Prześladowania w Algierii

Algieria

22
ŚIP
2022
Algieria
Religia
Islam
Ustrój
Republika Prezydencka
Ranking poprzednie lata
24
Algieria
Chrześcijan
0,13
Populacja
43.97
Islamski ekstremizm
Dyktatorska Paranoja
Ucisk ze strony klanu/plemienia
Życie prywatne: 12.100
Życie w rodzinie: 10.200
Życie w społeczeństwie: 13.600
Życie w państwie: 13.500
Życie w kościele: 14.300
przemoc fizyczna: 6.900

Sytuacja chrześcijan w Algierii

Miejsce w rankingu

Miejsce 22 / 71 pkt (ŚIP 2021: Miejsce 24 / 70 pkt)

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Głównymi źródłami naruszeń wolności religijnej są społeczeństwo, radykalni nauczyciele islamscy oraz urzędnicy państwowi, którzy wyznają poglądy takich nauczycieli. Algierscy chrześcijanie, z których większość to konwertyci z islamu, spotykają się z przemocą, zwłaszcza ze strony członków rodziny i społeczeństwa, w tym lokalnych przywódców etnicznych i starszyzny. Urzędnicy państwowi na różnych szczeblach wywierają presję, aby ograniczać wolność chrześcijan i nakłonić ich do zmiany religii. Przepisy regulujące kwestie niemuzułmańskich praktyk religijnych zakazują jakichkolwiek działań, które mogłyby „osłabić wiarę muzułmanina” lub przyczynić się do „zwiedzenia muzułmanina w celu nawrócenie go na inną religię”. Chrześcijanie są dyskryminowani i prześladowani przez własne rodziny i sąsiadów, którzy oczekują od konwertytów przestrzegania norm islamskich. Naciski są szczególnie silne a zagrożenie wysokie na obszarach wiejskich, a tym samym bardziej konserwatywnych. Chrześcijanie są ścigani i więzieni pod zarzutem bluźnierstwa i prozelityzmu. Wiele kościołów zostało zamkniętych.

Länderprofil als PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletne dokumentacja w języku angielskim jest dostępny do pobrania tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Algieria jest konstytucyjną republiką półprezydencką, w której głową państwa jest prezydent, a szefem rządu premier. Jednakże Algieria jest w rzeczywistości kierowana przez potężną armię oraz wybraną grupę wpływowych biznesmenów i polityków, określanych mianem „Le Pouvoir” (Władza). Z tego powodu Algieria jest oceniana jako kraj „autorytarny i pozbawiony wolności”.

1 listopada 2020 roku odbyło się referendum w sprawie nowej konstytucji. Jednak rekordowo mała frekwencja (23,8%) świadczy o tym, że Algierczycy nie byli optymistycznie nastawieni do rzeczywistych zmian politycznych. Zarządzenie 06-03, uchwalone w marcu 2006 roku, poważnie ogranicza kult religii niemuzułmańskich. Od czasu wejścia w życie tego zarządzenia rząd nie zezwolił na zarejestrowanie ani jednego nowego kościoła, więc chrześcijanie nadal spotykają się w prywatnych domach lub budynkach wykorzystywanych w celach biznesowych. Takie gromadzenie się jest prawnie zabronione i grozi za nie kara do trzech lat więzienia i grzywna w wysokości 300.000 DA (3.000 euro).

Od listopada 2017 roku rozporządzenie to zostało wykorzystane do zamknięcia co najmniej 16 kościołów zrzeszonych w ramach Algierskiego Kościoła Protestanckiego (EPA), organizacji parasolowej dla kościołów protestanckich w Algierii. Państwo kontroluje zarówno media społecznościowe, jak i inne środki przekazu informacji. Chrześcijanie dzielący się swoją wiarą w sieci mogą być za to ukarani. Kilkoro chrześcijan przebywa obecnie w więzieniu pod zarzutem bluźnierstwa i prozelityzmu.

Algierscy chrześcijanie doświadczają dyskryminacji na tle religijnym podczas poszukiwania pracy zarówno w sektorze prywatnym, jak i publicznym. Konsekwencją patriarchalnych norm islamskich jest poddawanie silnej presji wszystkich chrześcijan, dotyczy to w równym stopniu kobiet i mężczyzn, jeśli lokalne środowisko dowie się o ich przejściu na chrześcijaństwo. Mężczyźni są wypędzani z domów, podczas gdy kobiety padają ofiarą przemocy domowej.


Szacuje się, że 98,2% Algierczyków to muzułmanie, a prawie wszyscy z nich są sunnitami. Większość chrześcijan to konwertyci z islamu. EPA została oficjalnie uznana przez rząd w 1974 roku. Kościoły członkowskie są zobowiązane do uzyskania indywidualnego pozwolenia na prowadzenie działalności.  Żadnemu z nich się to nie udało. W 2013 r. EPA musiała ponownie ubiegać się o uznanie po wejściu w życie nowej ustawy o organizacjach pozarządowych (NGO). Jednak rząd nadal nie odpowiedział na ten wniosek, pozostawiając EPA w zawieszeniu. Konstytucja wyklucza niemuzułmanów z zajmowania wysokich stanowisk w rządzie.

Ponieważ konstytucja i rząd Algierii zabraniają działalności „sprzecznej z wartościami kraju lub moralnością publiczną”, grupy niemuzułmańskie i niereligijne muszą zachowywać się dyskretnie, aby uniknąć prześladowań, dyskryminacji i nietolerancji.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

134.000

0,3

muzułmanie

43.183.000

98,2

agnostycy

620.000

1,4

inne

13.400

0,0

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

Większość chrześcijan zamieszkuje rejon Kabyle na północy kraju. Ludzie z tych terenów należą do etnicznej grupy Berberów i mówią w swoim własnym języku, w odróżnieniu od Algierczyków pochodzenia arabskiego. Kabylowie byli przez wiele lat dyskryminowani i zaniedbywani przez rząd Algierii, co sprzyjało rozwojowi społeczności chrześcijańskich na tych terenach. Jednak presja ze strony rządu i społeczeństwa jest niezmiennie silna. W arabskiej części kraju, zwłaszcza na południu, położenie chrześcijan jest trudne, a liczba kościołów jest bardzo mała. Brutalni bojownicy islamscy nie cieszą się dużym poparciem wśród ludzi, ale islam jest dominująca religią kraju, również ze względu na rozwój fundamentalistycznego ruchu salafickiego.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Islamski ekstremizm

Ponieważ w ciągu ostatnich kilku lat wpływy islamskie wśród członków rządu stają się coraz silniejsze, wolność chrześcijan jest coraz bardziej ograniczana. Islamistyczna presja na rząd i społeczeństwo, w połączeniu z presją ze strony członków rodziny na chrześcijańskich konwertytów muzułmańskiego pochodzenia, sprawiła, że chrześcijanie znajdują się w trudnym położeniu. Grupy islamistyczne, zachęcone arabską wiosną w innych krajach Afryki Północnej, wywierają presję na rząd, który został zmuszony do współpracy z partiami islamskimi. Pomimo tej współpracy Islamski Front Ocalenia (FIS) jest nadal zakazany. Islamiści stają się coraz bardziej widoczni i śledzą działania chrześcijan i innych mniejszości niemuzułmańskich (takich jak małe społeczności żydowskie i bahaickie).

Paranoja dyktatorska

To źródło prześladowań wynika z autokratycznego charakteru algierskiego rządu, który nakłada ograniczenia na chrześcijan. Kolejne zamknięte kościoły oraz brutalne traktowanie chrześcijańskich demonstrantów są oznakami wzmożonej presji na Kościół. Motywy stojące za tą nową falą prześladowań nie są do końca znane, ale środki wykorzystywane przez administrację wskazują na chęć przypodobania się islamistycznej części społeczeństwa. Co więcej, rewolucyjne i antykolonialne korzenie obecnej władzy, która rządzi od czasów odzyskania niepodległości, sprawiają, że działanie chrześcijańskich misjonarzy traktowane są z podejrzliwością. Zwłaszcza jeśli mają oni powiązania z kościołami i chrześcijańskimi wspólnotami z Zachodu.

Ucisk klanowy

Większość algierskich chrześcijan zamieszkuje region kabylski, który znajduje się w północnej części kraju. Od czasu uzyskania niepodległości sytuacja polityczna między tym regionem a rządem centralnym w Algierii jest napięta. Kwestie tożsamości etnicznej, kultury i języka zajmują poczesne miejsce w trudnych relacjach między rządem a mieszkańcami regionu Kabyle, z których większość to etniczni Berberowie, podczas gdy dominującą tożsamością etniczną w kraju jest tożsamość arabska. Napięcia na tle etnicznym i antagonizm przenoszą się również na życie religijne i przyczyniają się do prześladowań chrześcijan w regionie Kabyle.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Społeczności chrześcijan ekspatriantów

Do tej grupy należą migrujący chrześcijanie z Afryki Subsaharyjskiej i pewna grupa chrześcijan z Zachodu. Chrześcijańscy studenci z Afryki Subsaharyjskiej spotykają się z dyskryminacją na uniwersytetach i w codziennym życiu w miastach.

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie

Kościół katolicki napotyka na ograniczenie swobód poza zarejestrowanymi miejscami kultu, gdzie mogą funkcjonować w zasadzie bez przeszkód. Kościoły katolickie (w tym katedra w Algierze, siedziba arcybiskupa) mogą odprawiać nabożeństwa bez ingerencji państwa.

Społeczności konwertytów

Zdecydowana większość chrześcijan w Algierii to konwertyci ze środowisk muzułmańskich, którzy spotykają się z dyskryminacją i nieustanną presją ze strony państwa i członków rodzin. Ponieważ prawo zabrania publicznych zgromadzeń w celu praktykowania wiary innej niż islam, z wyjątkiem zarejestrowanych kościołów, konwertyci zazwyczaj gromadzą się w prywatnych domach.

5. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji

Poziomy przemocy i presji

Życie prywatne 14.0
Życie w rodzinie 14.0
Życie w społeczeństwie 11.1
Życie w państwie 13.4
Życie w kościele 14.1
przemoc fizyczna 4.1

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

Chrześcijanie, którzy otwarcie przyznają się do swoich przekonań religijnych w mediach społecznościowych, są ścigani pod zarzutem bluźnierstwa lub są atakowani przez radykalnych muzułmanów. Chrześcijanie zwracają uwagę na to, aby nie eksponować symboli religijnych takich jak krzyże, ponieważ wrogość wobec chrześcijan jest powszechna. Algierskie przepisy przeciwko prozelityzmowi i bluźnierstwu wpływają na wolność chrześcijan do prywatnego dzielenia się swoimi przekonaniami, nawet z członkami najbliższej rodziny. Zgodnie z zarządzeniem 06-03 prozelityzm jest czynem karalnym, za który grozi kara pozbawienia wolności od roku do trzech lat.

Życie rodzinne

Edukacja religijna, oparta na zasadach islamu, jest obowiązkowa we wszystkich publicznych szkołach podstawowych i średnich. W wielu przypadkach muzułmański mąż lub żona konwertyty zażąda rozwodu, lub zostanie do niego zmuszona przez członków rodziny. Dzieci będą trzymane z dala od chrześcijańskiego rodzica. Adopcja jest dozwolona tylko dla muzułmanów. Jeśli ojciec dziecka jest muzułmaninem, rząd uznaje dziecko za muzułmanina. Konwertyci, a więc także ich dzieci, są uważani przez rząd za muzułmanów.

Życie w społeczeństwie

Państwo i odpowiednie służby monitorują życie wszystkich obywateli kraju, a zwłaszcza chrześcijan. Przywódcy wspólnot muszą liczyć się z tym, że ich rozmowy telefoniczne są podsłuchiwanie a wiadomości czytane. Chrześcijanie muszą być bardzo ostrożni, gdy gromadzą się poza budynkami kościelnymi. Presja jest mniej odczuwalna w regionie Kabyle, chociaż chrześcijaństwo napotyka sprzeciw we wszystkich częściach kraju. Chrześcijańscy uczniowie w konserwatywnych częściach kraju ukrywają swoje przekonania religijne, by uniknąć dyskryminacji ze strony nauczycieli, zwłaszcza jeśli planują kontynuowanie edukacji na uczelniach wyższych. Dotyczy to zwłaszcza dzieci znanych władzom konwertytów. Podobnie jest w przypadku ubiegania się o pracę. Konwertyta, który się ujawni, musi być przygotowany na dyskryminację.  Wszyscy chrześcijanie (konwertyci i członkowie wspólnot tradycyjnych) nie mają dostępu do wyższych stanowisk w urzędach państwowych.

Życie w kraju

Zgodnie z konstytucją Algierii islam jest religią państwową, a instytucje rządowe muszą działać zgodnie z wartościami islamskimi. Chrześcijanie są dyskryminowani w kontaktach z państwem, zwłaszcza jeśli są to osoby nawrócone z islamu lub imigranci z Afryki Subsaharyjskiej. Rzekomo relacje chrześcijanin-władza uległy poprawie w niektórych miejscach w regionie kabylskim, gdzie np. udało się zarejestrować pewną grupę dzieci pod chrześcijańskimi imionami. Konwertyci z islamu doświadczają bezkarnej przemocy ze strony członków swoich rodzin, ponieważ rząd uważa przemoc domową za wewnętrzną kwestię rodzinną.

Życie w kościele

Zmiany w kierownictwie rządu Algierii nie przyniosły żadnych zmian w kwestii zamkniętych kościołów. Kościołom nie wolno organizować zajęć dla młodzieży muzułmańskiej, a nieletni nie mogą sami chodzić do kościoła; zawsze musi im towarzyszyć osoba dorosła. Drukowanie materiałów chrześcijańskich jest zabronione na mocy rozporządzenia 06-03. Ze względu na poddawanie kościołów ścisłej obserwacji, chrześcijanie z zagranicy mają trudności z otrzymaniem wizy w celu odwiedzenia algierskich wspólnot.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

  • W grudniu 2020 r. i styczniu 2021 r. trzej chrześcijanie wywodzący się ze środowisk muzułmańskich zostali oskarżeni na mocy przepisów o bluźnierstwie oraz skazani na karę pozbawienia wolności i grzywnę.
  • W czerwcu 2021 r. sąd administracyjny w Oranie nakazał zamknięcie trzech kościołów, które pozostały otwarte pomimo wcześniejszej decyzji o ich zamknięciu. Trzy kościoły, o których mowa, nie zostały jeszcze fizycznie zamknięte, ale wydany nakaz wzbudził strach i niepewność wśród członków wspólnoty.
  • We wrześniu 2021 r. pastor i jego współpracownik przegrali apelację od wyroku skazującego ich na rok więzienia w zawieszeniu i wysoką grzywnę. W 2017 r. policja dokonała nalotu na prowadzoną przez nich chrześcijańską księgarnię i skonfiskowała materiały, które rzekomo „osłabiały wiarę muzułmanów”. Zostali oni oskarżeni i skazani za „prozelityzm”.

6. Perspektywa 5-letnia

Jahr

Platzierung

Punktzahl

2022

22

70,53

2021

24

69,61

2020

17

73,48

2019

22

69,55

2018

42

57,64

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: Algierskie kobiety spotykają się z nierównym traktowaniem przez prawo i społeczeństwo, co potęguje presję, jakiej doświadczają chrześcijanki ze względu na religię. Grozi im utrata pracy, prześladowanie w pracy lub w szkole, napaść na tle seksualnym i groźby śmierci (zwłaszcza jeśli nie zakrywają twarzy). Konwertytki są narażone na przemoc ze strony rodziny, w tym bicie, zastraszanie, areszt domowy i przymusowe małżeństwa lub rozwody. Nie pozwala im się na spotkania z innymi wierzącymi, ogranicza im się dostęp do radia lub telewizji z treściami chrześcijańskimi. Presja jest szczególnie dotkliwa na zachodzie i południu kraju. Tam kobietom, które odeszły od islamu grozi śmierć, która ma przywrócić utracony honor rodziny. W związku z tym wiele chrześcijanek nie ujawnia swojej wiary.

  • Brak dostępu do wspólnoty ludzi wierzących/ sieci społecznych
  • Odebranie prawa do opieki nad dziećmi
  • Dyskryminacja w szkole poprzez dostęp do edukacji
  • Przemoc ekonomiczna w miejscu pracy/biznesie
  • Zmuszanie do przestrzegania nakazów związanych z ubiorem
  • Przymusowy rozwód
  • Wymuszone małżeństwo
  • Uwięzienie przez rodzinę/areszt domowy
  • Śmierć
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc słowna

Mężczyźni: Mężczyźni regularnie doświadczają prześladowań w sferze ekonomicznej, której przejawem jest dyskryminacją w miejscu pracy lub utrata pracy, co może mieć paraliżujący wpływ na całą rodzinę. Niekiedy mogą zostać również aresztowani. Kolejnym źródłem presji jest rodzina, szczególnie dla mężczyzn nawróconych z islamu, którym grozi fizyczne pobicie, słowne znieważenie i zastraszanie. Mężczyźni częściej są wypędzani z domu i poddawani ostracyzmowi. Konwertyci mogą być również bici i siłą doprowadzani do lokalnego meczetu. W związku z tym wielu mężczyzn nie ujawnia swoich przekonań religijnych lub decyduje się na emigrację.

  • Brak dostępu do wspólnoty ludzi wierzących/ sieci społecznych
  • Dyskryminacja w szkole/ poprzez dostęp do edukacji
  • Przemoc ekonomiczna w miejscu pracy/biznesie
  • Wypędzenie z domu
  • Zmuszenie do opuszczenia miasta/kraju
  • Uwięzienie przez władze państwowe
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc słowna

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Algierscy żydzi, muzułmanie Ahmadijja i Shia spotykają się z różnym poziomem nacisków i przemocy. Muzułmanom Ahmadijja zarzuca się „oczernianie dogmatów oraz nakazów islamu”, za co grożą im wyroki sądowe. Spotykają się z wrogością ze strony urzędników państwowych i odmawia się im prawa do tworzenia stowarzyszeń. Z pewnością odpowiedzią Algierczyków na poglądy ateistów i osób otwarcie kwestionujących doktrynę islamu sunnickiego, będzie otwarta wrogość.

9. Modlitwa

Módl się za Algierię:

  • Módl się, by chrześcijanie w Algierii, którzy nawrócili się z islamu, byli chronieni przed prześladowaniami, przemocą i wykluczeniem.
  • Aby kościoły, które zostały zamknięte, mogły zostać ponownie otwarte, a prawo zabraniające wolności religijnej zostało uchylone.
  • Aby partnerzy Open Doors w Afryce Północnej zostali wyposażeni w Bożą miłość i mądrość