Tomas urodził się i wychowywał w szanowanej i radykalnie wierzącej rodzinie muzułmańskiej. Nawrócenie się do Chrystusa zmieniło całe życia Tomasa. Zobacz, jak do tego wszystkiego doszło!
Raz w tygodniu Open Doors wysyła najważniejsze informacje dot. sytuacji prześladowanych chrześcijan. Mail informacyjny jest zwykle poświęcony jednej sytuacji w konkretnym kraju.
Wszystkie spotkania z udziałem prelegentów Open Doors – wyszukaj wydarzenia w swojej okolicy, aby dowiedzieć się więcej o prześladowaniach chrześcijan!
Partnerzy Open Doors na Bliskim Wschodzie wzmacniają prześladowanych chrześcijan między innymi poprzez opiekę nad osobami dotkniętymi traumą oraz seminaria biblijne.
Poznaj historię Rumany z Bangladeszu, który mimo swojego młodego wieku jest ( już) prześladowana ze względu na swoją wiarę w Jezusa.
Partnerzy Open Doors na Bliskim Wschodzie wzmacniają prześladowanych chrześcijan między innymi poprzez opiekę nad osobami dotkniętymi traumą oraz seminaria biblijne.
Okres badawczy: od 1 października 2024 do 30 września 2025
W ciągu ostatnich trzech lat presja państwa na wspólnoty protestanckie w Algierii nasiliła się do poziomu niespotykanego od dziesięcioleci. W okresie badawczym ŚIP 2026 władze coraz częściej brały na cel działalność Kościoła w Internecie. W grudniu 2024 r. zamknięto chrześcijańską grupę na Facebooku liczącą ponad 50 tys. obserwujących. Nie zmieniła się sytuacja zamkniętych w poprzednich latach Kościołów, a tym działającym nakazano zamknięcie W rezultacie wszystkie 47 Kościołów zrzeszone w ramach Ewangelickiego Kościoła Protestanckiego Algierii (EPA) wstrzymało swoją działalność, a inne niezależne Kościoły również przestały się spotykać z obawy przed represjami władz. Zamknięcie Kościołów spowodowało dotkliwą izolację algierskich chrześcijan, w większości konwertytów z islamu. Oprócz tego, że zamykano Kościoły, w ubiegłym roku ponad 50 chrześcijan zostało postawionych w stan oskarżenia, a wielu z nich otrzymało wyroki więzienia w zawieszeniu i grzywny. Konwertyci spotykają się ze sprzeciwem ze strony swoich rodzin i członków lokalnej społeczności, zwłaszcza na obszarach wiejskich, konserwatywnych i arabskich, gdzie presja i niebezpieczeństwo są szczególnie dotkliwe.
Poniższy profil kraju stanowi przetłumaczoną część szczegółowych raportów przygotowanych przez World Watch Research, dział badawczy Open Doors. Profil kraju dostępny jest również do pobrania w formacie PDF. Szczegółowe raporty w oryginalnej wersji angielskiej (części "Informacje ogólne" oraz "Dynamika prześladowań") znajdują się na końcu strony.
Historycznie Algierię zamieszkują dwie grupy etniczne – Arabowie i Berberowie, z przewagą ludności arabskiej. Po wielu latach marginalizacji kultury berberyjskiej przez władze kwestie tożsamości etnicznej i języka traktowane są z dużą dozą ostrożności. Mimo że islamskie społeczeństwo Algierii jest bardzo konserwatywne, kraj posiada jedną z największych społeczności konwertytów z islamu na chrześcijaństwo na Bliskim Wschodzie. Większość z tych konwertytów należy do społeczności berberyjskiej w regionie Kabyle. Źródła krajowe informują, że konwertyci spoza tego regionu doświadczają wyższego poziomu presji ze strony społeczeństwa i rodziny.
Rozporządzenie 06-03, przyjęte w marcu 2006 r., reguluje kwestie religii innych niż islam i poważnie ogranicza kult niemuzułmański. Od czasu wprowadzenia tego rozporządzenia władze nie pozwoliły na zarejestrowanie żadnych nowych kościołów, dlatego też chrześcijanie spotykają się w prywatnych domach lub budynkach przeznaczonych na działalność komercyjną, za co grozi im kara do trzech lat pozbawienia wolności i grzywna w wysokości 300 000 DA (3000 Euro). Zamknięcie Kościołów w ostatnich latach zmusiło wspólnoty do zejścia do podziemia i spotykania się w tajemnicy.
EPA zostało oficjalnie uznane przez rząd w 1974 r. Jego Kościoły członkowskie są zobowiązane do uzyskania indywidualnej rejestracji, jednak żadnemu z nich się to nie udało, ponieważ rząd nie zatwierdził ani jednego wniosku. W 2013 r., po wprowadzeniu nowego prawa dotyczącego organizacji pozarządowych (NGO), EPA musiało ponownie ubiegać się o formalne uznanie przez państwo. Do tej pory władze nie odpowiedziały na złożony wniosek, pozostawiając organizację w prawnym zawieszeniu.
Algieria została sklasyfikowana jak państwo autorytarne i pozbawione wolności, ponieważ de facto jest rządzone przez potężną armię oraz grupę biznesmenów i polityków określanych mianem „Le Pouvoir” (władza). Artykuł 73 Konstytucji wymaga, by prezydent był muzułmaninem, a niemuzułmanie nie mają dostępu do wysokich stanowisk państwowych. W 2019 r. doszło do masowych, pokojowych protestów (Hirak) domagających się reform politycznych i dymisji ówczesnego prezydenta Abdelaziza Boutefliki, ubiegającego się po raz piąty o stanowisko prezydenta. Chociaż ruch doprowadził do rezygnacji Boutefliki, władze stłumiły Hirak poprzez aresztowania, ograniczenia demonstracji i zwiększone środki bezpieczeństwa, skutecznie kończąc protesty na dużą skalę w 2021 r.
Większość chrześcijan zamieszkuje rejon Kabyle na północy kraju. Ludzie z tych terenów należą do etnicznej grupy Berberów. Kabylowie byli przez wiele lat dyskryminowani i zaniedbywani przez rząd Algierii, co sprzyjało rozwojowi społeczności chrześcijańskich na tych terenach. W arabskiej części kraju, zwłaszcza na południu, położenie chrześcijan jest bardzo trudne. Chociaż islamskie bojówki nie cieszą się dużym poparciem wśród ludzi, ale islam trzyma całe społeczeństwo w żelaznym uścisku, również ze względu na rozwój fundamentalistycznego ruchu salafickiego. Antyzachodnie, a w konsekwencji antychrześcijańskie uprzedzenia, nasiliły się z powodu wojny Izraela z Hamasem, co dodatkowo skomplikowało sytuację chrześcijan w Algierii.
Do tej grupy należą chrześcijanie migrujący z Afryki Subsaharyjskiej oraz mała grupa obcokrajowców z Zachodu. Chrześcijańscy studenci z Afryki Subsaharyjskiej zmagają się z dyskryminacją na uniwersytetach i w życiu codziennym.
Kościół rzymskokatolicki ma w kraju cztery diecezje (w Algierze, Oranie, Konstantynie i Hippone oraz Laghouat-Ghardaïa). Społeczność katolicka napotyka na ograniczenie swobód poza miejscami kultu, ale zarejestrowane kościoły (w tym katedra w Algierze, która jest siedzibą miejscowego arcybiskupa) mogą organizować nabożeństwa bez przeszkód.
Zdecydowana większość chrześcijan w Algierii to konwertyci z islamu, którzy spotykają się z dyskryminacją i ciągłą presją ze strony państwa i członków rodziny. Ponieważ prawo zabrania publicznych zgromadzeń w celu praktykowania wiary innej niż islam poza zarejestrowanymi kościołami, konwertyci zwykle spotykają się w obiektach komercyjnych lub domach prywatnych.
Kategoria ta nie została uwzględniona w punktacji i analizie ŚIP.
Grupy islamistyczne wywierają silną presję na rząd algierski, który unika podważania islamskich przekonań obywateli. Chociaż działalność Islamskiego Frontu Zbawienia (FIS) jest zakazana, partie, takie jak Ruch Społeczeństwa na rzecz Pokoju (MSP), Ruch Budowy Narodowej (NCM) i Ruch na rzecz Reformy Narodowej (MRN), mają spore wpływy. Organizacje te sprzeciwiają się reformie kodeksu rodzinnego, którego fundamentem jest szariat, naciskają na islamską edukację i promują rozwiązania, których celem jest zachowanie islamskiej tożsamości Algierii. Ich wpływ rozciąga się na dzielnice, gdzie monitorują zachowanie i domagają się działań przeciwko domniemanym naruszeniom, ale także media społecznościowe. W gronie urzędników państwowych są osoby powiązane z nurtami islamistycznymi, co wzmacnia ich ideologiczny wpływ na rządy i życie publiczne.
Autokratyczny rząd łamie prawa chrześcijan, zamykając kościoły i oskarżając chrześcijan o prozelityzm. Antykolonialne, rewolucyjne korzenie partii rządzącej, która sprawuje władzę od czasu uzyskania niepodległości przez Algierię, sprawiają, że jest ona podejrzliwa wobec działalności chrześcijańskich misjonarzy. Dotyczy to zwłaszcza działań prowadzonych we współpracy z Kościołami i grupami chrześcijańskimi z Zachodu.
U źródeł prześladowań konwertytów przez członków rodziny i lokalnej społeczności leży islamski ekstremizm. W arabskich regionach honor rodzinny odgrywa kluczową rolę, a zadaniem starszych jest zapewnienie jego ochrony. Podczas gdy wpływ starszyzny jest słabszy w środowiskach miejskich, presja rodziny niezmiennie ma duże znaczenie.
Większość algierskich chrześcijan to Barberowie zamieszkujący region kabylski w północnej części kraju. Od czasu uzyskania niepodległości sytuacja polityczna między tym regionem a (arabskim) rządem centralnym jest napięta, ze względu na kwestie tożsamości etnicznej, kultury i języka. Napięcia na tle etnicznym przeradzają się w konflikty o podłożu religijnym.
Algierskie kobiety niezmiennie znajdują się w niekorzystnej sytuacji prawnej i społecznej, doświadczając przemocy ze względu na płeć. Grożą im nękanie w miejscu pracy oraz szkole, przemoc seksualna, a także groźby śmierci, jeśli nie noszą chusty. Konwertytki doświadczają przemocy ze strony rodziny – są bite, zastraszane i więzione w domach. Rodziny uniemożliwiają im także dostęp do chrześcijańskich mediów, dlatego wiele kobiet decyduje się nie ujawniać swoich przekonań religijnych. Samotne kobiety znajdują się pod ścisłą kontrolą rodzin i członków lokalnej społeczności, co utrudnia im uczęszczanie do podziemnych kościołów. Powszechne zamykanie kościołów dodatkowo oznacza, że tysiące ludzi nie ma dostępu do nauczania i chrztu oraz żyje w izolacji. Konwertytkom, w ramach działań korygujących, grozi przymusowe małżeństwo lub rozwód.
Formy wywierania nacisku:
Chrześcijańscy mężczyźni doświadczają presji społecznej i ekonomicznej w miejscu pracy i przestrzeni publicznej. W przypadku większości mężczyzn, którzy są głównymi żywicielami w swoich rodzinach, utrata pracy może sparaliżować życie całej rodziny, wywołując strach i bezradność. Ponieważ większość przywódców kościelnych to mężczyźni, są oni często przesłuchiwani lub zatrzymywani przez policję i żandarmerię. W tym czasie ich rodziny pozostają bez opieki i wsparcia. Niektórzy z prześladowanych postanowili wyjechać z kraju. Najsurowiej traktowani są konwertyci. Spotyka ich ostracyzm, pobicia, są zmuszani do uczęszczania do meczetów. Rodziny i krewni wyrzekają się ich, a czasami zmuszają do opuszczenia rodzinnego domu. Wielu decyduje się nie ujawniać swojej wiary.
Formy wywierania nacisku:
| Rok | Miejsce w Światowym Indeksie Prześladowań | Zaokrąglony wynik prześladowań na 100 pkt |
| 2026 | 20 | 77 |
| 2025 | 19 | 77 |
| 2024 | 15 | 79 |
| 2023 | 19 | 73 |
| 2022 | 22 | 71 |
Ogólny wynik Algierii utrzymał się na poziomie 77 punktów. Ocena w kategorii przemoc spadła z 6,3 do 4,8 pkt, głównie dlatego, że wszystkie algierskie kościoły protestanckie zostały już zamknięte w poprzednich latach, więc nie było nowych incydentów tego typu. Spadek wyniku dotyczącego przemocy został częściowo zrównoważony przez wzrost presji w innych sferach życia. Kościół w Algierii stoi w obliczu niezwykle silnej presji, ponieważ zamknięcie kościołów wymusiło na tysiącach chrześcijan izolację.
| Algieria: Przemoc | ŚIP 2026 | ŚIP 2025 | ||
Ataki na kościoły oraz budynki należące do chrześcijan. Zamknięte kościoły | 1 | 5 | ||
Chrześcijanie w więzieniach lub ukarani przez władze państwowe | 5 | 10 | ||
Chrześcijanie maltretowani fizycznie lub psychicznie | 15 | 20 | ||
Chrześcijanie zmuszeni do ucieczki kraju | 15 | 15 | ||
Algierscy chrześcijanie unikają eksponowania symboli religijnych oraz otwartej ewangelizacji, w tym w mediach społecznościowych, ze względu na ryzyko ścigania na mocy surowych przepisów dotyczących zakazu prozelityzmu i bluźnierstwa. Rozporządzenie 06-03 czyni prozelityzm przestępstwem zagrożonym karą od roku do trzech lat pozbawienia wolności. Wrogość ze strony lokalnych społeczności jest powszechna, a nawet rozmowy o religii z członkami rodziny mogą być niebezpieczne. Ponieważ wszystkie ewangelikalne kościoły protestanckie zostały zamknięte, wielu algierskich chrześcijan żyje w izolacji, bez dostępu do społeczności z ludźmi wierzącymi i biblijnego nauczania.
Zarówno rząd, jak i społeczeństwo nadal uważają konwertytów i ich dzieci za muzułmanów, co utrudnia chrześcijańskim rodzinom otwarte praktykowanie oraz przekazywanie wiary swoim dzieciom. Edukacja religijna oparta na zasadach islamu jest obowiązkowa we wszystkich szkołach publicznych, i nie ma tam miejsca na przekazywanie alternatywnych przekonań. Adopcja jest dozwolona tylko dla muzułmanów. Dziecko muzułmanina, automatycznie uznawane jest przez państwo za muzułmanina. Konwertyci na chrześcijaństwo często doświadczają silnej presji ze strony rodziny, w tym rozwodów inicjowanych lub wymuszanych przez muzułmańskich małżonków lub krewnych. W takich przypadkach dzieci zazwyczaj bywają izolowane od chrześcijańskich rodziców.
Powszechnym zjawiskiem jest inwigilacja chrześcijan, a liderzy wspólnot są narażeni na podsłuch telefonów i kontrolę e-maili. Gromadzenie się chrześcijan poza budynkami kościelnymi jest nielegalne, chociaż zasada ta jest mniej rygorystycznie przestrzegana w regionie kabylskim. W bardziej konserwatywnych rejonach kraju, w obawie przed dyskryminacją i brakiem możliwości kontynuowania edukacji na uczelniach wyższych, chrześcijańskie dzieci w wieku szkolnym nie ujawniają swojej religii. Podobnie wielu konwertytów nie ujawnia swojej religii w obawie przed dyskryminacją podczas ubiegania się o pracę.
Chrześcijanie są dyskryminowani w kontaktach z władzami, zwłaszcza jeśli są konwertytami lub imigrantami z Afryki Subsaharyjskiej. Przemoc członków rodziny wobec konwertytów zazwyczaj nie jest karana, ponieważ rząd uważa przemoc domową za wewnętrzny problem rodzinny. Chrześcijanie, niezależnie od pochodzenia, nie mają dostępu do wyższych stanowisk państwowych, co jeszcze bardziej ogranicza ich udział w życiu publicznym. Kontrola i biurokracja uniemożliwiają chrześcijanom branie aktywnego udziału w rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.
Kościoły w Algierii napotykają poważne ograniczenia: nie mogą organizować zajęć dla młodzieży niechrześcijańskiej, a nieletni mogą uczęszczać do kościoła tylko w towarzystwie osoby dorosłej. Drukowanie materiałów chrześcijańskich jest zakazane na mocy rozporządzenia 06-03, a chrześcijanie z zagranicy mają trudności z uzyskaniem wizy wjazdowej do kraju. Prawie wszystkie kościoły protestanckie zostały zmuszone do zamknięcia lub zaprzestania organizowania regularnych nabożeństw. Przywódcom chrześcijańskim grożą postępowania karne, a większość wiernych zmuszona jest praktykować wiarę w izolacji i w ukryciu.
Algieria zobowiązała się do przestrzegania i ochrony praw podstawowych w następujących traktatach międzynarodowych:
Algieria nie wypełnia swoich zobowiązań międzynarodowych, regularnie naruszając/nie chroniąc następujących praw chrześcijan:
Algierscy żydzi, muzułmanie Ahmadijja i szyici spotykają się z różnymi formami nacisków i przemocy. Muzułmanie Ahmadijja są silnie prześladowani; oskarża się ich o „oczernianie dogmatów oraz nakazów islamu”. Spotykają się także z wrogością ze strony urzędników i odmawia im się prawa do zakładania stowarzyszeń. Społeczeństwo wrogo odnosi się do ateistów i osób, które otwarcie kwestionują doktrynę islamu sunnickiego. W dyskursie publicznym obecny jest antysemityzm, co negatywnie wpływa na życie algierskich Żydów.
We współpracy z lokalnymi partnerami i kościołami Open Doors wspiera Kościół w Północnej Afryce poprzez następujące działania:
