Länderprofil Katar

Katar

18
ŚIP
2022
Katar
Religia
Islam
Ustrój
Monarchia absolutna
Ranking poprzednie lata
29
Katar
Chrześcijan
0,37
Populacja
2.84
Islamski ekstremizm
Ucisk ze strony klanu/plemienia
Dyktatorska Paranoja
Życie prywatne: 11.900
Życie w rodzinie: 12.000
Życie w społeczeństwie: 13.100
Życie w państwie: 12.900
Życie w kościele: 12.300
przemoc fizyczna: 11.900

Sytuacja chrześcijan w Katarze

Miejsce w rankingu

Miejsce 18 / 74 pkt (ŚIP 2021: Miejsce 29 / 67 pkt)

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Chrześcijanie w Katarze to przede wszystkim pracownicy migrujący. Złe warunki życia i pracy pogłębia jeszcze dyskryminacja, która, choć nie jest związana przede wszystkim z kwestiami religii, dotyka tysiące chrześcijan. Niewielka liczba konwertytów z islamu na chrześcijaństwo stanowi drugą grupę chrześcijan w Katarze. Spotykają się one z ogromną presją ze strony rodzin muzułmańskich i członków lokalnej społeczności. Konwersja z islamu nie jest oficjalnie uznawana, co powoduje kłopoty prawne i utratę statusu społecznego, prawa do opieki nad dziećmi i majątku. Zarówno rdzenni konwertyci jak i migranci narażeni są na dyskryminację, prześladowania i policyjny monitoring.

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletne lub skrócone dossier w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Niegdyś biedny Katar, dzięki eksploatacji złóż ropy naftowej i gazu ziemnego od lat 40. ubiegłego wieku stał się zamożnym krajem. Katar jest monarchią absolutną rządzoną przez rodzinę al-Thani. W 2021 po raz pierwszy w swojej historii Katar przeprowadził wybory parlamentarne do nowej Rady Szury, w której zasiada 30 członków wybieranych i 15 mianowanych. Wybory zostały zorganizowane według linii plemiennych, w wyniku czego wybrano znanych biznesmenów i byłych urzędników państwowych. Należy się spodziewać, że skupią się one głównie na interesach swoich i swoich wyborców, a co za tym idzie, sprzeciwią się reformie praw pracowniczych dla pracowników migrujących. Państwo hojnie dzieli się swoim bogactwem, co w dużej mierze przyczyniło się do braku niezadowolenia społecznego, które charakteryzowało region od początku Arabskiej Wiosny. Niemniej jednak bogactwo Kataru pozwoliło mu odegrać aktywną rolę w Arabskiej Wiośnie za granicą, poprzez udzielenie wsparcia bojownikom i grupom islamskim, w szczególności Bractwu Muzułmańskiemu, co spowodowało napięcia w stosunkach z sąsiadami, w szczególności z Arabią Saudyjską. Na koniec warto zwrócić uwagę na fakt, że Katar jest gospodarzem sieci medialnej Al-Jazeera, która była siłą napędową ruchu Arabskiej Wiosny, służąc jako rzecznik przywódców opozycji i powstańców.

Obecność chrześcijan w tym kraju wzrastała wraz z rozwojem przemysłu gazowego i naftowego. Chrześcijanie przebywający na emigracji cieszyli się ograniczonym zakresem wolności religijnej. Dopiero w 2007 r. otwarto pierwszy kościół w ściśle monitorowanym „kompleksie religijnym” w pobliżu Dohy. Rząd katarski uważa chrześcijaństwo za obcy wpływ, a Ministerstwo Spraw Zagranicznych reguluje działalność kościołów w kraju, jednocześnie uznając, że przyznanie chrześcijańskiej społeczności pewnej swobody leży w najlepszym interesie Kataru.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

372.000

13,1

muzułmanie

2.266.000

79,8

hinduiści

86.100

3,0

buddyści

50.800

1,8

wyznawcy bahaizmu

3.200

0,1

ateiści

2.100

0,1

agnostycy

60.000

2,1

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

Katar jest bardzo małym krajem ze stolicą w Doha, będącą centrum wszystkich działań. Zagrożenia, na jakie narażeni są chrześcijanie, a zwłaszcza konwertyci z islamu na chrześcijaństwo, zależą od tego, do jakiej wspólnoty należą. Lokalni konwertyci z islamu cierpią z powodu największych prześladowań, ponieważ są poddawani presji rodziny i społeczeństwa, podczas gdy konwertyci na chrześcijaństwo przyjeżdżający z zagranicy doświadczają podobnych presji jak w swoich krajach ojczystych, ponieważ często żyją we własnych enklawach narodowych lub etnicznych.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Islamski ekstremizm

Polityka i kultura katarskiego rządu są podyktowane ścisłym przestrzeganiem islamu wahhabickiego i prawa szariatu. Dlatego konwertyci z islamu na chrześcijaństwo są z natury rzeczy obywatelami drugiej kategorii, którym grozi utrata wsparcia ekonomicznego, bezpieczeństwa rodzinnego i ochrony prawnej.

Antagonizm klanow

Plemienność wciąż odgrywa ogromną rolę w katarskim społeczeństwie. Religia jest silnie związana z tożsamością rodzinną. Odejście od islamu jest interpretowane jako zdrada rodziny. Ogólnie rzecz biorąc, rodziny wywierają silną presję społeczną na konwertytów, aby skłonić ich do powrotu do islamu. W wielu przypadkach karą nakładaną na konwertytów jest wykluczenie z rodziny.

Paranoja dyktatorska

Katar jest monarchią absolutną, rządzoną przez emira. Chociaż rząd stworzył państwo opiekuńcze z wieloma korzyściami finansowymi dla swoich obywateli, oczekuje w zamian posłuszeństwa i nie dopuszcza żadnej opozycji politycznej. Priorytetem dla władz jest utrzymanie islamskiego charakteru kraju, zwłaszcza ze względu na niewielką liczbę obywateli w porównaniu z bardzo dużą liczbą ekspatriantów. Chociaż chrześcijanie ekspatrianci mają względną swobodę w praktykowaniu swojej wiary, rząd monitoruje wszystkie ich działania. Kraj jest dobrze strzeżony, a ekspatrianci muszą zachowywać się ostrożnie, gdyż łatwo mogą zostać wydaleni z kraju.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Społeczności chrześcijan ekspatriantów

Pracownicy z Azji i Afryki są źle traktowani, niezależnie od wyznawanej religii. Jeśli tacy pracownicy są chrześcijanami, pogarsza to tylko ich sytuację, i mogą być poddawani naciskom, by przejść na islam. Przepełnienie istniejących kościołów i rządowa odmowa zgody na rozbudowę oznacza, że wielu chrześcijan nie może uczestniczyć w nabożeństwach. Przepisy uniemożliwiają wykorzystanie pomieszczeń mieszkalnych do sprawowania kultu. 

Społeczności konwertytów

Konwertyci na chrześcijaństwo o pochodzeniu muzułmańskim doświadczają poważnych naruszeń praw człowieka. W kontekście arabskiego trybalizmu konwersja jest postrzegana nie tylko jako zdrada wiary, ale także rodziny, klanu i arabskiej tożsamości etniczno-narodowej. Uznawani za apostatów, co w Katarze jest przestępstwem karanym przez prawo, konwertyci spotykają się z dyskryminacją i prześladowaniem ze strony społeczeństwa, a nawet grozi im śmierć. Konwertyci, zarówno miejscowi, jak i obcokrajowcy, spotykają się z silną presją ze strony członków rodziny, pracodawców i lokalnej społeczności.

5. Dane na temat przemocy i presji

Poziom przemocy i presji

Życie prywatne 14.2
Życie w rodzinie 14.1
Życie w społeczeństwie 11.1
Życie w państwie 13.0
Życie w kościele 14.3
przemoc fizyczna 7.2

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

Ze względu na społeczne, ekonomiczne i prawne naciski na konwertytów z islamu chrześcijanie, którzy chcą wykonywać praktyki religijne, napotykają liczne trudności. Publiczne praktykowanie chrześcijaństwa jest nielegalne. Takie postępowanie może być interpretowane jako krytyka islamu lub prozelityzm, za co grożą surowe kary prawne, takie jak więzienie lub deportacja. Co więcej, przyznanie się do odejścia od islamu może skutkować publicznymi prześladowaniami lub utratą źródła dochodu. Dotyczy to w szczególności pracowników nisko wykwalifikowanych, takich jak pracownicy budowlani. 

Życie rodzinne

Posiadanie rodziny przez konwertytów na chrześcijaństwo jest trudne ze względu na dużą presję społeczną. Ponieważ nie uznaje się konwersji z islamu na chrześcijaństwo, państwo odmawia uznania małżeństw zawartych podczas chrześcijańskich ceremonii. Dzieci rodziców, którzy przeszli na chrześcijaństwo, nie mogą być zwolnione z islamskiej edukacji. Wreszcie, wszystkie rodziny są podporządkowane prawu szariatu, co może prowadzić do przymusowego oddzielania dzieci od członków rodziny w przypadku tych, którzy przechodzą na chrześcijaństwo. 

Życie w społeczeństwie

Społeczeństwo katarskie zdominowane jest przez wyznawców wahhabizmu, fundamentalistycznej interpretacji islamu i prawa szariatu. W związku z tym lokalne społeczności i władze są wrogo nastawione do osób postrzeganych jako „obce” lub przeciwne islamowi. Chrześcijanie przebywający na emigracji spotykają się z prześladowaniami i dyskryminacją ze względu na różnice etniczne i religijne ze strony ogółu społeczeństwa katarskiego.

Życie w państwie

Rząd Kataru jest zasadniczo rządem islamskim, a system prawny kraju jest zakorzeniony w prawie szariatu. Dlatego też rząd ma interes w powstrzymywaniu chrześcijańskich organizacji pozarządowych (NGO), cenzurowaniu publicznych działań wspólnot chrześcijańskich oraz aresztowaniu i deportowaniu tych, którzy są postrzegani jako krytyczni wobec islamu lub państwa.

Życie w kościele

Pierwszy kościół w Katarze został otwarty w 2008 roku. Był to duży krok naprzód dla rosnącej społeczności pracowników z zagranicy, głównie z Azji Południowej i Filipin. Otwarciu towarzyszyły jednak kontrowersje, wielu katarskich obywateli sprzeciwiało się funkcjonowaniu chrześcijańskiej instytucji w muzułmańskim kraju. Patrole bezpieczeństwa stale monitorują kompleks, zarówno po to, by skontrolować, czy chrześcijanie przestrzegają przepisów, jak i po to, by nie dopuścić do zakłócenia spokoju przez muzułmańskich oponentów. Ze względu na przepisy coraz trudniej jest wykorzystywać prywatne domy do gromadzenia się na nabożeństwa. Jest to potrzeba, która wynika z niewystarczającej przestrzeni kościelnej w kompleksie sakralnym.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

W okresie sprawozdawczym ŚIP 2022 wspólnoty kościelne gromadzące się w domach prywatnych nie otrzymały pozwolenia na ponowne otwarcie po złagodzeniu restrykcji związanych z pandemią COVID-19. W połączeniu z ciągłym brakiem przestrzeni kościelnej w jedynym kompleksie religijnym w Katarze tysiącom chrześcijan z zagranicy odmówiono możliwości brania udziału w nabożeństwach, podczas gdy meczety i centra handlowe zostały ponownie otwarte.

W okresie sprawozdawczym ŚIP 2022 odnotowano co najmniej jeden incydent, kiedy to chrześcijanie ekspatrianci byli przesłuchiwani i deportowani z powodu oskarżeń o prozelityzm. Ze względów bezpieczeństwa nie możemy opublikować innych szczegółów.

Rzadko odnotowuje się przypadki przemocy wobec chrześcijan. Szacuje się jednak, że tysiące chrześcijańskich pracowników migrujących jest wykorzystywanych przez pracodawców. Według raportu Amnesty International („All Work No Pay”, 2019), pomimo obietnic poprawy warunków pracy, tysiące pracowników migrujących nadal cierpi z powodu nadużyć w pracy. We wcześniejszym raporcie („My Sleep Is My Break”, 2014) Amnesty International zwróciła uwagę na praktyki wykorzystywania (seksualnego) pracownic migrujących.

6. ŚIP: Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

18

73,85

2021

29

67,39

2020

27

66,30

2019

38

62,12

2018

27

63,42

Główną przyczyną gwałtownego wzrostu o siedem punktów w ŚIP 2022 jest silny wzrost wskaźnika przemocy z 1,5 do 7,2. Przemoc wzrosła w wyniku zamknięcia większości kościołów domowych. Przestrzeń kościelna w jedynym kompleksie religijnym jest zdecydowanie niewystarczająca, aby pomieścić (emigracyjną) wspólnotę chrześcijańską, a sytuacja uległa pogorszeniu, gdy rząd katarski postanowił nie zezwolić na ponowne otwarcie większości kościołów spotykających się w domach prywatnych po pandemii COVID-19. Podczas gdy chrześcijanie przebywający na emigracji w Katarze cieszą się ograniczoną swobodą praktykowania swoich przekonań, konwertyci z islamu na chrześcijaństwo pozostają pod bardzo dużą presją ze strony katarskiego rządu, a w szczególności katarskiego społeczeństwa.

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: Ograniczenia praw kobiet wynikające z szariatu i kulturowej wahhabickiej interpretacji islamu sprawiają, że kobietom/konwertytkom grozi duże niebezpieczeństwo. Jeśli rodzina dowie się o ich konwersji, grozi im ostracyzm, areszt domowy i odcięcie od wszelkich środków komunikacji. Mogą być również dotkliwie bite, wyrzucane z domu lub poddawane tzw. zabójstwom „honorowym”. Katarskim konwertytkom prawnie zabrania się poślubienia niemuzułmanina, a jako środek naprawczy grozi im przymusowe małżeństwo z muzułmaninem. Pokojówki pracujące w Katarze (wiele z nich to chrześcijanki) często spotykają się z molestowaniem seksualnym lub niewolniczym traktowaniem.

Mężczyźni: Poza przestrzeganiem oficjalnych restrykcji dot. nieislamskich praktyk religijnych, chrześcijanie starają się nie rzucać w oczy. Uwaga służb i członków społeczeństwa zazwyczaj skupia się na mężczyznach/chrześcijanach, ponieważ to mężczyźni są widoczni w sferze publicznej i znajdują się na pierwszej linii interakcji z władzami. Konwertyci narażają się na presję domową; w przypadku ujawnienia, rodziny mogą zagrozić mężczyźnie odebraniem żony i dzieci. Chrześcijańscy mężczyźni często izolują się, są odcięci od wspólnoty chrześcijańskiej i mogą stracić pracę. Grozi im przemoc fizyczna i psychiczna, a także usunięcie z rodziny.

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Jedynie islam, chrześcijaństwo i judaizm są prawnie uznanymi religiami w Katarze, a według raportu Departamentu Stanu USA z 2020 r. dotyczącego międzynarodowej wolności religijnej, jedynie muzułmanie sunnici i szyici oraz osiem denominacji chrześcijańskich uzyskało formalną rejestrację.  Jednakże, mimo że inne wspólnoty religijne, składające się z dużej liczby emigrantów hinduskich i buddyjskich nie są oficjalnie uznawane, w kraju funkcjonują nieoficjalne świątynie hinduistyczne, a wspólnoty te nie napotykają na większe przeszkody.

9. Modlitwa

Módl się za Katar:

  • Módl się za wierzących migrantów w Katarze. Módl się, aby byli oni chronieni przed brutalnym i nieludzkim traktowaniem, z jakim spotyka tak wielu zagranicznych pracowników się w Katarze. Proś Boga, aby chronił i zachował swój lud.
  • Każdy rodowity Katarczyk, który nawrócił się na chrześcijaństwo, musi to robić w wielkiej tajemnicy lub naraża się na poważne prześladowania ze strony rodziny i społeczeństwa. Módl się, aby chrześcijanie ci wiedzieli, że nie są sami. Proś Boga, aby przypominał im o tym, że jest tam razem z nimi i ma wszystko pod kontrolą.
  • Módl się za monarchię w Katarze. Proś, aby Bóg zmiękczał serce emira i członków jego rządu oraz aby ich serca otworzyły się na prawdę o miłości i łasce Jezusa.

Katar: informacje i pomoc

Pomódl się

Pomódl się

Modlitwa jest pierwszą rzeczą, o którą proszą nas prześladowani chrześcijanie i dlatego jest istotną częścią naszej posługi. Dowiedz się tutaj, jak możesz modlić się za prześladowanych chrześcijan.

Darowizna

Darowizna

Bez Waszego zaangażowania nasza globalna posługa nie byłaby możliwa. Twoje wsparcie finansowe zmienia życie prześladowanych chrześcijan!