Tomas urodził się i wychowywał w szanowanej i radykalnie wierzącej rodzinie muzułmańskiej. Nawrócenie się do Chrystusa zmieniło całe życia Tomasa. Zobacz, jak do tego wszystkiego doszło!
Raz w tygodniu Open Doors wysyła najważniejsze informacje dot. sytuacji prześladowanych chrześcijan. Mail informacyjny jest zwykle poświęcony jednej sytuacji w konkretnym kraju.
Wszystkie spotkania z udziałem prelegentów Open Doors – wyszukaj wydarzenia w swojej okolicy, aby dowiedzieć się więcej o prześladowaniach chrześcijan!
Partnerzy Open Doors na Bliskim Wschodzie wzmacniają prześladowanych chrześcijan między innymi poprzez opiekę nad osobami dotkniętymi traumą oraz seminaria biblijne.
Poznaj historię Rumany z Bangladeszu, który mimo swojego młodego wieku jest ( już) prześladowana ze względu na swoją wiarę w Jezusa.
Partnerzy Open Doors na Bliskim Wschodzie wzmacniają prześladowanych chrześcijan między innymi poprzez opiekę nad osobami dotkniętymi traumą oraz seminaria biblijne.
Okres badawczy: od 1 października 2024 do 30 września 2025
Większość naruszeń wolności wyznania w Egipcie ma miejsce na poziomie lokalnej społeczności. Chrześcijanki są napastowane na ulicy lub muzułmańska część społeczności zmusza chrześcijan do wyprowadzenia się po rzekomym oskarżeniu o bluźnierstwo. Takie incydenty mają miejsce głównie na obszarach wiejskich Górnego Egiptu i niektórych obszarach miejskich, zwłaszcza tam, gdzie aktywni są islamscy radykałowie. Prezydent pozytywnie wypowiada się o tradycyjnych społecznościach chrześcijańskich w Egipcie, ale słabe egzekwowanie prawa sprawia, że one także narażone są na ataki, czemu współwinne są czasami służby bezpieczeństwa. Pomimo obietnic prezydenta, że w każdej nowej dzielnicy powstanie kościół, budowa nowych napotyka na trudności.
Chrześcijanie z rodzin muzułmańskich doświadczają ogromnej presji, by powrócić do islamu. Wielki imam Uniwersytetu Al-Azhar (jednego z najbardziej wpływowych uniwersytetów islamskich na świecie) zakazał muzułmanom konwersji na chrześcijaństwo. Służby bezpieczeństwa demonstrują swoją kontrolę nad konwertytami z islamu na chrześcijaństwo poprzez zatrzymania i izolację. Państwo uniemożliwia również oficjalne uznanie konwersji.
Poniższy profil kraju stanowi przetłumaczoną część szczegółowych raportów przygotowanych przez World Watch Research, dział badawczy Open Doors. Profil kraju dostępny jest również do pobrania w formacie PDF. Szczegółowe raporty w oryginalnej wersji angielskiej (części "Informacje ogólne" oraz "Dynamika prześladowań") znajdują się na końcu strony.
Egipt jest kolebką jednej z najwcześniejszych wpływowych cywilizacji w historii: starożytnych Egipcjan, po których nastąpiły okresy obcych rządów, w tym Persów, Greków i Rzymian. Po wiekach funkcjonowania jako centrum chrześcijaństwa pod panowaniem bizantyjskim, przybycie arabskich sił muzułmańskich w VII wieku zapoczątkowało stopniową transformację Egiptu w społeczeństwo islamskie, a język arabski ostatecznie zastąpił języki koptyjski i grecki. Koptyjski Kościół Ortodoksyjny wywodzi swoje początki od apostoła Marka. Zwłaszcza w Aleksandrii ukształtowała się dynamiczna tradycja teologiczna, z której wywodzili się tak znaczący myśliciele jak ojciec Kościoła Atanazy, a miasto to z czasem stało się ważnym ośrodkiem monastycyzmu. Kościół był dotkliwie prześladowany w okresie rzymskim, a następnie musiał mierzyć się z trudnościami zarówno za panowania Bizancjum, jak i w czasach rządów islamskich, co sprawiło, że jego działalność koncentrowała się przede wszystkim na przetrwaniu, a nie na obecności w życiu publicznym. Od czasu egipskiej rewolucji w 1952 r. chrześcijanie doświadczali sporadycznych, lokalnych prześladowań. Obecnie ponad 90% egipskich chrześcijan należy do Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego, choć w kraju obecne są także Kościoły rzymskokatolicki, anglikański, prezbiteriański i inne niezależne Kościoły.
Choć Egipt formalnie uchodzi za demokrację, kompetencje parlamentu i władzy sądowniczej od zawsze były ograniczone, a faktyczna władza pozostaje w rękach prezydenta. Od czasu przejęcia władzy przez prezydenta Al-Sisiego w 2014 r. sytuacja polityczna Egiptu stała się bardziej stabilna, ale ta w zakresie praw człowieka uległa znacznemu pogorszeniu (HRW 2025). Specjalne agencje monitorują media społecznościowe, a krytyka rządu oraz islamu nie jest tolerowana.
Egipt charakteryzuje się konserwatyzmem kulturowym i dąży do umocnienia swojej pozycji jako ważnego ośrodka islamu sunnickiego. Zwłaszcza na terenach wiejskich i w regionach dotkniętych ubóstwem, zamieszkanych także przez wielu chrześcijan, znaczącą rolę odgrywają radykalni imamowie. W całym kraju widoczne są wyraźne podziały między społecznościami chrześcijańskimi i muzułmańskimi. Dyskryminacja chrześcijan na rynku pracy jest zjawiskiem powszechnym, szczególnie w odniesieniu do wrażliwych stanowisk w administracji państwowej. Przedsiębiorstwa prowadzone przez chrześcijan bywają obiektem bojkotów, a sami chrześcijanie są narażeni na ataki ze strony tłumu, często wywoływane pogłoskami o domniemanym bluźnierstwie lub budowie nowych kościołów. Władze lokalne zazwyczaj próbują rozwiązywać takie konflikty poprzez tzw. „sesje pojednawcze”, co nierzadko prowadzi do bezkarności sprawców przemocy wobec chrześcijan.
W realiach silnych napięć na tle religijnym w społeczeństwie egipskim nie ma miejsca na konwersję z islamu na chrześcijaństwo. Osoby, które się na nią decydują, doświadczają ogromnej presji ze strony rodziny, społeczności i państwa, w tym nadużyć, inwigilacji oraz aresztowań.
Egipscy chrześcijanie mieszkają głównie w południowym Górnym Egipcie i głównych miastach. Południe jest bardziej konserwatywne pod względem religijnym i to tam dochodzi do większości ataków tłumów, zwłaszcza w gubernatorstwie Minya, które odnotowuje najwyższy wskaźnik napaści na mieszkańca. Ataków dokonują także radykalne ugrupowania islamistyczne. Grupy takie jak Bractwo Muzułmańskie cieszą się ogólnokrajowym poparciem, podczas gdy brutalne bojówki działają głównie na Synaju. Chociaż prezydent Al-Sisi ogłosił, że terroryzm został pokonany w 2023 r., region nadal jest niestabilny, zwłaszcza po wojnie Izraela z Hamasem.
Kategoria ta nie została uwzględniona w punktacji i analizie ŚIP.
Pomimo bardziej inkluzywnego podejścia koptyjscy chrześcijanie spotykają się z dyskryminacją w edukacji i w ustawodawstwie, które utrudnia funkcjonowanie kluczowych aspektów życia kościelnego. Koptowie cieszą się większą tolerancją ze strony państwa i większości muzułmańskiej ze względu na historyczną obecność i znaczną, kilkumilionową liczebność.
Istnieje niewielka, ale rosnąca liczba konwertytów, którzy doświadczają prześladowań, najczęściej z rąk członków rodziny. Ponadto konwertyci znajdują się pod obserwacją egipskich służb wywiadowczych, które często zatrzymują ich i stosują wobec nich przemoc.
W kraju istnieje kilka grup ewangelikalnych i zielonoświątkowych, zwykle wywodzących się z Kościoła ortodoksyjnego. Spotykają się one z presją zarówno ze strony społeczeństwa islamskiego, jak i Koptyjskiego Kościoła Ortodoksyjnego.
Chrześcijanie często czują się traktowani jak obywatele drugiej kategorii i spotykają się z niesprawiedliwym traktowaniem w kontaktach z urzędnikami państwowymi. Państwo niechętnie przestrzega podstawowych praw chrześcijan. W niedalekiej przeszłości doszło do kilku poważnych brutalnych ataków na chrześcijan, których sprawcami były ugrupowania islamistyczne. Od 2018 r. nie doszło do ataków na dużą skalę, chociaż w ostatnich latach chrześcijanie byli mordowani przez działających samodzielnie radykalnych muzułmanów.
Egipt ma długą tradycję rządów autorytarnych. Obecnie jest rządzony przez cywilny rząd kierowany przez byłego szefa armii Abdula Fataha Al-Sisiego. W świetle ogromnych bieżących wyzwań gospodarczych, politycznych, społecznych i w zakresie bezpieczeństwa, prawa człowieka i pluralizm demokratyczny znajdują się nisko na liście priorytetów rządu. Co za tym idzie, wolność religijna chrześcijan jest zagrożona.
Szczególnie w Górnym Egipcie i regionie Delty Koptyjski Kościół Ortodoksyjny działa zdecydowanie i sprzeciwia się innym wyznaniom. Duchowni Kościoła zalecili członkom swoich wspólnot, aby nie utrzymywali kontaktów z innymi wyznaniami, zwłaszcza z chrześcijanami ze wspólnot ewangelikalnych. Zdarzały się przypadki, w których rodziny uzależnione od pomocy finansowej i socjalnej ze strony Kościoła koptyjskiego, zostały jej pozbawione po wizycie w Kościele innej denominacji lub zaproszeniu pastora wspólnoty ewangelikalnej do ich domu.
Chrześcijanki w Egipcie, szczególnie na obszarach wiejskich, są celowo uwodzone, zmuszane do konwersji i molestowane seksualnie, co często jest usprawiedliwione kulturą honoru/wstydu, która stygmatyzuje ich rodziny. Niektóre z nich są publicznie rozbierane, bite lub poniżane, a sprawcy często pozostają bezkarni, co sprawia, że ofiary milczą i żyją w strachu. Koptyjskie kobiety są nieustannie nękane za brak nakrycia głowy. Dziewczęta z ubogich rodzin są uwodzone i nakłaniane do wczesnych małżeństw z muzułmanami i zmuszane do konwersji. Konwertytki z islamu są w najtrudniejszej sytuacji: mogą zostać zamknięte w domowych areszcie, pobite, zabite „w obronie honoru” rodziny. Mężowie mogą się z nimi rozwieść i pozbawić prawa do opieki nad dziećmi.
Formy wywierania nacisku:
Chrześcijańscy mężczyźni w Egipcie spotykają się z systemową dyskryminacją. Niewielu z nich ma szansę na objęcie wysokich stanowisk w wojsku lub administracji państwowej. Na terenach wiejskich połączenie bezrobocia oraz uprzedzeń wobec chrześcijańsko brzmiących imion powoduje, że młodzi mężczyźni znajdujący się w trudnej sytuacji są podatni na obietnice materialnych korzyści w zamian za konwersję na islam. Trudności finansowe osłabiają stabilność rodzin i odpowiadają za wzrost wskaźnika przemocy domowej i rozwodów. Poborowi są zmuszani do wyrzeczenia się swojej wiary. Przywódcy kościelni, głównie mężczyźni, są szczególnie narażeni na przemoc (w tym zabójstwa). Ataki grożą także ich rodzinom. Przemoc o podłożu ekstremistycznym i zabójstwa duchownych podsycają strach i są powodem emigracji.
Formy wywierania nacisku:
| Rok | Miejsce w Światowym Indeksie Prześladowań | Zaokrąglony wynik prześladowań na 100 pkt |
| 2026 | 42 | 68 |
| 2025 | 40 | 68 |
| 2024 | 38 | 68 |
| 2023 | 35 | 68 |
| 2022 | 20 | 71 |
Wynik ogólny Egiptu nie zmienił się. Wynik w kategorii przemoc spadł z 6,3 do 5,7 pkt. W kraju odnotowano mniej przypadków przemocy na tle religijnym, ale wydaje się, że jest to raczej wynikiem kontroli państwa niż szczerego współistnienia różnorodnych grup społecznych. Nieznacznie wzrosły wyniki w kategoriach życia prywatnego i w państwie, napędzane przez wzrost liczby zgłoszonych publicznych wypowiedzi podżegających do nienawiści przez medialnych influencerów i utrzymującą się silna presja na konwertytów z islamu.
Egipt: Przemoc | ŚIP 2026 | ŚIP 2025 |
Zabici chrześcijanie | 1 | 2 |
Ataki/zamknięcie kościołów lub innych obiektów chrześcijańskich | 2 | 2 |
Chrześcijanie maltretowani fizycznie lub psychicznie | 14 | 46 |
Zniszczenie lub konfiskata własności prywatnej chrześcijan | 22 | 51 |
Chrześcijanie w Górnym Egipcie unikają eksponowania symboli religijnych, takich jak krzyże w samochodach, z obawy przed prześladowaniami. Większość koptyjskich chrześcijan nosi wytatuowany krzyż na przedramieniu jako znak wiary, ale dzięki temu stają się łatwym celem i padają ofiarą dyskryminacji. Po rzekomych internetowych zniewagach wobec islamu dochodziło do aresztowań i ataków tłumu. Oskarżenia o bluźnierstwo są formułowane szybko i bezpodstawnie. W rezultacie chrześcijanie zazwyczaj nie ujawniają swojej religii przed obcymi. Orzeczenie Sądu Administracyjnego w Kairze z 2008 r. wzmocniło zakaz konwersji z islamu, postrzeganej jako naruszenie zasad religijnych. Konwertyci spotykają się z poważną wrogością społeczną i odrzuceniem przez rodzinę. Na obszarach wiejskich nawet zwykłe pogłoski o konwersji mogą wywołać ataki, dlatego wiele osób zachowuje swoją wiarę w tajemnicy.
Koptyjscy chrześcijanie w Egipcie stoją w obliczu wyzwań związanych z edukacją. Dzieci często muszą brać udział w lekcjach islamu, ponieważ lekcje religii chrześcijańskiej nie są oferowane, a nie każdego jest stać na opłacenie prywatnej szkoły. Konwertyci z islamu na chrześcijaństwo napotykają jeszcze większe trudności, ponieważ nie mogą zmienić wpisu dotyczącego wyznania w dowodach osobistych, a ich dzieci są automatycznie rejestrowane jako muzułmanie. Zgodnie z prawem szariatu konwertyci tracą prawa do dziedziczenia i opieki nad dziećmi, a w przypadku osób w związkach małżeńskich spotykają się z silną presją ze strony rodziny, by się rozwieść. Czynniki te przyczyniają się do znacznej dyskryminacji prawnej i społecznej obu grup.
Dyskryminacja w zatrudnieniu jest szeroko rozpowszechniona. Chrześcijanie nie są zatrudniani w służbach wywiadowczych, niedostępne są dla nich wysokie stanowiska w armii i administracji państwowej. Mimo że stanowią prawie 9% populacji, ani jeden chrześcijanin nie grał w narodowej drużynie piłki nożnej w ostatniej dekadzie. Ta marginalizacja sprzyja silnej aktywności przedsiębiorczej wśród społeczności chrześcijańskiej. Dyskryminacja jest bardziej dotkliwa na biednych i wiejskich obszarach, zwłaszcza w Górnym Egipcie, gdzie chrześcijanie są obserwowani przez lokalne grupy islamistyczne. Ataki i nękanie często pozostają bezkarne z powodu słabego egzekwowania prawa.
Chrześcijanie w Egipcie żyją w warunkach ograniczonej wolności religijnej pomimo gwarancji konstytucyjnych. Członkowie zarejestrowanych Kościołów mogą swobodnie zarządzać swoimi prawami dotyczącymi statusu osobistego i spraw religijnych, ale w sprawach między muzułmaninem a niemuzułmaninem obowiązuje prawo szariatu. Konwertyci, którzy próbują zalegalizować zmianę wyznania, muszą być przygotowani na to, że zostaną przesłuchani i mogą zostać oskarżeni o bluźnierstwo. Rzekoma krytyka islamu lub rządu może skutkować aresztowaniem, torturami lub więzieniem. Złe traktowanie konwertytów przez członków rodziny jest uważane za wewnętrzną sprawę rodziny i dlatego nie podlega karze. Państwowe agencje bezpieczeństwa monitorują konwertytów i wywierają na nich presję, aby ujawnili innych członków wspólnot.
Kościoły rzadko przyjmują konwertytów, aby uniknąć oskarżeń o prozelityzm, co mogłoby prowadzić do ataków lub zamknięcia Kościoła. Policja i agencje wywiadowcze ściśle monitorują działalność Kościołów i czasami odwołując organizowane przez nie imprezy ze względów „bezpieczeństwa”. Działania mające na celu zdobycie pozwolenia na budowę w świetle Ustawy o Budowie Kościołów z 2016 r. często napotykają opór. Warto jednak zaznaczyć, że zatwierdzono już ponad 3600 Kościołów. Działalność wspólnot poza murami kościołów jest prowadzona w ciszy, aby nie prowokować napięć.
Egipt zobowiązał się do przestrzegania i ochrony praw podstawowych w następujących traktatach międzynarodowych:
Egipt nie wypełnia swoich zobowiązań międzynarodowych poprzez łamanie/dopuszczenie do łamania następujących praw chrześcijan:
Inne grupy religijne, które spotykają się z nietolerancją, dyskryminacją i prześladowaniami w Egipcie, to muzułmanie szyiccy i suficcy, bahaici, mormoni i Świadkowie Jehowy. Muzułmanie szyiccy są atakowani zwłaszcza przez sunnickich bojowników, co sprawia, że jawne praktykowanie wiary jest dla nich niebezpieczne. Władze odmawiają uznania mormonów, bahaitów i Świadków Jehowy, co utrudnia im posiadanie miejsc kultu. Działalność misyjna jest nielegalna, a wyznawcy spotykają się z wrogością zarówno ze strony urzędników państwowych, jak i społeczeństwa. Ateiści także są narażeni na przemoc, zwłaszcza osoby aktywne w sieciach społecznościowych.
We współpracy z lokalnymi Kościołami i innymi organizacjami partnerskimi Open Doors wspiera Kościoły wszystkich wyznań w Egipcie poprzez różne ośrodki służby rozsiane po całym kraju. Angażujemy się w wiele działań, np.:
