Pakistan

Powrót do spisu treści

Kluczowe ustalenia

Okres badawczy: od 1 października 2024 do 30 września 2025

Chrześcijanie stanowią niewielką mniejszość w Islamskiej Republice Pakistanu od momentu uzyskania niepodległości w 1947 r. Tradycyjne Kościoły mają ograniczoną swobodę działania i pozostają pod ścisłą obserwacją. Sporadycznie stają się celem brutalnych ataków, zwłaszcza te zaangażowane w działalność ewangelizacyjną. Pakistańskie przepisy o bluźnierstwie są coraz częściej wykorzystywane do zastraszania społeczności chrześcijańskiej, a oskarżenia o bluźnierstwo służą osobistym porachunkom, prowokacjom, przejmowaniu ziemi oraz utrzymywaniu chrześcijan na marginesie społecznym. Słabość państwa oraz rosnące wpływy skrajnych ugrupowań islamistycznych sprawiają, że chrześcijanie mogą liczyć na ograniczoną ochronę prawną. Większość chrześcijan wywodzi się z tzw. „nietykalnej” kasty zamiataczy i nadal doświadcza zinstytucjonalizowanej dyskryminacji. Wielu z nich żyje w ubóstwie i tkwi w systemie pracy przymusowej opartej na zadłużeniu. Dziewczęta są szczególnie narażone na przymusowe konwersje, małżeństwa małoletnich oraz bezprawne przetrzymywanie przez pracodawców.

Chrześcijanie nawróceni z islamu cierpią z powodu naruszeń wolności religijnej zarówno ze strony radykalnych grup islamskich (które uważają ich za apostatów), jak i ze strony rodzin, znajomych i sąsiadów, którzy postrzegają konwersję jako haniebny akt zdrady wobec rodziny i społeczności.

Powrót do spisu treści

Profil kraju w formacie PDF

Poniższy profil kraju stanowi przetłumaczoną część szczegółowych raportów przygotowanych przez World Watch Research, dział badawczy Open Doors. Profil kraju dostępny jest również do pobrania w formacie PDF. Szczegółowe raporty w oryginalnej wersji angielskiej (części "Informacje ogólne" oraz "Dynamika prześladowań") znajdują się na końcu strony.

SKRÓCONY PROFIL KRAJU W PDF

Powrót do spisu treści

1. Tło

Niestabilna sytuacja polityczna, słabe rządy cywilne, okresowe przejmowanie władzy przez wojsko, narastające napięcia z Indiami oraz wzrost populizmu sprawiły, że pakistańskie mniejszości znajdują się w niekorzystnym położeniu. Chrześcijanie w Pakistanie stanowią zaledwie 1,8% ludności i są silnie marginalizowani. 96% populacji to muzułmanie, z których większość wyznaje tradycję sunnicką. Zgodnie z konstytucją prawo do wolności słowa podlega ograniczeniom niezbędnym do zapewnienia „chwały islamu”.

Przepisy dotyczące bluźnierstwa są coraz częściej wykorzystywane w celu prześladowania chrześcijan. Zarzuty są często fałszywe i służą jako pretekst do wyrównania rachunków, wciągnięcia chrześcijan w pułapkę (Christian Daily International, 13 marca 2025 r.) lub z powodów ekonomicznych, w tym wymuszenia eksmisji (Human Rights Watch, 9 czerwca 2025 r.).

Kary dla tych, którzy zostaną uznani za winnych, są surowe, włącznie z karą śmiercią. Przemoc tłumu, jaką mogą wywołać sprawy o bluźnierstwo, mogą mieć znacznie szerszy zasięg, jak pokazuje przykład ataków w Jaranwala w 2023 r., podczas których zaatakowano ponad 25 kościołów i zniszczono wiele domów. Minęły dwa lata, a rząd nie chce ścigać osób zaangażowanych w te wydarzenia (Christian Daily International, 6 czerwca 2025 r.).

Chociaż chrześcijanie mają pewną ochronę prawną, ich niedostateczna reprezentacja w polityce, sądownictwie i życiu publicznym oznacza, że często nie są w stanie korzystać z tych praw, zwłaszcza na szczeblu lokalnym. Chrześcijanie są zazwyczaj słabo wykształceni i zajmują niską pozycję w hierarchii społecznej, ponieważ większość z nich pochodzi z kasty „chuhra” – niedotykalnych zamiataczy ulic. Zazwyczaj zajmują stanowiska o niskim statusie, np. sprzątaczy, pracowników służb sanitarnych lub robotników niewolniczych w cegielniach. Wielu z nich jest zadłużonych.

Normy prawne i kulturowe sprzyjają nierównemu traktowaniu płci, a chrześcijańskie dziewczęta są narażone na porwania, przymusową konwersję na islam i przymusowe małżeństwa. W maju 2025 r. parlament uchwalił Ustawę o zakazie małżeństw nieletnich na Terytorium Stołecznym Islamabadu, która podnosi minimalny wiek uprawniający do zawarcia małżeństwa do 18 lat. Jak dotąd ma ona zastosowanie tylko w Islamabadzie i jest mało prawdopodobne, aby została rozszerzona na wszystkie prowincje. Doświadczenia prowincji Sindh pokazują, że wprowadzenie odpowiednich przepisów to dopiero początek, a głównym problem i zagrożeniem dla młodych chrześcijanek jest ubóstwo rodzin, z których podchodzą (Girls Not Brides, 11 lipca 2025 r.).

Powrót do spisu treści

2. Sytuacja w poszczególnych regionach kraju.

Ponieważ większość chrześcijan mieszka w prowincji Pendżab, dochodzi tam do wielu przypadków prześladowań, dyskryminacji i nietolerancji. Drugim regionem o nasilonych prześladowaniach jest prowincja Sindh, okryta złą sławą ze względu na liczne przypadki pracy niewolniczej, która dotyka również wielu chrześcijan. W pozostałych dwóch prowincjach, Khyber Pakhtunkhwa i Beludżystanie, chrześcijan jest mniej, ale ich izolacja oznacza, że również są oni narażeni na coraz większą przemoc.

Powrót do spisu treści

3. Kogo dotykają prześladowania?

Wspólnoty chrześcijan ekspatriantów

Chrześcijanie przebywający za granicą, którzy w większości mieszkają w miastach, mogą praktykować swoją wiarę, ale także w ich życiu odczuwalna jest presja społeczna.

Tradycyjne społeczności chrześcijańskie

Dwa główne Kościoły historyczne to Kościół rzymskokatolicki i Kościół Pakistanu (powstały w wyniku połączenia Kościołów anglikańskiego, prezbiteriańskiego, luterańskiego i zjednoczonego reformowanego w 1970 r.). Kościoły te spotykają się z coraz większą wrogością. Ich członkowie są porywani i zmuszani do konwersji na islam. Odbierana jest im ziemia. 

Społeczności konwertytów

Chrześcijanie wywodzący się ze środowisk muzułmańskich doświadczają największych prześladowań ze strony radykalnych grup islamskich oraz ze strony swoich rodzin, przyjaciół i sąsiadów. W kraju zamieszkuje również niewielka społeczność konwertytów z hinduizmu.

Nietradycyjne społeczności chrześcijan

Grupy ewangelikalne, baptystyczne i zielonoświątkowe są często prześladowane i atakowane, zwłaszcza gdy prowadzą działalność misyjną wśród muzułmanów.

Powrót do spisu treści

4. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Islamski ekstremizm w połączeniu z wrogością etniczno-religijną

W Pakistanie działa wiele radykalnych ugrupowań islamskich, które mają bliskie powiązania z instytucjami rządowymi i reprezentują islamski populizm, uznający chrześcijan za niewiernych. Reakcja na niedawną propozycję wszczęcia dochodzenia w sprawie nadużywania przepisów dotyczących bluźnierstwa spotkała się z wrogimi kampaniami w mediach społecznościowych i publicznymi oświadczeniami, przedstawiającymi wszelkie dochodzenia jako atak na wartości islamskie (Christian Daily International, 25 lipca 2025 r.). Zdolność tych ugrupowań do podżegania do przemocy zbiorowej oznacza, że mają one ogromny wpływ na wymiar sprawiedliwości.

Przestępczość zorganizowana oraz korupcja

Pakistan osiąga bardzo słabe wyniki w indeksach korupcji (129. miejsce na 142 w indeksie praworządności (World Justice Project, 2024) we wszystkich sektorach społeczeństwa. Przestępczość zorganizowana stanowi poważny problem na obszarach miejskich oraz plemiennych i jest często powiązana z działalnością islamistów. Praca przymusowa za długi jest nadal powszechną formą niewolnictwa, dotykającą tysiące chrześcijan na obszarach wiejskich. Robotnicy wpadają w pułapkę, nie mogąc spłacić swoich pożyczek z powodu wysokich stóp procentowych. Dochodzi również do zawłaszczania ziemi; kościoły są wywłaszczane, a chrześcijanie wypędzani.

Paranoja dyktatorska

Premierzy często dysponują niewielkim zakresem realnej władzy. Dotyczy to np. obecnego premiera, który zmaga się z silną opozycją ze strony obalonego premiera Imrana Khana i jego licznych popleczników, a także asertywnych grup radykalnych oraz potężnej niezależnej armii, z którą musi utrzymywać dobre stosunki. Ponieważ politycy chcą utrzymać się przy władzy, chrześcijanie łatwo stają się politycznymi pionkami. Rząd i armia mogą zabiegać o ich przychylność, aby utrzymać się przy władzy, lub dyskryminować, jeśli może im to przynieść korzyści. 

Powrót do spisu treści

5. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety

Chrześcijańskie kobiety i dziewczęta w Pakistanie są narażone na poważne prześladowania ze względu na płeć. Są porywane, gwałcone i zmuszane do zmiany wyznania oraz „poślubienia” porywacza. Ofiarami są nawet siedmioletnie dziewczynki, w tym dziewczynki z niepełnosprawnością. Rodziny często już na zawsze tracą z nimi kontakt, a policja i sądy rzadko stają w ich obronie.

Ocalone kobiety zmagają się z poczuciem wstydu, zespołem stresu pourazowego i piętnem społecznym w pakistańskiej kulturze opartej na honorze. Chrześcijanki są również oblewane kwasem, molestowane w miejscu pracy, oskarżane o bluźnierstwo i zabijane. Wiele osób nie jest w stanie wyrwać się z pracy niewolniczej za długi, np. w cegielniach, gdzie spotykają się z przemocą seksualną i wykorzystywaniem. 

Formy wywierania nacisku:

• uprowadzenie;
• ograniczanie kontaktów społecznych/międzyludzkich;
• dyskryminacja/ nękanie poprzez edukację;
• wymuszone małżeństwo;
• uwięzienie przez rodzinę (areszt domowy);
• handel ludźmi;
• śmierć;
• przemoc fizyczna;
• przemoc psychiczna;
• przemoc seksualna. 

Mężczyźni

Chrześcijańscy mężczyźni w Pakistanie żyją w ciągłym strachu przed oskarżeniem o bluźnierstwo, bezpodstawnym więzieniem, torturami i egzekucjami. Morderstwa są powszechne, jeśli mężczyźni zostaną oskarżeni o znieważenie islamu, a całe rodziny cierpią z powodu fałszywych zarzutów. Chrześcijańscy mężczyźni i chłopcy są zmuszani do podejmowania niskopłatnych oraz niebezpiecznych prac, często nazywanych „Chura” (brudnymi), lub pracują za długi, np. w cegielniach. Niektórzy ukrywają swoją wiarę, aby nie stracić pracy i nie paść ofiarą fałszywych oskarżeń. Rośnie liczba zgłoszeń dotyczących wykorzystywania seksualnego chłopców, a ofiary milczą z powodu strachu i wstydu.

Formy wywierania nacisku:

• uprowadzenie;
• nękanie ekonomiczne w biznesie/miejscu pracy;
• fałszywe oskarżenia;
• zmuszenie do opuszczenia miasta/kraju;
• uwięzienie przez władze państwowe;
• pobór do wojska (milicji)/służba wbrew sumieniu;
• śmierć;
• przemoc fizyczna;
• przemoc psychiczna;
• przemoc seksualna.

Powrót do spisu treści

6. ŚIP: Perspektywa 5-letnia

Wykres: Wynik w zaokrągleniu.

Krótki opis zmiany wyniku i jej przyczyny

Całkowita punktacja Pakistanu nie zmieniła się w porównaniu z ŚIP 2025, niewielki zmiany zaszły w poszczególnych kategoriach. Odzwierciedla to bardzo trudną sytuację chrześcijan, w której główne czynniki przyczyniające się do prześladowań, tj. prawa dotyczące bluźnierstwa oraz marginalizacja ekonomiczna i społeczna chrześcijan, mają głębokie korzenie w społeczeństwie pakistańskim. W tym roku odnotowano mniej głośnych przypadków prześladowań (w porównaniu z atakami w Jaranwala w 2023 r.), ale łącznie zabito więcej chrześcijan. Presja społeczna i przemoc są powszechne, a chrześcijanie w całym kraju znajdują się w bardzo niekorzystnej sytuacji. 

Powrót do spisu treści

7. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji

Poziomy przemocy i presji

Wykres: Wzorzec prześladowań dla Pakistanu.

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt (6 x 16,7 = 100).

Powrót do spisu treści

8. Przemoc

Tabela obejmuje tylko kilka kategorii przemocy na tle wyznaniowym w okresie sprawozdawczym - szczegółowe wyniki znajdują się w sekcji przemoc w Pełnym Dossier Kraju. Ponieważ wiele incydentów nie jest zgłaszanych, poniższe liczby należy rozumieć jako wartości minimalne. Jeśli nie można było dokładnie określić liczy przypadków, podano symboliczną liczbę w zaokrągleniu (10, 100 lub 1000*). Dane rzeczywiste mogą być dużo wyższe. To samo dotyczy liczb 10 000*, 100 000* oraz 1 000 000*.

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym

• 16 sierpnia 2025: Chrześcijański robotnik z dystryktu Sialkot w Pendżabie został śmiertelnie pchnięty nożem po tym, jak próbował ratować chrześcijańskiego chłopca, który był zastraszany przez dwóch muzułmanów (Worthy News, 24 sierpnia 2025 r.).
• 19 lipca 2025: Mężczyzna z Lahore został aresztowany i oskarżony o bluźnierstwo po tym, jak poskarżył się na zawyżone ceny w sklepie spożywczym. Został pobity przez policję, która chciała zmusić go do przyznania się do winy (Morning Star News, 21 lipca 2025 r.).
• 26 lipca 2025: Chrześcijański pracownik służb sanitarnych został poważnie ranny po tym, jak został uderzony cegłą za rzekomą odmowę usunięcia śmieci należących do wpływowej osoby w okolicy (Pakistan Christian Post, 28 lipca 2025 r.).
• 08 stycznia 2025: 12-letnia chrześcijanka została porwana, zmuszona do przejścia na islam i wydana za mąż za 35-letniego muzułmanina. Dopiero po dwóch miesiącach udało się ją odnaleźć policji (Morning Star News, 10 marca 2025 r.).

Życie prywatne

Przepisy dotyczące bluźnierstwa sprawiają, że dzielenie się Ewangelią z muzułmanami niesie ze sobą ogromne ryzyko. Nawet zamieszczenie postów w mediach społecznościowych może okazać się niebezpieczne, jeśli treści te zostaną uznane za krytyczne wobec islamu. Na przykład w marcu 2025 r. 24-letni sprzątacz Arsalan Gill został zatrzymany po powrocie z pracy do domu i oskarżony o udostępnianie bluźnierczych treści na Facebooku. Posiadanie materiałów chrześcijańskich, poza tymi przeznaczonymi na użytek własny, jest niebezpieczne, gdyż można zostać oskarżonym o ewangelizowanie muzułmanów. Publiczne eksponowanie symboli chrześcijańskich lub posiadanie chrześcijańskiego imienia może skutkować dyskryminacją lub doprowadzić do wybuchu przemocy. 

Życie rodzinne

W małych miasteczkach i odległych wioskach chrześcijańskie dzieci muszą uczęszczać na lekcje islamu w lokalnej medresie, podczas gdy nauczanie chrześcijańskie ogranicza się do niedzielnych nabożeństw. Chrześcijańscy rodzice starają się powstrzymać swoje dzieci przed poruszaniem kwestii wiary w rozmowach, aby ochronić je przed namowami na konwersję na islam. W szkole dzieciom wyznającym chrześcijaństwo często nie pozwala się korzystać z tej samej fontanny z wodą co ich muzułmańskim kolegom, aby uniknąć „zanieczyszczenia” wody pitnej. Dzieci w szkołach są zastraszane i nakazuje im się sprzątanie latryn lub zamiatanie podłóg, ponieważ uważa się, że chrześcijanie przeznaczeni są do prac o niskim statusie społecznym. Niektóre podręczniki szkolne podżegają do nienawiści wobec chrześcijan. Nowy program szkolny jeszcze bardziej islamizuje edukację i uczy dzieci, że wyznawcy innych religii są gorsi. 

Życie w społeczeństwie

Państwo oraz podmioty niepaństwowe monitorują społeczności i wspólnoty chrześcijan.W miejscu pracy presja jest często tak duża, że chrześcijanie zmieniają pracę, aby uniknąć sytuacji, w której będą zmuszani do konwersji na islam.

Niezależnie od swoich kwalifikacji chrześcijanie często są skazani na niskopłatne stanowiska. Biznesy i gospodarstwa rolne prowadzone przez chrześcijan są często bojkotowane, a czasem niszczone przez muzułmanów.

Życie w państwie

Pakistan przyjął islamską konstytucję i prawo szariatu w swoim kodeksie cywilnym w 1973 r. Kolejny etap procesu islamizacji rozpoczął się od wprowadzenia w 1986 r. przepisów o bluźnierstwie, które dotykają mniejszości i są często wykorzystywane do załatwiania osobistych porachunków. Chrześcijanie są niedostatecznie reprezentowani na arenie politycznej, a ich opinie są często ignorowane. Politycy zaprzeczają, że konieczna jest ochrona dziewcząt z mniejszości religijnych przed porwaniami i przymusową konwersją/małżeństwem.

Życie w Kościele

Działalność Kościoła jest monitorowana. Władze opłacają ochroniarzy przed kościołami, a jednocześnie wykorzystują ich do inwigilacji i przekazywania informacji wywiadowczych radykalnym grupom islamskim. Pomimo obietnicy państwa dotyczącej ochrony kościołów, ataki są powszechne, a sprawcy rzadko stają przed sądem. Wspieranie uciskanych mniejszości z perspektywy władz jest kwestionowaniem polityki rządu. 

Powrót do spisu treści

9. Naruszenie zobowiązań i praw międzynarodowych

Pakistan zobowiązał się do przestrzegania i ochrony praw podstawowych w następujących traktatach międzynarodowych:

1. Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (ICCPR);
2. Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych (ICESCR);
3. Konwencja w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania (CAT);
4. Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW);
5. Konwencja o prawach dziecka (CRC).

Pakistan nie wypełnia swoich zobowiązań międzynarodowych poprzez łamanie/dopuszczenie do łamania następujących praw chrześcijan:

• chrześcijanie są nakłaniani przez członków lokalnej społeczności do wyrzeczenia się swojej wiary (Art. 18 ICCPR);
• chrześcijanki i dziewczęta padają ofiarą porwań i gwałtów (Art. 7 ICCPR);
• chrześcijanki są zmuszane do wyjścia za mąż za swoich porywaczy i do wyrzeczenia się swoich przekonań ( Art. 23 ICCPR; Art. 16 CEDAW; Art. 10 ICESCR);
• chrześcijańskie kobiety i dziewczęta są sprzedawane do pracy niewolniczej i w celach seksualnych (Art. 34 CRC i Art. 8 ICCPR);
• chrześcijanie są fałszywie oskarżani, skazywani za bluźnierstwo i skazywani na śmierć (Art 19 ICCPR);
• zakłada się, że chrześcijanie będą podejmować pracę uważaną za „niehonorową” i „niską” ze względu na swoją wiarę (Art. 26 ICCPR i Art. 11 ICESCR).

Powrót do spisu treści

10. Sytuacja innych mniejszości religijnych

W 2025 r. sytuacja mniejszości religijnych uległa dalszemu pogorszeniu. Hindusi, szyici i muzułmanie ahmadi nadal byli ścigani za bluźnierstwa, a jednocześnie padali ofiarą przemocy ze strony tłumów i policji (USCIRF, marzec 2025 r.). Większość osób oskarżonych o bluźnierstwo to muzułmanie (70%) i ahmadi (14%) (Centrum Sprawiedliwości Społecznej, marzec 2025 r.). Wymuszone konwersje w znacznym stopniu dotyczą także hinduskich dziewcząt.

Powrót do spisu treści

11. Open Doors w Pakistanie

Open Doors nie jest obecne w Pakistanie, ale wspiera wielu partnerów w regionie Zatoki Perskiej, którzy we współpracy z lokalnymi Kościołami pomagają prześladowanym wierzącym. Praca ta obejmuje:

• kursy biblijne i szkolenia dla liderów wspólnot;
• edukację, opiekę zdrowotną i pomoc humanitarną;
• inicjatywy na rzecz budowania pokoju;
• grupy wsparcia i szkolenia zawodowe dla kobiet;
• projekty, których celem jest pomoc chrześcijanom w zdobywaniu środków utrzymania;
• szkolenia zawodowe dla mężczyzn;
• pomoc prawną dla lokalnych Kościołów.

Powrót do spisu treści

12. Przypisy

• Niniejszy dokument został przygotowany w oparciu o bardziej szczegółowe dossier kraju opracowane corocznie przez World Watch Research (WWR), dział badawczy Open Doors International. Zezwala się na wykorzystywanie i bezpłatne rozpowszechnianie dokumentu pod warunkiem podania źródła, tj.: © 2026 Open Doors International.
• Wszystkie Dossier krajów – wraz z najnowszą aktualizacją metodologii ŚIP – są dostępne pod adresem: www.opendoors.org/en-US/research-reports/
• Okres badawczy dla ŚIP 2026: 1 października 2024 – 30 września 2025.