Prześladowania chrześcijan w Brunei

Brunei

46
ŚIP
2022
Brunei
Religia
Islam
Ustrój
Monarchia absolutna
Ranking poprzednie lata
39
Brunei
Chrześcijan
0,04
Populacja
0.45
Islamski ekstremizm
Życie prywatne: 12.100
Życie w rodzinie: 14.300
Życie w społeczeństwie: 12.900
Życie w państwie: 11.500
Życie w kościele: 10.000
przemoc fizyczna: 2.400

Sytuacja chrześcijan w Brunei

Miejsce w rankingu

Miejsce 46 / 64 pkt (ŚIP 2021: Miejsce 39 / 64 pkt)

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Konwertyci z islamu spotykają się z presją ze strony swoich rodzin (społeczności), a jeśli przeciwko osobie nawróconej zostanie wniesiona sprawa, konwersja jest karana przez prawo karne szariatu, Rodziny używają wszelkich możliwych środków, aby nakłonić konwertytę do powrotu do islamu. Nietradycyjne wspólnoty chrześcijańskie nie są rejestrowane jako kościoły, ale aby działać legalnie, rejestrują się jako firmy, stowarzyszenia lub centra rodzinne. W związku z tym są one traktowane jako organizacje świeckie i są zobowiązane do corocznego składania sprawozdań finansowych i raportu ze swojej działalności w odpowiednim urzędzie. Całe społeczeństwo (w tym chrześcijanie) odczuwa skutki wprowadzenia prawa szariatu.

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletną dokumentację w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Sułtan Brunei rządzi jako monarcha absolutny. Ludzie głęboko szanują sułtana i nie angażują się w życie polityczne kraju. Do tej pory rząd zapewniał bezpłatne usługi medyczne i subsydiował towary takie jak ryż i mieszkania. Nauka w szkołach państwowych jest bezpłatna, a obywatele Brunei nie muszą płacić podatku dochodowego.

Narodową filozofią jest Melayu Islam Beraja (MIB), mieszanka malajskich i islamskich wartości kulturowych strzeżonych przez monarchię. W maju 2014 r. wprowadzono prawo szariatu (obowiązujący również niemuzułmanów), jednak jego wdrożenie nastąpiło dopiero w 2019 r. Międzynarodowe media szybko zwróciły uwagę na poważne konsekwencje tej zmiany dla społeczności LGBTI i pojawiły się wezwania do bojkotu wszystkich luksusowych hoteli należących do firmy, której właścicielem jest sułtan. Jak dotąd nie odnotowano spraw przeciwko mniejszościom religijnym (lub społeczności LGBTI).

Etnicznie malajscy Brunejczycy stanowią 66% ludności kraju i uważa się, że są muzułmanami. Ludność chińska, około 10% ogółu, to w 65% buddyści i w 20% chrześcijanie. Chrześcijanie mogą swobodnie oddawać się praktykom religijnym, ale nie zezwala im się na prowadzenie działań ewangelizacyjnych i działań na rzecz społeczeństwa.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

42.600

9,5

muzułmanie

269.700

59,9

buddyści

44.300

9,8

wyznawcy religii etnicznych

46.351

10,3

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

Kraj jest mały i nie ma szczególnych obszarów, w których chrześcijanie spotykają się z większymi prześladowaniami.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Islamski ekstremizm, paranoja dyktatorska

Prawo szariatu w wymiarze cywilnym i administracyjnym zostało w pełni wdrożone jeszcze przed uzyskaniem przez Brunei niepodległości w 1984 roku. Rząd oferuje zachęty dla potencjalnych konwertytów na islam (zwłaszcza z rdzennych społeczności), w tym pomoc w zakresie mieszkalnictwa i opieki społecznej. Członkowie rodziny i sąsiedzi mogą łatwo narobić kłopotów konwertytom na chrześcijaństwo, donosząc na nich do wydziału bezpieczeństwa (KDN), co często się zdarza. Organ rządowy, Najwyższa Rada Malajskiej Monarchii Islamskiej, dąży do szerzenia filozofii MIB i zapewnienia, że jest ona zapisana w narodowym prawie i polityce.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie

Do tej grupy należą Kościół rzymskokatolicki i anglikański. Są oni ściśle monitorowani i muszą zachowywać ostrożność, choć doświadczają mniejszej presji niż grupy protestanckie i konwertyci.

Społeczności konwertytów

Konwertyci ze środowisk muzułmańskich poddawani są silnym naciskom ze strony rodziny i przyjaciół, ponieważ konwersja uważana jest za nielegalną. Także władze będą starały się nakłonić taką osobę do powrotu do tradycyjnej religii większości.

Nietradycyjne społeczności chrześcijan

Nietradycyjne wspólnoty chrześcijańskie obejmują ewangelikałów i zielonoświątkowców. Są one bacznie obserwowane przez władze i lokalną społeczność.

5. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji

Poziomy przemocy i presji

Życie prywatne 14.8
Życie w rodzinie 14.5
Życie w społeczeństwie 10.3
Życie w państwie 11
Życie w kościele 13.2
przemoc fizyczna 0.6

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

Prawo Brunei nie zezwala muzułmanom na odejście od islamu i stanowi, że odwrócenie się od niego jest karane śmiercią lub długim wyrokiem więzienia oraz karami cielesnymi. Konwertyci nie mogą poruszać tematu wiary w rozmowach, ponieważ może to zostać zinterpretowane jako prozelityzm, co jest sprzeczne z prawem szariatu i podlega karze więzienia lub grzywny. Chrześcijanie, a zwłaszcza przywódcy kościelni, są pod stałą obserwacją władz.

Życie rodzinne

W szkołach nie wolno uczyć o chrześcijaństwie, a wszyscy uczniowie muszą uczęszczać na lekcje islamu (a raczej narodowej filozofii MIB). Uczennice mają obowiązek zakrywania głów chustami.  Presja jest szczególnie duża w przypadku dzieci konwertytów, gdy okazuje się, że ich rodzice są „apostatami”. Prawo zabrania muzułmanom przekazania opieki nad nieletnim niemuzułmaninowi. Dlatego niemuzułmanie nie mogą adoptować dzieci muzułmańskich lub dzieci, których rodzice są nieznani.

Życie w społeczeństwie

Islam przeniknął każdy aspekt życia społecznego, dlatego oczekuje się, że chrześcijanie będą brać udział w islamskich obrzędach i ceremoniach. W czasie ramadanu obowiązują surowe przepisy i kary dotyczące przestrzegania czasu modlitwy muzułmańskiej zarówno dla muzułmanów, jak i niemuzułmanów. Liczba członków kościołów stopniowo się zmniejsza, ponieważ ludzie przechodzą na islam, głównie po to, aby uniknąć presji społecznej, ale także dla korzyści pieniężnych, takich jak otrzymywanie 1000 BN$ rocznie przez 10 lat. Islamskie wysiłki misyjne („dawah”) są szeroko nagłaśniane w krajowych gazetach, gdzie konwertyci są wymieniani z imienia i nazwiska.

Życie w kraju

Mając na uwadze obowiązujące prawo o „podburzaniu” oraz MIB i prawo szariatu, chrześcijanie podlegają surowej autocenzurze, aby uniknąć kłopotów, zwłaszcza że nie jest całkowicie jasne, które wypowiedzi mogą być uznane za „podburzające”. Zasiłki i dodatkowe korzyści przysługują tylko wyznawcom MIB i konwertytom na islam, jeśli są obywatelami kraju, co stanowi zachętę dla chrześcijan do przejścia na islam.

Życie w kościele

Sześć kościołów posiada legalne pozwolenia na działalność, które uzyskały w czasach kolonialnych. Rząd nie pozwala na rejestrację nowych kościołów. Cała działalność kościelna, a zwłaszcza treść kazań, jest monitorowana, przy czym zarejestrowane kościoły są szczególnie narażone na działania rządowych informatorów. Tymi informatorami są czasem sami chrześcijanie, którym oferuje się łapówki. Pastorzy są bardzo ostrożni, aby nie powiedzieć niczego, co mogłoby być zinterpretowane jako krytyka lub obraza rządu, lub rodziny królewskiej. Kontroli podlegają również publikowane materiały. W kraju obowiązuje zakaz importu drukowanych materiałów religijnych.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

  • W Brunei obowiązuje zakaz importu Biblii i publicznego obchodzenia świąt Bożego Narodzenia.
  • Chrześcijańscy pastorzy i pracownicy napotykają na wiele ograniczeń. Zarówno rodzimi, jak i zagraniczni chrześcijanie stali się celem agresywnej islamizacji.

6. Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

46

64,28

2021

39

64,32

2020

37

63,08

2019

36

62,66

2018

26

63,75

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: Chociaż Brunei jest sygnatariuszem CEDAW (Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet), kobiety i mniejszości religijne są zagrożone przez prawo szariatu. Ze względu na bardziej rygorystyczne stosowanie prawa islamskiego, chrześcijanki powinny ubierać się skromnie, ale nie są zmuszane do noszenia hidżabu. Rodzina wypiera się kobiet i dziewcząt, jeśli dowiadują się o ich przejściu na chrześcijaństwo. Konwertytki mogą zostać zmuszone do uczestniczenia w programach rehabilitacji duchowej. Czasami kobiety straszone są przymusowym małżeństwem z muzułmaninem, a jeśli są mężatkami, grozi im odebranie dzieci, aby zapewnić im muzułmańskie wychowanie.

  • Odebranie prawa do opieki nad dziećmi
  • Zmuszanie do przestrzegania nakazów związanych z ubiorem
  • Wymuszone małżeństwo
  • Wypędzenie z domu
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc słowna

Mężczyźni: Konwertyci na chrześcijaństwo doświadczają największych prześladowań. Mężczyźni i chłopcy są zazwyczaj wydziedziczani przez rodzinę i zmuszani do opuszczenia rodzinnego domu. Są też bici, poniżani i doświadczają nierównego traktowania w kontaktach z przedstawicielami władz. Uczniowie spotykają się z dyskryminacją i przemocą słowną w środowisku szkolnym.

  • Przymusowy rozwód
  • Wypędzenie z domu
  • Uwięzienie przez rząd
  • Przemoc słowna

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Sułtan publicznie zażądał, aby rząd wzmocnił swoje stanowisko w stosunku do odszczepieńców od tzw. autentycznej nauki islamskiej. Niesunnickie grupy muzułmanów takie jak szyici i ahmadyjczycy  postrzegane są jako odszczepieńcy i w związku z tym ich działalność jest zakazana, a wyznawcy są  prześladowani. Ateizm także jest zakazany. Działalność hinduistów została ograniczona; jedyna świątynia hinduistyczna w kraju znajduje się w brytyjskich koszarach wojskowych regimentu Gurkha. Świątynię odwiedzają także sikhowie i buddyści. Mieszkańcy Brunei pochodzący z Chin otrzymali zakaz świętowania nowego roku tańcem smoka.

9. Modlitwa

Módl się za Brunei:

  • Aby pastorzy zostali wzmocnieni i nieustannie wyposażani tak, aby mogli służyć i prowadzić swoje kościoły.
  • Aby chrześcijanie, którzy są młodymi ludźmi, oparli się pokusie przejścia na islam, po to by móc wziąć ślub / wyjść za mąż. Proś Boga, by zachęcał wierzącą młodzież do pozostania w kraju z korzyścią dla długoterminowego rozwoju kościoła.
  • Dziękuj Bogu, że jest On o wiele bardziej potężny niż Szariat (prawo islamskie), a Jego moc nie jest ograniczona przez surowe ludzkie prawo.