Prześladowania w Turcji

Turcja

42
ŚIP
2022
Turcja
Religia
Islam
Ustrój
Republika Prezydencka
Ranking poprzednie lata
25
Turcja
Chrześcijan
0,17
Populacja
84.52
Islamski ekstremizm
Wrogość etniczno-religijna
Ucisk ze strony klanu/plemienia
Życie prywatne: 8.800
Życie w rodzinie: 7.600
Życie w społeczeństwie: 12.600
Życie w państwie: 7.000
Życie w kościele: 12.300
przemoc fizyczna: 15.700

Sytuacja chrześcijan w Turcji

Miejsce w rankingu

Miejsce 42 / 65 pkt (ŚIP 2021: Miejsce 25 / 69 pkt)

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Rząd turecki jest coraz bardziej nietolerancyjny wobec mniejszości religijnych. Dowodem tego jest przekształcenie Hagia Sophia (niegdyś najważniejszego kościoła Wschodu, a później muzeum upamiętniającego zarówno chrześcijan, jak i muzułmanów) w meczet w lipcu 2020 roku. Chrześcijanie z mniejszości etnicznych (np. Grecy, Ormianie, Syryjczycy) napotykają różnego rodzaju przeszkody prawne i biurokratyczne. Nawrócenie z islamu na chrześcijaństwo nie jest nielegalne, ale osoby nawrócone poddawane są presji ze strony swoich rodzin i lokalnych społeczności, aby powrócili do islamu, co może wyrażać się groźbami rozwodu i utraty praw do dziedziczenia. Chrześcijanie, zarówno należący do mniejszości etnicznych, jak i nawróceni z islamu na chrześcijaństwo, są dyskryminowani przez społeczeństwo. Cudzoziemscy chrześcijanie, nawet ci z tureckimi żonami/mężami i dziećmi, z niejasnych powodów otrzymali zakaz wjazdu do kraju.

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletną dokumentację w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Chrześcijaństwo ma w Turcji długą historię. Pod rządami Konstantyna (cesarza rzymskiego od 306 do 337 roku p.n.e.) miasto Bizancjum (znane również jako Konstantynopol, obecny Stambuł) stało się i pozostało centrum chrześcijaństwa przez ponad tysiąc lat aż do podboju imperium przez Turków osmańskich w 1453 roku. Od tego czasu chrześcijanie w Turcji żyją w kraju zdominowanym przez muzułmanów.


Po pierwszej wojnie światowej, w nowo powstałym państwie tureckim, mniejszości grecka, ormiańska i syryjska spotkały się z silną dyskryminacją. W latach do 1923 r., kiedy to zawarto traktat w Lozannie, narastała presja. Podczas przymusowych wysiedleń zginęły miliony chrześcijan. Duża część mniejszości greckiej została zmuszona do opuszczenia Turcji i przeniosła się do Grecji, osłabiając nie tylko pozycję Greckiego Kościoła Prawosławnego, ale także szersze świadectwo chrześcijańskie w Turcji. Do dziś tureckie ustawodawstwo oparte na Traktacie z Lozanny uznaje jedynie cztery religie/kościoły: islam sunnicki, greckie prawosławie, Apostolski Kościół Ormiański i judaizm.


Choć oficjalnie od czasu reform Atatürka, na początku XX wieku, Turcja jest państwem świeckie, kraj islamizuje się pod rządami nacjonalistycznego prezydenta Recepa Tayyipa Erdoğana. Proces ten nasilił się po nieudanym puczu w 2016 roku. W wyniku wysiłków Erdoğana, aby wychować „pobożne pokolenie” liczba szkół religijnych wzrosła z 450 do ponad 5 tysięcy. Konstytucja turecka, choć technicznie nie ogranicza wolności religijnej, promuje turecki charakter narodowy i islam sunnicki ponad wszystkimi innymi wyznaniami.
Zakup budynków na cele kościelne może okazać się trudny, ponieważ prawo tureckie przewiduje, że tylko niektóre mogą być przeznaczone na kościoły. To, czy pozwolenie zostanie wydane, będzie zależało od przychylności burmistrza i nastawienia miejscowej ludności. Niepisanym prawem jest zakaz zatrudniania niemuzułmanów w administracji państwowej i siłach bezpieczeństwa. Niemuzułmanie twierdzą, że kiedy zaciągają się do służby wojskowej, ich przynależność religijna jest odnotowywana przez przełożonych.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

170.000

0,2

muzułmanie

83.073.000

98,3

wyznawcy hinduizmu

790

0,0

buddyści

39.300

0,0

wyznawcy religii etnicznych    

12.800

0,0

wyznawcy judaizmu

15.800

0,0

wyznawcy bahaizmu

23.300

0,0

ateiści

57.700

0,1

agnostycy

972.000

1,2

inne

149.900

0,2

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

Historyczne grupy chrześcijańskie, takie jak Kościół ormiański i asyryjski (syryjski) spotykają się z dużą presją i wrogością w południowo-wschodniej Turcji. Od dziesięcioleci są oni ofiarami trwającego konfliktu między armią turecką a kurdyjskimi grupami nacjonalistycznymi. Większość tureckich wspólnot chrześcijańskich znajduje się w miastach zachodniego wybrzeża, w tym w Stambule. Miasta te są bardziej umiarkowane i świeckie, podczas gdy obszary w głębi kraju są bardziej konserwatywne, islamskie i społecznie wrogie wobec chrześcijan, w tym konwertytów z islamu na chrześcijaństwo.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Ekstremizm islamski połączony z nacjonalizmem religijnym – islamskim

Zaciekły, fanatyczny nacjonalizm dotyka wszystkie mniejszości etniczne w Turcji. Nawrócenie na chrześcijaństwo z islamu jest postrzegane jako obraza rodziny i narodu; osoby nawrócone spotykają się z prześladowaniami i wykluczeniem rodzinnym, społecznym i ekonomicznym. Panuje powszechna opinia, że prawdziwy Turek to muzułmanin. Konwersja jest nie tylko kwestią naruszenia honoru rodziny, ale jest również postrzegana jako przypadek „znieważenia tureckości”. Może to skutkować sprawami sądowymi i karą pozbawienia wolności. Niektórzy konwertyci mogą nawet spotkać się z groźbami przemocy ze strony radykalnych nacjonalistycznych grup islamskich. Inne mniejszości etniczne (takie jak Grecy, Ormianie i Syryjczycy) spotykają się z podobną presją społeczną i przemocą, jak również z problemami prawnymi i wykluczeniem ekonomicznym.

Wrogość etniczno-religijna

Ten rodzaj prześladowania nasilił się w kontekście konfliktu kurdyjskiego. Chrześcijanie syryjscy z południowo-wschodniego regionu kraju szczególnie odczuwają presję syryjskiej wojny domowej i znajdują się w potrzasku między kurdyjskimi klanami, rządem i kurdyjską grupą bojowników PKK. Przywódcy plemienni wykorzystują swoją władzę, aby wyprzeć Syryjczyków z ich ojczyzny na południowym wschodzie.

Antagonizm klanowy

Prawo plemienne i zwyczaje nadal odgrywają ważną rolę, zwłaszcza we wschodnich prowincjach Turcji. Osoby nawrócone z islamu często spotkają się tam z większą presją, ponieważ nawrócenie na chrześcijaństwo jest postrzegane nie tylko jako zdrada islamu, ale także rodziny i klanu.

Paranoja dyktatorska

Od czasu nieudanego zamachu stanu w lipcu 2016 r. rząd prezydenta Erdoğana przyjął coraz bardziej antydemokratyczną postawę, rozprawiając się z opozycją i otwarcie ograniczając wolność całego tureckiego społeczeństwa. Media zostały ograniczone, a prezydent Erdoğan twierdzi, że „demokracja i wolna prasa są nie do pogodzenia”, co skutkuje więzieniem dla wielu dziennikarzy

4. Kogo dotykają prześladowania?

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie

Historyczne wspólnoty chrześcijańskie obejmują Ormiański Apostolski Kościół Prawosławny i Grecki Kościół Prawosławny (jedyne kościoły uznane w Traktacie z Lozanny w 1923 r.), a także kościoły Asyryjskie, Syryjski Kościół Prawosławny i Syryjski Kościół Katolicki. Wszystkie te kościoły są regularnie monitorowane i poddawane kontroli i ograniczeniom przez rząd. Ich członkowie są uważani za „obcych” w wielu oficjalnych kontaktach. Napotykają przeszkody prawne i biurokratyczne oraz doświadczają prześladowania ze strony policji i społeczności lokalnej. Na przykład ormiańskie i greckie kościoły prawosławne potrzebują zgody rządu tureckiego na wybór nowych przywódców kościelnych.

Społeczności konwertytów

Osoby, które przeszły na chrześcijaństwo z muzułmańskiego kręgu kulturowego, są najbardziej narażone na łamanie praw w Turcji. Presja pochodzi od rodziny, społeczności, a nawet władz lokalnych. Uważa się ich za zdrajców tureckiej tożsamości.

Nietradycyjne społeczności chrześcijan

Do nietradycyjnych wspólnot chrześcijańskich należą grupy baptystów i zielonoświątkowców. Ta kategoria obejmuje także wspólnoty konwertytów na chrześcijaństwo. Istnieją one głównie jako małe grupy i spotykają się w prywatnych domach, co może prowadzić do sprzeciwu ze strony sąsiadów. Nową, rosnącą grupę chrześcijan w Turcji stanowią chrześcijańscy uchodźcy z sąsiednich krajów, w tym z Iranu. Spotykają się z dużą wrogością społeczną, głównie ze względu na swój status uchodźcy, lecz także ze względu na religię.

5. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji

Poziomy przemocy i presji

Życie prywatne 12.6
Życie w rodzinie 11.5
Życie w społeczeństwie 11.4
Życie w państwie 13.2
Życie w kościele 11.6
przemoc fizyczna 4.6

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

Publiczne wyrażanie wiary innej niż muzułmańska może prowadzić do prześladowań. Eksponowanie symboli chrześcijańskich wywołało wrogość i przemoc fizyczną. Tradycyjni chrześcijanie są społecznie i ekonomicznie wykluczeni z szerszego społeczeństwa tureckiego. Konwertyci z islamu na chrześcijaństwo mogą stracić pracę, być prześladowani przez rodzinę i przyjaciół lub otrzymywać pogróżki.

Życie rodzinne

Dzieci nawróconych chrześcijan są często prześladowane i zastraszane, ponieważ ich rodzina jest postrzegana jako zdrajcy zarówno wiary, jak i narodu. Dzieci, których rodzice są albo emigrantami, albo należą do jednej z historycznych wspólnot chrześcijańskich, są również uznawane za „wrogów Turcji”, ponieważ traktuje się ich jako część „chrześcijańskiego Zachodu”.

Turecki program nauczania jest pod silnym wpływem tureckiego nacjonalizmu i przedstawia chrześcijaństwo jako obce i wrogie tureckiemu społeczeństwu.

W kilku częściach kraju odrzucono wnioski o utworzenie chrześcijańskich cmentarzy. Na tych terenach chrześcijanie mogą być chowani zgodnie z obrzędami chrześcijańskimi jedynie w kwaterach zarezerwowanych dla niemuzułmanów lub na najbliższym historycznie chrześcijańskim cmentarzu (czasami oddalonym o ponad 500 km).

Życie w społeczeństwie

Chrześcijanie nie są zatrudniani w urzędach i instytucjach państwowych i doświadczają dyskryminacji w zatrudnieniu w sektorze prywatnym. Edukacja islamska jest obowiązkowa. Chociaż dzieci niemuzułmańskie mogą zrezygnować z lekcji islamu, często spotkają się z ostracyzmem i dyskryminacją ze strony nauczycieli i kolegów z klasy. Media znajdują się pod silnym wpływem nacjonalistycznych nacisków państwa i regularnie atakują mniejszości niemuzułmańskie. Chrześcijanie są konsekwentnie traktowani jako kozły ofiarne i dyskryminowani przez gazety i telewizję, co ma na celu, z jednej strony, stłumienie głosów chrześcijan, jak i z drugiej, zastraszenie bardziej tolerancyjnych Turków, aby nie wyrażali swoich opinii.

Życie w kraju

Dostęp do zatrudnienia w sektorze publicznym oraz inne możliwości społeczne i ekonomiczne są w przypadku chrześcijan bardzo ograniczone. Artykuł 301 tureckiego kodeksu karnego stanowi, że „osoba, która publicznie oczernia Naród Turecki, Republikę lub Wielkie Zgromadzenie Narodowe Turcji, podlega karze pozbawienia wolności”, co oznacza, że chrześcijanie muszą zachować szczególną ostrożność podczas publicznego wyrażania swoich poglądów

Życie w kościele

Nowa wspólnoty religijna nie mają możliwości rejestracji. Chociaż teoretycznie istnieje możliwość zarejestrowania kościoła jako „stowarzyszenia”, jest to trudny proces i wiele wniosków zostaje odrzuconych. Zakazane jest również zakładanie fundacji, której celem jest wspieranie nowej wspólnoty religijnej.


Uzyskanie pozwolenia na budowę, remont lub renowację budynków kościelnych jest długim i trudnym procesem, dodatkowo utrudnionym przez antychrześcijańskie nastroje panujące w środowisku urzędniczym. Kształcenie chrześcijańskich przywódców zgodnie z prawem jest niemożliwe. Seminaria historycznych wspólnot chrześcijańskich zostały zamknięte w latach 70. i od tego czasu pozostają zamknięte, dlatego też odbywają się jedynie nieoficjalne szkolenia.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

  • W maju 2021 r. kościół w syryjskiej wiosce Kovankaya w południowo-wschodniej Turcji został zaatakowany, rzekomo przez członków tureckich sił bezpieczeństwa.
  • W kwietniu 2021 r. syryjski mnich prawosławny o. Sefer Bileçen został skazany na ponad dwa lata więzienia za dostarczenie chleba i wody osobom odwiedzającym jego parafię. Według tureckiego prokuratora przybysze byli członkami zdelegalizowanego kurdyjskiego ruchu PKK.
  • W okresie sprawozdawczym ŚIP 2022 rząd turecki nadal zakazywał chrześcijańskim imigrantom zarobkowym (ponownego) wjazdu do kraju, często z niejasnych powodów związanych z bezpieczeństwem. Wielu z tych chrześcijan od lat pracowało i mieszkało w Turcji.

6. Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

42

64,78

2021

25

68,95

2020

36

63,40

2019

26

65,50

2018

31

61,97

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: Równouprawnienie jest jedynie tak mocne, jak jego przestrzeganie. Złamanie tej zasady skutkuje nierównością płci, którego przejawem jest wysoki wskaźnik przemocy domowej. Najbardziej narażone na przemoc są nowonawrócone kobiety, zwłaszcza na obszarach wiejskich, ponieważ nawrócenie jest sprzeczne z oczekiwaniami, że kobiety mają przynosić zaszczyt swojej rodzinie. Kobiety narażone są na areszt domowy, przemoc fizyczną i seksualną, molestowanie i odrzucenie, co sprawia, że niektóre z nich uciekają z domu w poszukiwaniu bezpieczeństwa. W kulturze wstydu i honoru wiele ofiar maltretowania znosi traumę w samotności. Kobiety spotykają się również z presją w sferze publicznej, np. w kwestiach ubioru i zachowania zgodnie z zasadami islamu.

  • Brak dostępu do wspólnoty ludzi wierzących / sieci kontaktów społecznych
  • Przemoc ekonomiczna w miejscu pracy / biznesie
  • Zmuszanie do przestrzegania nakazów związanych z ubiorem
  • Wypędzenie z domu
  • Uwięzienie przez rodzinę / areszt domowy
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna

Mężczyźni: Dyskryminacja i wrogość ze strony mediów, policji, urzędników i społeczności lokalnych dotyka wszystkich chrześcijan, ale mężczyźni muszą stawić czoła dodatkowej presji związanej zarówno z oczekiwaniami religijnymi, jak i kulturowymi. Oczekuje się od nich, że będą bronić islamu i tureckości, które w odbiorze społecznym są ze sobą ściśle powiązane, co często uniemożliwia mężczyznom postawienie stopy w kościele. Chrześcijańscy mężczyźni i chłopcy mogą być zatrzymywani, zastraszani, aresztowani i źle traktowani przez władze. Grozi im utrata pracy, pozbawienie praw spadkowych, odrzucenie przez rodzinę lub deportacja (dotyczy to głównie chrześcijańskich imigrantów zarobkowych). Środowisko służby wojskowej może również prowadzić do dyskryminacji i molestowania. Uzyskanie zatrudnienia zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym wiąże się z wieloma trudnościami.

  • Wydziedziczenie lub odebranie prawa własności
  • Dyskryminacja w szkole / poprzez dostęp do edukacji
  • Przemoc ekonomiczna w miejscu pracy / biznesie
  • Uwięzienie przez władze państwowe
  • Pobór do wojska / milicji wbrew sumieniu
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc słowna

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Zarówno rząd turecki, jak i społeczeństwo stają się coraz bardziej wrogo nastawieni do mniejszości religijnych takich jak alewici i żydzi oraz mniejszości etnicznych takich jak jezydzi i Kurdowie. W listopadzie 2018 r. sąd apelacyjny orzekł, że rząd powinien pokrywać wydatki na energię elektryczną w cemevis (alewickich domach modlitwy), tak jak czyni to w przypadku meczetów. Europejski Trybunał Praw Człowieka (ETPC) wydał podobne orzeczenie w 2016 r., które również zostało zignorowane przez rząd.

9. Modlitwa

Módl się za Turcję:

  • Módl się za chrześcijan w Turcji, którzy żyją, pracują i oddają cześć Bogu w miejscu, które wygląda jakby ich nie chciało. Módlcie się o uchronienie ich od przejawów wszelkiej dyskryminacji oraz o wzrost świadomości Bożej miłości i łaski. Proś Boga, aby chronił nawróconych z islamu i przyprowadził ich do miejsca, gdzie będą mogli swobodnie oddawać Mu cześć.
  • Proś Boga, aby wzmocnił posługę Open Doors dla społeczności uchodźców w Turcji, a szczególnie nasze wsparcie dla wierzących z Iranu. Módl się, aby Bóg wywyższył Centra Nadziei działające obecnie w Turcji i użył tych wspólnot, aby przyprowadzić do Niego więcej ludzi.
  • Módlcie się za przywódców Turcji, aby zrozumieli, że tureccy chrześcijanie są ważnym elementem społeczeństwa. Módlcie się, aby wierzący mogli pracować bez okazywanej im dyskryminacji. sind.

Turcja: Informacje i pomoc

Wiadomości

Najnowsze wiadomości z Turcji

Przeczytaj tutaj najnowsze wiadomości i osobiste relacje prześladowanych chrześcijan z krajów należących do Światowego Indeksu Prześladowań i zaprenumeruj nasz bezpłatny magazyn.

Pomódl się

Pomódl się

Modlitwa jest pierwszą rzeczą, o którą proszą nas prześladowani chrześcijanie i dlatego jest istotną częścią naszej posługi. Dowiedz się tutaj, jak możesz modlić się za prześladowanych chrześcijan.

Darowizna

Darowizna

Bez Waszego zaangażowania nasza globalna posługa nie byłaby możliwa. Twoje wsparcie finansowe zmienia życie prześladowanych chrześcijan!