Prześladowania w Omanie

Oman

36
ŚIP
2022
Oman
Religia
Islam
Ustrój
Monarchia absolutna
Ranking poprzednie lata
44
Oman
Chrześcijan
0,19
Populacja
5.27
Islamski ekstremizm
Ucisk ze strony klanu/plemienia
Dyktatorska Paranoja
Życie prywatne: 9.900
Życie w rodzinie: 8.500
Życie w społeczeństwie: 10.700
Życie w państwie: 10.300
Życie w kościele: 10.800
przemoc fizyczna: 14.400

Sytuacja chrześcijan w Omanie

Miejsce w rankingu

Miejsce 36 / 66 pkt (ŚIP 2021: Miejsce 44 / 63 pkt )

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Konwertyci z islamu na chrześcijaństwo doświadczają presji ze strony rodziny i społeczeństwa. Mogą zostać wyrzuceni z pracy i domów, a także utracić prawo do opieki nad dziećmi lub należnego im spadku. Zagraniczni muzułmanie nawracający się na chrześcijaństwo doświadczają podobnych nacisków jak w swoich krajach ojczystych, ponieważ często żyją w obrębie własnych wspólnot narodowych lub etnicznych. Działalność wspólnot chrześcijańskich wśród emigrantów jest tolerowana, ale ogranicza się liczbę miejsc kultu, a spotkania chrześcijańskie są monitorowane w celu monitorowania wystąpień o charakterze politycznym oraz uczestnictwa w nich obywateli Omanu. Działalność organizacji religijnych wymaga oficjalnej rejestracji przez władze.

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletną dokumentację w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Kraj jest rządzony przez monarchę (Sułtan Haitham bin Tarik od stycznia 2020 r.) i klasyfikowany jako autorytarny. Byłemu monarsze przypisuje się zniesienie niewolnictwa, nawiązanie stosunków z USA, stabilizację gospodarki i reformy wyborcze.


Według Middle East Concern islam jest religią państwową i stanowi podstawę prawodawstwa. Za bluźnierstwo przeciwko religiom abrahamicznym grożą surowe sankcje. Ministerstwo Dotacji i Spraw Islamskich ściśle reguluje i monitoruje wszystkie działania religijne, w tym islamskie. Przywódcy religijni muszą być zarejestrowani, a w meczetach może być wygłaszane tylko zatwierdzone nauczanie. Publikowanie lub rozpowszechnianie materiałów o tematyce religijnej wymaga uzyskania wcześniejszego zezwolenia. Kult niemuzułmański jest dozwolony tylko w miejscach oficjalnie do tego przeznaczonych.


Większość Omańczyków praktykuje unikalną dla Omanu odmianę islamu zwaną ibadyzmem, która została scharakteryzowana jako „umiarkowany konserwatyzm”, będący mieszanką surowości i tolerancji. Według ekspertów ibadyci nie wierzą w przemoc wobec tych, którzy odchodzą od islamu i mają tendencję do tolerowania chrześcijan, przez co Oman jest przedstawiany na arenie międzynarodowej jako wzór tolerancji i dyplomacji. Jednak presja wywierana na omańskich konwertytów z islamu na chrześcijaństwo (oraz na chrześcijan przebywających na emigracji i zaangażowanych w prozelityzm) jest nadal bardzo duża. Większość chrześcijan to emigranci, skoncentrowani w obszarach miejskich, pochodzący z Filipin, Indii i krajów zachodnich.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

190.000

3,6

muzułmanie

4.760.000

90,3

wyznawcy hinduizmu

252.000

4,8

buddyści

26.600

0,5

wyznawcy religii etnicznych    

630

0,0

wyznawcy bahaizmu

11.800

0,2

ateiści

230

0,0

agnostycy

7.400

0,1

inne

21.560

0,4

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

Społeczeństwo Omanu jest nadal bardzo plemienne. Kontrola społeczna i rodzinna, a tym samym presja, jest na ogół większa na obszarach wiejskich, podczas gdy obszary miejskie oferują konwertytom możliwość prowadzenia bardziej anonimowego życia.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Islamski ekstremizm

Osoby nawrócone na chrześcijaństwo pochodzące z omańskiego kręgu muzułmańskiego spotykają się z największą presją ze strony rodziny, która postrzega konwersję jako zdradę honoru rodziny i prawdopodobnie wyrzuci konwertytę z domu. W przypadku konwertytów z islamu pochodzących z innych krajów (jak Pakistan czy Lewant) wiele zależy od reakcji otaczającej ich społeczności w Omanie. Dopóki nie wywołują niepokojów, nie muszą się obawiać omańskiego rządu, choć omańscy pracodawcy mogą ich zwolnić, co skutkowałoby deportacją, gdyby nie mogli znaleźć innej pracy. Konwersja nie jest akceptowana przez władze, a omańscy konwertyci byli przesłuchiwani przez urzędników, nakazywano im zaprzestanie spotkań, napotykali problemy prawne i grożono im utratą pracy i domów. Prozelityzm jest nielegalny i karalny w świetle prawa. Żaden chrześcijanin nie był oficjalnie ścigany za prozelityzm, ale w ostatnich latach było kilka przypadków, kiedy chrześcijanie zostali wydaleni z kraju bez procesu.

Antagonizm klanowy

Wartości plemienne mieszają się z wartościami islamskimi; być Omańczykiem to być muzułmaninem, a odejście od wiary jest hańbą i wstydem dla rodziny i społeczeństwa. Konwertytom grozi ostracyzm lub ogromna presja, by powrócili do islamu.

Paranoja dyktatorska

 Oman ma autorytarny rząd, który nakłada sankcje karne za wyrażanie sprzeciwu i zastrasza media. Media społecznościowe i telefony mogą być monitorowane w celu stłumienia wszelkiej krytyki rządu.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Społeczności chrześcijan ekspatriantów

Istnieje kilka wspólnot emigrantów (w tym rzymskokatolickich, wschodnich prawosławnych i protestanckich), zlokalizowanych głównie na obszarach miejskich, takich jak Muskat i Ohar na północy oraz Salalah na południu. Ich działalność jest ograniczona, aby nie urazić obywateli.

Społeczności konwertytów

Konwertytom z islamu na chrześcijaństwo grozi izolacja i naciski na wyrzeczenie się wiary ze strony rodziny i społeczeństwa. Mogą również stracić prawo do opieki nad dzieckiem, ponieważ prawo zabrania ojcu, który opuszcza islam, zachowania praw ojcowskich nad dziećmi.

5. Dane na temat przemocy i presji

Poziomy przemocy i presji

Życie prywatne 13.8
Życie w rodzinie 14.0
Życie w społeczeństwie 10.3
Życie w państwie 13.2
Życie w kościele 13.4
przemoc fizyczna 1.5

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

Chrześcijanie imigranci, którzy publicznie mówią o swojej wierze, mogą zostać oskarżeni o prozelityzm, co może prowadzić do deportacji. Oman jest jednym z niewielu krajów, gdzie islam jest religią państwową, ale nawrócenie nie jest przestępstwem, jeśli nie odbywa się publicznie. Jednak ze względu na kulturę plemienną, konwertyta zostanie wyrzucony poza nawias i straci wszelkie zabezpieczenia socjalne, które normalnie zapewnia rodzina.

Życie rodzinne

Wszystkie dzieci urodzone przez omańskich rodziców, łącznie z tymi, które przeszły na chrześcijaństwo, uważane są za muzułmanów. Dzieci niemuzułmańskie nie mogą być zwolnione z obowiązkowych lekcji islamu w szkołach państwowych. Nawrócony mąż traci prawo do opieki nad dzieckiem po rozwodzie (nie inaczej byłoby w przypadku nawróconej żony, ale kobiety na ogół nie mają prawa do opieki nad dzieckiem).

Życie w społeczeństwie

Chrześcijanie, zwłaszcza konwertyci i imigranci podejrzani o ewangelizację, są monitorowani przez urzędników i społeczeństwo, którzy poinformują służby bezpieczeństwa, jeśli zaobserwują jakąkolwiek „podejrzaną działalność”. Mogą być przesłuchiwani przez policję. W społeczeństwie plemiennym, jakim jest Oman, zatrudnienie często uzyskuje się poprzez koneksje (rodzinne), dlatego konwertyci mają trudności ze znalezieniem pracy. Chrześcijańscy pracownicy migracyjni mogą doświadczać dyskryminacji ze względu na religię, ale również pochodzenie.

Życie w kraju

Konstytucja Omanu (art. 28) gwarantuje „wolność praktykowania obrzędów religijnych” jedynie pod warunkiem, że „nie są one (...) sprzeczne z moralnością”. Dlatego, nie dopuszcza się nawrócenia z islamu na chrześcijaństwo. Chrześcijanie starają się nie afiszować ze swoimi poglądami politycznymi, aby nie prowokować wrogiej reakcji ze strony rządu. Mile widziane są tylko organizacje chrześcijańskie oferujące wyraźne korzyści dla społeczeństwa Omanu (np. szpital).

Życie w kościele

Kościoły stosują autocenzurę i starają się nie organizować akcji publicznych ani nie drukować dużych ilości materiałów chrześcijańskich, które mogłyby zostać zinterpretowane jako prozelityzm. Rząd prawdopodobnie wystąpiłby przeciwko każdemu kościołowi przyjmującemu na członków konwertytów. Publikowanie, import i dystrybucja materiałów religijnych są mocno regulowane przepisami, kościoły nie mogą już korzystać z własnych kanałów importowych.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

  • Co najmniej jeden Omańczyk, który przeszedł z islamu na chrześcijaństwo, doświadczył poważnych prześladowań ze strony członków rodziny, a kilku innych konwertytów było przesłuchiwanych przez władze na tematy związane z religią i prowadzoną przez nich działalnością.
  • Pod rządami nowego sułtana jeszcze bardziej nasiliły się naciski na chrześcijańskie społeczności emigracyjne pod zarzutem rzekomego prozelityzmu, w wyniku czego kilka rodzin poczuło się zmuszonych do opuszczenia kraju.
  • Incydenty, w których chrześcijańscy pracownicy z zagranicy są celem ataków, prawdopodobnie nie są zgłaszane, ponieważ nikomu nie zależy na upublicznianiu szczegółów; ofiara chce zachować pracę, a inne podmioty (np. rząd) nie są zainteresowane rejestrowaniem takich zdarzeń. Trudno jest stwierdzić, czy złe traktowanie wynika z uprzedzeń religijnych. Szacuje się, że tysiące chrześcijańskich imigrantów jest wykorzystywanych. Według raportu Amnesty International („All Work No Pay”, 2019), pomimo obietnic poprawy warunków pracy, tysiące pracowników migrujących nadal cierpi z powodu nadużyć w pracy. We wcześniejszym raporcie („My Sleep Is My Break”, 2014) Amnesty International zwróciła uwagę na praktyki nadużyć (seksualnych) zwłaszcza wśród pracownic migrujących, z których wiele jest chrześcijankami.

6. Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

36

66,06

2021

44

63,47

2020

42

62,05

2019

44

59,24

2018

46

57,22

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: Kobiety znajdują się w trudnej sytuacji w konserwatywnym społeczeństwie Omanu, gdzie ojcowie, mężowie i męscy opiekunowie sprawują znaczącą kontrolę nad ich życiem. Kobiety nie mają głosu w społeczeństwie, więc nie oczekuje się od nich posiadania własnych poglądów religijnych. Kobietom jest niezwykle trudno przejść na chrześcijaństwo, grozi im areszt domowy oraz izolacja od innych chrześcijan. Niezamężne konwertytki mogą być zmuszane do poślubienia muzułmanina, aby nakłonić ich do powrotu na islam. Kobiety pracujące jako pomoc domowa, z których wiele to chrześcijanki migrujące za pracą, doświadczają wykorzystywania seksualnego i są traktowane jak niewolnice.

 

  • Odebranie prawa do opieki nad dziećmi
  • Brak możliwości zawarcia małżeństwa z chrześcijaninem
  • Zmuszanie do przestrzegania nakazów związanych z ubiorem
  • Wymuszone małżeństwo
  • Uwięzienie przez rodzinę/areszt domowy
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc seksualna
  • Przemoc słowna

Mężczyźni: Muzułmańskim mężczyznom bardzo trudno jest przejść na chrześcijaństwo w Omanie. Konwertytom grozi ostracyzm społeczny ze strony rodzin i społeczności lokalnych. Prawdopodobnie stracą wsparcie finansowe swoich rodzin oraz kontakty niezbędne do znalezienia lub utrzymania pracy w omańskim społeczeństwie opartym na sieci znajomości. Ma to wpływ na członków rodziny pozostających na ich utrzymaniu, ponieważ mężczyźni są tradycyjnie żywicielami rodziny. Żonaci mężczyźni ryzykują utratę żony i prawa do opieki nad dziećmi. Konwertyci mogą również zostać wygnani z domu, co stawia ich w niezwykle trudnej sytuacji.

 

  • Brak dostępu do sieci kontaktów społecznych
  • Dyskryminacja w szkole / nękanie przez edukację
  • Przemoc ekonomiczna w miejscu pracy / biznesie
  • Zakaz podróżowania / ograniczenia w przemieszczaniu się
  • Przemoc słowna

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Hindusi, buddyści i muzułmanie spoza Omanu mają względną swobodę w praktykowaniu swoich przekonań. Inne mniejszości mają trudności z zarejestrowaniem się w urzędzie, ponieważ procedury nie są jasne. Meczety nie mogą zezwalać na wygłaszanie kazań nielicencjonowanym imamom, a licencjonowani imamowie muszą stosować się do zatwierdzonych przez rząd wytycznych. Rząd wprowadził te środki, aby uniknąć wyrażania niezadowolenia politycznego w meczetach.

9. Modlitwa

Módl się za Oman:

  • Tak wielu chrześcijan w Omanie przybyło z innych krajów, by żyć pracować jako pracownicy na emigracji. Módl się za tych wierzących, aby mogli znaleźć wspólnotę wiary i aby wiedzieli, że nie są sami, nawet jeśli są osobami nawróconymi z islamu lub innej wiary.
  • Proś Boga, aby zmienił serca Sułtana i innych przywódców Omanu. Wiemy, że Bóg może uczynić wszystko, włączając w to dotarcie do potężnego przywódcy Omanu z nadzieją ewangelii.
  • Kiedy omański muzułmanin odnajdzie Jezusa, może to kosztować go lub ją wszystko co posiada. Proś Boga, aby pobłogosławił osoby nawrócone, zapewnił im bezpieczeństwo i przyprowadził innych wierzących, którzy pomogą im wzrastać w wierze.

Oman: Informacje i pomoc

Pomódl się

Pomódl się

Modlitwa jest pierwszą rzeczą, o którą proszą nas prześladowani chrześcijanie i dlatego jest istotną częścią naszej posługi. Dowiedz się tutaj, jak możesz modlić się za prześladowanych chrześcijan.

Darowizna

Darowizna

Bez Waszego zaangażowania nasza globalna posługa nie byłaby możliwa. Twoje wsparcie finansowe zmienia życie prześladowanych chrześcijan!