ta ponownie przejęła władzę w 2021 r., było to tętniące życiem miasto zamieszkane przez co najmniej 5 mln ludzi. Znaczny wzrost liczby przesiedleńców wewnętrznych oraz spodziewany wzrost liczby uchodźców w krajach sąsiednich przyczyni się do zwiększenia niestabilności, która prawdopodobnie dotknie również cały region. ONZ szacuje, że tej zimy 23 mln mieszkańców Afganistanu stanie w obliczu poważnego braku żywności.

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

W momencie pisania tego tekstu jest zbyt wcześnie, by stwierdzić, czy w jakimkolwiek stopniu rządy talibów zostaną podważone. Pierwszy ruch oporu w północnej dolinie Pandższiru szybko się załamał. Groźniejszym przeciwnikiem może być Państwo Islamskie Prowincji Chorasan, którego bojownicy atakowali konwoje talibów we wschodnim Afganistanie. Chrześcijańscy konwertyci nie mogą jednak liczyć na inne traktowanie z ich strony; wręcz przeciwnie, może ono być bardziej brutalne i nieprzewidywalne. Ogólnie rzecz biorąc, kontrola i nadzór na obszarach wiejskich są bardziej rygorystyczne niż w większości miast. Cały Afganistan jest jednak krajem islamu i dlatego chrześcijanie będą zmuszeni zmierzyć się z poważnymi trudnościami wszędzie tam, gdzie ich tożsamość zostanie ujawniona, czy to przez członków rodziny, czy przez przedstawicieli władz. 

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Islamski ekstremizm

Islamskie ugrupowania ekstremistyczne, takie jak talibowie, mają w Afganistanie długą historię. Od zawsze brały na cel apostatów. Ponieważ teraz talibowie objęli rządy w kraju, dysponują środkami, aby ich namierzać i karać. Mniejszości znalazły się w krzyżowym ogniu walki między Państwem Islamskim Prowincji Chorasan (ISKP) a talibami.

Antagonizm klanowy

Konwersja z islamu jest postrzegana jako zagrożenie dla islamskiej tożsamości kraju. Kolektywny charakter afgańskiej rodziny pozostawia niewiele miejsca na prywatność, co oznacza wysokie ryzyko ujawnienia chrześcijan i zmuszania ich do powrotu do islamu zarówno przez struktury klanowe, jak i całą społeczność.

Wrogość etniczno-religijna

 Afgańczycy mają głęboko zakorzenioną tradycję dbania o swoje rodziny, wioski i plemiona. Jeśli jakaś osoba odwraca się od swojego plemienia, aby przyjąć wierzenia, normy. lub kulturę postrzegane jako obce, są na nią wywierane różne formy nacisku. Ponadto chrześcijaństwo uważane jest za przejaw zachodniego stylu życia – wrogiego afgańskiej kulturze, społeczeństwu i islamowi.

Korupcja oraz zorganizowana przestępczość

80% PKB kraju pochodzi z sektora nieformalnego. Korupcja i przestępczość są wszechobecne. Jednym z problemów, z jakimi boryka się Afganistan, jest to, że uprawa maku i produkcja nielegalnych narkotyków, takich jak opium, jest o wiele bardziej opłacalna niż praktycznie każda inna uprawa. Z dochodów z uprawy maku finansowane są zarówno zbrojne grupy terrorystów, jak i korupcja. Pokusa związana z uprawą opium dotyczy szczególnie chrześcijan, którzy zazwyczaj pochodzą z grup społecznych o niskich dochodach.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Społeczności chrześcijan ekspatriantów

W kraju przebywa niewielu chrześcijan z zagranicy. Większość z nich opuściła Afganistan po przejęciu władzy przez talibów.

Społeczności konwertytów

Konwertyci na chrześcijaństwo pochodzący ze środowisk muzułmańskich robią wszystko, by rodzina i najbliższe środowisko nie dowiedzieli się o ich zmianie religii. Zdemaskowanym grozi utrata życia. 

5. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji

Poziom przemocy i presji

Życie prywatne 16.7
Życie w rodzinie 16.7
Życie w społeczeństwie 16.7
Życie w państwie 16.7
Życie w kościele 16.7
przemoc fizyczna 15

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt. (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

Konwersja na chrześcijaństwo jest zabroniona i surowo karana. Życie w społeczeństwie plemiennym o gęstej sieci zależności oznacza, że kontrola społeczna jest wysoka, a prywatność trudna do utrzymania. W rezultacie konwertyci narażają się na duże ryzyko. Według doniesień talibowie już przed sierpniem 2021 r. wprowadzili kontrolę telefonów komórkowych i zainstalowanych na nich aplikacji w podlegających im regionach, aby egzekwować surowe zasady islamu. Wielu konwertytów pozbyło się telefonów komórkowych oraz innych urządzeń elektronicznych i opuściło domy, aby się ukryć.

Życie rodzinne

Kolektywzny charakter afgańskiego społeczeństwa sprawia, że chrześcijanie muszą zachować szczególną ostrożność w praktykowaniu swojej wiary, ponieważ jakiekolwiek podejrzenie o porzucenie islamu może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak aresztowanie czy zniszczenie domu. Gdy jedno z małżonków zostanie chrześcijaninem, rodzina będzie dążyła do przeprowadzenia rozwodu lub unieważnienia takiego małżeństwa. Ponieważ rząd talibów wymaga, by dzieci były wychowywane na muzułmanów, chrześcijańscy rodzice muszą liczyć się z utratą prawa do opieki nad swoimi dziećmi. Chrześcijańscy konwertyci nie mają innego wyjścia niż udawać, że nadal są wyznawcami islamu.

Życie w społeczeństwie

Po przejęciu władzy przez talibów presja społeczna na chrześcijan gwałtownie wzrosła. Ekspert Open Doors twierdzi, że chrześcijanie nie mają innego wyboru niż „odgrywanie roli muzułmanina”. Obejmuje to kwestie ubioru, uczęszczania do meczetu, zapuszczenia brody przez mężczyzn. Jeśli chrześcijanka nie będzie chciała nosić nakrycia głowy, zostanie do tego zmuszona przez swoje środowisko. Chrześcijańscy studenci muszą podążać ogólnym tokiem nauczania, który kładzie silny nacisk na naukę islamu. Chrześcijanki, jak wszystkie dziewczęta i kobiety w Afganistanie, mają ograniczony dostęp do edukacji (choć polityka edukacyjna nie nabrała jeszcze konkretnego kształtu i różni się w poszczególnych regionach kraju). Ponieważ wielu chrześcijan obecnie zmienia miejsce zamieszkania, dzieci często w ogóle nie chodzą do szkoły. Bezpieczniej jest opuścić kraj lub region, ponieważ w dotychczasowym miejscu zamieszkania trzeba będzie się liczyć z silnymi naciskami konwersji na islam. Sytuacja tych, którzy zdecydowali się pozostać, jest bardzo trudna. Grożą im prześladowania, a nawet śmierć.  

Życie w kraju

Konstytucja, obecnie zawieszona przez talibów, gwarantowała wyznawcom innych religii wolność wyznania. Jednak art. 3 konstytucji stanowi, że żadna ustawa nie może być sprzeczna z doktrynami i przepisami islamu, co doprowadziło do ograniczeń w wielu dziedzinach życia. Przepis ten był sformułowany bardzo niekonkretnie i nie określał jasno, co może być uznane za niewłaściwe i sprzeczne z islamem. W praktyce oznaczało to, że konwersja była utożsamiana z bluźnierstwem i ani chrześcijanie, ani inne mniejszości religijne (w tym muzułmanie niesunniccy) nie korzystali z konstytucyjnej wolności wyznania. Obecnie kraj powrócił pod bezpośrednie panowanie prawa szariatu i nie jest jeszcze jasne, czy talibowie planują wprowadzenie nowej konstytucji. Osoby podejrzewane o chrześcijaństwo nie mogą swobodnie się przemieszczać. Ich działalność jest ściśle monitorowana. Talibowie znani są z przeprowadzania częstych kontroli i rewizji – wcześniej na punktach kontrolnych, a teraz w czasie nalotów na domy, instytucje itp. 

Życie w kościele

W Afganistanie nie ma żadnego publicznie działającego kościoła. Jedyna kaplica znajduje się w podziemiach Ambasady Włoch w Kabulu i jest otwarta tylko dla niewielkiej liczby ekspatriantów, którzy nie opuścili jeszcze miasta. Grupy chrześcijańskie, nawet bardzo małe, muszą zachować ostrożność podczas spotkań. Według lokalnego partnera Open Doors kościoły działają w podziemiu i utrzymują swoją obecność w tajemnicy. Spotkania kościelne wyglądają po prostu jak spotkania grupy znajomych przy posiłku. Wszystkie drukowane materiały z treściami chrześcijańskimi zostały ukryte. Muszą być chronione przed ciekawskimi spojrzeniami. Jeśli zostaną znalezione, dla ich właścicieli będzie to oznaczać konieczność ucieczki lub konsekwencje ze strony lokalnego zgromadzenia starszych (jirga). Nie ma możliwości rozprowadzania lub sprzedaży Biblii i innych materiałów chrześcijańskich; nawet dzielenie się nimi drogą elektroniczną może spowodować zagrożenie życia. Otwarta praca wśród młodzieży nie jest możliwa. Walczą o nią grupy, które rekrutują młodych mężczyzn do walki z różnymi odłamami talibów lub terrorystami Państwa Islamskiego Prowincji Chorasan. W tym swoistym wyścigu poborowym każdy, kto otwarcie pracuje z młodzieżą, jest postrzegany jako konkurent do zdobycia jej serc i umysłów.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

Nie odnotowano zabójstw chrześcijańskich pracowników zagranicznych organizacji humanitarnych. Większość z nich opuściła kraj ze względów bezpieczeństwa, wielu też wyjeżdża z międzynarodowymi oddziałami i pracownikami ambasad. Po przejęciu władzy przez talibów w sierpniu 2021 r. i doniesieniach o przeszukiwaniach domów wielu konwertytów ukryło się lub próbowało uciec za granicę do krajów takich jak Pakistan czy Iran. Część z nich została schwytana przez talibów. 

6. ŚIP: Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

1

98,33

2021

2

93,52

2020

2

93,33

2019

2

93,89

2018

2

93,33

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: Wraz z przejęciem władzy przez talibów postępy w zakresie praw i ochrony kobiet są przedmiotem międzynarodowego zaniepokojenia, a pod kontrolą talibów ulegają szybkiemu uwstecznieniu. W czasie pisania tego sprawozdania dziewczętom zabrania się powrotu do szkoły i pojawia się wiele doniesień o kobietach, na które wywiera się presję, aby ubierały się „odpowiednio” i pozostawały w domu. Prześladowaniu chrześcijańskich kobiet sprzyja ogólnie słaba pozycja kobiet w społeczeństwie. Konwertytki są narażone na rozwód lub areszt domowy. Mogą być sprzedawane do pracy lub jako niewolnice seksualne, dotkliwie bite, zmuszane do małżeństwa z muzułmaninem (w celu ponownego nawrócenia) i wykorzystywane seksualnie. Zgłaszanie przypadków takich nadużyć przez kobiety jest mało prawdopodobne ze względu na stygmatyzację i niewystarczającą ochronę prawną.

Mężczyźni: Śmierć Wielu mężczyzn i chłopców spotyka się z silną presją i przemocą ze strony rodziny. Talibowie naciskają na mężczyzn, by pokazali, że są dobrymi muzułmańskimi głowami rodzin poprzez modlitwę pięć razy dziennie, chodzenie do meczetu, zachowanie postu i noszenie „odpowiedniej” brody. Chrześcijanie spotykają się z poniżaniem, grożą im więzienie, tortury, wykorzystywanie seksualne i potencjalnie śmierć. Mężczyźni i chłopcy stają się również celem bojówek, które chcą ich zmusić do wstąpienia w swoje szeregi. Mężczyźni są często zmuszani do szukania alternatywnego źródła dochodu, jeśli nie chcą brać udziału w islamskich praktykach religijnych na targowiskach. Chrześcijanom grozi dyskryminacja ze strony pracodawców. Brak pracy oznacza, że całe rodziny znajdą się w trudnej sytuacji finansowej. 

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Misja Wsparcia Narodów Zjednoczonych w Afganistanie (UNAMA) donosi, że: „Według przywódców mniejszości religijnych ze względu na niewielki rozmiar ich społeczności tylko kilka miejsc kultu pozostało otwartych dla sikhów i hindusów, którzy nadal emigrują z powodu gwałtownych ataków na ich społeczności, dyskryminację społeczną i brak możliwości zatrudnienia. Grupy hinduskie i sikhijskie poinformowały również o wielu przypadkach zakłócania ceremonii kremacji szczątków ich zmarłych przez osoby mieszkające w pobliżu miejsc kremacji. Pomimo otrzymania wsparcia władz lokalnych w zakresie bezpieczeństwa podczas ceremonii, społeczności hinduskie i sikhijskie nadal spotykały się z protestami i groźbami przemocy, które uniemożliwiają im wykonywanie świętych praktyk”. Ostatnia afgańska żydówka, o której wiemy, opuściła kraj i udała się do Izraela we wrześniu 2021 r. . 

9. Modlitwa

Módl się za Afganistan:

  • Za ukrywających się wiernych w Afganistanie, aby byli chronieni przed aktami przemocy ze strony Talibów.
  • Za talibskich przywódców, aby strzegli i chronili ludzkie życie, i aby Bóg przemienił ich serca z pełnych nienawiści do wypełnionych miłością.
  • Za partnerów Open Doors wspierających afgańskich uchodźców, aby byli napełnieni łaską i miłością.

Afganistan: informacje i pomoc

Wiadomości

Najnowsze wiadomości z Afganistanu

Przeczytaj tutaj najnowsze wiadomości i osobiste relacje prześladowanych chrześcijan z krajów należących do Światowego Indeksu Prześladowań i zaprenumeruj nasz bezpłatny magazyn.

Pomódl się

Pomódl się

Modlitwa jest pierwszą rzeczą, o którą proszą nas prześladowani chrześcijanie i dlatego jest istotną częścią naszej posługi. Dowiedz się tutaj, jak możesz modlić się za prześladowanych chrześcijan.

Darowizna

Darowizna

Bez Waszego zaangażowania nasza globalna posługa nie byłaby możliwa. Twoje wsparcie finansowe zmienia życie prześladowanych chrześcijan!