Korea Północna

Powrót do spisu treści

Kluczowe ustalenia

Okres badawczy: od 1 października 2024 do 30 września 2025

Korea Północna odmawia swoim obywatelom prawa do wolności religijnej i wyznania (CSW, 11 September 2024). Państwo kontroluje wszystkie aspekty życia obywateli. Ze względu na surowe prawo zakazujące praktykowania religii większość koreańskich chrześcijan nie ujawnia się, gdyż za czytanie Pisma Świętego lub modlitwę całym rodzinom grozi deportacja do obozów pracy lub śmierć. W społeczeństwie nie ma miejsca dla chrześcijan. Spotkania z innymi chrześcijanami są w zasadzie niemożliwe, a jeśli decydują się oni podjąć to ryzyko, robią to w największej tajemnicy.

Art. 30 „Ustawy o myśli antyreakcyjnej” uczynił Biblię księgą zakazaną, co wyraźnie pokazuje, że ​​państwo postrzega chrześcijaństwo jako poważne zagrożenie (Daily NK, 15 grudnia 2020 r.). Kościoły w Pjongjangu, do których dostęp mają zagraniczni turyści, są kontrolowane przez państwo i służą przede wszystkim kreowaniu wizerunku wolności religijnej oraz celom propagandowym.
 

Powrót do spisu treści

Profil kraju w formacie PDF

Poniższy profil kraju stanowi przetłumaczoną część szczegółowych raportów przygotowanych przez World Watch Research, dział badawczy Open Doors. Profil kraju dostępny jest również do pobrania w formacie PDF. Szczegółowe raporty w oryginalnej wersji angielskiej (części "Informacje ogólne" oraz "Dynamika prześladowań") znajdują się na końcu strony.

SKRÓCONY PROFIL KRAJU W PDF

Powrót do spisu treści

1. Tło

W 1907 r. rozpoczęło się Wielkie Odrodzenie Pjongjangu, a stolica Korei Północnej uzyskała miano „Jerozolimy Wschodu”. Wybudowano setki kościołów. W całym kraju misjonarze zakładali instytucje edukacyjne. Pod rządami Japonii Kościół był coraz bardziej prześladowany. Po klęsce Japonii w II wojnie światowej do władzy doszedł Kim Il Sung i narzucił obywatelom ateistyczny reżim komunistyczny. Podczas wojny koreańskiej (1950-1953) wielu chrześcijan uciekło z kraju. Po jej zakończeniu reżim rozpoczął silną kampanię polityczną przeciwko chrześcijanom. Dziesiątki tysięcy zostało zabitych, uwięzionych lub wygnanych w odległe rejony. Pozostali chrześcijanie zeszli do podziemia.

Kimilsungizm (kult rodziny rządzącej) stał się obowiązującą religią narodową. Wszyscy obywatele muszą uczestniczyć w cotygodniowych sesjach samokrytyki i zapamiętać ponad 100 stron materiału ideologicznego. Pod wpływem konfucjanizmu Korea Północna opracowała system klasyfikacji społecznej zwany songbun, zgodnie z którym obywatele podzieleni zostali na trzy klasy: przyjazną (28% społeczeństwa), neutralną/niestałą (45%) i wrogą (27%). Chrześcijanie i ich potomkowie należą do klasy wrogiej. Chrześcijaństwo jest niebezpieczną, obcą religią, z którą należy walczyć. Open Doors szacuje, że dziesiątki tysięcy chrześcijan przebywają w obozach pracy.

Sprawujący władzę od 2011 r. Kim Dzong Un kontroluje parlament, rząd i armię. Jego ambicją jest, by Korea Północna była traktowana jako poważny partner w polityce światowej, dlatego naciskał na rozwój technologii rakietowej i nuklearnej. W długo oczekiwanym posunięciu we wrześniu 2022 r. Korea Północna ogłosiła się „państwem, które posiada broń jądrową” (BBC News, 9 września 2022). Północni Koreańczycy darzą Kim Dzong Una takim szacunkiem, jakim darzyli jego ojca i dziadka. Pod względem gospodarczym Korea Północna zmaga się z międzynarodowymi sankcjami. Reżim odmawia światu bezpośredniego dostępu do swoich obywateli w potrzebie. Wojna Rosji z Ukrainą stała się dla reżimu ratunkiem, którego bardzo potrzebował, ponieważ Korea Północna wysyłała tam amunicję, wojska i pracowników w zamian za zboże, gotówkę i ochronę polityczną. W wyniku ściślejszej współpracy między północnokoreańskim wywiadem a chińską policją znaczna liczba uchodźców, zazwyczaj są to kobiety, jest zatrzymywana i przymusowo deportowana do Korei Północnej. Ułatwia to szeroko stosowana w chinach technologia rozpoznawania twarzy (RFA, 22 czerwca 2023).

Powrót do spisu treści

2. Sytuacja w poszczególnych regionach kraju

W najgorszej sytuacji znajdują się chrześcijanie przebywający w obozach pracy i strefach totalnej kontroli. Dostęp do aktualnych danych jest niestety utrudniony (US State Department, Prisons of North Korea, marzec 2019).

Powrót do spisu treści

3. Kogo dotykają prześladowania?

Wspólnoty chrześcijan ekspatriantów

Kategoria ta nie została uwzględniona w punktacji i analizie ŚIP.

Tradycyjne społeczności chrześcijan

obejmują osoby, które mieszkały w kraju przed wojną koreańską (1950-1953) i ich potomkowie. Mimo że wielu chrześcijan zginęło podczas wojny, uciekło do Korei Południowej lub zostało przesiedlonych w trudno dostępne rejony kraju, niewielki procent historycznych społeczności chrześcijańskich był w stanie utworzyć Kościół podziemny. Zgodnie z zasadą odpowiedzialności zbiorowej (ang. guilty by association) potomkowie tych chrześcijan napotykają ogromne przeszkody w życiu społecznym i są pod stałą obserwacją władz.

Konwertyci na chrześcijaństwo

wywodzą się spośród komunistów lub zwolenników „kimilsungizmu”. Wielu z nich zostało chrześcijanami podczas klęski głodu w latach 90. XX wieku. Wielu ludzi wówczas przekroczyło granicę z Chinami i znalazło pomoc w chińskich kościołach. Po powrocie do Korei Północnej zachowali wiarę i podzielili się nią z zaufanymi osobami (Associated Press, 5 kwietnia 2018, Associated Press, 5 kwietnia 2018).

Powrót do spisu treści

4. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji

Reżim komunistyczny i postkomunistyczny

Chociaż Korea Północna jest zdominowana przez kult jednostki, to nadal jest zarządzana zgodnie z komunistycznymi zwyczajami i kontrolą społeczną. Religia jest uważana za zjawisko niebezpieczne, a chrześcijanie są częścią wrogiej klasy.

Paranoja dyktatorska

Kim Dzong Un zmienił przysięgę narodową, skrócił odniesienia do osiągnięć ojca i dziadka i położył nacisk na swoje własne. W 2020 r. kilkakrotnie przy okazji wystąpień publicznych nie wspomniał swojego ojca oraz dziadka, a nawet nie odwiedził ich „świątyń” w Dniu Słońca, najważniejszym święcie w kalendarzu państwowym. Postanowił również odejść od kalendarza dżucze wprowadzonego i przestrzeganego przez jego przodków (NK News, 17 października 2024). To pokazuje, jak bardzo umocnił swoją władzę.

Wymienione powyżej siły działają tak blisko siebie, że niemal stanowią jedność. Głównymi prześladowcami są urzędnicy państwowi i Partia Robotnicza Korei, a następnie obywatele i rodzina. Najwyższym celem władz jest przetrwanie kraju i jego przywódcy. Obywatele i sąsiedzi bacznie się nawzajem obserwują, a jeśli zauważą jakieś odstępstwo od normy, donoszą o tym władzom.

Powrót do spisu treści

5. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet?

Kobiety

Zatrzymane i wysyłane z powrotem do kraju uciekinierki są brutalnie traktowane przez straż graniczną i poddawane przymusowym aborcjom. Co najmniej 80% uciekinierek to kobiety, które w Chinach padły ofiarą handlu ludźmi, gwałtów, zostały sprzedane jako niewolnice seksualne lub zostały zmuszone do zawarcia „małżeństwa”. Strach przed repatriacją popycha niektóre z nich do noszenia przy sobie trucizny, aby uniknąć powrotu do obozów pracy. Dziesiątki tysięcy chrześcijan jest więzionych w Korei Północnej, a kobiety doświadczają gwałtów, przemocy seksualnej i tortur w obozach i podczas przesłuchań. Władze celowo wykorzystują przemoc seksualną, aby wywołać poczucie upokorzenia, co w kulturze opartej na poczuciu wstydu prowadzi do traumy i izolacji.

Formy wywierania nacisku:

• uprowadzenia;
• przemoc ekonomiczna w miejscu pracy/biznesie;
• przemoc psychiczna;
• przemoc seksualna. 

Mężczyźni

Społeczeństwo Korei Północnej jest patriarchalne, a to oznacza, że kontrola państwa koncentruje się głównie na mężczyznach. Wszyscy mężczyźni pracują w miejscach przydzielonych im przez aparat państwowy. Chrześcijanie znajdują się na najniższym szczeblu hierarchii wg podziału klasowego songbun, a zasada dziedziczenia odpowiedzialności przez kolejne pokolenia jest stosowano dużo bardziej surowo wobec mężczyzn i chłopców. Podejrzani o wiarę są wysyłani do obozów pracy, gdzie grożą im tortury i śmierć. Są zmuszani do ciężkiej pracy w kopalniach, przy wyrębie lasów, w tartakach itp.

Formy wywierania nacisku: 

• przemoc ekonomiczna w miejscu pracy/biznesie;
• przemoc fizyczna;
• przemoc psychiczna.

Powrót do spisu treści

6. ŚIP: Perspektywa 5-letnia

Wykres: Wynik w zaokrągleniu.

Krótki opis zmiany wyniku i jej przyczyny

Podobnie jak w poprzednich okresach badawczych presja osiągnęła maksymalny poziom we wszystkich sferach życia. Odzwierciedla to rzeczywistość państwa, w którym machina prześladowań i paranoja dyktatorska są widoczne w każdym segmencie społeczeństwa. Wskaźnik przemocy spadł z 14,4 pkt w rankingu ŚIP 2025 do 13,9, za co odpowiada spadek liczby policyjnych nalotów na chrześcijan i grupy kościelne. Należy pamiętać jednak, jak trudno jest uzyskać raporty z obozów pracy, tak więc niższy wynik nie oznacza poprawy sytuacji chrześcijan w kraju. Nowe opcje strategiczne, które otworzyły się dla reżimu północnokoreańskiego, kiedy kraj został dostawcą broni i personelu wojskowego dla Rosji na wojnę w Ukrainie, dodały pewności siebie przywódcom Korei Północnej (Foreign Affairs, 18 grudnia 2024 r.), mimo że niesie to za sobą również wyzwania w zakresie kontrolowania przepływu informacji. Nie należy brać tego za warunki życia przeciętnego obywatela (Forum Azji Wschodniej, 13 lutego 2025 r.), a tym bardziej chrześcijan.

Powrót do spisu treści

7. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji

Poziomy przemocy i presji

Wykres: Wzorzec prześladowań dla Korei Północnej.

Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt (6 x 16,7 = 100).

Powrót do spisu treści

8. Przemoc

Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie badawczym

Ze względów bezpieczeństwa nie możemy podać szczegółowych danych na temat incydentów z użyciem przemocy.

Powrót do spisu treści

Obszary życia

Życie prywatne

W każdej chwili, bez uprzedniego powiadomienia, policja i agenci wywiadu mogą wejść do prywatnych domów, aby przeprowadzić w nich przeszukanie. Posiadanie materiałów chrześcijańskich jest uważane za przestępstwo przeciwko narodowi, za które cała rodzina może zostać skazana na wygnanie, trafić do więzienia lub stracić życie. Chrześcijanie potajemnie słuchają nocą zagłuszanych audycji radiowych, oddawanie czci Bogu jest uważane za „akt skrajnej nielojalności”, a obywatele są nakłaniani do składania donosów nawet na członków rodziny.

Życie rodzinne

Chrzty mogą odbywać się wyłącznie w najściślejszej tajemnicy, gdyż grozi za nie kara więzienia lub śmierć. Chrześcijanie czasami opowiadają swoim dzieciom historie biblijne pod postacią baśni, ale tylko wtedy, gdy uważają, że dzieci są wystarczająco dojrzałe, aby nie opowiedzieć o tym nauczycielom, którzy wypytują je o wiarę i zachęcają do donoszenia na członków rodziny. Kimilsungizm jest najważniejszym przedmiotem nauczania od przedszkola do uczelni wyższych. Chrześcijaństwo jest przedstawiane jako wywrotowa ideologia amerykańskich imperialistów, a chrześcijanie są uważani za zdrajców narodu lub szpiegów. Indoktrynacja zaczyna się już w przedszkolu (Daily NK, 27 marca 2025). W marcu 2025 r. odbyło się pierwsze krajowe szkolenie dla instruktorów Koreańskiego Związków Dziecięcego (KCU). Nauczono ich, jak zadbać o to, by dzieci uczyły się i przestrzegały ideologii państwa (NK News, 31 marca 2025).

Życie w społeczeństwie

Korea Północna stosuje inminban, komunistyczny system obserwacji sąsiedztwa. W marcu 2025 r. władze Korei Północnej po raz pierwszy od 2007 r. zorganizowały spotkanie przewodniczących jednostek straży sąsiedzkiej, aby wzmocnić ideologiczną determinację i kontrolę (NK News, 18 marca 2025). Przesłuchania losowo wybranych obywateli przez policję i służby specjalne są powszechne, a Agencja Bezpieczeństwa Państwowego priorytetowo traktuje identyfikację ukrywających się chrześcijan poprzez inwigilację, podsłuch telefoniczny, a nawet fałszywych konwertytów. Obywatele, którzy mają w rodzinie chrześcijan, są ściśle monitorowani i nie mają dostępu do dobrych szkół, armii i Partii Robotniczej.

Życie w państwie

Ustawa Antyreakcyjna wraz z Art. 68 Konstytucji przyznają obywatelom prawo do wolności religijnej, ale ograniczają ją w celu ochrony porządku publicznego. Ważniejszych jest 10 zasad Partii Pracy, które wymuszają lojalność wobec rodziny Kimów. Północnokoreańska ideologia „Dżucze” funkcjonuje jako quasi-religia, w której surowo karane jest kwestionowanie postanowień przywódcy oraz jego rodziny. Media państwowe przedstawiają chrześcijan jako zdrajców, a chrześcijańskich misjonarzy jako „terrorystów”, podczas gdy kanały rządowe przedstawiają ich jako przestępców i szpiegów. Chrześcijanom grożą aresztowania bez procesu, a cudzoziemcy są narażeni na długotrwałe zatrzymania i niesprawiedliwe procesy.

Życie w Kościele

Wszelka działalność kościelna, z wyjątkiem nabożeństw dla turystów w państwowych kościołach w Pjongjangu, które eksperci określają mianem „fasadowych instytucji” reżimu, jest zakazana. Nawet anonimowe wpłaty na rzecz zagranicznych publikacji mogą skutkować karą. Reżim przykłada dużą wagę do tropienia przywódców grup religijnych, aby ich ukarać oraz przesłuchać czy ujawnić pozostałych członków sieci. Biała Księga Praw Człowieka Korei Północnej z 2021 r. informuje o wzroście liczby publicznych egzekucji tylko za posiadanie Biblii.

Powrót do spisu treści

Sytuacja innych mniejszości religijnych

Według Departamentu Stanu USA (IRFR 2023 Korea Północna):zarówno zwykli obywatele, jak i urzędnicy nielegalnie praktykują szamanizm. Badacze udokumentowali wiele przypadków osób angażujących się publicznie i prywatnie w praktyki szamańskie, w tym w tradycyjne obrzędy, wróżby, fizjonomię (odczytywanie losu osoby na podstawie rysów twarzy), egzorcyzmy, używanie talizmanów, korzystanie z horoskopów i kart tarota. Organizacje pozarządowe informują, że władze podejmują środki przeciwko „praktykom szamanizmu”.

Powrót do spisu treści

9. Naruszenie zobowiązań i praw międzynarodowych

Korea Północna zobowiązała się do przestrzegania i ochrony praw podstawowych w następujących traktatach międzynarodowych:

1. Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (ICCPR);
2. Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych (ICESCR);
3. Konwencja w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW);
4. Konwencja o prawach dziecka(CRC).

Korea Północna nie wypełnia swoich zobowiązań międzynarodowych poprzez łamanie/dopuszczenie do łamania następujących praw chrześcijan:

• chrześcijanie są zabijani za wiarę (Art. 6 ICCPR);
• chrześcijanie są deportowani do obozów dla więźniów politycznych, torturowani i zmuszani do ciężkiej pracy (Art. 7 i 8 ICCPR);
• każdy aspekt życia mieszkańca Korei Północnej jest stale monitorowany i kontrolowany przez państwo (Art. 17 ICCPR);
• chrześcijanom nie wolno wyznawać swoich przekonań i sprawować kultu ani publicznie, ani prywatnie (Art. 19 ICCPR);
• chrześcijanie nie mogą się swobodnie gromadzić ani spotykać w celu sprawowania kultu (Art. 21 ICCPR);
• chrześcijanie należą do klasy osób „wrogich” reżimowi i są dyskryminowani ze względu na religię (Art. 26 ICCPR).

Powrót do spisu treści

10. Sytuacja innych mniejszości religijnych

Według Departamentu Stanu USA (IRFR 2023 Korea Północna):

zarówno zwykli obywatele, jak i urzędnicy nielegalnie praktykują szamanizm. Badacze udokumentowali wiele przypadków osób angażujących się publicznie i prywatnie w praktyki szamańskie, w tym w tradycyjne obrzędy, wróżby, fizjonomię (odczytywanie losu osoby na podstawie rysów twarzy), egzorcyzmy, używanie talizmanów, korzystanie z horoskopów i kart tarota. Organizacje pozarządowe informują, że władze podejmują środki przeciwko „praktykom szamanizmu”.

Powrót do spisu treści

11. Open Doors w Korei Północnej

Zakres prac Open Doors w Korei Północnej obejmuje:

• dostarczanie prześladowanym chrześcijanom w Korei Północnej, poprzez sieć Open Doors w Chinach, pomocy w nagłych wypadkach (żywność, leki, ubrania itp.);
• prowadzenie szkoleń za pośrednictwem audycji radowych;
• zapewnienie schronienia, szkoleń i materiałów szkoleniowych północnokoreańskim wiernym w Chinach (którzy często wracają do Korei Północnej).

Powrót do spisu treści

12. Przypisy

• Niniejszy dokument został przygotowany w oparciu o bardziej szczegółowe dossier kraju opracowane corocznie przez World Watch Research (WWR), dział badawczy Open Doors International. Zezwala się na wykorzystywanie i bezpłatne rozpowszechnianie dokumentu pod warunkiem podania źródła, tj.: © 2026 Open Doors International.
• Wszystkie dossier krajów – wraz z najnowszą aktualizacją metodologii ŚIP – są dostępne pod adresem: www.opendoors.org/en-US/research-reports/
• Okres badawczy dla ŚIP 2026: 1 października 2024 – 30 września 2025.