MarokoHero_Image_1920x800

Maroko

27
ŚIP
2022
Maroko
Religia
Islam
Ustrój
Parlamentarna Monarchia Konstytucyjna
Ranking poprzednie lata
27
Maroko
Chrześcijan
0,03
Populacja
37.50
Islamski ekstremizm
Dyktatorska Paranoja
Życie prywatne: 12.600
Życie w rodzinie: 13.500
Życie w społeczeństwie: 11.200
Życie w państwie: 12.400
Życie w kościele: 14.100
przemoc fizyczna: 3.700

Sytuacja chrześcijan w Maroko

Miejsce w rankingu

Miejsce 27 / 69 pkt (ŚIP 2020: Miejsce 27 / 67 pkt)

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Otwarte przyznawanie się do bycia chrześcijaninem podlega w Maroku karze zgodnie z art. 220 marokańskiego kodeksu karnego, który zakazuje „osłabiania wiary muzułmanina”. Oznacza to, że wielu chrześcijanom, którzy w rozmowach poruszają tematy religijne, grozi aresztowanie i postępowanie karne. Obrońcy praw chrześcijan zostali wzięci na celownik rządu i radykalnych bojowników islamskich. Podczas gdy prawo karze jedynie prozelityzm, konwertyci na chrześcijaństwo mogą być karani w inny sposób, na przykład utratą praw do dziedziczenia i opieki nad dziećmi.

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletną dokumentację w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Maroko uzyskało niepodległość od Francji w 1956 r. Od tego czasu kraj utrzymuje względną stabilność i dobrobyt w porównaniu z innymi krajami regionu. W 2011 r. Arabska Wiosna dotarła także do Maroka. Duża część protestujących była sfrustrowana bezrobociem i domagała się większych swobód obywatelskich. Rząd zorganizował referendum w sprawie reform konstytucyjnych, co pozwoliło krajowi uniknąć wstrząsów politycznych, które ogarnęły znaczną część świata arabskiego.


Islam jest oficjalną religią państwową i 99% ludności to muzułmanie, w większości sunnici. Społeczności żydów i chrześcijan znacząco się zmniejszyły w drugiej połowie XX wieku. Niemuzułmańskie społeczności obcokrajowców mogą otwarcie wykonywać praktyki religijne, ale prozelityzm z zamiarem nawracania muzułmanów jest nielegalny. Marokańscy chrześcijanie, z których prawie wszyscy wywodzą się ze środowisk muzułmańskich, narażeni są na prześladowania społeczne, na przykład dyskryminację na rynku pracy. Niektórzy uznani za apostatów są kierowani do sądów szariatu, gdzie grożą im takie sankcje jak przymusowy rozwód, utrata spadku i pozbawienie prawa do opieki nad dziećmi.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

31.400

0,1

muzułmanie

37.379.000

99,7

wyznawcy judaizmu

2.300

0,0

wyznawcy bahaizmu

36.400

0,1

ateiści

400

0,0

agnostycy

48.300

0,1

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

Ludność muzułmańska na obszarach wiejskich jest konserwatywna. Większość przypadków łamania praw człowieka ma miejsce w zamieszkanej głównie przez Berberów północno-wschodniej części kraju, w górach Atlas i na południowo-wschodnich obszarach pustynnych. Większość konwertytów mieszka w miastach, gdzie łatwiej jest uciec przed presją rodziny i lokalnej społeczności.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Islamski ekstremizm

Maroko prezentuje bardziej umiarkowaną wersję islamskiego ekstremizmu w porównaniu z innymi krajami regionu. Restrykcje nakładane przez władze islamskie obejmują konfiskatę literatury chrześcijańskiej w języku arabskim (w tym Biblii), zakaz współpracy z chrześcijanami z zagranicy (zwłaszcza jeśli wiąże się to z ewangelizacją) oraz poważne trudności w zapewnieniu legalnych miejsc spotkań chrześcijan nawróconych z islamu. Konwertyci z islamu spotykają się z presją ze strony rodziny i społeczności.

Paranoja dyktatorska

Rząd marokański patrzy na kościół, a zwłaszcza na działalność konwertytów, z podejrzliwością. Od Marokańczyków oczekuje się lojalności wobec islamu, króla i kraju. W minionych latach władze oskarżały chrześcijan o nielojalność wobec króla i deportowały wielu zagranicznych chrześcijan bez należytego procesu. Jednym z powodów tego rodzaju działań rządu może być strach przed radykalnymi ugrupowaniami muzułmańskimi. Prowadząc surową politykę wobec mniejszości religijnych, rząd stara się uniknąć konfliktu z radykałami i zapobiec dużo większym problemom w kraju.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Społeczności chrześcijan ekspatriantów

Chrześcijańscy migranci są często inwigilowani przez służby bezpieczeństwa i grozi im deportacja, jeśli zaangażują się (lub będą podejrzani o angażowanie się) w działalność ewangelizacyjną. Cieszą się oni jednak względną swobodą. Chrześcijanie z Afryki Subsaharyjskiej, wśród których wielu to zielonoświątkowcy, są zazwyczaj marginalizowani i dyskryminowani.

Społeczności konwertytów

Konwertyci z islamu spotykają się w kościołach domowych, ponieważ państwo nie pozwala im na gromadzenie się w oficjalnych kościołach. Członkowie rodziny i lokalna społeczność naciskają, aby wyrzekli się nowej religii, choć poziom tolerancji jest wyższy na obszarach miejskich. Ludzie z ich środowiska zazwyczaj bacznie się im przyglądają i reagują na jakiekolwiek działanie, które możne zostać uznane za ewangelizację.

5. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji

Poziomy przemocy i presji

Życie prywatne 13.1
Życie w rodzinie 13.8
Życie w społeczeństwie 10.8
Życie w państwie 12.8
Życie w kościele 14.2
przemoc fizyczna 3.9

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt. (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

Zarówno dla chrześcijan miejscowych, jak i osób, które przyjechały z zagranicy, publiczne rozmowy na temat wiary z osobami spoza najbliższej rodziny są niebezpieczne. Wiążą się z ryzykiem oskarżenia o „osłabienie wiary muzułmanina” zgodnie z marokańskim prawem. Muzułmanie mogą gwałtownie zareagować na widok chrześcijańskich symboli religijnych noszonych przez konwertytę lub rozmów na tematy religijne, dlatego wielu konwertytów boi się ujawnić i otwarcie mówić o swoim nawróceniu.

Życie rodzinne

Prawo zabrania małżeństw między muzułmańskimi kobietami a chrześcijańskimi mężczyznami. Dzieci chrześcijan mogą być narażone na dyskryminację i prześladowanie ze strony rówieśników, a także na izolację przez członków lokalnej społeczności. Celowo wywiera się presję na rodziny chrześcijańskie, starając się wymusić ich asymilację lub emigrację.

Życie w społeczeństwie

Chrześcijaństwo nie mieści się w tradycyjnej marokańskiej tożsamości. Jest odbierane jako religia imperialistów. Na tej podstawie marokańskie służby bezpieczeństwa monitorują działalność miejscowych i migrujących chrześcijan. Zabraniają również organizowania jakichkolwiek grup, które identyfikują się jako jawnie „chrześcijańskie” z obawy przed ewangelizacją. Chrześcijanie nawróceni z islamu napotykają na liczne trudności w religijnym wychowaniu dzieci. Dzieci mogą być zastraszane w szkole lub zmuszane do brania udziału w lekcjach islamu pomimo braku zgody rodziców.

Życie w kraju

Z politycznego punktu widzenia sytuacja chrześcijan w Maroku jest trudna, ponieważ konstytucja uznaje islam za religię państwową. Organizacje społeczeństwa obywatelskiego o wyraźnym charakterze chrześcijańskim lub takie, których celem jest obrona praw marokańskich konwertytów, są aktywnie zwalczane przez rząd. Działania ewangelizacyjne są zakazane, a ci, którzy się w nie angażują, mogą zostać oskarżeni o „osłabienie wiary muzułmanów” i narazić się na odpowiedzialność karną.

Życie w kościele

Fakt, że działalność chrześcijańska może być interpretowana jako prozelityzm, często utrudnia wzrost i rozwój wspólnot chrześcijańskich. Kościoły ekspatriantów są regularnie inwigilowane, aby powstrzymać Marokańczyków od uczestniczenia w ich nabożeństwach. Państwo zabrania marokańskim chrześcijanom zakładania własnych kościołów. Sprzedaż Biblii jest zakazana, gdyż państwo widzi w niej narzędzie do ewangelizowania.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

  • Młody mężczyzna został pobity przez członków rodziny po tym, jak znaleźli w jego pokoju Biblię.
  • Kobieta została zgwałcona po tym, jak jej rodzina dowiedziała się, że chce zmienić religię.
  • Mężczyzna wraz z rodziną został wypędzony ze swojego miasta przez rozwścieczony tłum po tym, jak odkryto, że przeszedł z islamu na chrześcijaństwo.

6. Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

27

68,63

2021

27

67,47

2020

26

66,42

2019

35

62,99

2018

(55)

51,00

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: Oczekiwania kulturowe wiążą kobiety z obowiązkami domowymi, zwłaszcza na obszarach wiejskich. Konwertytki z islamu są najbardziej narażone na prześladowania, szczególnie wewnątrz rodziny. Grozi im wydziedziczenie, rozwód, odebranie dzieci, areszt domowy, przymusowe małżeństwo i wydalenie z rodziny. Dostęp do chrześcijańskich materiałów religijnych jest niezwykle trudny, a chrześcijanki w małych miejscowościach i wsiach muszą ubierać się zgodnie z zasadami islamu i brać udział w obrzędach religijnych. Gwałt i molestowanie seksualne to obszar tabu związany z honorem rodziny, co czyni je potężnym narzędziem przymusu religijnego, stosowanego również wobec migrantek subsaharyjskich w Maroku.

  • Brak dostępu do wspólnoty ludzi wierzących / sieci społecznych
  • Odebranie prawa do opieki nad dziećmi
  • Wydziedziczenie lub odebranie prawa własności
  • Brak możliwości zawarcia małżeństwa z chrześcijaninem/chrześcijanką
  • Zmuszanie do przestrzegania nakazów związanych z ubiorem
  • Przymusowy rozwód
  • Wymuszone małżeństwo
  • Wypędzenie z domu
  • Uwięzienie przez rodzinę / areszt domowy
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc seksualna
  • Przemoc słowna

Mężczyźni: Chrześcijanie konwertyci należą do najbardziej narażonych na prześladowania w społeczeństwie marokańskim, ponieważ postrzegani są jako ci, którzy przynieśli wstyd swoim rodzinom. Grozi im ostracyzm ze strony rodziny, odmowa wsparcia finansowego i dziedziczenia oraz porzucenie. W przypadku nieżonatych mężczyzn może istnieć presja, aby poślubili muzułmankę, choć ten rodzaj przemocy dotyczy w większym stopniu kobiet. Mężczyźni mogą być przesłuchiwani, bici lub więzieni. Dotkliwość reakcji rodziny i społeczeństwa zależy od pozycji społecznej i politycznej mężczyzny. Dyskryminacja związana ze znalezieniem zatrudnienia jest dość kluczowa, ponieważ mężczyźni są zazwyczaj głównymi żywicielami rodzin. W sporadycznych przypadkach dochodzi również do dyskryminacji w edukacji.

  • Wydziedziczenie lub odebranie prawa własności
  • Dyskryminacja w szkole / poprzez dostęp do edukacji
  • Przemoc ekonomiczna w miejscu pracy/biznesie
  • Wypędzenie z domu
  • Uwięzienie przez władze państwowe
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Judaizm jest jedyną religią mniejszościową oficjalnie uznaną w konstytucji, a żydzi mają własne sądy religijne rozpatrujące spory rodzinne. Chociaż islam jest oficjalną religią państwa, to de facto tylko islam sunnicki (Maliki) jest społecznie akceptowalny. Muzułmanie szyiccy, muzułmanie Ahmadijja i bahaici są poddawani restrykcjom rządowym, które niemal uniemożliwiają im otwarte uczestniczenie w praktykach religijnych.

9. Modlitwa

Módl się za Maroko:

  • Módl się z izolowanymi wierzącymi w Maroku, którzy muszą w samotności trwać w wierze lub ryzykować areszt domowy, fizyczne ataki, aresztowanie lub uwięzienie. Poproś naszego Pana, aby przyciągnął ich do siebie i wypełnił serca ich świadomością Jego obecności i miłości.
  • Módl się o to, aby w marokańskim społeczeństwie panowała tolerancja wobec wyznań innych niż islam, wraz z wolnością do gromadzenia się i wspierania kongregacji, które przynoszą korzyść całemu krajowi.
  • Proś Boga, aby prowadził i chronił naszych lokalnych partnerów w Maroku, gdy docierają do wierzących, którzy są odrzuceni przez swoje muzułmańskie rodziny lub lokalną społeczność

Maroko: Informacje i pomoc

Pomódl się

Pomódl się

Modlitwa jest pierwszą rzeczą, o którą proszą nas prześladowani chrześcijanie i dlatego jest istotną częścią naszej posługi. Dowiedz się tutaj, jak możesz modlić się za prześladowanych chrześcijan.

Darowizna

Darowizna

Bez Waszego zaangażowania nasza globalna posługa nie byłaby możliwa. Twoje wsparcie finansowe zmienia życie prześladowanych chrześcijan!