Niger

Niger

33
ŚIP
2022
Niger
Religia
Islam
Ustrój
Republika Semiprezydencka
Niger
Chrześcijan
0,06
Populacja
25.01
Islamski ekstremizm
Zorganizowana korupcja
Ucisk ze strony klanu/plemienia
Życie prywatne: 14.000
Życie w rodzinie: 12.300
Życie w społeczeństwie: 11.900
Życie w państwie: 12.500
Życie w kościele: 13.200
przemoc fizyczna: 2.200

Sytuacja chrześcijan w Nigrze

Miejsce w rankingu

Miejsce 33 / 68 pkt (ŚIP 2021: Miejsce 54 / 61 pkt)

Okres badawczy: 01.10.2020 – 30.08.2021

Wnioski

Groźbami, albo z użyciem siły rodziny próbują nakłonić konwertytów z islamu do wyrzeczenia się chrześcijaństwa albo. W kraju nasila się aktywność dżihadystów, zwłaszcza na zachodzie i południowym wschodzie. Na obszarach skutecznie przez nich kontrolowanych chrześcijanie znajdują się w wyjątkowo trudnej sytuacji, np. chrześcijańskie nabożeństwa oraz ceremonie ślubne, chrzty i pogrzeby zakłócane są przez islamskich bojowników. Ideologia dżihadu ma również wpływ na ogół społeczeństwa, wielu muzułmanów skłania się w kierunku ultrakonserwatyzmu. W rezultacie chrześcijanie spotykają się z dyskryminacją w sektorze publicznym i rzadko są w stanie znaleźć zatrudnienie w służbach samorządowych. Odmawianie awansu chrześcijanom jest powszechną praktyką. Procedura rejestracji kościołów jest bardzo długa i żmudna.

Profil kraju w PDF

Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletną dokumentację w języku angielskim można pobrać tutaj.

Profil kraju w PDF

Skrócony profil w PDF

1. Tło

Niger ogłosił niepodległość od Francji w 1960 roku. Od tego czasu w kraju miały miejsce co najmniej cztery wojskowe zamachy stanu. Jednak od czasu objęcia władzy przez prezydenta Mahamadou Issoufou w 2011 r. grupy polityczne i obywatelskie mogą się pokojowo gromadzić, sytuacja dziennikarzy i wolność prasy uległy poprawie, a Niger jest na drodze do utworzenia demokracji wielopartyjnej. W niedawnej przeszłości pojawiły się obawy dotyczące sekurytyzacji polityki zagranicznej i polityki wewnętrznej Nigru. Od początku 2021 r. w Nigrze nastąpił wzrost przemocy ze strony dżihadystów, zwłaszcza w regionie „trójgranicznym” między Nigrem, Mali i Burkina Faso, przy czym szacuje się, że w pierwszych trzech miesiącach w atakach zginęło 300 osób. Radykalne ugrupowania islamistyczne sprzeciwiają się świeckiemu charakterowi rządu. Państwo walczy z różnymi radykalnymi ugrupowaniami islamskimi: Al-Kaida w Islamskim Maghrebie (AQIM); Ruch na rzecz Jedności i Dżihadu w Afryce Zachodniej (MUJWA) na północno-zachodniej granicy z Mali; Boko Haram na południowej granicy z Nigerią.


Większość ludności Nigru jest muzułmanami. Szacuje się, że 96,5% ludności kraju wyznaje islam. Większość muzułmanów w Nigrze należy do zakonów sufickich Tijaniya lub Qadiriya, chociaż islamiści starają się odciąć ludność od sufizmu i zachęcają do salafizmu.


Kobiety są nadal dyskryminowane w społeczeństwie Nigru, zwłaszcza w kwestiach zawierania małżeństwa. Niger ma najwyższy na świecie wskaźnik małżeństw dzieci ¬– 76% dziewcząt wychodzi za mąż przed 18 rokiem życia.

Kontekst religijny

Liczba wyznawców

%

chrześcijanie

64.700

0,3

muzułmanie

24.144.000

96,6

wyznawcy religii etnicznych    

771.000

3,1

wyznawcy bahaizmu

8.200

0,0

ateiści

210

0,0

agnostycy

13.400

0,1

inne

4.900

0,0

2. Sytuacja w różnych regionach kraju

Na obszarach poza głównymi miastami, zwłaszcza poza stolicą, chrześcijanie doświadczają najsilniejszych prześladowań. Pandemia COVID-19 przyczyniła się do zwiększenia strefy wpływów islamskich ugrupowań zbrojnych.

3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Islamski ekstremizm

Chociaż Niger jest krajem o większości muzułmańskiej, religia jest uważana za sprawę prywatną i nie jest upolityczniona przez państwo. W rzeczywistości państwo stara się utrzymać rozdział państwa i religii, ale jest to coraz trudniejsze. W kraju aktywni są muzułmańscy przywódcy grupy Izala, radykalnej grupy islamskiej pochodzącej z północnej Nigerii. W innych częściach kraju (np. w Maradi i Niamey) działają jeszcze inne islamskie grupy nacisku, takie jak Tariqa (po arabsku „droga”, suficki sposób zbliżania się do Allaha). Izala i Tariqa wywierają presję na mniejszości religijne i na muzułmanów, których uważają za odstępców od islamu. W Nigrze panują dobre stosunki między większością wyznawców islamu a wyznaniami mniejszościowymi. Niemniej jednak walka Nigru z Boko Haram podsyciła lokalne napięcia między wspólnotami oraz zagroziła bezpieczeństwu i wolności chrześcijan w tym kraju.

Przestępczość zorganizowana oraz korupcja

Prezydent Issoufou za jeden ze swoich głównych priorytetów uznał walkę z korupcją w rządzie. Środki antykorupcyjne stały się obecnie prawem, wymierzonym w urzędników państwowych, członków ich rodzin i wszystkie partie polityczne. Wprowadzono także przepisy przeciwdziałające konfliktowi interesów przy udzielaniu zamówień publicznych, a przekupywanie urzędników przez firmy prywatne jest oficjalnie nielegalne. Problemem w sądownictwie jest jednak korupcja, a bezkarność jest poważnym wyzwaniem, przed którym stoi ten kraj. Urzędnicy, którzy łamią prawo i angażują się w praktyki korupcyjne, przyciągają negatywny rozgłos, ale nie są odpowiednio ścigani. Sytuacja ta negatywnie wpływa na społeczeństwo, w tym na ludność chrześcijańską.

Antagonizm klanowy

Dla większości ludności islam jest częścią ich etnicznej tożsamości. Każdy Nigerczykiem jest muzułmaninem. Osoby, które sprzeciwiają się takiemu porządkowi są uważane za zdrajców, co powoduje, że konwertyci na chrześcijaństwo i inni rdzenni chrześcijanie muszą stawić czoła prześladowaniom.

4. Kogo dotykają prześladowania?

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie

Do tej kategorii należą zarówno kościoły protestanckie, jak i katolickie. Wszystkie wspólnoty cierpią z powodu nasilającej się aktywności bojówek islamskich w Nigrze. W ostatnich latach grupy zbrojne, takie jak Boko Haram przeprowadzały ataki w departamentach Diffa, w pobliżu granicy z Nigerią. Pastorzy i przywódcy kościelni z tych wiosek zostali zmuszeni do ucieczki do większych miast, obawiając się o swoje bezpieczeństwo. Takie przypadki odnotowano również w departamencie Tillabéri. Wiele tradycyjnych wspólnot chrześcijańskich na terenach położonych w pobliżu Nigerii żyje w strachu przed brutalnymi atakami.

Społeczności konwertytów

W niektórych przypadkach presja wywierana na konwertytów z islamu jest szczególnie wyraźna, zwłaszcza w sferze życia prywatnego, rodzinnego i wspólnotowego. Rodzice i krewni mogą sprzeciwiać się nawróceniu członka rodziny na chrześcijaństwo bardziej niż rząd. Radykalni islamscy imamowie i nauczyciele wpływają na zwykłych muzułmanów, aby atakowali i przepędzali nawróconych oraz wszystkich chrześcijan, którzy pomagają konwertytom.

Nietradycyjne społeczności chrześcijan

W Nigrze obecne są grupy baptystyczne, ewangelickie i zielonoświątkowe i wszystkie doświadczają prześladowań. Ta kategoria stoi w obliczu tego samego rodzaju presji, co tradycyjne wspólnoty chrześcijańskie. W porównaniu z konwertytami z islamu na chrześcijaństwo, ta grupa jest mniej narażona na presję społeczną.

5. Dane na temat przemocy i presji

Poziomy przemocy i presji

Życie prywatne 9.4
Życie w rodzinie 9.6
Życie w społeczeństwie 13.9
Życie w państwie 7.2
Życie w kościele 12.8
przemoc fizyczna 14.8

 

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt (6 x 16,7 = 100).

Życie prywatne

W Nigrze religia jest uważana przez państwo za sprawę prywatną. Jednakże rozdział religii od państwa znalazł się pod rosnącą presją radykalnych grup islamskich takich jak grupa Izala, które sprzeciwiają się świeckiemu charakterowi rządu. Ma to negatywny wpływ na chrześcijan w Nigrze, ponieważ region ten jest już pod dużym wpływem działań Boko Haram i AQIM.

Życie rodzinne

Konwertyci na chrześcijaństwo mogą spotkać się z ogromną wrogością ze strony swoich rodzin i społeczności lokalnych. Rodzina będzie dążyła do rozwodu takiej kobiety/mężczyzny oraz odebranie mu/jej prawa do opieki nad dziećmi. Kobiety są zmuszane do poślubienia muzułmanina, stosuje się wobec także nich przemoc seksualną.  Chrześcijańscy rodzice mogą, zgodnie z prawem, ubiegać się o opiekę nad dziećmi, ale w praktyce im się to nie udaje. Wielu z nich odmówiono również prawa do dziedziczenia z powodu przejścia na chrześcijaństwo. Inni chrześcijanie nie spotykają się z taką formą prześladowań i z reguły nic nie stoi na przeszkodzie ich prywatnych praktyk religijnych.

Życie w społeczeństwie

Chrześcijanie nawróceni z islamu są ostracyzowani przez członków lokalnej społeczności i niekiedy spotykają się z brutalnymi atakami. W regionach przygranicznych znajdujących się pod kontrolą islamistów chrześcijanom utrudnia się obchodzenie chrześcijańskich ceremonii (np. śluby, chrzty, pogrzeby). Chrześcijanie nie są równo traktowani w sektorze publicznym, rzadko mają możliwość uzyskania zatrudnienia w służbach samorządowych i często odmawia się im awansu. Chrześcijańscy mężczyźni w Nigrze mogą również zostać zwolnieni z pracy ze względu na religię, ich biznesy są często bojkotowane przez społeczność muzułmańską.

Życie w kraju

Ataki Boko Haram, oddziałów Państwa Islamskiego (IS) i innych radykalnych grup islamskich nadal budzą strach wśród społeczności chrześcijańskiej. Brak bezpieczeństwa w kraju znacząco wpłynął na wspólnotę chrześcijańską. Ponieważ dżihadyści biorą na celownik zarówno chrześcijan, jak i władze państwowe, chrześcijanie muszą uważać, by nie rzucać się w oczy. Wielu chrześcijan, którzy uciekli przed konfliktem, żyje w obozach dla uchodźców wewnętrznych (IDP) w Bosso, Yebbi, Maiduguri i Yola. Nieustannie dochodzi również do przemocy w społeczności lokalnej.

Życie w kościele

Należy zachować ostrożność przy organizowaniu wspólnych nabożeństw i spotkań chrześcijan ze względu na zagrożenie przemocą ze strony grup bojowników. Od czasu do czasu utrudnia się chrześcijanom gromadzenie się na nabożeństwa, a proces prawny rejestracji kościołów jest bardzo długi i trudny.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

  • Podczas ataku terrorystycznego na wioskę Fantio w regionie Tillabéri w Nigrze, w którym zginęło pięć osób, a dwie zostały poważnie ranne, zdewastowano kościół. Bandyci zniszczyli wnętrze budynku, palili śpiewniki i szaty liturgiczne.
  • Czerwiec 2021 r: Islamscy bojownicy zaatakowali wioskę Dolbel w regionie Tillabéri w południowo-zachodnim Nigrze zamieszkałą w przeważającej części przez chrześcijan.

6. Perspektywa 5-letnia

Rok

Miejsce

Pkt

2022

33

67,54

2021

54

61,56

2020

50

59,74

2019

58

52,13

2018

58

45,00

7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety: Podobnie jak w wielu innych krajach Sahelu kobiety są narażone na uprowadzenia, gwałty i wykorzystywanie seksualne przez grupy ekstremistów i mężczyzn w ogóle. Rodziny często nie zgłaszają przypadków gwałtu z obawy, że wpłynie to na perspektywy małżeńskie ofiary, a także z powodu związanego z tym piętna i wstydu. Konwertytki spotykają się dodatkowo z ogromną wrogością ze strony swoich rodzin i lokalnych społeczności. Rodzina będzie dążyła do rozwodu takiej kobiety oraz odebranie jej prawa do opieki nad dziećmi. Kobiety są zmuszane do poślubienia muzułmanina, stosuje się wobec także nich przemoc seksualną. Wielu z nich odmówiono również prawa do dziedziczenia.

  • Odebranie prawa do opieki nad dziećmi
  • Wydziedziczenie lub odebranie prawa własności
  • Przymusowy rozwód
  • Wymuszone małżeństwo
  • Wypędzenie z domu
  • Przemoc psychiczna
  • Przemoc seksualna

Mężczyźni: Mężczyznom konwertytom grozi odrzucenie przez rodzinę, wygnanie z domu rodzinnego lub areszt domowy. Podkreślając psychologiczny wpływ takich nacisków, jeden z ekspertów krajowych OD stwierdził: „Przy wielu okazjach słyszeliśmy historie konwertytów tracących zmysły z powodu długiego przetrzymywania w izolacji”. Chrześcijańscy mężczyźni w Nigrze mogą również zostać zwolnieni z pracy lub doświadczyć bojkotu prowadzonego przez nich biznesu przez społeczność muzułmańską. Ponieważ to mężczyźni są zazwyczaj głównymi żywicielami rodziny, taka dyskryminacja wpływa na życie całej rodziny. Chłopcom grozi porwanie i przymusowe wcielenie w szeregi grup bojowników.
 

  • Uprowadzenia
  • Przemoc ekonomiczna w miejscu pracy/biznesie
  • Wypędzenie z domu
  • Uwięzienie przez rodzinę/areszt domowy
  • Uwięzienie przez rząd
  • Pobór do wojska/milicji/służba wbrew sumieniu
  • Przemoc fizyczna

8.  Sytuacja innych mniejszości religijnych

Według Departamentu Stanu USA (IRFR 2020) rząd nie utrudnia działalności żadnym konkretnym grupom wyznaniowym: „Ze względów bezpieczeństwa rząd zakazuje organizowania publicznych imprez na wolnym powietrzu, których celem jest prozelityzmu, wszystkim grupom religijnym. Nie ma prawnych ograniczeń dla prywatnego, pokojowego prozelityzmu lub konwersji jednostki z jednego wyznania na inne, o ile dotyczy to grupy zarejestrowanej przez rząd”. Jednak Świadkowie Jehowy i bahaici, którzy są obecni głównie w dużych ośrodkach miejskich, są zagrożeni przemocą ze strony radykalnych grup islamskich i muszą postępować ostrożnie, aby nie przyciągać zbytniej uwagi i nie prowokować prześladowań.

9. Modlitwa

Módl się za Niger:

  • O zaprzestanie przemocy wobec wierzących i o rychłe osłabienie wpływów bojowników z ugrupowań islamskich.
  • O uzdrowienie dla wierzących dotkniętych traumatycznymi przeżyciami.
  • Aby programy szkoleniowe Open Doors wyposażyły wierzących w narzędzia, które pozwolą im przetrwać prześladowania i służyć Jezusowi w miejscach, w których przebywają.