Tomas urodził się i wychowywał w szanowanej i radykalnie wierzącej rodzinie muzułmańskiej. Nawrócenie się do Chrystusa zmieniło całe życia Tomasa. Zobacz, jak do tego wszystkiego doszło!
Raz w tygodniu Open Doors wysyła najważniejsze informacje dot. sytuacji prześladowanych chrześcijan. Mail informacyjny jest zwykle poświęcony jednej sytuacji w konkretnym kraju.
Wszystkie spotkania z udziałem prelegentów Open Doors – wyszukaj wydarzenia w swojej okolicy, aby dowiedzieć się więcej o prześladowaniach chrześcijan!
Partnerzy Open Doors na Bliskim Wschodzie wzmacniają prześladowanych chrześcijan między innymi poprzez opiekę nad osobami dotkniętymi traumą oraz seminaria biblijne.
Poznaj historię Rumany z Bangladeszu, który mimo swojego młodego wieku jest ( już) prześladowana ze względu na swoją wiarę w Jezusa.
Partnerzy Open Doors na Bliskim Wschodzie wzmacniają prześladowanych chrześcijan między innymi poprzez opiekę nad osobami dotkniętymi traumą oraz seminaria biblijne.
Okres badawczy: od 1 października 2024 do 30 września 2025
Wszechobecna kontrola sprawowana przez grupy przestępcze sprawiła, że w Meksyku od lat panuje atmosfera przemocy i strachu. Jest to szczególnie widoczne w sytuacjach, gdy chrześcijanie oraz przywódcy religijni są postrzegani jako zagrożenie dla działalności przestępczej i odmawiają podporządkowania się kartelom. Wiele wspólnot wyznaniowych funkcjonuje w stanie permanentnej niepewności i poczucia braku ochrony, co sprzyja narastaniu ogólnego klimatu lęku i kultury terroru. Państwo nie podejmuje wystarczających działań w celu przeciwdziałania tej sytuacji lub podejmowane inicjatywy okazują się nieskuteczne.
W społecznościach rdzennych osoby decydujące się porzucić tradycyjne wierzenia religijne wspólnoty – często o charakterze synkretycznym, łączącym elementy wierzeń lokalnych i katolicyzmu – są karane grzywnami, uwięzieniem, ograniczeniem dostępu do podstawowych zasobów wspólnotowych lub przymusowym wysiedleniem, przy czym nie mogą liczyć na ochronę ze strony państwa. Równocześnie narasta społeczna wrogość wobec chrześcijańskich poglądów na małżeństwo, rodzinę i ochronę życia. Państwo monitoruje działalność wspólnot religijnych oraz ogranicza publiczne praktyki religijne, przy czym zakres tych działań zmienia się w zależności od aktualnego klimatu politycznego.
Poniższy profil kraju stanowi przetłumaczoną część szczegółowych raportów przygotowanych przez World Watch Research, dział badawczy Open Doors. Profil kraju dostępny jest również do pobrania w formacie PDF. Szczegółowe raporty w oryginalnej wersji angielskiej (części "Informacje ogólne" oraz "Dynamika prześladowań") znajdują się na końcu strony.
W czerwcu 2024 r. Claudia Sheinbaum została wybrana na pierwszą kobietę prezydenta Meksyku (CNN, 1 października 2024 r.). Jej zwycięstwo wzmacnia spuściznę prezydenta Andrésa Manuela Lópeza Obradora, którego rządy oznaczały silniejszą władzę wykonawczą, słabsze mechanizmy kontroli i równowagi oraz większą kontrolę wojskową nad bezpieczeństwem publicznym (The Dialogue, 10 listopada 2023 r.). Chociaż niektóre kontrowersyjne reformy, takie jak próba militaryzacji Gwardii Narodowej i zmiany w systemie wyborczym, zostały zablokowane przez Sąd Najwyższy, oczekuje się, że Sheinbaum zdoła przeprowadzić większość punktów swojego programu. Wybory w 2024 r. przebiegały w cieniu przemocy politycznej (ACLED, 2 lipca 2024 r.), wpływów przestępczości zorganizowanej oraz nadużyć w wykorzystaniu zasobów. W tej napiętej atmosferze instytucje religijne, zwłaszcza Kościół katolicki, zachęcały do obywatelskiego zaangażowania się poprzez inicjatywy takie jak „Zobowiązanie do pokoju” (Vida Nueva Digital, 05 czerwca 2024 r.), ale często spotykały się z oskarżeniami o prozelityzm za zabieranie głosu (UC, maj 2025 r.).
Obawy dot. niezależności instytucjonalnej pogłębiły się w czerwcu 2025 r., kiedy to w Meksyku odbyły się pierwsze ogólnokrajowe wybory sędziów. Ponad 2600 sędziów, w tym dziewięciu sędziów Sądu Najwyższego, zostało wybranych w głosowaniu powszechnym. Proces ten charakteryzował się niską frekwencją i kontrowersyjnymi kandydatami, a także był krytykowany za upolitycznienie i osłabienie autonomii sądownictwa (OAS, 06 czerwca 2025 r.).
Chrześcijaństwo ma głębokie korzenie w społeczeństwie meksykańskim, a dominującym wyznaniem chrześcijańskim pozostaje katolicyzm. Jednocześnie polityka państwa oraz presja ze strony społeczeństwa obywatelskiego coraz bardziej ograniczają publiczną ekspresję religijną. Choć wolność religijna jest gwarantowana konstytucyjnie, orzecznictwo sądowe oraz obowiązujące ustawodawstwo zawężają stosowanie medycznej klauzuli sumienia, regulują obecność symboli religijnych w przestrzeni publicznej oraz sankcjonują poglądy oparte na wierze dotyczące małżeństwa, rodziny i ochrony życia. Chrześcijańscy przywódcy oraz aktywiści broniący wartości opartych na wierze coraz częściej doświadczają konsekwencji prawnych, cenzury oraz publicznej wrogości (Excelsior, 2 marca 2025).
Przywódcy chrześcijańscy są również coraz bardziej narażeni na powszechną przemoc i kontrolę ze strony karteli. Wielu z nich potępia przestępczość, wspiera działania na rzecz pokoju, przyczynia się do wysiłków rozbrojeniowych (El País, 10 stycznia 2025 r.) oraz pośredniczy w rozwiązywaniu lokalnych konfliktów (Detroit Catholic, 12 grudnia 2024 r.), stając się celem zabójstw (OLIRE, 25 października 2024 r.), gróźb, wymuszeń (Zenit, 22 czerwca 2025 r.) i ataków. Na obszarach zamieszkanych przez ludność rdzenną chrześcijanie, którzy odrzucają zwyczaje przodków, spotykają się z dyskryminacją i przemocą (The Pathway, 29 sierpnia 2024 r.), często bez szans na ochronę państwa. Pomimo wyzwań Kościoły nadal służą społeczeństwu, ponosząc znaczne ryzyko osobiste i instytucjonalne.
Duże kartele i lokalne frakcje działają na terenie całego Meksyku. Kontrolują swoje terytoria i wprowadzają stan niepewności wśród mieszkających tam ludzi. Ich obecność we wszystkich stanach grozi niebezpieczeństwem chrześcijańskim przywódcom, zwłaszcza tym, którzy promują pokój i nie chcą podporządkować się żądaniom karteli.
W stanach Chiapas, Guerrero, Hidalgo, Jalisco, Oaxaca, Puebla, San Luis Potosí, Veracruz, Yucatán i Zacatecas, chrześcijanie – zwłaszcza konwertyci – są karani przez członków lokalnej społeczności. Kary obejmują wykluczenie społeczne, odmową świadczenia usług i przymusowe wysiedlenie. Prześladowani nie mogą liczyć na ochronę państwa.
Stany takie jak Guanajuato, Jalisco, Morelos, Mexico City, Mexico State, Oaxaca, Querétaro, San Luis Potosí, Tamaulipas i Veracruz zgłaszają wyższy poziom wandalizmu w kościołach i wrogości wobec chrześcijan wyrażających poglądy oparte na wierze.
Kategoria ta nie została uwzględniona w punktacji i analizie ŚIP.
Na tę kategorię składają się Kościół rzymskokatolicki oraz niewielkie wspólnoty prawosławne, prezbiteriańskie i anglikańskie. Muszą stawić czoła wrogości i presji ze strony gangów przestępczych, a także lokalnej korupcji. Często ofiarami są przywódcy Kościołów. Takie wspólnoty nie mogą głosić Ewangelii na obszarach zamieszkanych przez ludność rdzenną. Kościoły te zmagają się ze wzrostem świeckiej nietolerancji, czego przejawem są próby powstrzymania ich członków od wyrażania opinii opartych na wierze w sferze publicznej, a także wandalizm miejsc kultu.
Do tej kategorii zalicza się konwertytów międzywyznaniowych. Osoby, które odchodzą od rdzennych synkretycznych tradycji lub porzucają środowisko przestępcze, są zastraszane, więzione lub wypędzane z lokalnych społeczności. Państwo nie oferuje im wystarczających środków ochrony.
Chrześcijanie ze wspólnot ewangelikalnych, zielonoświątkowych i ruchów odnowy spotykają się z wrogością na obszarach rdzennych i kontrolowanych przez kartele, a także z krytyką i groźbami za obronę swoich poglądów opartych na ze względu na rosnącą nietolerancję.
Grupy przestępcze działają niemal całkowicie bezkarnie w wielu regionach Meksyku, często infiltrując lub zastępując lokalne władze. Chrześcijanie, którzy potępiają przemoc, głoszą kazania na temat sprawiedliwości lub angażują się w działania na rzecz lokalnej społeczności, są postrzegani jako zagrożenie. Spotykają się z działaniami odwetowymi, w tym inwigilacją, wymuszeniami, nalotami na kościoły, groźbami śmierci, porwaniami i zabójstwami. Przywódcy kościelni są szczególnie narażeni ze względu na swoją publiczną rolę, a taktyki zastraszania stosowane przez przestępców są coraz bardziej brutalne. W takich warunkach zdolność Kościoła do bezpiecznego działania jest silnie ograniczona.
W społecznościach rdzennych lokalni przywódcy dbają o przestrzeganie tradycyjnych lub synkretycznych zwyczajów. Bywają one dodatkowo chronione przez Kościół katolicki, a ingerencja państwa jest ograniczona ze względu na prawną autonomię tych społeczności. Chrześcijanie, którzy odrzucają tradycję, narażają się na przymusowe wysiedlenie, grzywny, wykluczenie społeczne, zatrzymanie, przemoc fizyczną i niszczenie mienia. Podatność na zagrożenia wzrasta, gdy przywódcy społeczności współpracują z grupami przestępczymi. Chociaż instytucje państwowe podejmują pewne kroki w celu ochrony poszkodowanych, wysiłki te często nie są wystarczające i w konsekwencji wiele osób pozostaje bez ochrony.
Chrześcijanie są zmuszani do ograniczania publicznych wypowiedzi związanych z wiarą, zwłaszcza gdy piastują stanowiska publiczne lub angażują się w debatę polityczną lub etyczną. Chociaż wyrażanie swoich opinii nie jest prawnie zabronione, chrześcijanie są zniechęcani to takich deklaracji przez grupy ideologiczne lub przedstawicieli władz. Istnieje również pewien społeczny sprzeciw wobec wysiłków Kościoła w zakresie mediacji z grupami przestępczymi. Chrześcijanie doświadczają coraz większej nietolerancji społecznej za wyrażanie przekonań dotyczących ochrony życia, rodziny lub seksualności, w tym w miejscach pracy i szkołach. Nieruchomości kościelne padają ofiarą wandalizmu, a policja rzadko szuka sprawców i prowadzi dochodzenia bardzo powierzchownie. W sektorze opieki zdrowotnej przepisy coraz bardziej utrudniają pracownikom medycznym sprzeciw sumienia, stawiając chrześcijan przed trudnymi wyborami.
Przestępczość zorganizowana jest ogromnym problemem, którego wynikiem są zabójstwa kobiet, przemoc w rodzinie i handel ludźmi. W niektórych społecznościach rdzennych, pod „przykrywką” posagu, dziewczęta stają się przedmiotem handlu. Porwane przez gangi kobiety stają się niewolnicami seksualnymi. W ostatnich latach przymusowe małżeństwa były powszechnym zagrożeniem w społecznościach rdzennych, podobnie jak fizyczne i werbalne znęcanie się nad konwertytkami. Wymienione powyżej formy prześladowań utrwalają cykl przemocy, niepewności i trudności społeczno-ekonomicznych w życiu kobiet i dziewcząt.
Formy wywierania nacisku:
W kontekście trwającej przemocy i przestępczości zorganizowanej młodzi mężczyźni i chłopcy są narażeni na poważne ryzyko przymusowej rekrutacji do gangów, śmierć i wymuszenia. Na terenach kontrolowanych przez grupy przestępcze zagrożeniem są indoktrynacja i przymusowa rekrutacja. Mężczyźni, którzy stawiają opór, są zastraszani, mogą zostać uprowadzeni lub zamordowani. Spotykają się z silną presją i przemocą jako głowy rodzin i Kościołów. Liderzy wspólnot najczęściej padają ofiarą wymuszeń i grzywien. Jest to kara za pracę społeczną i wypowiedzi przeciwko działalności przestępczej. Konwertyci z rdzennych środowisk są bici, nękani i izolowani przez lokalną społeczność.
Formy wywierania nacisku:
| Rok | Miejsce w Światowym Indeksie Prześladowań | Zaokrąglony wynik prześladowań na 100 pkt |
| 2026 | 30 | 71 |
| 2025 | 31 | 71 |
| 2024 | 37 | 68 |
| 2023 | 38 | 67 |
| 2022 | 43 | 65 |
Ogólny wynik ŚIP dla Meksyku utrzymał się na poziomie 71 pkt, mimo że ocena przemocy wzrosła z 14,6 do 15,4 pkt. Wzrost ten był głównie spowodowany większą liczbą incydentów w kategoriach, które rzadko były rejestrowane w poprzednich latach, takich jak liczba uwięzionych, molestowanie seksualne, ataki na firmy należące do chrześcijan i przymusowe wysiedlenia. Liczba zabitych chrześcijan osiągnęła niespotykany dotąd w ŚIP poziom, podczas gdy spadły liczby brutalnych incydentów w innych kategoriach. Kiedy przestępcy postrzegają Kościół jako czynnik destabilizujący ich działalność, chrześcijanie stają się częstym celem ich ataków. Co więcej, niepokojąco rośnie poziom odrzucenia chrześcijan w rdzennych społecznościach. Podobnie wzrasta nietolerancja wobec zewnętrznych przejawów chrześcijaństwa, co często uzasadniane jest ochroną świeckości państwa. Średnia presja utrzymała się na bardzo wysokim poziomie 11,2 pkt, co odzwierciedla utrzymujące się zagrożenia w kilku sferach życia.
| Meksyk: Przemoc | ŚIP 2026 | ŚIP 2025 |
| Liczba zabitych chrześcijan | 39 | 24 |
Ataki na kościoły oraz budynki należące do chrześcijan. Zamknięte kościoły | 40 | 193 |
Chrześcijanie maltretowani fizycznie lub psychicznie | 163 | 230 |
Chrześcijanie zmuszeni do opuszczenia swoich domów lub ukrywania się w kraju | 138 | 852 |
Na obszarach kontrolowanych przez przestępców chrześcijanie, którzy promują pokój, odrzucają przemoc lub porzucają przestępczy styl życia, są inwigilowani, zastraszani i fizycznie atakowani. Organizowane przez nich spotkania i publikowane w Internecie treści są traktowane z podejrzliwością. W społecznościach rdzennych członkowie nieakceptowanych grup są karani za dzielenie się swoją wiarą lub posiadanie materiałów religijnych. Najczęściej donosicielami są krewni. Członkowie lokalnej społeczności przyglądają się relacjom między chrześcijanami, które mogą skutkować karami. Publikowanie w Internecie biblijnych poglądów na życie, rodzinę lub seksualność wywołują polaryzację, podczas gdy międzywyznaniowa wrogość jest skierowana przeciwko konwertytom oraz członkom innych wspólnot chrześcijańskich.
Przestępczość zorganizowana zagraża chrześcijańskim rodzinom poprzez przymusowe wysiedlenia, rekrutację dzieci oraz wywieranie presji na rodziców. W społecznościach rdzennych chrześcijańskim rodzicom często zabrania się wychowywania dzieci zgodnie z ich wiarą; w ramach kar dzieci mogą być odbierane rodzicom lub pozbawiane dostępu do edukacji. Dzieci są również zastraszane, izolowane lub zmuszane do wyrzeczenia się swoich przekonań. Rodziny ulegają rozpadowi, gdy rodzice są wypędzani z wiosek lub trafiają do więzienia. Ponadto w całym kraju narzucone przez państwo programy edukacji seksualnej, oparte na koncepcji praw reprodukcyjnych, ograniczają prawo chrześcijańskich rodziców do wychowywania dzieci zgodnie z ich wiarą.
Chrześcijanie pozostają pod stałą obserwacją i są często przesłuchiwani przez grupy przestępcze oraz funkcjonariuszy służb w celu zmuszenia ich do zaprzestania działalności. Na obszarach kontrolowanych przez kartele są narażeni na wymuszenia i działania odwetowe, a także często przymuszani do współpracy, zwłaszcza gdy sprzeciwiają się wpływom przestępczym. W społecznościach rdzennych „nieakceptowani” chrześcijanie są karani grzywnami i wykluczani ze wspólnoty, gdy odmawiają udziału w tradycyjnych praktykach religijnych. Zarówno grupy przestępcze, jak i społeczności rdzenne wywierają presję poprzez wykluczenie ekonomiczne, obejmujące m.in. odmowę zawierania umów, niewydawanie zezwoleń czy wstrzymywanie dotacji. W miejscu pracy, pod pretekstem „polityki niedyskryminacji”, chrześcijanie doświadczają nacisków, by uczestniczyć w działaniach sprzecznych z ich sumieniem.
Artykuł 24 konstytucji chroni wolność religijną, jednocześnie ograniczając jej przejawy w sferze publicznej i politycznej. Ograniczenia prawne dotyczące sprzeciwu sumienia i oskarżenia o dyskryminację powstrzymują chrześcijan przed wyrażaniem poglądów opartych na wierze. Chrześcijańskie inicjatywy wspierające młodzież i migrantów są utrudniane przez grupy przestępcze, często bez wystarczającej reakcji ze strony państwa. Na obszarach rdzennych prawo zwyczajowe ma pierwszeństwo przed gwarancjami krajowymi, co pozwala na nadużycia bez skutecznej ochrony. Korupcja, zmowa i słabe egzekwowanie prawa sprzyjają bezkarności. Warunki te powodują, że chrześcijanie stosują surową autocenzurę w sferze publicznej.
Przywódcy kościelni oraz ich rodziny są narażeni na poważne zagrożenia na obszarach kontrolowanych przez kartele oraz w społecznościach rdzennych, w tym na groźby, wymuszenia, przymusowe wysiedlenia i zabójstwa, zwłaszcza po publicznych donosach. Funkcjonariusze służb oraz władze etniczne sprawują kontrolę nad treścią kazań, a praktyki religijne prowadzone w „nieakceptowanych” Kościołach podlegają sankcjom. Działalność Kościołów jest coraz częściej zakłócana przez akty przemocy, co prowadzi do odwoływania nabożeństw ze względów bezpieczeństwa. Nauczanie oparte na wierze, dotyczące ochrony życia, rodziny czy wolności sumienia, pozostaje pod ścisłą obserwacją grup ideologicznych, które oskarżają przywódców religijnych o „nienawiść” lub „dyskryminację” i celowo utrudniają ich publiczną działalność.
Meksyk zobowiązał się do przestrzegania i ochrony praw podstawowych w następujących traktatach międzynarodowych:
Meksyk nie wypełnia swoich zobowiązań międzynarodowych, regularnie naruszając/nie chroniąc następujących praw chrześcijan:
W październiku 2024 r. w centrum handlowym w Villahermosa, Tabasco, Estrella, młoda meksykańska muzułmanka, została zaatakowana przez Europejkę (Infobae, 25 października 2024 r.). Po upewnieniu się, że jest muzułmanką, kobieta obraziła ją, mówiąc „jesteś obrzydliwa, wracaj do swojego kraju”, szarpała ją, drapała i próbowała wyrwać jej telefon.
Wsparcie Open Doors w Meksyku obejmuje następujące działania:
