Prześladowania chrześcijan w Brunei

Brunei

36
ŚIP
2019
Brunei
Religia
Islam
Ustrój
Sułtanat
Ranking poprzednie lata
26
ISO
BN
Brunei
Chrześcijan
0,06
Populacja
0.43
Religijnie motywowany nacjonalizm
Islamski ekstremizm
Dyktatorska Paranoja
Życie prywatne: 13.400
Życie w rodzinie: 14.300
Życie w społeczeństwie: 10.500
Życie w państwie: 10.300
Życie w kościele: 13.400
przemoc fizyczna: 0.700

ŚIP 2019: Dynamika prześladowań

Wprowadzenie

Okres badawczy: 1 listopada 2017 – 31 października 2018

Miejsce w Światowym Indeksie Prześladowań (ŚIP)

Z wynikiem 63 punktów Brunei zajęło 36. miejsce w rankingu ŚIP 2019. Spadek o jeden punkt w porównaniu do wyniku z ŚIP 2018 odzwierciedla stabilną, ale wciąż trudną sytuację chrześcijan w kraju. Wynik dotyczący stosowania presji wobec chrześcijan wyszedł na bardzo wysokim poziomie, natomiast wynik dotyczący przemocy był niski. Kontrola, obserwacja i szpiegowanie chrześcijan jest uważane przez władze za bardziej istotne niż stosowanie siły.

Życie prywatne: 13.400
Życie w rodzinie: 14.300
Życie w społeczeństwie: 10.500
Życie w państwie: 10.300
Życie w kościele: 13.400
przemoc fizyczna: 0.700

Kontekst


1 maja 2014 roku Sułtan Hassanal wprowadził pierwszy z trzech etapów przyjęcia kodeksu karnego opartego na prawie islamskim. Pierwszy zestaw przepisów dopuszcza kary pieniężne i kary pozbawienia wolności za "przestępstwa", takie jak ciąże poza małżeństwem, propagowanie religii innych niż islam i nieuczestniczenie w muzułmańskich obowiązkowych piątkowych modlitwach. Druga faza, mająca na celu wprowadzenie surowszych kar, takich jak chłosta i amputacja za przestępstwa majątkowe, miała zostać wprowadzona w maju 2015 roku, ale jej wdrożenie przełożono. Sultan Hassanal nazwał to opóźnienie "niedopuszczalnym" na spotkaniu Rady Religijnej Brunei. Wdrożenie drugiej fazy szariatu do prawa karnego zostało ostatecznie ogłoszone w marcu 2018 roku, ale co to dokładnie oznacza, zwłaszcza dla nie-muzułmanów, nie jest jeszcze jasne. Sama realność wdrożenia jest na tyle poważna, że wzbudza strach wśród obywateli niebędących muzułmanami.

W 1929 roku, kiedy w Brunei odkryto ogromne rezerwy ropy naftowej i gazu ziemnego, rządzący sułtan wykorzystał te ogromne dochody, aby uczynić swój małym sułtanat jednym z najbardziej zamożnych gospodarczo i bezpiecznych społeczeństw na świecie. Jego obywatele otrzymują bezpłatne usługi medyczne, bezpłatną edukację, zasiłki mieszkaniowe, niskooprocentowane mieszkania i są zwolnieni z podatku dochodowego od osób fizycznych. Prawie 96% eksportu Brunei to ropa naftowa, gaz i produkty pokrewne. Obecne zasoby ropy naftowej szacuje się na 22 lata zakładając utrzymujące się wydobycie oraz ceny. Brunei jest obecnie jedynym krajem objętym strategiczną oceną oddziaływania na środowisko, który stoi w obliczu pogorszenia koniunktury gospodarczej. W ramach działań dywersyfikacyjnych w 2008 roku sułtan przedstawił „Wizję Brunei 2035”, której celem jest zmniejszenie uzależnienia od ropy naftowej i gazu ziemnego oraz zwiększenie zatrudnienia w sektorze prywatnym. Sułtanat rozpoczął próby dywersyfikacji swojej gospodarki za pomocą szeregu ważnych międzynarodowych umów handlowych, ale jak dotąd bez specjalnych efektów. Brunei wydaje się również dobrze zabezpieczone przez znaczne nadwyżki fiskalne i nadwyżki na rachunku obrotów bieżących. Wg „Wizja Brunei 2035” kraj ten zostanie przekształcony w "islamski Singapur", gdzie osiągnięcia dobrze wykształconych i wysoko wykwalifikowanych obywateli Brunei uzyskają międzynarodowe uznanie. Ponieważ jednak część prawa szariatu będzie miała również zastosowanie do osób nie będących muzułmanami (stanowią oni około 33% ludności Brunei), istnieje obawa, że wielu lepiej wykształconych obywateli Brunei zdecyduje się na migrację.


Ps. Obszerne opisy sytuacji chrześcijan w danym kraju będą umieszczane w kolejnych dniach.

Wszystkie pola są wymagane. E-mail będzie wysyłany za pośrednictwem programu pocztowego.