Prześladowania chrześcijan w Jordanii

Jordania

31
ŚIP
2019
Jordania
Religia
Islam
Ustrój
Królestwo
Ranking poprzednie lata
21
ISO
JO
Jordanii
Chrześcijan
0,13
Populacja
9.90
Islamski ekstremizm
Dyktatorska Paranoja
Życie prywatne: 13.000
Życie w rodzinie: 13.100
Życie w społeczeństwie: 11.800
Życie w państwie: 11.500
Życie w kościele: 12.200
przemoc fizyczna: 3.000

Wprowadzenie

Okres badawczy: 1 listopada 2017 – 31 października 2018

Miejsce w Światowym Indeksie Prześladowań (ŚIP)

Z wynikiem 65 punktów, o jeden punkt niższym niż w ŚIP 2018, Jordania zajmuje 31 miejsce w ŚIP 2019. Główną przyczyną spadku jest mniejsza liczba odnotowanych przypadków przemocy. Brutalne ataki skierowane były głównie wobec chrześcijan nawróconych z islamu, ale także chrześcijan aktywnie biorących udział w ewangelizacji.

Siły napędowe prześladowań

Islamski ekstremizm

Jedną z głównych sił napędowych prześladowań w Jordanii jest islamski ekstremizm, który – mimo że nie przybiera formy przemocy – przejawia się na wiele sposobów. Wbrew głoszonej tolerancji i pokojowego współistnienia różnych religii, rząd narzuca społeczeństwu coraz więcej islamskich wartości i praw. Największe prześladowanie w życiu osobistym dotyka osoby nawrócone z islamu na chrześcijaństwo. Skazywane są one przez własne rodziny i społeczność na ostracyzm; co więcej – padają ofiarami aktów przemocy. Chrześcijanie różnych wyznań mogą podlegać kontroli rządu, a nawet prawu szariatu, jeśli któreś ze współmałżonków jest muzułmaninem/muzułmanką lub jeśli uczestniczą w postępowaniu sądowym, którego stroną jest wyznawca islamu. Islamski ekstremizm przejawia się również w postaci brutalnych działań prowadzonych przez islamskich bojowników. Ucisk ze strony radykalnych muzułmanów jest znacznie większy niż jakikolwiek ucisk rządowy. Coraz więcej Jordańczyków radykalizuje się przez ideologię IS (Państwo Islamskie), która stanowi coraz większe zagrożenie dla chrześcijan w Jordanii.

Antagonizm plemienny

Ta siła napędowa prześladowań wiąże się ze sposobem egzekwowania odwiecznych norm i wartości ukształtowanych w kontekście plemiennym. Antagonizm plemienny może przybrać formę tradycyjnej religii (w przypadku Jordanii jest to islam) i jako taki w sposób szczególny dotyka chrześcijan muzułmańskiego pochodzenia. Życie społeczne w Jordanii opiera się – zwłaszcza poza głównymi miastami – w znacznej mierze na plemienności i jest osadzone w jordańskim nacjonalizmie. Po masowym napływie Palestyńczyków do Jordanii po wojnie z Izraelem w 1967 r. społeczeństwo Jordanii podzieliło się na czysto jordańskich obywateli „Wschodniego Brzegu” (pochodzących z regionu na wschód od Jordanu) i palestyńsko-jordańskich mieszkańców „Zachodniego Brzegu” (którzy mają swoje korzenie na zachód od rzeki Jordan). Plemienność uczyniła ten podział etniczny bardziej widocznym i działa jako społeczno-ekonomiczna sieć bezpieczeństwa. Powiązania rodzinne, klanowe i plemienne nadal umożliwiają mieszkańcom Wschodniego Brzegu skuteczne poruszanie się w sferach rządowych, gospodarczych i społecznych, w tym oczywiście związanych z zatrudnieniem, ale także w kwestiach dotyczących pozycji politycznej i społecznej. Z powodu przewagi społecznej „czystych” Jordańczyków, przynależność plemienna jeszcze bardziej wkomponowała się w jordańską koncepcję nacjonalizmu. Stąd też sytuacja chrześcijan palestyńskiego pochodzenia może być mniej korzystna niż tych czysto jordańskich

Źródła prześladowań

Źródła islamskiego ekstremizmu

Rząd jest szczery w swojej akceptacji dla tradycyjnych Kościołów w Jordanii oraz w dążeniu do zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim wspólnotom religijnym.  Niemniej jednak polityka rządowa i urzędnicy państwowi są źródłem presji wywieranej na wszystkich chrześcijan, w szczególności na nawróconych z islamu. Ich narzędziem są rodziny, a bardziej formalnie – system sądowy statusu osobistego. Ponadto przywódcy etniczni, aby ratować honor plemienia, wywierają nacisk na nawróconych z islamu. Osoby nawrócone obawiają się także wrogich wypowiedzi lub skierowanych przeciw nim działań przywódców islamskich. Strach powoduje, że rdzenni chrześcijanie czują się uciskani i marginalizowani, a konwertyci – zmuszeni do zachowania dużej ostrożności. W okresie badawczym ŚIP 2019 rdzenne społeczności chrześcijańskie były szczególnie zaniepokojone niekontrolowaną mową nienawiści propagowaną w mediach społecznościowych przez wpływowego przywódcę muzułmańskiego. Ogólnie rzecz biorąc, rząd dość skutecznie radzi sobie z kontrolowaniem terrorystycznych grup religijnych stosujących przemoc. Co prawda zagrożenie ze strony takich grup nie jest stałe, ale istnieje możliwość zaognienia napięć społecznych, które mogą wywołać wybuch religijnego radykalizmu. Chrześcijanie muzułmańskiego pochodzenia, jeśli ich nawrócenie wyjdzie na jaw, są szczególnie narażeni na ataki ze strony radykalnych grup islamskich.

Źródła antagonizmu plemiennego

Antagonizm plemienny polega na narzucaniu odwiecznych norm i wartości ukształtowanych przez konkretną społeczność i często jest powiązany z islamskim ekstremizmem. W tym obszarze źródło ucisku stanowią przede wszystkim rodziny nawróconych oraz przywódcy plemienni, etniczni lub islamscy. Istnieją doniesienia o tym, że przedstawiciele rządu nakłaniali osoby nawrócone do powrotu do islamu, a w niektórych przypadkach informacje o nawróceniu pochodziły od rodzin osób nawróconych. Największy nacisk wywierany jest przez rodziny. Czasami może przerodzić się on w przemoc i zakończyć zabójstwem. Poczucie przynależności plemiennej w Jordanii jest bardzo silne, a przywódcy grup etnicznych, w celu obrony honoru plemienia, mogą chcieć wpływać na nawróconych, aby wyrzekli się swojej nowej wiary. To samo dotyczy przywódców islamskich, którzy uważają konwertytów za muzułmanów i nie przyjmują do wiadomości ich nawrócenia.

Kontekst

Jordańskie społeczeństwo jest mozaiką wielu plemion. Główną grupę stanowią Palestyńczycy, którzy napłynęli do kraju w wyniku wojen arabsko-izraelskich w latach 1948 i 1967. Jordańczycy palestyńskiego pochodzenia ("Mieszkańcy Zachodniego Brzegu") nie są traktowani na równi z innymi obywatelami, w większości z pochodzenia Beduinami ("Mieszkańcy Wschodniego Brzegu"), którzy żyją w tym regionie od wieków. Jordania przyjmuje także duże grupy uchodźców, głównie z Iraku i Syrii. Według UNHCR, w czerwcu 2018 roku szacunkowa liczba zarejestrowanych uchodźców z Syrii wyniosła ponad 666,5 tys., a uchodźców z Iraku prawie 67 tys. Jordania jest państwem, w którym  przebywa bardzo wysoka liczba uchodźców na świecie. Ze względu na obecność wielu różnych narodowości w królestwie, istnieje zamieszanie związane z określeniem rzeczywistej narodowości obywatela Jordanii. Ponadto duża liczba uchodźców przyczynia się do powstania presji ekonomicznej, politycznej, religijnej i jest potencjalnym czynnikiem destabilizującym.

Całkowita liczba chrześcijan w kraju spadła od czasu uzyskania niepodległości w 1946 roku. Spadek ten wynika głównie z niższych wskaźników urodzeń i wysokich wskaźników emigracyjnych. Pojawienie się dużej liczby muzułmańskich uchodźców z Syrii i Iraku, w połączeniu z rosnącymi obawami przed radykalnym islamem i trudnymi warunkami gospodarczymi są źródłem coraz większej presji na chrześcijan, zwłaszcza na ewangelików i konwertytów z islamu. W rezultacie, coraz częściej chrześcijanie zamykają się w swoich społecznościach i nie angażują się w działania ewangelizacyjne.

Przez wiele lat Jordania była jednym z krajów cieszących się największą wolnością wyznania w regionie. Wydaje się jednak, że ta wolność w obecnej sytuacji jest na szkodę dla społeczności chrześcijańskiej. Chociaż chrześcijanie należący do kościołów historycznych nadal cieszą się względnie wysokim stopniem wolności religijnej, chrześcijanie nawróceni z islamu doświadczają skutków zwiększonego radykalnego wpływu islamu na społeczeństwo. Również chrześcijanie aktywnie działający w służbie ewangelizacyjnej lub związanej z pomocą osobom nawróconym z islamu cierpią z powodu rosnącej presji i wzmożonych kontroli.

Grupy chrześcijańskie dotknięte prześladowaniami

Społeczności chrześcijan ekspatriantów

Chrześcijanie ekspatrianci są obecni w Jordanii, ale nie są zmuszani do izolacji od innych wspólnot chrześcijańskich. Ta kategoria nie została zatem uwzględniona w punktacji i analizie ŚIP.

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie

Ta kategoria stanowi największą grupę chrześcijan w Jordanii, z których większość należy do Kościoła Ortodoksyjnego i Rzymskokatolickiego. Ogólnie rzecz biorąc, cieszą się oni względnie wysokim poziomem wolności religijnej, ale mogą doświadczać dyskryminacji, np. w obszarze zatrudnienia.

Społeczności konwertytów

Ze wszystkich chrześcijan w Jordanii osoby o muzułmańskim pochodzeniu są najbardziej prześladowane za wiarę. Jeśli ich nowa wiara zostanie ujawniona, mogą spotkać się z represjami z różnych źródeł, a mianowicie ze strony urzędników państwowych, przywódców grup etnicznych, niechrześcijańskich przywódców religijnych, grup religijnych stosujących przemoc, zwykłych obywateli, bliższej i dalszej rodziny. Sytuacja konwertytów - których nieduża liczba stale rośnie - pogorszyła się w ciągu ostatnich kilku lat, głównie z powodu nacisków ze strony ich rodzin i rosnącej aktywności radykalnych grup islamskich.

Nietradycyjne społeczności chrześcijan

Po nawróceniu, chrześcijanie ze zborów ewangelickich, baptystycznych i zielonoświątkowych napotykają wiele przeszkód, zwłaszcza ze strony urzędników państwowych. Kościoły ewangelickie nie są uznawane przez rząd Jordanii. W niektórych przypadkach rząd może zostać uznany za siłę napędową prześladowań, ponieważ przemoc wobec tych chrześcijan jest w większości przypadków bezkarna.

Obszary życia i przemoc fizyczna

Życie prywatne: 13.000
Życie w rodzinie: 13.100
Życie w społeczeństwie: 11.800
Życie w państwie: 11.500
Życie w kościele: 12.200
przemoc fizyczna: 3.000

Wzór prześladowania ŚIP 2019 dla Jordanii pokazuje, że:

  • Ogólnie rzecz biorąc, presja wywierana na chrześcijan w Jordanii - głównie na nawróconych z islamu - jest na bardzo wysokim poziomie, a średni wynik (12,3) obniżył się tylko nieznacznie z poziomu 12,4 w ŚIP 2018.
  • Ucisk osiągnął wysoki poziom we wszystkich obszarach życia. Najwyższe wartości osiągnął w obszarach życie w rodzinie, życie prywatne i życie w rodzinie. Jest to typowe dla kraju, w którym islamski ekstremizm jest główną siłą napędową prześladowań i łączy się z plemiennym antagonizmem.
  • Wynik w kategorii przemoc zmniejszył się z 4,3 w ŚIP 2018 do 3,0 w ŚIP 2019.

Życie prywatne

W obszarze prywatnych praktyk religijnych szczególnych trudności doświadczają konwertyci z islamu, ponieważ nie mogą otwarcie praktykować swojej wiary. Nawet podejrzenie o to, że ktoś mógłby być chrześcijaninem, może mieć poważne konsekwencje. Wszystkie inne grupy chrześcijan mają większą swobodę praktykowania swojej wiary, o ile nie ewangelizują muzułmanów.

Życie rodzinne

Zwłaszcza chrześcijanie muzułmańskiego pochodzenia narażeni są na silną presję ze strony swoich rodzin, która może wiązać się z użyciem przemocy fizycznej i doprowadzić do śmierci. Znane są przypadki, gdy rodziny donoszą władzom o nawróceniu członka ich rodziny, aby wywrzeć nacisk na nawróconego, co może prowadzić do jego aresztowania. Konwertyci mogą również utracić prawo do opieki nad swoimi dziećmi. Państwo nie odgrywa w tym procederze aktywnej roli.

Życie w społeczeństwie

Również w tym obszarze życia to chrześcijanie muzułmańskiego pochodzenia poddawani są szczególnej presji, jeśli ich nawrócenie zostanie odkryte. Inne grupy chrześcijan także mogą odczuwać ucisk w tej dziedzinie życia, na przykład poprzez dyskryminację w publicznym i prywatnym zatrudnieniu, gdzie mogą zderzać się ze „szklanym sufitem” w kwestiach awansu. Szczególnie chrześcijanie zaangażowani w pomoc nawróconym (udzielanie praktycznej pomocy, poradnictwo i edukacja biblijna) mogą zatknąć się z groźbami i utrudnieniami w codziennym życiu, a także znaleźć się pod obserwacją lokalnej społeczności.

Życie w państwie

W tej dziedzinie życia wszystkie grupy chrześcijan mogą odczuwać represje, niemniej jednak konwertyci są szczególnie narażeni na ataki. Islam jest religią państwową, a konstytucja jordańska nadaje prymat szariatowi. Kwestie dotyczące statusu osobistego lub rodzinnego znajdują w gestii sądów religijnych. Muzułmanie podlegają sądom szariatu. Istnieją także sądy religijne dla historycznych wspólnot chrześcijańskich, prawosławnych, katolików i anglikanów. W przypadku, gdy jedna strona sporu jest muzułmaninem, a druga nie-muzułmaninem, sprawa jest rozpatrywana przed sądem szariatu. Sądy szariatu nie uznają nawrócenia muzułmanina na chrześcijaństwo i uważają takie osoby za (odstępczych) muzułmanów. W opinii państwa, dzieci (poniżej 18 roku życia), których ojciec przeszedł na islam są muzułmanami. W kwestiach spadkowych prawo islamskie ma zastosowanie do wszystkich obywateli niezależnie od religii, którą wyznają, a chrześcijanie nie mogą dziedziczyć po muzułmańskiej rodzinie. Nawrócenie z islamu nie jest oficjalnie uznawane, a publiczna ewangelizacja muzułmanów jest sprzeczna z polityką rządu. Muzułmanie, którzy przechodzą na chrześcijaństwo nadal podlegają jurysdykcji sądów szariatu, co oznacza, że ich małżeństwa mogą zostać unieważnione; mogą stracić opiekę nad dziećmi, prawo do dziedziczenia lub zostać pozbawieni innych praw obywatelskich. Donosi się o przypadkach, kiedy pracownicy służby bezpieczeństwa przesłuchiwali konwertytów w związku z ich przekonaniami, grozili sądem lub obiecywali korzyści za powrót do islamu, np. możliwość podjęcia pracy. Władze odmawiały również wydania certyfikatów dobrego zachowania potrzebnych do złożenia podania o pracę lub otwarcia firmy i nakazywały pracodawcom zwolnienie konwertytów z pracy. Ci, którzy działają na szkodę chrześcijan muzułmańskiego pochodzenia są de facto bezkarni.

Życie w kościele

W tym obszarze życia ponownie konwertyci znajduje się pod największą presją, podczas gdy wszystkie inne grupy chrześcijan (zwłaszcza z kościołów nietradycyjnych) napotykają pewne ograniczenia. Jakakolwiek otwarta lub prawna forma życia kościelnego w przypadku konwertytów jest niemożliwa. Jednak w porównaniu do innych krajów w regionie, życie kościelne napotyka mniej ograniczeń - zwłaszcza w przypadku chrześcijan należących do kościołów historycznych - gdyż wiele kościołów jest formalnie uznawanych przez państwo. Niestety, kościoły ewangelickie mają problemy z uzyskaniem rejestracji. Zdobycie pozwolenia na budowę kościoła jest trudne. Występują także inne mniej oczywiste formy dyskryminacji. Działalność kościołów ewangelickich i podziemnych kościołów (gdzie gromadzą się konwertyci) jest podobno monitorowana przez tajną policję. Materiały chrześcijańskie nie mogą być rozpowszechniane w sposób jawny i mogą być sprzedawane wyłącznie w wyznaczonych miejscach.

Przemoc

Brutalne ataki skierowane były głównie wobec konwertytów, ale także chrześcijan aktywnie biorących udział w ewangelizacji. Mniejsza liczba zgłoszonych przypadków przemocy jest głównym powodem niższego o jeden punkt ogólnego wyniku Jordanii w ŚIP 2019.

Prześladowania ze względu na płeć

Kobiety

W Jordanii, spośród wszystkich chrześcijan, to przede wszystkim kobiety nawrócone z islamu, są szczególnie narażone na prześladowania ze względu na swoją wiarę. Inne chrześcijanki również zmagają się z nierównym traktowaniem, np., jeśli ich mężowie nawrócą się na islam. W przypadku nawróconych kobiet źródłem presji jest najczęściej rodzina. Nawrócona kobieta, o której wiadomo, że jest chrześcijanką, a która mieszka z rodziną, narażona jest na areszt domowy, a nawet molestowanie seksualne lub gwałt. Chociaż aranżowanie małżeństw nie jest niczym niezwykłym w Jordanii, nawrócone kobiety mogą być przymuszone do zawarcia małżeństwa wbrew ich woli, aby ratować honor rodziny i sprowadzić córkę na "właściwą drogę".

Nawrócone kobiety nie mogą oficjalnie poślubić chrześcijan. Nawet jeśli wyjdą za mąż za granicą, państwo nie uznaje takich małżeństw. Zgodnie z religijnym systemem rejestracji, chrześcijanki mogą poślubić muzułmanina tylko wtedy, gdy nawrócą się na islam. Jest to szczególnie trudna sytuacji dla chrześcijańskich kobiet, które nie są konwertytami, a pragną poślubić konwertytę, ponieważ ich przyszli mężowie są nadal według prawa uważani za muzułmanów. W związku małżeńskim z nie-chrześcijaninem, nawrócona kobieta narażona jest na przemoc, groźby śmierci, które powodują, że niektóre z nich ratują się ucieczką. Ogranicza się także ich możliwość podróżowania. Zakaz podróżowania może być nałożony przez władze, ale także członków rodziny, na przykład w celu uniemożliwienia nawróconym kobietom opuszczenie kraju. Jeśli ten zakaz zostanie naruszony, można wszcząć postępowanie sądowe za "podróżowania bez pozwolenia". Nawrócone kobiety są również zagrożone przymusowym rozwodem. W tej kwestii kluczowe znaczenie ma postawa rodziny małżonka.

Według Raportu o przestrzeganiu wolności religijnej w roku 2017 Amerykańskiego Departamentu Stanu: "Każdy obywatel może złożyć skargę w sprawie apostazji przeciwko innym osobom przed nowo ustanowioną Państwową Prokuraturą Szariatu". W sprawach rozpatrywanych przez sąd szariatu sędziowie mogą unieważnić małżeństwo nawróconych, przekazać opiekę nad dzieckiem muzułmańskiemu członkowi rodziny lub ogłosić dziecko „osobą pod kuratelą państwa" i przekazać prawo opieki muzułmańskim członkom rodziny. Jeśli mąż muzułmanin i żona nie-muzułmanka rozwodzą się, żona automatycznie traci prawo do opieki nad dziećmi, gdy skończą one siedem lat. Przepis ten nie dotyczy muzułmanek (jak donosi Al-Jazeera w grudniu 2015 r.). Jeśli rozwiedziona chrześcijanka staje się ponownie muzułmanką, może odzyskać prawo do opieki nad dziećmi i dziedziczyć po mężu. Rozwiedzione chrześcijanki muszą opierać się wielkiej presji powrotu do islamu.

Mężczyźni

Dyskryminacja zawodowa dotyczy wszystkich chrześcijan, szczególnie tych pracujących w sektorze publicznym. W tradycyjnym i plemiennym społeczeństwie jordańskim, gdzie mężczyźni są uważani za „głównych żywicieli swoich rodzin" (Research Gate, styczeń 2015), może to mieć znaczący wpływ na chrześcijańskie rodziny.

Zgodnie z prawem szariatu małżeństwa między muzułmanką a nie-muzułmaninem nie są dozwolone. Aby małżeństwo było legalne, mężczyzna musi nawrócić się na islam. To sprawia, że zgodnie z prawem, małżeństwo chrześcijanina nie-konwertyty z chrześcijanką muzułmańskiego pochodzenia nie jest możliwe. Prawo szariatu określa również, że jeśli chrześcijańska żona nawraca się na islam, jej mąż musi się również nawrócić, aby małżeństwo nadal było legalne.

Wreszcie, jeśli represje wobec chrześcijańskich rodzin doprowadzą do ich emigracji, będzie to miało potencjalnie negatywny wpływ na przyszłe przywództwo kościoła, ponieważ kościoły prawosławne i katolickie będą wówczas dysponowały mniejszą liczbą mężczyzn, którzy mogą się szkolić i przyjmować role przywódcze.

Prześladowania innych mniejszości religijnych

Inne religie stojące w obliczu ograniczeń w Jordanii to szyici, druzowie, bahaici i iraccy mandejczycy. Podobno trudniej jest sunnitom nawrócić się na szyicki islam niż na chrześcijaństwo. Religia Bahai nie jest oficjalnie uznawana i dlatego ich działalność może zostać zakazana, chociaż większość zwolenników Bahai może praktykować swoją religię. Akt potwierdzający zawarcie małżeństwa bahaitów również nie jest uznawany przez Departament Stanu Cywilnego i Paszportów. Druzowie doświadczają wykluczenia społecznego i żyją na określonych obszarach. Podobnie jak religia bahaitów, wiara druzów również nie jest oficjalnie uznana przez rząd Jordanii, a ponieważ nie mają oni własnych budynków religijnych, gromadzą się w sunnickich meczetach muzułmańskich. Wreszcie, wśród irackich uchodźców, którzy przybyli do kraju, są także Mandejczycy. Nie są oni formalnie uznawani przez państwo, a ich nabożeństwa odbywają się bez oficjalnej zgody, a czasami są zabronione.

Przykład: Jak opisano w Raporcie o przestrzeganiu wolności religijnej w roku 2017 Amerykańskiego Departamentu Stanu, gubernator Ammanu odwołał imprezę organizowaną przez wyznawców bahaizmu w październiku 2017 r. z powodu obaw, że wydarzenie poświęcone "harmonii między religiami" może wywołać radykalny atak islamski.

Prognozy na przyszłość

Aspekt polityczny

Według Jednostki Wywiadu Ekonomicznego (EIU), król Abdullah II pozostanie u władzy przez kilka następnych lat i „dzięki wsparciu lojalnej armii oraz rządu uda mu się rozprawić z opozycją”. Rząd ostrożnie zabierze się za wdrażanie reformy fiskalnej ze względu na obawy przed niepokojami społecznymi, w wyniku których deficyt budżetowy i deficyt zewnętrzny pozostaną na wysokim poziomie. Obecność syryjskich uchodźców zwiększy presję na finanse publiczne. Jordania pozostanie zależna od zagranicznego wsparcia. Rzeczywisty PKB będzie stopniowo wzrastał, a  zatrudnienie pozostanie na wysokim poziomie". Gospodarka ma trudności, a Jordania otrzymała pożyczkę MFW, pod warunkiem, że rząd wprowadzi środki oszczędnościowe i podniesie podatki. Działania te doprowadziły do masowych protestów, w wyniku których król zwolnił premiera Mulki. Ten ruch uspokoił jordańską opinię publiczną, ale nadal potrzebne są sposoby na ożywienie gospodarki. Problemy gospodarcze Jordanii mogą prowadzić do większego niepokoju społecznego i politycznego, który może negatywnie wpłynąć na chrześcijan i inne mniejszości.

Prognozy na przyszłość

z perspektywy:

Islamskiego ekstremizmu

Wiadomo, że salafizm staje się silniejszy w Jordanii, a w perspektywie średniookresowej może to spowodować istotną zmianę postaw religijnych w społeczeństwie. Surowsza interpretacja islamu może poważnie wpłynąć na chrześcijańskie życie publiczne. Ponadto, przewiduje się, że zatrudnienie pozostanie na wysokim poziomie. Wysoki wskaźnik zatrudnienia, szczególnie w przypadku młodzieży, jest żyzną glebą rekrutacji przez radykalne grupy islamskie. Zostało to potwierdzone przez atak bombowy na samochód policyjny pilnujący festiwalu muzycznego w większości chrześcijańskiego miasta Fuheis w sierpniu 2018 roku. Sprawcy byli rzekomo zwolennikami IS i planowali kolejne ataki. Poza tym, jako że wojna w Syrii wydaje się zbliżać ku końcowi, zaprawieni w boju bojownicy jordańscy wkrótce będą mogli wrócić do domu. Ich obecność może stanowić poważne zagrożenie dla ludności, a zwłaszcza dla mniejszości, takich jak chrześcijanie. Opisane powyżej czynniki wskazują na to, że siła napędowa prześladowań, jaką jest "Islamski ekstremizm" prawdopodobnie w przyszłości jeszcze bardziej będzie oddziaływała na chrześcijan.

Antagonizmu plemiennego

Nie należy spodziewać się żadnych zmian jeśli chodzi o siłę napędową prześladowań w postaci Antagonizmu plemiennego. Jednak według Badania Młodzieży Arabskiej przeprowadzonego w 2018 r., jordańska młodzież znajduje się pod większym wpływem swoich rówieśników i mediów niż rodzin czy władz religijnych. Rząd stara się powstrzymać i uprzedzić wpływ radykalnych grup islamskich. Jeśli osłabienie więzi między młodzieżą a rodziną oraz przywódcami religijnymi będzie się pogłębiało, mogłoby to osłabić antagonizm plemienny w dłuższej perspektywie.

Podsumowanie

Wielu chrześcijan w Jordanii mocno wierzy, że ich bezpieczeństwo zależy od króla Haszymidzkiego, który wielokrotnie powtarzał, że pragnie "chronić istnienie i tożsamość arabskich chrześcijan" w królestwie. Król chce stopniowo zmodernizować społeczeństwo i próbuje wdrożyć środki, które będą korzystne dla mniejszości religijnych, jak np. monitorowanie islamskiego nauczania i ogólnej działalności salafitów, którzy stanowią poważne zagrożenie dla przyszłej stabilności kraju.  

 

Wszystkie pola są wymagane. E-mail będzie wysyłany za pośrednictwem programu pocztowego.