Wiadomości z Kolumbii

Kolumbia

30
ŚIP
2022
Kolumbia
Religia
Chrześcijaństwo
Ustrój
Republika Prezydencka
Ranking poprzednie lata
30
Kolumbia
Chrześcijan
48,01
Populacja
50.58
Zorganizowana korupcja
Ucisk ze strony klanu/plemienia
Sekularyzm
Życie prywatne: 11.400
Życie w rodzinie: 8.800
Życie w społeczeństwie: 12.400
Życie w państwie: 11.000
Życie w kościele: 9.700
przemoc fizyczna: 13.900
Sytuacja chrześcijan w Kolumbii

Miejsce w rankingu

Miejsce 30 / 68 pkt (ŚIP 2021: Miejsce 30 / 67 pkt )

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Przywódcy kościelni są zastraszani, szantażowani, a nawet mordowani przez członków guerilli i grup przestępczych, które walczą o zwiększenie kontroli terytorialnej i wpływów swoich organizacji. Do walki między konkurującymi ze sobą grupami dochodzi zwłaszcza w najbardziej zaniedbanych rejonach kraju. W większości przypadków przemoc jest bezpośrednim skutkiem zaangażowania chrześcijan w działania takie jak: potępianie korupcji i przemocy, praca na rzecz obrony praw człowieka i środowiska, praca z młodzieżą, pomoc w przywracaniu pokoju, sprzeciw wobec działalności przestępczej, wszelkie działania przeciwstawiające się „faktycznej” władzy lokalnych grup przestępczych, które mogłyby zagrozić ich nielegalnej działalności.


W społecznościach rdzennych istnieje silny sprzeciw wobec chrześcijańskich misjonarzy i konwertytów, którym grozi przemoc fizyczna i więzienie.

W wyniku rosnącego radykalnego sekularyzmu wzrasta nietolerancja wobec poglądów chrześcijańskich w sferze publicznej, zwłaszcza w kwestiach dotyczących życia, rodziny, małżeństwa i wolności religijnej. Chrześcijanie publicznie mówiący o swoich przekonaniach są atakowani za rzekomą dyskryminację i mowę nienawiści. Aby uniknąć takich oskarżeń, muszą bardzo zwracać uwagę na to, co mówią i dokonywać autocenzury swoich wypowiedzi.

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletną dokumentację w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Kolumbia od dziesięcioleci zmaga się ze skorumpowanym i słabym aparatem prawnym. Niewydolność państwa sprzyja powstawaniu prężnej siatki przestępczej, finansowanej głównie z handlu narkotykami, bronią i ludźmi. Zgodnie z raportem Kolumbia 2020 Human Rights Report rządowe siły bezpieczeństwa zostały oskarżone o współpracę z gangami oraz przymykanie oka na ich nielegalną działalność. Stwierdzono w nim również, że system sądownictwa jest przeciążony i nieskuteczny, a korupcja i zastraszanie sędziów, prokuratorów i świadków utrudnia funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości.


Zadaniem prezydenta Duque jest uporanie się z wieloma wyzwaniami wynikającymi z realizacji podpisanego w 2016 r. porozumienia o ostatecznym zakończeniu konfliktu pomiędzy państwem kolumbijskim a Rewolucyjnymi Siłami Zbrojnymi Kolumbii (FARC). Proces pokojowy jest nadal utrudniany przez problemy związane z przeprowadzeniem procesów przez Specjalny Wymiar Sprawiedliwości dla Pokoju (JEP) oraz przez rebeliantów z FARC, którzy zapowiedzieli wznowienie trwającego od pięciu dekad konfliktu zbrojnego.
Pod koniec 2019 r. odbyły się ogólnokrajowe demonstracje prowadzone przez studentów, ludność rdzenną i związki zawodowe. Protesty dotyczyły kwestii politycznych, społecznych, gospodarczych i bezpieczeństwa. Podczas demonstracji, które odbywały się także w 2020 r., do protestujących przyłączyły się nielegalne grupy, takie jak Armia Wyzwolenia Narodowego (ELN).


Negatywny wpływ na gospodarkę kraju miały restrykcje wprowadzone w związku z pandemią COVID-19. Ogólnokrajowe demonstracje zostały wznowione w kwietniu 2021 r., najpierw z powodu odrzucenia propozycji reformy podatkowej, a następnie w odpowiedzi na brutalne działania rządu wobec protestujących. Pomimo rozpoczęcia dialogu między rządem a Narodowym Komitetem Strajkowym (CNP), składającym się głównie ze związków zawodowych, rozmowy zostały zawieszone przez CNP, ponieważ nie osiągnięto konkretnych porozumień.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

48.011.000

94,9

muzułmanie

27.500

0,1

wyznawcy hinduizmu

12.300

0,0

buddyści

2.300

0,0

wyznawcy religii etnicznych    

314.000

0,6

wyznawcy judaizmu

5.000

0,0

wyznawcy bahaizmu

83.600

0,2

ateiści

145.000

0,3

agnostycy

1.439.000

2,8

inne

536.500

1,1

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

Przestępczość zorganizowana oraz korupcja

Chrześcijanie doświadczają wysokiego poziomu presji i przemocy ze strony organizacji przestępczych i nielegalnych grup zbrojnych na następujących obszarach: Antioquia, Arauca, Caquetá, Casanare, Cauca, Chocó, Córdoba, Guaviare, Meta, Nariño, Norte de Santander, Putumayo, Valle del Cauca.

Antagonizm klanowy

Społeczności rdzenne mają wiele tradycyjnych zwyczajów i w związku z tym mniejszą akceptację dla innych (chrześcijańskich) obrzędów, więc osoby, które porzucają praktyki religijne plemienia, spotykają się z prześladowaniami. W Kolumbii żyje 115 różnych grup ludności rdzennej. Rdzenni mieszkańcy zamieszkują w 32 departamentach kraju.

Świecka nietolerancja

Ten mechanizm prześladowań zależy od polityki publicznej realizowanej przez rząd krajowy oraz od postaw społeczeństwa, głównie wspieranych przez nietolerancyjne grupy o ideologii przeciwnej religii lub chrześcijaństwu. Nietolerancja świeckich jest obecna w całym kraju, szczególnie w obszarach miejskich, takich jak Bolívar, Bogotá, Antioquia, Caldas, Risaralda, Quindío, Nariño, Valle, Cauca, Boyacá, Santander, Cundinamarca, Tolima i Huila.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Przestępczość zorganizowana oraz korupcja

Przestępczość zorganizowana oraz korupcja: Dysydenci z FARC, członkowie ELN i innych grup partyzanckich walczą o kontrolę nad całymi regionami, aby zapewnić ciągłość swojej nielegalnej działalności. Doprowadziło to do tego, że zarówno przywódcy kościelni, jak i grupy chrześcijańskie stały się ofiarami uprowadzeń, gróźb, wymuszeń, przymusowych wysiedleń i zabójstw, a także ataków na budynki chrześcijańskie. Środki te są szczególnie adresowane do chrześcijan, którzy aktywnie przeciwstawiają się działalności przestępczej, wypowiadają się w obronie praw człowieka, wygłaszają kazania skierowane do walczących, organizują dni modlitw w miejscach szczególnie dotkniętych przemocą i zniechęcają młodych ludzi do wstępowania do grup przestępczych. Chrześcijanie i przywódcy chrześcijańscy są atakowani, gdy nie zgadzają się na wspieranie strajków narodowych. Są zmuszani do udziału w strajkach przez grupy przestępcze, które mają w tym swój interes polityczny. Grupy przestępcze biorą również odwet na byłych członkach partyzantki, którzy porzucili przestępczy styl życia po nawróceniu.

Antagonizm klanowy

Religia jest ważnym elementem kultury i tożsamości w społecznościach rdzennych, a wprowadzanie idei sprzecznych ze starożytnymi wierzeniami jest postrzegane jako zagrożenie. Kary stosowane przez lokalne władze wobec rdzennych konwertytów mogą obejmować więzienie, grzywny, znęcanie się fizyczne i psychiczne, odmowę dostępu do podstawowych zasobów wspólnotowych, konfiskatę mienia i pracę przymusową.

Świecka nietolerancja

Sektor religijny jest uważany za ważny element wspierający realizację porozumienia pokojowego z FARC oraz pomoc społeczną i humanitarną w czasie pandemii COVID-19 w kraju. Jednak coraz częściej chrześcijanie spotykają się z atakami słownymi, wrogością społeczną i dyskryminacją z powodu nietolerancji wobec chrześcijańskich przekonań i praktyk. Nadinterpretacja sekularyzmu państwowego często stawia wolność religijną i prawo do sumienia w sprzeczności z prawem obywateli do wolności od dyskryminacji. Istnieje również presja, aby usunąć z urzędów publicznych urzędników, którzy otwarcie bronią swoich przekonań religijnych lub sympatii do konkretnego kościoła. W rezultacie zmniejszył się udział chrześcijan w sferze politycznej kraju.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Wspólnoty chrześcijan migrantów nie są zmuszone do izolacji i dlatego nie zostały uwzględnione w punktacji ŚIP.

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie

Katolicy są zagrożeni atakami na terenach kontrolowanych przez kartele narkotykowe i zorganizowane grupy przestępcze. Zmagają się także z rosnącą nietolerancją religijną w społeczeństwie i odrzucaniem przez nie publicznych manifestacji wiary.

Społeczności konwertytów

Kategoria ta obejmuje konwertytów międzywyznaniowych, konwertytów w ramach społeczności rdzennych oraz konwertytów z grup partyzanckich i organizacji przestępczych. Szczególnie w kontekście rdzennych mieszkańców konwertyci doświadczają prześladowań, wypędzenia, gróźb śmierci oraz innych fizycznych i psychologicznych form przemocy za porzucenie większościowego systemu wierzeń danej społeczności.

Nietradycyjne społeczności chrześcijan

Wspólnoty te składają się głównie z baptystów i zielonoświątkowców. Są dotknięte presją i przemocą wywieraną przez zorganizowane grupy przestępcze. Chociaż rząd uznaje ich ważną rolę w realizacji porozumienia pokojowego i pomocy humanitarnej na zaniedbanych obszarach, te wspólnoty chrześcijańskie nie otrzymują takich samych świadczeń rządowych, jakie przyznawane są tradycyjnym wspólnotom chrześcijańskim. Ponadto, gdy próbują wpływać na sferę polityczną, spotykają się z ostrym sprzeciwem ze strony radykalnych grup feministycznych i sekularnych. Nie mogą swobodnie pracować wśród ludności rdzennej, ponieważ wiąże się to z niebezpieczeństwem.

5. Dane na temat przemocy i presji

Poziomy przemocy i presji

Życie prywatne 11.5
Życie w rodzinie 8.8
Życie w społeczeństwie 13.1
Życie w państwie 11
Życie w kościele 9.9
przemoc fizyczna 13.3

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt. (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

W życiu prywatnym i w wykonywaniu prywatnych praktyk religijnych chrześcijanie napotykają różne formy sprzeciwu o różnej mocy. Mogą zostać pobici, są szykanowani, ogranicza się ich wolność, mogą też zostać wypędzeni z domu, wsi czy lokalnej społeczności. Chrześcijanie mogą spotkać się z prześladowaniami ze strony ideologicznych grup nacisku, gdy bronią swojego światopoglądu. Spotykają się z prześladowaniami, gdy spotykają się ze współwyznawcami w społecznościach rdzennych lub na terytoriach kontrolowanych przez przestępczość zorganizowaną.

Życie rodzinne

Na obszarach kontrolowanych przez siatki przestępcze chrześcijańscy rodzice ryzykują, że ich dzieci zostaną poddane indoktrynacji lub zwerbowane przez partyzantów ELN i bojowników FARC oraz inne nielegalne grupy. Sprzeciw prowadzi zazwyczaj do przemocy lub wydalenia ze społeczności. W kontekście ludności rdzennej szkoły dążą do zachowania tożsamości kulturowej grupy etnicznej kosztem chrześcijan, których postrzegają jako outsiderów. Zarówno w szkołach prowadzonych przez rdzenne społeczności, jak i w szkołach państwowych prawo rodziców do wychowania dzieci zgodnie z ich przekonaniami religijnymi jest często łamane poprzez obowiązkowe zajęcia. Prześladowanie chrześcijan w społecznościach rdzennych może prowadzić do oddzielenia dzieci od ich chrześcijańskich rodziców.

Życie w społeczeństwie

Władze rdzenne stosują system kar pieniężnych (zazwyczaj są to pieniądze lub plony) wobec chrześcijan, którzy uczestniczą w praktykach wspólnotowych sprzecznych z wierzeniami plemiennymi. Dodatkowo chrześcijanie są pozbawiani dostępu do podstawowych zasobów, takich jak czysta woda i opieka zdrowotna. Mogą zostać wykluczeni ze społeczności i swoich rodzin. Dzieci chrześcijańskie są narażone na przymusowe małżeństwa ze starszymi plemienia w odwecie za porzucenie zwyczajów plemiennych. Grupy przestępcze często żądają od przywódców kościelnych pieniędzy za ochronę w zamian za niestosowanie wobec nich przemocy. Niekiedy opłaty żądane przez grupy przestępcze obejmują rekrutację dzieci. Znane są również grupy przestępcze, które kradną tak bardzo potrzebną pomoc rządową i humanitarną, aby wymusić na chrześcijanach zaakceptowanie ich rządów.

Życie w kraju

Łamanie praw chrześcijan w rdzennych wspólnotach często pozostaje bezkarne, ponieważ zwyczaje rdzennych społeczności są chronione konstytucyjnie, a autonomiczni przywódcy etniczno-religijni są jednocześnie prześladowcami, jak i tymi, którzy wymierzają sprawiedliwość we własnej społeczności. Poszkodowani chrześcijanie nie mogą dochodzić swoich praw na drodze sądowej, ponieważ społeczności rdzenne często podlegają własnej jurysdykcji.

Chrześcijanie są narażeni na ataki grup przestępczych, ponieważ ich przekonania są uważane za zagrożenie dla działalności takich grup. Społeczeństwo jest coraz bardziej nietolerancyjne wobec publicznych wyrazów chrześcijaństwa.

Życie w kościele

Przywódcy chrześcijańscy i ich rodziny są szczególnie prześladowani w społecznościach rdzennych, a wszelka działalność chrześcijańska jest zakazana. Na terytoriach opanowanych przez grupy przestępcze przywódcy chrześcijańscy i ich rodziny są najczęstszymi ofiarami przemocy i kontroli. Dotyczy to zwłaszcza działań na rzecz praw człowieka, środowiska naturalnego, młodzieży, wdrażania porozumienia pokojowego czy zniechęcania do uprawy koki. Dzieci pastorów są szczególnym celem handlu ludźmi, przymusowej rekrutacji lub gwałtów, które mają zniechęcić pastorów do dalszej pracy. Społeczeństwo jest coraz bardziej nietolerancyjne w stosunku do wyrażania przez Kościół swoich przekonań i zaangażowania w sferze publicznej.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

  • W marcu 2021 r. biskup Jaramillo otrzymał groźby śmierci. Został też poinformowany, że oferowano pieniądze za zamach na jego życie. W mediach społecznościowych krążyła również informacja o tym, że biskup ma zginąć w zamachu bombowym.
  • W Międzynarodowy Dzień Kobiet, 8 marca 2021 r., radykalna grupa feministek wyważyła drzwi rzymskokatolickiej katedry w Tolimie, w której odbywało się nabożeństwo i pokryła ściany budynku graffiti.
  • W lipcu 2021 r. 23 chrześcijan zostało zatrzymanych przez rdzennych przywódców w rejonie Seynwra po tym, jak opuścili wspólnotę, aby spotkać się z innymi chrześcijanami na modlitwę w pobliskiej miejscowości.

6. Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

30

67,69

2021

30

67,22

2020

41

62,18

2019

47

57,76

2018

49

56,40

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: W Kolumbii nadal zdarzają się przypadki przemocy seksualnej związanej z konfliktami, stosowanej przez grupy zbrojne, przy czym największe niebezpieczeństwo grozi kobietom z rdzennych i afrokolumbijskich grup etnicznych. W społecznościach rdzennych chrześcijanki, które odmawiają brania udziału w tradycyjnych obrzędach i zwyczajach, często doświadczają jednej z poniższych form dyskryminacji: są zmuszane do małżeństwa, porzucane przez mężów, oddzielane od dzieci i skazywane na ostracyzm społeczności. Konsekwencją takiego traktowania może być konieczność przesiedlenia się, ale także ryzyko wpadnięcia w ręce handlarzy ludźmi i wykorzystywania seksualnego. Na terenach kontrolowanych przez przestępców dziewczęta narażone są na gwałt i molestowanie seksualne. Chrześcijańskie dziewczęta, które są celem ataku ze względu na ich postrzeganą czystość i posłuszeństwo, mogą zostać „wykupione” od rodziców pod groźbą śmierci.

  • Uprowadzenia
  • Wymuszone małżeństwo
  • Zmuszenie do opuszczenia miasta/kraju
  • Handel ludźmi
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc seksualna

Mężczyźni: Chrześcijańscy mężczyźni stoją w obliczu wysokiego poziomu zagrożenia i przemocy, szczególnie w regionach konfliktów zbrojnych. Jako żywiciele rodzin mogą być narażeni na wymuszenia i śmierć. Nielegalne grupy zbrojne stanowią jedno z największych zagrożeń dla chrześcijańskich mężczyzn i chłopców, którzy są narażeni na uprowadzenia i przymusową rekrutację w szeregi walczących. Poddaje się ich indoktrynacji i obowiązkowemu uczestnictwu w działalności tych grup. Przywódcy kościelni znajdują się w grupie szczególnie wysokiego ryzyka, zwłaszcza jeśli występują przeciwko grupom przestępczym. W niektórych społecznościach rdzennych konwertyci spotykają się z ekstremalną presją, taką jak bicie, nękanie, groźby i praca niewolnicza.

  • Uprowadzenia
  • Brak dostępu do wspólnoty ludzi wierzących / sieci społecznych
  • Dyskryminacja w szkole / poprzez dostęp do edukacji
  • Wypędzenie z domu
  • Zmuszenie do opuszczenia miasta/kraju
  • Pobór do wojska lub milicji / służba wbrew sumieniu
  • Śmierć
  • Przemoc fizyczna
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc słowna

8. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Według raportu Departamentu Stanu USA z 2020 r. dotyczącego międzynarodowej wolności religijnej społeczność żydowska zwracała uwagę na pojawiające się w mediach społecznościowych komentarze promujące antysemityzm, w tym prawo Żydów do istnienia w ogóle. Na pomniku Państwa Izrael w Bogocie namalowano swastykę i przekreślono słowo „Izrael”.

9. Modlitwa

Módl się za Kolumbię:

  • O ochronę dla pastorów i wspólnot, które są celem zorganizowanych grup przestępczych.
  • O mądrość i obecność Ducha Świętego po to, aby rdzenni kolumbijscy chrześcijanie [ albo: kolumbijscy chrześcijanie wywodzący się sposób rdzennych mieszkańców] mogli pozostać niezachwiani w ewangelii.
  • Aby Bóg wyposażył lokalnych partnerów Open Doors, by mogli stać u boku prześladowanego Kościoła w Kolumbii i służyć mu.