Prześladowania w Turkmenistanie

Turkmenistan

25
ŚIP
2022
Turkmenistan
Religia
Islam
Ustrój
Republika Prezydencka (Autorytarna)
Ranking poprzednie lata
23
Turkmenistan
Chrześcijan
0,07
Populacja
6.12
Dyktatorska Paranoja
Islamski ekstremizm
Życie prywatne: 12.500
Życie w rodzinie: 11.500
Życie w społeczeństwie: 10.800
Życie w państwie: 13.300
Życie w kościele: 11.600
przemoc fizyczna: 9.300

Sytuacja chrześcijan w Turkmenistanie

Miejsce w rankingu

Miejsce 25 / 69 pkt (ŚIP2020: Miejsce 23 / 70 pkt )

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Przedstawiciele władz inwigilują chrześcijańskie wspólnoty historyczne w regionie, biorąc udział w nabożeństwach Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego i Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego. Nakładane są ograniczenia na drukowanie oraz import materiałów chrześcijańskich. Chrześcijanie wywodzący się ze środowisk muzułmańskich doświadczają największych prześladowań, których źródłem jest zarówno państwo, jak i członkowie rodziny oraz lokalnej społeczności. Tam, gdzie kościoły działają bez oficjalnej rejestracji, chrześcijanie cierpią z powodu nalotów policyjnych, gróźb, aresztowań i nakładanych kar pieniężnych.

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletną dokumentację w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Turkmenistan uzyskał niepodległość w 1991 roku po rozpadzie Związku Radzieckiego. Pomimo bogatych zasobów naturalnych w kraju panuje wysokie bezrobocie, a społeczeństwo jest ubogie.  Turkmenistan jest państwem skrajnie autorytarnym, w którym obowiązuje system jednopartyjny. W obozach pracy przymusowej w przerażających warunkach przetrzymywanych jest tysiące więźniów. Rząd wymaga ścisłej rejestracji grup religijnych co trzy lata i monitoruje wszystkie ich działania na terenie kraju. Grupy religijne muszą prowadzić rejestr przepływów finansowych, zwłaszcza jeśli pochodzą z zagranicy. W przeciwnym wypadku, wspólnotom grożą wysokie grzywny i aresztowania przywódców.


Główną religią jest islam sunnicki, ale błędem byłoby nazywanie Turkmenistanu krajem muzułmańskim. Większość Turkmenów przestrzega tradycji islamskiej, ale niekoniecznie nauk tej religii. Siedemdziesiąt lat sowieckiego ateizmu odcisnęło swoje piętno, rząd jest zdecydowanie świecki. Według Christian World Base następną pod względem liczebności kategorią religijną są agnostycy i ateiści, zamieszkujący głównie stolicę Aszchabad i inne duże miasta. Niewielka mniejszość chrześcijańska jest słaba z powodu wielu podziałów i ograniczonej współpracy między wyznaniami, co jest na rękę rządowi.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

67.300

1,1

muzułmanie

5.920.000

96,8

buddyści

790

0,0

wyznawcy religii etnicznych    

930

0,0

wyznawcy judaizmu

500

0,0

wyznawcy bahaizmu

1.200

0,0

ateiści

23.900

0,4

agnostycy

102.000

1,7

inne

700

0,0

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

W całym kraju dochodzi do łamania praw chrześcijan przez urzędników państwowych. Presja wywierana przez rodziny społeczności na chrześcijańskich konwertytów wywodzących się ze środowisk muzułmańskich jest silniejsza na obszarach wiejskich.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Paranoja dyktatorska

Dozwolone są tylko instytucje kontrolowane przez państwo. Protestanci są często nazywani „ekstremistami” ze względu na swoją działalność religijną poza strukturami sankcjonowanymi przez państwo. Rząd postrzega protestantów jako zagrożenie dla politycznego status quo, które wymaga stałej kontroli i szybkiego reagowania.

Islamski ekstremizm

ucisk klanowy: Muzułmanie, którzy przechodzą na chrześcijaństwo, mogą doświadczać nacisków i przemocy fizycznej ze strony swoich rodzin i społeczności lokalnej, które próbują zmusić ich do powrotu do islamu. Niektórzy konwertyci doświadczają uwięzienia w domu lub wykluczenia ze społeczności. W związku z tym wielu stara się utrzymać swoją wiarę w tajemnicy.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie

Rosyjska Cerkiew Prawosławna (RKP) akceptuje ograniczenia narzucone przez władze i dlatego ich działalność pozostaje mniej lub bardziej niezakłócona. Zdarza się, że nabożeństwa są monitorowane, ale zazwyczaj nie są zakłócane. Utrudnia się drukowanie lub importowanie materiałów chrześcijańskich.

Społeczności konwertytów

Chrześcijanie nawróceni ze środowiska muzułmańskiego doświadczają przemocy ze strony państwa oraz silnej presji ze strony rodziny i społeczności.

Nietradycyjne społeczności chrześcijan

Do nietradycyjnych wspólnot chrześcijańskich należą grupy baptystów, ewangelików i zielonoświątkowców. Poza konwertytami to te społeczności doświadczają największych prześladowań. Łamanie praw obejmuje naloty, zatrzymania i nakładanie wysokich kar pieniężnych, zwłaszcza gdy kościoły tych wspólnot działają bez rejestracji.

5. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji

Poziomy przemocy i presji

Życie prywatne 14.5
Życie w rodzinie 11.3
Życie w społeczeństwie 13.6
Życie w państwie 13.3
Życie w kościele 15.7
przemoc fizyczna 0.6

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

Rząd ściśle kontroluje literaturę religijną przywożoną z zagranicy lub produkowaną w kraju. Posiadanie materiałów chrześcijańskich jest niebezpieczne, ponieważ jest uważane za dowód konwersji i tym samym za zdradę rodziny i kultury. Rodzina i społeczność często reagują na konwersję naciskami, wykluczeniem ekonomicznym, a nawet przemocą fizyczną.

Życie rodzinne

Społeczeństwo, w którym większość stanowią muzułmanie, wywiera ogromną presję na dzieci konwertytów. Przekazuje im się islamskie nauki, nawet wbrew woli rodziców. Dzieci konwertytów i protestantów są często wykluczane przez innych członków społeczności, co ma być sposobem na zmuszenie ich do powrotu do islamu.

Życie w społeczeństwie

Konwertyci są zastraszani przez rodzinę i społeczność (w tym lokalnych przywódców islamskich), co ma na celu skłonienie ich do porzucenia chrześcijaństwa. Zarówno członkowie społeczności, jak i władze państwowe przyglądają się i nękają niezarejestrowanych protestantów, których oskarża się o ewangelizację. Chrześcijanie spotykają się z groźbami, dyskryminacją, utrudnieniami i grzywnami. Zazwyczaj pod wpływem lokalnych informatorów muzułmańskich, funkcjonariusze państwowi przeprowadzają naloty na miejsca, w których spotykają się chrześcijanie.

Życie w kraju

Wrogość turkmeńskiego społeczeństwa wobec chrześcijan jest wspierana przez rozbudowany aparat państwowy, który stara się wymusić na ludności jedność społeczną, a więc i religijną. Ustawa o religii zawiera zakaz działalności niezarejestrowanych organizacji religijnych oraz zakaz prywatnej edukacji religijnej. Reżim cenzuruje chrześcijan, kontroluje media i zakazuje działalności partii opozycyjnych.

Życie w kościele

Uzyskanie statusu prawnego dla kościołów niezarejestrowanych jest praktycznie niemożliwe. Zgodnie z nowym prawem wszystkie zarejestrowane kościoły są zobowiązane do ponownej rejestracji co trzy lata, co wiąże się ze skomplikowaną i czasochłonną procedurą. Kościoły, zwłaszcza protestanckie, mogą mieć również trudności z uzyskaniem budynków ze względu na wrogość społeczną wynajmujących wobec chrześcijan.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

Źródła donoszą, że co najmniej 27 chrześcijan było maltretowanych fizycznie lub psychicznie. Większość zgłoszonych przypadków miała miejsce w kontekście rodzinnym i obejmowała bicie, groźby i izolację.

6. Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

25

68,96

2021

23

70,11

2020

22

70,34

2019

23

68,87

2018

19

68,20

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: Nadal istnieją luki w zakresie ochrony prawnej kobiet w Turkmenistanie, w tym przed przemocą domową i molestowaniem seksualnym. Przeważająca kultura islamska stawia kobiety w pozycji podrzędnej w stosunku do mężczyzn. Konwertytki są szczególnie narażone na bicie, areszt domowy, przemoc słowną, groźby, odrzucenie, uprowadzenie i przymusowe małżeństwo. Kobiety i dziewczęta są nadal narażone na molestowanie seksualne i gwałty, choć rzadko zgłaszają takie przypadki z powodu stygmatyzacji i wstydu, a sprawcy zazwyczaj pozostają bezkarni. Przemoc wobec kobiet jest wykorzystywane jako narzędzie do zastraszania i podporządkowania ich mężów, rodzin i kościołów.

  • Uprowadzenia
  • Wymuszone małżeństwo
  • Uwięzienie przez rodzinę/areszt domowy
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc seksualna
  • Przemoc słowna

Mężczyźni: Mężczyźni zazwyczaj pełnią funkcje przywódcze w rodzinach i kościołach. W konsekwencji prześladowania skierowane przeciwko mężczyznom wpływają na ich rodziny i zgromadzenia, wywołując strach, gniew i trudności finansowe. Funkcjonariusze państwowi wykorzystują każdy pretekst, aby nałożyć karę na chrześcijan, a władze wywierają naciski na tych, którzy przewodzą wspólnotom. Liderzy wspólnot napotykają trudności w uzyskaniu wykształcenia, a edukacja religijna podlega ścisłym ograniczeniom. Podczas obowiązkowej służby wojskowej mężczyźni spotykają się z dyskryminacją, nietolerancją i prześladowaniami. Na poziomie rodziny i lokalnej społeczności muzułmanie utrudniają chrześcijanom prowadzenie działalności gospodarczej, a konwertyci spotykają się z prześladowaniami, przesłuchaniami, groźbami, dyskryminacją, poniżaniem i biciem.

  • Ograniczony dostęp do chrześcijańskich materiałów religijnych
  • Brak dostępu do wspólnoty ludzi wierzących/ sieci społecznych
  • Przemoc ekonomiczna w miejscu pracy/biznesie
  • Nękanie ekonomiczne poprzez grzywny
  • Uwięzienie przez rodzinę/areszt domowy
  • Uwięzienie przez władze państwowe
  • Pobór do wojska/milicji/służba wbrew sumieniu
  • Zakaz podróżowania/ograniczenia w przemieszczaniu się
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc słowna

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Rząd nie koncentruje się na żadnej konkretnej grupie religijnej. Muzułmanie, chrześcijanie, żydzi, bahaici i inni doświadczają wysokiego poziomu inwigilacji i ucisku ze strony państwa. Rząd jest szczególnie surowy wobec osób, które odmawiają pełnienia służby wojskowej z powodów religijnych.

9. Modlitwa

Módl się za Turkmenistan:

  •  W Turkmenistanie pełnienie funkcji pastora w kościele może prowadzić do objęcia go monitoringiem lub zatrzymaniem. Módl się za liderów wspólnot, którzy zostali uwięzieni lub aresztowani z powodu swojej wiary. Módl się o to, aby byli w stanie wytrwać i powrócić, do prowadzenia swoich wspólnot, pomimo cierpienia związanego z prześladowaniami.
  • Proś Boga, aby dotarł do serc władz w Turkmenistanie. Prezydent sprawuje władzę jak dyktator, a jego władza rozciągają się na każdą sferę turkmeńskiego społeczeństwa. Módl się, aby chrześcijanie mogli swobodnie docierać do ludzi i aby ich życie ukazywało prawdę ewangelii.
  • Módl się za partnerów Open Doors w całym regionie Azji Środkowej. O ich pracę na terenach zamieszkałych głównie przez muzułmanów, aby jako chrześcijanie byli wzmocnieni świadomością, że nie są zdani tylko na siebie, lecz są częścią globalnego Kościoła.