Länderprofil Syrien

Syria

15
ŚIP
2022
Syria
Religia
Islam
Ustrój
Republika Prezydencka
Ranking poprzednie lata
12
Syria
Chrześcijan
0,64
Populacja
19.59
Islamski ekstremizm
Dyktatorska Paranoja
Ucisk ze strony klanu/plemienia
Życie prywatne: 15.400
Życie w rodzinie: 15.500
Życie w społeczeństwie: 13.900
Życie w państwie: 15.800
Życie w kościele: 16.600
przemoc fizyczna: 0.400

Sytuacja chrześcijan w Syrii

Miejsce w rankingu

Miejsce 15 / 78 pkt (ŚIP 2021: Miejsce 12 / 81 pkt)

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Przywódcom kościołów historycznych, których tożsamość jest ogólnie znana, w miejscach, gdzie aktywne są islamskie milicje, grożą ataki, porwania i śmierć. Wiele kościołów zostało zburzonych lub zamienionych w centra islamskie przez organizacje islamskie i ugrupowania ekstremistyczne. Ewangeliccy przywódcy kościelni są narażeni na niebezpieczeństwo, ponieważ uważa się, że sprzyjają Zachodowi, angażują się w prozelityzm, a jednocześnie brak im ochrony i silnego lidera o wpływach politycznych, takiego jak papież czy biskup. W pierwszych latach wojny domowej na terenach kontrolowanych przez rząd monitoring chrześcijan był mniejszy. W miarę, jak władze odzyskują swoją pozycję, zwiększa się kontrola nad ewentualnymi dysydentami. Kościoły historyczne są w większości tolerowane przez rząd. Chrześcijanie wywodzący się ze środowisk muzułmańskich lub druzyjskich są poddawani presji ze strony swoich rodzin i społeczności, ponieważ nawrócenie przynosi im hańbę. Dotyczy to zwłaszcza obszarów zamieszkałych w większości przez sunnitów, gdzie konwertytom grożą ataki lub wygnanie z domów rodzinnych. Od inwazji w październiku 2019 r. siły tureckie atakowały, gwałciły, uprowadzały i mordowały Kurdów oraz inne mniejszości etniczne i religijne, w tym chrześcijan i jezydów. Sunniccy muzułmanie (przesiedleńcy wewnętrzni) są przenoszeni z innych części Syrii do domów uchodźców na północy, powodując zmiany demograficzne.

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletne lub skrócone dossier w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Syria jest klasyfikowana jako państwo autorytarne. Prezydent Baszar al-Assad przejął władzę od swojego ojca w 2000 r. Od 2011 r. syryjska opozycja ulegała coraz większej „islamizacji”, a wojna domowa szybko przybrała formę sunnickiego „dżihadu” przeciwko syryjskiemu rządowi. Rząd uciekł się do użycia wojska, co spotkało się z oporem zbrojnym. Walki przyciągnęły zagranicznych bojowników dżihadu, w tym Państwo Islamskie (IS), które ustanowiło na terenie Syrii swój kalifat w czerwcu 2014 r. W 2016 i 2017 r. IS straciło większość swojego terytorium w wyniku interwencji wojskowej Zachodu i Rosji.

Większość kraju znajduje się obecnie pod kontrolą rządu, z wyjątkiem prowincji Idlib, zachodniej prowincji Aleppo, północnego regionu prowincji Hama oraz północnego wschodu. Obszary te są obecnie kontrolowane przez siły tureckie, światową koalicję, ugrupowania islamistyczne lub władze kurdyjskie. W styczniu 2019 r. dżihadyści przejęli kontrolę nad Idlibem. IS nadal atakuje cele cywilne w północno-wschodniej części kraju. 160 chrześcijańskich rodzin zostało wysiedlonych z powodu wtargnięcia sił zbrojnych dowodzonych przez Turcję do północnej Syrii w październiku 2019 r. W marcu 2020 r. Rosja i Turcja zawarły porozumienie o zawieszeniu broni, które zatrzymało przesuwanie się wojsk reżimu w kierunku miasta Idlib, choć w kolejnych miesiącach zostało ono nadwerężone przez ataki dżihadystów oraz rosyjskie ataki powietrzne na północnym zachodzie. W lipcu 2020 r. prezydent Baszar al-Assad wygrał wybory parlamentarne pomimo protestów związanych z trudną sytuacją ekonomiczną. Assad wygrał również wybory prezydenckie w maju 2021 r. przytłaczającą większością głosów.

Syria jest krajem, w którym większość mieszkańców stanowią muzułmanie. 74% wszystkich muzułmanów to sunnici, a 13% to alawici, ismailici i szyici. Nie ma oficjalnej religii państwowej, choć konstytucja stanowi, że prezydent musi być muzułmaninem, a islamskie orzecznictwo ma być głównym źródłem prawodawstwa. Sytuacja chrześcijan na obszarach kontrolowanych przez rząd jest dość dobra, choć istnieją przepisy, które ograniczają działania Kościoła, jeśli mogłyby zostać interpretowane jako prozelityzm. Temu względnemu bezpieczeństwu sprzyja przekonanie (zresztą słuszne, i nie tylko z obawy przed gorszym złem), że chrześcijanie popierają rząd. Na obszarach kontrolowanych przez opozycję chrześcijanie zostali znacznie poszkodowani. Na obszarach na północy, w przeważającej części kurdyjskich, warunki życia chrześcijan należących do kościołów historycznych są w miarę dobre. 

W Autonomicznej Administracji Północnej i Wschodniej Syrii (AANES) oficjalnie zezwala się muzułmanom na zmianę i rejestrację wyznania chrześcijańskiego. Rejestracja ta nie jest jednak uznawana przez rząd syryjski. 80% Syryjczyków żyje poniżej międzynarodowej granicy ubóstwa, a tylko 37,8% ludności w wieku powyżej 15 lat ma pracę. Około 6,7 mln Syryjczyków zostało wewnętrznie przesiedlonych, z czego ponad jedna trzecia to dzieci. Szacuje się, że 13,4 mln osób potrzebuje pomocy humanitarnej, a sytuację zaostrza kryzys COVID-19. Syria zajmuje trzecie miejsce wśród krajów o najbardziej ograniczonej wolności cyfrowej i wolności mediów. Mimo że IS zostało pokonane militarnie, jego wpływy nie zniknęły, a śmiertelne ataki nadal mają miejsce, zwłaszcza na środkowych obszarach pustynnych. Do starć dochodzi również na południowym zachodzie i północnym wschodzie, odpowiednio między siłami rządowymi i byłymi grupami rebeliantów, a także siłami kurdyjskimi i związanymi z rządem. Chrześcijanie znajdują się w ogniu krzyżowym między wojskami rządowymi a siłami rebeliantów, zwłaszcza na liniach frontu. W prowincji Idlib trwają walki z innymi ugrupowaniami dżihadystycznymi wspieranymi przez Turcję.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

638.000

3,3

muzułmanie

18.552.000

94,7

hinduiści

1.900

0,0

wyznawcy judaizmu

100

0,0

wyznawcy bahaizmu

410

0,0

ateiści

15.700

0,1

agnostycy

378.000

1,9

inne

100

0,0

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

Chrześcijanie znajdują się pod szczególną presją w ostatnich bastionach kontroli radykalnych ugrupowań islamskich, w prowincji Idlib na północnym zachodzie i w prowincji Hasakah na północnym wschodzie. Na tych obszarach IS nadal atakuje cele cywilne. Tureckie siły wojskowe i wspierane przez Turcję siły opozycyjne (OSP), w tym bojownicy islamscy, prowadzą otwarte działania w północnej części Syrii, w Hasakah i Qamishli.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Islamski ekstremizm

W przedwojennej Syrii chrześcijanie cieszyli się stosunkowo wysokim poziomem wolności religijnej, ale zmieniło się to wraz z pojawieniem się wojowniczych grup islamskich. IS utworzyło swój kalifat obejmujący duże części Iraku i Syrii w czerwcu 2014 r.; większość chrześcijan z tych terenów uciekła. Choć kalifat został zlikwidowany w marcu 2019 r., IS wciąż przeprowadza ataki, a inne radykalne ugrupowania islamskie (takie jak Hayat Tahrir al Sham i Jaish al-Islam) nadal prowadzą działalność na terenie Syrii. Bojownicy islamscy kontrolują obecnie około 15% ludności Syrii. Tureckie operacje wojskowe, rozpoczęte w 2016 r., doprowadziły do zajęcia terytorium w północnej Syrii, a od października 2019 r. tzw. „bezpiecznej strefy” wzdłuż granicy syryjsko-tureckiej. Turcja wykorzystuje arabskich bojowników islamskich do kontrolowania obszarów kurdyjskich. Ekstremizm islamski jest również obecny na obszarach kontrolowanych przez rząd, dotykając głównie konwertytów z islamu na chrześcijaństwo, gdzie presja wywierana jest przede wszystkim przez rodzinę i lokalną społeczność. Pewna presja wywierana jest również na historycznych chrześcijan. Na przykład w czasie ramadanu w 2019 r. w chrześcijańskich dzielnicach Aleppo pojawiły się plakaty wzywające chrześcijańskie kobiety do noszenia chust.

Paranoja dyktatorska

Źródłem tych prześladowań są przede wszystkim grupy zbrojne, które kontrolują część Syrii, w tym wspierane przez Turcję siły opozycyjne (OSP). Poprzez tę kontrolę turecki prezydent Erdoğan dąży do przywrócenia dawnej świetności Imperium Osmańskiego. Od października 2019 r. OSP kilkakrotnie odcięły dostawy wody do osiedli kurdyjskich i chrześcijańskich w Hassakeh, a także okolicznych obszarów wiejskich zamieszkałych przez ponad milion osób. Celem tego działania było zmuszenie ludzi do uległości wobec OSP. Grupy militarne przejęły wiele nieruchomości należących do chrześcijan. Po stronie rządowej, choć prezydent Assad wykazuje pozytywny stosunek do historycznych chrześcijan, głównym celem jest stabilizacja społeczna, a nie ochrona praw mniejszości religijnych. Rząd nie będzie tolerował chrześcijan (i innych grup) uważanych za zagrożenie dla status quo, np. zaangażowanych w ewangelizację. Doniesienia mówią o nasilającej się inwigilacji i kontroli służb.

Antagonizm klanowy

Plemienność w Syrii miesza się z islamem, zwłaszcza na północnych obszarach kurdyjskich i w środkowych obszarach pustynnych. Konwersja z islamu na chrześcijaństwo uważana jest za zdradę wspólnoty i zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego. Ujawnienie konwersji członka rodziny prowadzi do sprzeciwu krewnych, lokalnej społeczności i jej przywódców. Szejk może zezwolić na egzekucję konwertyty i dać członkom społeczności pozwolenie na zabranie jego własności, dobytku, a nawet kobiet.

Przestępczość zorganizowana oraz korupcja

Korupcja i łapówkarstwo są szeroko rozpowszechnione. Transparency International umieściło Syrię na trzecim miejscu wśród najbardziej skorumpowanych krajów. Odbywa się to w kontekście bezkarności i anarchii oraz wpływa na dostęp do żywności i opieki zdrowotnej. Chrześcijanie, którzy cieszą się opinią ludzi zamożnych, byli porywani dla okupu przez siatki przestępcze. Przestępczość zorganizowana i korupcja są szczególnie rozpowszechnione na obszarach okupowanych przez tureckie wojsko i islamskie grupy bojowników, na obszarach południowych, zamieszkanych głównie przez druzów oraz na obszarach o wysokim odsetku alawitów. W Latakii, z większością alawicką, porwania młodych chrześcijan stały się poważnym problemem. Ekonomiczne skutki pandemii COVID-19 spowodowały gwałtowny wzrost przestępczości i korupcji.

Protekcjonizm denominacyjny

Przywódcy kilku kościołów historycznych sprzeciwiają się relacjom z kościołami nietradycyjnymi, oskarżając je o zdradę narodu poprzez kontakty i korzystanie z Zachodnich programów pomocowych. Pojawiły się też doniesienia, że wielu starszych przywódców kościołów historycznych nie uznaje chrześcijan nawróconych z islamu i traktuje ewangelików jak heretyków. W 2020 r. patriarchom Greckiego Kościoła Prawosławnego, Syryjskiego Kościoła Prawosławnego i Kościoła greckokatolickiego udało się nakłonić rząd do zakazania wszystkim ewangelikom (w tym o pochodzeniu muzułmańskim) prowadzenia jakiejkolwiek działalności poza swoimi obiektami kościelnymi.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie

Do tej kategorii należą głównie kościoły greckoprawosławne i rzymskokatolickie. Ponieważ chrześcijanie z historycznych wspólnot chrześcijańskich są najliczniejsi, często stają się obiektem ataków. Kościoły są rozmieszczone na terenie całego kraju. Są także obecne w strefach konfliktów. Nielicznym rodzinom chrześcijańskim, które nie opuściły prowincji Idlib kontrolowanej przez międzynarodowe grupy dżihadystów, grożą śmierć i tortury, jeśli ich tożsamość wyjdzie na jaw. Ataki ze strony Turcji i OSP wypędziły wielu z tych chrześcijan z ich domów na północnym zachodzie, północy i północnym wschodzie. Duchowni z historycznych kościołów są rozpoznawalni po ubiorze, który czyni z nich łatwy cel ataków. Reputacja polityczna denominacji, kościołów i lokalnych liderów kościelnych (neutralnych, sprzyjających lub przeciwnych Assadowi) determinuje traktowanie, z jakim spotykają się ze strony grup walczących z prezydentem Assadem.

Społeczności konwertytów

Chrześcijanie wywodzący się ze środowisk muzułmańskich lub druzyjskich są szczególnie narażeni na presję ze strony rodziny, ponieważ odejście członka rodziny od ich religii przynosi im wielki wstyd. Dotyczy to zwłaszcza obszarów zamieszkałych w większości przez sunnitów, gdzie konwertytom grozi zakaz opuszczania domów rodzinnych lub przemoc. W reakcji na rosnącą radykalizację islamu, szczególnie na terenach kontrolowanych przez rebeliantów, wzrosła opozycja ze strony rodzin i społeczeństwa wobec konwertytów wywodzących się ze środowisk muzułmańskich. Presja ze strony rodziny jest stosunkowo mniej intensywna na obszarach kurdyjskich (z wyjątkiem obszarów pustynnych, gdzie wpływy plemienne są większe, a islam bardziej konserwatywny), ponieważ kurdyjscy sunnici są generalnie mniej radykalni. 

Nietradycyjne społeczności chrześcijan

Kongregacje baptystyczne, ewangelikalne i zielonoświątkowe znajdują się w trudnej sytuacji, ponieważ znane są z pozytywnego nastawienia wobec Zachodu, fragmentacji, braku silnego przywództwa i braku zagranicznego rzecznika (takiego jak papież czy biskup), który mógłby przemawiać w ich imieniu. Większość z nietradycyjnych wspólnot chrześcijańskich nie uzyskała formalnej rejestracji i jasnego statusu prawnego, Ze względu na działalność ewangelizacyjną są one szczególnym celem islamskich grup bojowników, ale także rządu, który za wszelką cenę chce utrzymać stabilność.

5. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji

Poziomy przemocy i presji

Życie prywatne 12.9
Życie w rodzinie 13.8
Życie w społeczeństwie 13.5
Życie w państwie 14.3
Życie w kościele 13.9
przemoc fizyczna 9.3

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt. (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

Na obszarach kontrolowanych przez islamskie grupy opozycyjne (jak np. prowincja Idlib) chrześcijanom, którzy otwarcie rozmawiają na tematy religijne, grozi duże niebezpieczeństwo. Konwersja z islamu jest generalnie karana śmiercią. Na terenach kontrolowanych przez władze kurdyjskie, mimo że muzułmanie mogą zgodnie z prawem nawracać się na chrześcijaństwo, spotykają się z presją głównie ze strony swoich rodzin. Na terenach kontrolowanych przez rząd lub tam, gdzie może być uznana za próbę ewangelizacji (zakazaną przez prawo), dyskusja o wierze jest ryzykowna dla nawróconych. W innych przypadkach chrześcijanie, z wyjątkiem konwertytów, mogą wyrażać swoją wiarę na piśmie, o ile nie poruszają kwestii politycznych i nie odnoszą się do innych religii. Muzułmanie mają prawny zakaz przechodzenia na inne religie (z wyjątkiem AANES), choć nie jest to karalne.

Życie rodzinne

W Syrii nie ma możliwości prawnych, aby chrześcijanka nawrócona z islamu poślubiła mężczyznę z historycznej lub nietradycyjnej rodziny chrześcijańskiej. Ich małżeństwo byłoby nielegalne. Małżeństwa międzywyznaniowe noszą ogromne piętno społeczne, które może prowadzić do wyobcowania, dyskryminacji i prześladowań, a nawet morderstw ze strony członków rodziny. Przejście żony lub córki muzułmanina na chrześcijaństwo godzi w honor mężczyzny. Zarówno kultura, jak i religia mówią, że w takim przypadku kobieta powinna zostać ukarana śmiercią. Na szczęście rozwód jest bardziej powszechnym rozwiązaniem. W przypadku rozwodu prawo do opieki nad dzieckiem jest zazwyczaj przyznawane stronie muzułmańskiej. Zdarza się, że chrześcijanki przechodzą na islam tylko po to, by zachować prawo do opieki nad dziećmi. Od urodzenia dzieci konwertytów z islamu są uznawane za muzułmanów, ponieważ ich rodzice nie mogą oficjalnie zmienić wyznania. Wyjątkiem jest Autonomiczna Administracja Północnej i Wschodniej Syrii, która jako jedyna w Syrii pozwala muzułmanom na legalną zmianę wyznania. Nie jest to jednak uznawane przez rząd syryjski. W wyniku wzmożonej edukacji islamskiej na terenach będących w rękach rządu dzieci chrześcijańskie, zwłaszcza te, które nawróciły się, doświadczają dyskryminacji i prześladowań.

Życie w społeczeństwie

Kontrola środowisk chrześcijańskich jest powszechna w całej Syrii, zwłaszcza na terenach w rękach islamskich grup opozycyjnych. Na terenach kontrolowanych przez rząd nietradycyjne grupy kościelne są szczególnie uważnie obserwowane, a głoszone przez nich kazania analizowane. Nauczanie religii w szkołach odbywa się zgodnie z deklarowanym wyznaniem. Konwertyci są nadal uważani za muzułmanów, więc ich dzieci uczestniczą w lekcjach islamu. Chrześcijanie mogą spotkać się z dyskryminacją przy zatrudnieniu. Sunniccy muzułmanie, którzy kontrolują rynek pracy w Aleppo, zazwyczaj nie zatrudniają chrześcijan.

Życie w państwie

Konstytucja syryjska z 2012 r. stanowi, że prezydent musi być muzułmaninem, a prawo islamskie jest głównym źródłem prawodawstwa, co stanowi podstawę do dyskryminacyjnego traktowania niemuzułmanów. Konstytucja gwarantuje ochronę wszystkich religii, o ile „nie zakłócają one porządku publicznego”. Konwersja z islamu nie jest uznawana, z wyjątkiem AANES. 

Na obszarach znajdujących się w rękach islamskich grup opozycyjnych obowiązuje prawo szariatu, które poważnie ogranicza wolność wszystkich niesunnickich grup religijnych. Na terenach opanowanych przez rząd dorośli mężczyźni muszą służyć w siłach zbrojnych lub grozi im więzienie i przymusowy pobór do wojska. Ten czynnik skłania chrześcijan płci męskiej do ucieczki z Syrii i sprawia, że niechętnie do niej wracają. 

Muzułmanie sunniccy, którzy stanowią w Syrii większość, również cierpią z powodu łamania praw człowieka przez rząd, ponieważ są postrzegani jako jego przeciwnicy. Jak wynika z raportu amerykańskiej Komisji ds. Międzynarodowej Wolności Religijnej za rok 2021, wśród tych, którzy zginęli w aresztach rządowych, większość stanowili sunnici.

Życie w kościele

Nabożeństwa kościelne są monitorowane od początku kryzysu i oczekuje się, że przywódcy kościelni będą zachęcać członków do wspierania reżimu Assada. Nawet przed wojną domową przywódcy unikali mówienia o ewangelizowaniu muzułmanów lub wypowiadania się z lekceważeniem o islamie. Na terenach kontrolowanych przez ugrupowania islamistyczne większość kościołów została zburzona lub jest wykorzystywana jako ośrodki islamskie. Państwo od zawsze było przeciwne włączaniu konwertytów do uznanych kościołów w obawie przed konfliktami między wspólnotami. Wiele kościołów na obszarach kontrolowanych przez islamistów zostało zbezczeszczonych, szczególnie poprzez usuwanie krzyży.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

  • 30 października 2020 r. radykalni islamiści usunęli krzyż z dachu greckiego kościoła prawosławnego w pobliżu Raqqa, regionu znajdującego się pod kontrolą Kurdów,
  • W maju 2021 r. członkowie bojówek islamskich zdewastowali cztery chrześcijańskie cmentarze w północno-zachodniej i środkowej części Syrii.
    Liczba aresztowanych chrześcijan: według doniesień aresztowano sześciu chrześcijan, w tym trzech konwertytów z islamu.
  • Trzech innych chrześcijan zostało aresztowanych przez zdominowane przez YPG Syryjskie Siły Demokratyczne (SDF). Dwóch z nich jest członkami Chrześcijańskiej Ortodoksyjnej Syryjskiej Rady Wyznaniowej, a powodem ich aresztowania była „odmowa przyjęcia w szkołach należących do rady programu nauczania narzuconego przez SDF na obszarach przez nie kontrolowanych”. Zostali zwolnieni następnego dnia. Według osoby kontaktowej z tego terenu powtarzające się przypadki zatrzymywania chrześcijan na północnym wschodzie wydają się być strategią mającą na celu szerzenie terroru i poczucia braku bezpieczeństwa wśród lokalnej społeczności chrześcijańskiej.

6. ŚIP: Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

15

77,58

2021

12

81,18

2020

11

81,60

2019

11

81,79

2018

15

75,67

Z wynikiem 78 punktów Syria zajęła 15. miejsce w ŚIP 2022, 3 punkty, jak również 3 miejsca niżej niż w ŚIP 2021. Poziom presji utrzymuje się generalnie na tym samym poziomie co w ŚIP 2021, ale zgłoszono mniejszą liczbę incydentów z użyciem przemocy, choć wynik dla przemocy jest nadal bardzo wysoki. Na przykład w okresie sprawozdawczym ŚIP 2021 zabito dziewięciu chrześcijan, podczas gdy w okresie sprawozdawczym ŚIP 2022 nie odnotowano żadnego zabójstwa. Ponadto w ŚIP 2021 odnotowano jeden przypadek przymusowego małżeństwa, natomiast w ŚIP 2022 nie zgłoszono takiego przypadku. Z drugiej strony wzrosła liczba doniesień o atakach na kościoły/cmentarze i aresztowaniach chrześcijan.

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet

Kobiety: W kontekście ciągłej niestabilności i ograniczania wolności religijnej kobiety z mniejszościowych grup religijnych, w tym chrześcijanki, narażone są na ryzyko uprowadzenia, molestowania seksualnego i gwałtu. Chociaż liczba przypadków drastycznie spadła (co wiąże się z usunięciem IS z większości terenów Syrii), może się to zdarzyć zarówno na obszarach kontrolowanych przez rząd, jak i na terytorium opanowanym przez rebeliantów. Gwałt jest wykorzystywany do zawstydzania chrześcijańskich rodzin i destabilizowania społeczności. Kobiety konwertytki spotykają się również z przemocą ze strony własnych rodzin. Mogą spotkać się z przemocą domową lub przymusowym małżeństwem z muzułmaninem, a nawet zostać zabite, aby przywrócić honor rodziny.

Mężczyźni: Młodzi rdzenni chrześcijanie obawiają się przymusowego wcielenia do armii syryjskiej lub do innych frakcji wojskowych. Niektórzy rozważają z tego powodu emigrację. Przemoc wobec chrześcijańskich mężczyzn (śmierć, uprowadzenia, utrata pracy) ma znaczący wpływ na ich rodziny. Ponieważ to mężczyźni są zazwyczaj żywicielami rodzin, cała rodzina jest narażona na niebezpieczeństwo. Konwertyci stają w obliczu dodatkowych nacisków i mogą być zastraszani przez rodzinę lub wydziedziczeni. Uprowadzenia męskich przywódców kościelnych mają znaczący negatywny wpływ na wspólnoty chrześcijańskie.

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Wiele innych mniejszości religijnych doświadcza prześladowań na różnym poziomie, w tym szyici, alewici, druzowie, żydzi, jezydzi i zaratusztrianie. Społeczności szyitów, alewitów i druzów są marginalizowane i prześladowane przez sunnickich dżihadystów nie tylko dlatego, że ich religie uznawane są za herezję, ale w przypadku alewitów także z powodu ich rzekomych powiązań z prezydentem Assadem. Jezydzi i zaratusztrianie należą do kurdyjskich religii, które nie są uznawane przez syryjski reżim. Ich dzieci są zarejestrowane jako sunniccy muzułmanie i uczą się islamu w szkole.

9. Modlitwa

Módl się za Syrię:

  • Módl się o sytuację polityczną i wojskową w Syrii. Wojna domowa trwa tam już ponad dekadę i nawet gdy wydaje się, że najgorsza przemoc już przeminęła, to kraj nadal pozostaje rozdarty. Módl się, aby Bóg sprowadził pokój do kraju i zmiękczał serca tych, którzy są u władzy, aby zadbali o najbardziej bezbronnych członków syryjskiego społeczeństwa.
  • Módl się za chrześcijan w Syrii, szczególnie za liderów poszczególnych kościołów i osoby nawrócone z islamu. Módl się, aby Bóg chronił ich przed przemocą, ale także, aby podnosił ich na duchu nawet wtedy, gdy codzienne życie wydaje się nie do zniesienia. Proś Boga, aby rozpalał w ich sercach miłość do Niego i aby dał im świadomość, że Kościół na całym świecie jest razem z nimi.
  • Proś Boga, aby wzmacniał kościoły, z którymi Open Doors współpracuje w Syrii. Proś Go, aby błogosławił naszych liderów i szkolenia uczniowskie. Módl się, aby Bóg wzmacniał działalność naszych Centrów Nadziei, aby były one latarniami Bożego pokoju dla chrześcijan tak bardzo dotkniętych wojną i islamskim ekstremizmem.

Syria: informacje i pomoc

Wiadomości

Najnowsze wiadomości z Syrii

Przeczytaj tutaj najnowsze wiadomości i osobiste relacje prześladowanych chrześcijan z krajów należących do Światowego Indeksu Prześladowań i zaprenumeruj nasz bezpłatny magazyn.

Pomódl się

Pomódl się

Modlitwa jest pierwszą rzeczą, o którą proszą nas prześladowani chrześcijanie i dlatego jest istotną częścią naszej posługi. Dowiedz się tutaj, jak możesz modlić się za prześladowanych chrześcijan.

Darowizna

Darowizna

Bez Waszego zaangażowania nasza globalna posługa nie byłaby możliwa. Twoje wsparcie finansowe zmienia życie prześladowanych chrześcijan!