Kuba tło

Kuba

37
ŚIP
2022
Flag Cuba
Religia
Chrześcijaństwo
Ustrój
Republika socjalistyczna z systemem jednopartyjnym
Kuba kraj mapa
Chrześcijan
7,13
Populacja
11.50
Presja ze strony komunizmu
Dyktatorska Paranoja
Życie prywatne: 10.300
Życie w rodzinie: 8.100
Życie w społeczeństwie: 12.400
Życie w państwie: 10.700
Życie w kościele: 10.300
przemoc fizyczna: 12.600

Sytuacja chrześcijan na Kubie

Miejsce w rankingu

Miejsce 37 / 66 pkt (ŚIP 2021: Miejsce 51 / 62 pkt)

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Od 1959 r. Kubą rządzi Komunistyczna Partia Kuby, która stara się kontrolować życie społeczne oraz Kościół zgodnie z totalitarną ideologią komunistyczną. Rząd ostro reaguje na każdy przejaw opozycji, rozprawia się z demonstrantami. Kiedy przywódcy kościelni lub działacze chrześcijańscy krytykują reżim, spotykają się z wrogością, aresztowaniami, wyrokami więzienia, groźbami śmierci oraz ciągłym prześladowaniem ze strony rządu i jego sympatyków, którzy działają również jako lokalni strażnicy. W celu kontroli i zmniejszenia wpływów Kościoła zwykle odmawia się rejestracji nowych wspólnot. Zmusza to wiele kościołów do nielegalnej działalności, co kończy się nakładaniem kar, takich jak całkowita odmowa wydania licencji, nakładanie grzywien, konfiskata mienia, ataki, burzenie i zamykanie kościołów (w tym kościołów domowych).

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletną dokumentację w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

W 2018 roku Zgromadzenie Narodowe jednogłośnie wybrało Miguela Díaza Canela na przewodniczącego Rady Państwa i Rady Ministrów. Stanowisko to uczyniło go politycznym przywódcą wyspy i reprezentantem państwa, kończąc tym samym sześć dekad rządów rodziny Castro. W 2019 roku Kuba wprowadziła nową konstytucję, która zmieniła kilka istotnych elementów (takich jak forma rządu i przywrócenie urzędów prezydenta i wiceprezydenta Republiki), ale zachowała jednopartyjny system socjalistyczny. W październiku 2019 roku ponownie wprowadzono stanowisko premiera po raz pierwszy od 43 lat, a Manuel Marrero Cruz został nominowany na premiera w grudniu 2019 roku. Chociaż Raul Castro zrezygnował z funkcji sekretarza Komunistycznej Partii Kuby w kwietniu 2021 roku, kierownictwo partii oświadczyło, że nadal będzie z nim konsultować wszelkie strategiczne dla narodu plany. Stosunki Kuby z USA charakteryzują się dużą niepewnością. Po próbach przywrócenia stosunków dyplomatycznych z Kubą przez byłego prezydenta USA Baracka Obamę były prezydent USA Donald Trump wprowadził restrykcyjne i utrzymał embarga handlowe, gospodarcze i finansowe. Obecny prezydent USA, Joe Biden, nie podjął jeszcze żadnych działań, aby zmienić politykę poprzedniej administracji wobec Kuby.


Grupy zajmujące się ochroną praw człowieka donoszą, że Kuba nadal tłumi i karze dysydentów i krytyków przedstawicieli obecnej władzy. Do kar należą krótkotrwałe aresztowania, kampanie oszczerstw, ograniczenia w podróżowaniu, naloty na domy i biura, konfiskata własności i złe warunki w więzieniach. Dodatkowo rząd kubański nadal odmawia uznania monitoringu praw człowieka za legalną działalność i odmawia statusu prawnego lokalnym przedstawicielom broniących praw człowieka. Zgodnie z CIA Factbook zasadnicza służba wojskowa jest obowiązkowa dla mężczyzn przez dwa lata. Uchylanie się od niej z powodu przekonań rzadko się udaje.


Chrześcijanie są pozbawieni ochrony, podobnie jak wszystkie osoby, których przekonania ideologiczne są sprzeczne z interesami komunistycznego rządu. Stosunek władz do kościołów zależy od tego, czy podporządkują się one rządowym nakazom i interesom. Chrześcijańskie kobiety i dziewczęta często doświadczają nacisków i wrogości w kubańskim społeczeństwie, gdy bronią religijnych przekonań na temat demokracji, uczestnictwa w społeczeństwie obywatelskim, praw człowieka, biblijnego modelu małżeństwa i świętości życia. Represje dotykają chrześcijańskich działaczy i przywódców. Doniesienia mówią o pobiciach, grzywnach, konfiskacie mienia i zatrzymaniach.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

7.127.000

62,0

muzułmanie

9.500

0,1

wyznawcy hinduizmu

23.900

0,2

buddyści

6.300

0,1

wyznawcy judaizmu

820

0,0

wyznawcy bahaizmu

1.300

0,0

ateiści

450.000

3,9

agnostycy

1.940.000

16,9

inne

1.940.640

16,9

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

W okresie sprawozdawczym ŚIP 2022 zarejestrowano przypadki prześladowań chrześcijan w całym kraju, ale szczególnie na wschodzie i w stolicy.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Ucisk komunistyczny i postkomunistyczny

Ucisk komunistyczny i postkomunistyczny: Po rewolucji (1953-1958) Kuba stała się krajem komunistycznym. Nawet jeśli współcześnie wprowadzono poprawki do pierwotnych postulatów, kraj jest nadal rządzony zgodnie z komunistycznym modelem politycznym i gospodarczym. Nowa konstytucja wzmocniła Komunistyczną Partię Kuby, która jest nazywana przewodnią siłą zarówno w społeczeństwie, jak i w państwie. Oznacza to, że konstytucyjnym wymogiem jest podporządkowanie się ideologii partii komunistycznej nawet przez organy religijne. W tym scenariuszu każdy, kto nie podziela podstawowych wartości partii rządzącej, jest celem ataków i represji. Chrześcijanie, którzy chcą działać zgodnie ze swoimi przekonaniami, są postrzegani jako wrogowie lub buntownicy (rewolucji).
Poza oddawaniem czci Fidelowi Castro i partii komunistycznej, według rządzących religia nie odgrywa kluczowej roli w społeczeństwie. Działania kościołów uznawanych za przyjazne reżimowi są akceptowane, o ile nie naruszają interesów reżimu w odniesieniu do kontroli obywateli. Państwo i pewne grupy nacisku popierają ideologie sprzeczne z wartościami chrześcijańskimi nawet w sferze prywatnej lub rodzinnej.

Paranoja dyktatorska

Paranoja dyktatorska łączy się z komunistyczną i postkomunistyczną opresją. Biorąc pod uwagę, że Partia Komunistyczna jest jedyną konstytucyjnie uznaną partią polityczną, każdy, kto kwestionuje autorytet jej przywódców, czy to z powodu wiary, czy z innych powodów, jest nazywany wrogiem reżimu. Nowa konstytucja utrwala wagę rewolucji kubańskiej i potwierdza potrzebę utrzymania systemu totalnej kontroli. Totalitarna kontrola zaowocowała latami nadmiernych represji i łamania praw obywatelskich. Ze względu na ograniczenia wolności religijnej chrześcijan i działalności kościelnej, chrześcijanie są czasami zmuszeni działać wbrew swoim przekonaniom, nie tylko po to, aby uniknąć ataków ze strony reżimu, ale także po prostu, aby uzyskać dostęp do podstawowych usług. W tym zakresie kryzys wywołany przez COVID-19 był dla reżimu dogodną okazją do zwiększenia poziomu represji wobec chrześcijan, których działalność nie idzie w parze z interesami rządu lub osób, które otwarcie mu się sprzeciwiają.


Korupcja i bezkarność są wykorzystywane jako sposoby na utrzymanie władzy partii komunistycznej. Rząd kontroluje aparat państwowy na wszystkich szczeblach i nie istnieje żaden niezależny organ, który zapewniałby poszanowanie praworządności. Chrześcijanie bez względu na denominację (w tym Kościół rzymskokatolicki) nie dysponują legalną platformą do swobodnego wyrażania swoich poglądów bez obawy przed represjami.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie

Do tej kategorii należą Kościół rzymskokatolicki, Kościół prawosławny i rosnąca grupa wspólnot protestanckich, składająca się z Kościoła Episkopalnego, Prezbiteriańskiego, Luterańskiego i Metodystycznego. Działalność kościołów jest monitorowana. W przypadku wykrycia materiałów lub kazań przeciwnych ideologii komunistycznej oraz w przypadku wspierania demonstrantów, zwłaszcza młodzieży, nakładane są na nie represje. Takie wspólnoty spotykają się z krytyką ze strony przywódców kościołów sprzyjających reżimowi, ideologicznych grup nacisku i sympatyków reżimu. Niektóre kościoły należące do tej kategorii nie są oficjalnie uznawane przez państwo i nie mogą liczyć na wsparcie Rady Kościołów Kuby, jeśli ich członkowie lub przywódcy są znanymi opozycjonistami reżimu. W takich przypadkach mogą one ponieść takie same konsekwencje jak niezarejestrowane, nietradycyjne grupy kościelne.

Społeczności konwertytów

Kategoria ta obejmuje konwertytów międzywyznaniowych oraz konwertytów z santeria (synkretycznej religii afroamerykańskiej) lub byłych członków Partii Komunistycznej. Konwertyci są często dyskryminowani przez urzędników państwowych i poddawani represjom, gdy należą do kościoła uważanego za przeciwnika reżimu lub gdy jego przywódcy są uważani za kontrrewolucjonistów. Zastraszanie i wrogość mają zniechęcić Kubańczyków do konwersji i zapobiec wzrostowi Kościoła.

Nietradycyjne społeczności chrześcijan

Kategoria ta składa się głównie z grup zielonoświątkowych i ewangelikalnych oraz obejmuje kościoły baptystyczne. Poza tym, że stoją przed tymi samymi wyzwaniami, co historyczne wspólnoty chrześcijańskie, prawie niemożliwe jest dla tych grup kościelnych uzyskanie rejestracji i tych samych praw obywatelskich, którymi cieszą się kościoły uznane przez państwo. Kościoły, jak i ich liderzy spotykają się z większym poziomem represji i prześladowań, ponieważ są zmuszeni działać poza prawem. W większości przypadków nie mają oni innego wyboru, jak tylko potajemnie gromadzić się w kościołach domowych. Żyją w ciągłym strachu, że zostaną wytropieni przez reżim i partyjnych strażników.

5. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji

Poziomy przemocy i presji

Życie prywatne 12.3
Życie w rodzinie 8.1
Życie w społeczeństwie 12.6
Życie w państwie 13.2
Życie w kościele 14
przemoc fizyczna 5.9

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

Wyrażanie wiary w blogach i wpisach na Facebooku jest ściśle monitorowane przez państwo. Cenzura nasiliła się w czasie pandemii COVID-19, której skutkiem był ograniczony dostęp do internetu i zakaz podróżowania. Wszyscy Kubańczycy żyją w przekonaniu, że korzystanie z mediów społecznościowych i rozmowy telefoniczne są monitorowane przez władze. Głównym celem tego rodzaju nękania jest zastraszanie obywateli i zmuszenie ich do autocenzury. Chrześcijańscy aktywiści na rzecz praw człowieka i ci, którzy stale kwestionują i rzucają wyzwanie reżimowi, są zatrzymywani, przetrzymywani w areszcie domowym, po to, by ich odseparować od członków Kościoła i rodzin. Czasami chrześcijanie są zmuszani do pozostawania w swoich domach bez kontaktu z bliskimi pod ścisłym nadzorem policji.

Życie rodzinne

Państwo uważa się za głównego edukatora wszystkich dzieci w kraju, a rewolucyjna ideologia jest wpajana dzieciom od najmłodszych lat. Komunistyczna edukacja w szkołach jest obowiązkowa. Codziennie rano przed rozpoczęciem zajęć wszyscy uczniowie muszą przysięgać z podniesioną ręką: „Będziemy jak Che!” (Che Guevara jest ikoną komunizmu). Rodzicom, którzy dystansują swoje dzieci od komunistycznych wartości państwa, grozi kara więzienia i utrata opieki nad dziećmi. Nie mogą wychowywać swoich dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami i wiarą, ponieważ nie mają środków prawnych, aby przeciwstawić się reżimowej indoktrynacji. Dzieci chrześcijan, o których wiadomo, że są zaangażowani w obronę praw człowieka, spotykają się z zastraszaniem i innymi formami dyskryminacji, ponieważ są uważane za dzieci „wrogów rewolucji”. Chrześcijanin, który sprzeciwia się rządowi, jest czasami zmuszony do przeniesienia się do innej części kraju, aby oszczędzić swojej rodzinie niepotrzebnych cierpień. Oznacza to, że rodzina jest rozdzielona na dłuższy czas.

Życie w społeczeństwie

Sympatycy reżimu ściśle monitorują działalność chrześcijan. Chrześcijanie, którzy wyrażali opinie oparte na wierze lub uczestniczyli w strajkach przeciwko reżimowi, są uważani za dysydentów i są celem inwigilacji, podobnie jak osoby znane z przynależności do kościołów sprzeciwiających się partii rządzącej. Komitety Obrony Rewolucji (CDR) są głównymi informatorami rządowymi, a ich celem jest wyeliminowanie rozprzestrzeniania się wywrotowych, antykomunistycznych idei przy pomocy innych obywateli, bojowników partii komunistycznej, urzędników państwowych, a czasami członków rodziny. Wszyscy studenci, w tym chrześcijanie, są zmuszani do uczenia się ideologii marksistowskiej w ramach obowiązkowego państwowego programu nauczania, nawet na uniwersytetach. Jeśli spróbują się sprzeciwić takiej przymusowej indoktrynacji, grozi im zakaz kontynuowania nauki. W wielu przypadkach urzędnicy państwowi żądają od pastorów pieniędzy, aby umożliwić im prowadzenie działalności kościelnej. Prośba o pieniądze jest „prywatną i niezależną umową” i nie ma żadnego umocowania prawnego. W kontekście COVID-19 żądano łapówek, choć kościoły przestrzegały wszystkich zasad reżimu sanitarnego.

Życie w kraju

Rząd nie gwarantuje nikomu wolności słowa, zwłaszcza ostatnio, ze względu na nasilenie inwigilacji „rebeliantów” i stosowanie dekretu 370. Chrześcijanie, organizacje chrześcijańskie, obrońcy wolności religijnej czy chrześcijańscy działacze na rzecz praw człowieka wypowiadający się na temat łamania przez państwo praw obywatelskich, nieudolności rządu w walce z pandemią COVID-19, konieczności odejścia od modelu komunistycznego, czy nawet skandali dotyczących rodziny Castro, narażeni są na represje. Obejmują one aresztowania, dyskryminację, kampanie oszczerstw, zatrzymania, grzywny, ściganie, ograniczenia w podróżowaniu, cenzurę i inne. Wielu chrześcijan, którym grożą takie restrykcje, należy do niezarejestrowanych kościołów, szczególnie tych związanych z Aliansem Ewangelicznym na Kubie, który otwarcie krytykuje niesprawiedliwość rządu. Reżim sprawuje całkowitą kontrolę nad systemem sądowniczym, a orzeczenia zawsze będą zgodne z linią państwa, gwarantując tym samym bezkarność. W ten sposób prawa chrześcijan, w tym prawo do rzetelnego procesu, nigdy nie są odpowiednio zabezpieczone. Ponadto, pod pretekstem unikania zagranicznego interwencjonizmu, nie zezwala się na międzynarodowy monitoring.

Życie w kościele

Prawie wszystkie kościoły na Kubie, które są prawnie uznane, zostały zarejestrowane przed rewolucją komunistyczną w 1959 roku. Od tego czasu w większości przypadków odmawiano rejestracji, uzasadniając to tym, że inna lokalna grupa ma identyczne, lub podobne cele lub że działalność wnioskodawcy mogłaby zaszkodzić dobru wspólnemu (tj. jest sprzeczna z ideologią partii komunistycznej). Ponieważ odmówiono im rejestracji, wiele kościołów uważanych jest za nielegalne. Te niezarejestrowane kościoły są uważane za „buntowników” i grożą im kary od grzywny po zamknięcie i konfiskatę mienia. Wnioski o pozwolenie na działalność lub niezbędne upoważnienia, o które występują kościoły uznawane za „wrogów rewolucji”, są automatycznie odrzucane. Obecnie środki podejmowane w celu uniknięcie rozprzestrzeniania się COVID-19 stały się pretekstem do nadania pozorów legalności odwetowi na tych kościołach.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

  • W lutym 2021 r. pastor David Álvarez został wezwany na posterunek policji przez służby bezpieczeństwa państwa po tym, jak przyniósł do swojego domu cement i cegły, o czym powiadomił straż miejską sąsiad.
  • W lipcu 2021 r. wielu przywódców kościelnych zostało aresztowanych za udział w pokojowych demonstracjach. Jeden z księży został tymczasowo zatrzymany w areszcie, gdzie otrzymał cios kijem baseballowym w głowę.
  • W marcu 2021 r. dom pastora kościoła misyjnego na Kubie został obrzucony kamieniami przez sympatyków reżimu. Pastor jest znanym przeciwnikiem kubańskiego reżimu i należy do Ruchu Apostolskiego, sieci kościołów ewangelikalnych, którym państwo odmawia legalizacji.

6. Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

37

66,05

2021

51

62,10

2020

61

52,04

2019

59

48,55

2018

56

49,00

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: Chrześcijanki są często obrażane, kiedy wyrażają swoje przekonania oparte na wartościach, szczególnie jeśli sprzeciwiają się aborcji (która jest obowiązkowa w przypadku wad genetycznych, zgodnie z ideałem rządu kubańskiego, aby utrzymać 0% wskaźnik urodzeń z deformacjami). Aktywistki, które wypowiadają się przeciwko rządowi, są zazwyczaj zwalniane z pracy, zastraszane i inwigilowane. Policja nadal znęca się nad „Damami w bieli" (grupa założona przez krewnych więźniów politycznych) i bije je w drodze do i z kościoła.

  • Uwięzienie przez władze państwowe
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc słowna

Mężczyźni: Chrześcijańscy mężczyźni, a zwłaszcza duchowni, są narażeni na aresztowania lub prześladowania, ponieważ często pełnią funkcje przywódcze we wspólnotach i krytykują postępowanie rządu. Grożą im za to pobicia, aresztowania, konfiskata literatury chrześcijańskiej, niszczenie mienia i groźby śmierci. Ponadto wszyscy mężczyźni, w tym chrześcijanie, podlegają obowiązkowej służbie wojskowej, w czasie której, poziom dyskryminacji i prześladowań zależy od postawy dowódcy. Zezwolenie na podjęcie zastępczej służby wojskowej jest rzadko udzielane.

  • Brak dostępu do chrześcijańskich materiałów religijnych
  • Dyskryminacja w szkole/ poprzez dostęp do edukacji
  • Przemoc ekonomiczna w miejscu pracy/biznesie
  • Zmuszenie do opuszczenia miasta/kraju
  • Uwięzienie przez władze państwowe
  • Pobór do wojska/milicji/służba wbrew sumieniu
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc słowna

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Według raportu Departamentu Stanu USA IRF 2021 częstym celem prześladowań ze strony państwa byli przywódcy religijni i praktykujących santería, szczególnie członkowie niezarejestrowanego Wolnego Stowarzyszenia Joruba na Kubie. Według doniesień służby bezpieczeństwa zatrzymywały, groziły i inwigilowały przywódców organizacji Joruba, w tym w marcu zatrzymały dwóch wysokich rangą Jorubów. W maju służby bezpieczeństwa państwa przerwały spotkanie religijne niezarejestrowanej grupy muzułmańskiej, która studiowała Koran. Uczestnicy zostali wezwani na posterunek policji następnego dnia i grożono im postawieniem zarzutów karnych.

9. Modlitwa

Módl się za Kubę:

  • O to, aby Bóg doprowadził do takich zmian w krajobrazie politycznym, aby wolność religijna była na Kubie respektowana.
  • O odporność i mądrość dla liderów wspólnot, aby mogli oni jako kościół nadal wspólnie oddawać cześć Bogu, pomimo wszystkich nałożonych na nich ograniczeń.
  • Aby Bóg otworzył drzwi dla lokalnych partnerów Open Doors, by mogli służyć prześladowanemu Kościołowi na Kubie.

Kuba: Informacja i pomoc

Pomódl się

Pomódl się

Modlitwa jest pierwszą rzeczą, o którą proszą nas prześladowani chrześcijanie i dlatego jest istotną częścią naszej posługi. Dowiedz się tutaj, jak możesz modlić się za prześladowanych chrześcijan.

Darowizna

Darowizna

Bez Waszego zaangażowania nasza globalna posługa nie byłaby możliwa. Twoje wsparcie finansowe zmienia życie prześladowanych chrześcijan!